کمبود ماهی های آب شیرین باعث افزایش آبزی پروری در جمهوری کنگو می شود

Pointe-Noire، پایتخت اقتصادی جمهوری کنگو، خانه بیش از دوازده رودخانه از جمله Tchinouka است. با وجود پتانسیل آنها به عنوان منابع ماهی های آب شیرین، بسیاری از این آبراه ها به دلیل آلودگی و سایر چالش ها غیرقابل استفاده هستند.

همانطور که فائو خواستار نوآوری برای کمک به تغذیه نسل های آینده است، پرورش ماهی در زمین به عنوان یک راه حل ممکن در حال ظهور است.

وایلد باهامبولا، یک مزرعه ماهی، گفت: "ما دقیقا در شهر کار می کنیم و از مخازن و استخرها استفاده می کنیم. این کار برداشت ماهی ها و نظارت بر آنها را آسان تر می کند. تحت سیستم سنتی، ممکن است 1000 بچه انگشتی را در یک حوضچه طبیعی قرار دهید. شش ماه بعد، وقتی برای برداشت آنها برگردید، ممکن است متوجه شوید که فقط 100 یا 200 ماهی باقی مانده است."

کنگو در حال حاضر با کمبود ماهی های دریایی و آب شیرین مواجه است که بخشی از آن به دلیل صید بی رویه است. در نتیجه، ماهی های آب شیرین به طور فزاینده ای در بشقاب مردم غایب هستند.

در کشوری که حداقل دستمزد 50000 فرانک CFA است، بسیاری از خانوارهای کم درآمد نمی توانند یک گربه ماهی غول پیکر را بخرند که می تواند بیش از 7000 فرانک CFA هزینه داشته باشد. ماهی در حال تبدیل شدن به یک کالای لوکس است، در حالی که محصولات گوشتی به طور فزاینده ای به عنوان یک نیاز اساسی دیده می شوند.

خوراک حدود 75 درصد از هزینه های تولید را تشکیل می دهد و آن را به یکی از بزرگترین چالش ها برای پرورش دهندگان ماهی تبدیل می کند. این امر باعث شده است که تولیدکنندگان خواستار پیوند نزدیکتر با بخش کشاورزی و تولید محلی بیشتر خوراک ماهی باشند.

فائو تخمین می زند که کنگو-برازاویل سالانه نزدیک به 1500 تن ماهی پرورشی تولید می کند. طبق گزارش سازمان ملل، مردم کنگو به طور متوسط ​​سالانه 25 کیلوگرم ماهی برای هر نفر مصرف می کنند. با افزایش قیمت ها و محدود ماندن منابع، آبزی پروری به عنوان راهی برای دسترسی بیشتر به ماهی ارائه می شود.