"کمک وجود دارد": بزرگسالانی که با سواد دست و پنجه نرم می کنند با حمایت های مناسب شروع جدیدی می کنند

برایان اودانل با کمک همسرش Siobhán، بدون اینکه کسی متوجه شود که او در خواندن و نوشتن مشکل دارد، راه خود را تا نیمه های زندگی کاری خود فرو برد و شیرجه زد.

وقتی در سن 45 سالگی، بالاخره چاره‌ای نداشت جز اینکه به یک مدیر اعتماد کند، وقتی او را روی صندلی نشستند، تعجب کرد و گفت: "نگران نباش، کمک وجود دارد."

او با اشتیاق یک دهه بعد می گوید که این کمک، که به شکل کلاس هایی در هیئت آموزش و پرورش کارلو (ETB)، که توسط آژانس ملی سوادآموزی بزرگسالان y (نالا) به آن ارجاع شد، ارائه شد، زندگی او را به طرز چشمگیری تغییر داد.

در سن هفت سالگی، اودانل یک سال را در بیمارستان با مشکل لگن گذراند و سپس چند سال برای این مشکل تلاش کرد. اگرچه احتمالا نیت خوبی داشت، اما تصمیم به عقب نماندن او یک سال در مدرسه باعث شد که او ناگهان متوجه شد که در کلاس از همکلاسی‌هایش عقب می‌افتد.

او به خاطر می‌آورد: «فکر می‌کنم اکنون متوجه می‌شدند که من نارساخوان هستم، اما در آن زمان چنین چیزی وجود نداشت. سعی می‌کردم چیزی را پایین بیاورم و ناگهان تخته پاک شود.»

من فقط خیلی عقب افتادم و مشکلات به مرحله ثانویه تبدیل شدند و در نهایت به نوعی دلقک کلاس شدم زیرا نمی خواستم همیشه با دست بالا برای پرسیدن سؤالات مزاحم شوم.»

وقتی Inter Cert (در حال حاضر چرخه جونیور) آمد، او به یاد می آورد: "من وارد اولین امتحان شدم، یک X را روی دفترچه پاسخنامه گذاشتم و بیرون رفتم". او 14 ساله بود و این آخرین روز مدرسه او بود.

اودانل در یک فروشگاه محلی Teagasc مشغول به کار شد، جایی که ناتوانی در خواندن خوب مشکلی نبود تا زمانی که مدیرش به طور ناگهانی فوت کرد و او را به یک نقش جلوی خانه سوق دادند. او با گذاشتن کاتالوگ در مقابل مشتریان و سپس دور شدن از آنجا که مجبور شوند سفارشات خود را اعلام کنند، موفق شد. او در تولید و نظافت قراردادی دنبال شد و او برای جادوها نیز در ایالات متحده و استرالیا کار کرد.

وقتی سیوبهان برگشت و به دنبال چیزی ماندگارتر بود، درخواست شغل باربری را در بیمارستان UPMC Aut Even در کیلکنی پر کرد. وقتی برای مصاحبه رفت، یکی از پرستارانی که در کودکی هفت ساله از او مراقبت کرده بود، کار استخدام را بر عهده داشت. او در همانجا کار را به من سپرد.

همه چیز به طور کلی خوب پیش می رفت و، جدا از اینکه باید بهانه ای برای بیرون آمدن از جلسات در زمانی که نوبت او بود که برای کمیته ایمنی و بهداشت صحبت کند، بیاورد، راز او نیز محفوظ ماند. این تا زمانی بود که یک دهه پیش فرصتی برای 10 نفر از کارکنان بیمارستان برای شرکت در دوره ای در دانشگاه لیمریک پیش آمد و یک مدیر نام خود را مطرح کرد.

من انتخاب شدم و فکر کردم: «خدای من، باید این کار را انجام دهم.» مجبور شدم به مدیر فروشگاه برگردم و به او بگویم: «ببین، من با خواندن اینجا مشکل دارم.» او اولین کسی بود که خارج از همسر و خانواده‌ام می‌دانست. او مرا نشست و گفت: «ببین کمکی وجود دارد، تو کاندیدای خوبی برای این کار هستی.»

چند ماه بعد، با حمایت کارفرمایش، با نگرانی وارد کلاس سوادآموزی بزرگسالان در کارلو ETB شد. "در عرض 10 دقیقه انگار در یک پتوی گرم پیچیده شده بودم. این زندگی من را تغییر داد ... شب های بی خوابی، عرق کردن، حملات پانیک ... همه آنها را در رختخواب گذاشتند."

او می گوید که در جبهه داخلی برای اولین بار توانست به سه پسرش در انجام تکالیف کمک کند، چیزی که همیشه قبلا به دست سیوبهان افتاده بود.

او می گوید: «من هرگز به عقب نگاه نکرده ام.

لیندا والدرون از دوبلین، و اکنون در مونتملیک، کو لائویس، با شریک زندگی خود برندان زندگی می کند، بسیاری از تجربیات اودانل را تکرار می کند. مشکلات او ابتدا در مدرسه مطرح شد، جایی که او به دنبال کمک نبود و واقعا هیچ پیشنهادی به او ارائه نشد، و او تا بزرگسالی و زندگی کاری خود ادامه داد.

مانند اودانل، او از دوران جوانی کار می کرد و در آن محیط بیشتر احساس می کرد که در خانه است تا تحصیل. هنگامی که او پس از طلسم تجربه کاری در طول صدور گواهینامه ترک تحصیلی، در یک خانه سالمندان شغلی پیدا کرد، به این دلیل زنده ماند که از نام بیماری ها و داروها آگاهی خوبی داشت و با مردم رابطه خوبی داشت. او می‌گوید: «همه چیز به‌طور طبیعی اتفاق افتاد و اگر به فرم یا چیزی گیر می‌دادم، همیشه از والدین یا خانواده‌ام در خانه کمک می‌گرفتم.

چیزی که او را وادار به بازگشت به یادگیری کرد، تعجب خواهرزاده‌اش بود که نمی‌دانست یک روز زمانی که این زوج در یک جراحی پزشک عمومی بودند، کلمه‌ای در برگه چیست. او از من پرسید که معنی آن چیست و من به او گفتم که نمی‌دانم و او می‌گفت، "تو باید بدونی، تو یک بزرگسال هستی".

او به یاد می آورد که رابطه او با 12 خواهرزاده و دو برادرزاده اش تحت تأثیر این مشکل قرار گرفت. او می‌گوید: «اگر آنها بازی‌های رومیزی بازی می‌کردند، از خودم فاصله می‌گرفتم و نمی‌توانستم در انجام تکالیف به آنها کمک کنم. این او را تشویق کرد، "و من می خواستم این کار را برای خودم انجام دهم".

او درباره دریافت کمک می‌گوید: "این شگفت‌انگیز بود، چیزهای زیادی برای من تغییر داد. در طول همه‌گیری بود، بنابراین آنها [نالا] کتاب‌های کار را برایم فرستادند و معلمی هر روز با من تماس می‌گرفت و او املا، خواندن جملات و همه این‌ها را مرور می‌کرد. عالی بود." بعدا در کلاس های Laois و Offaly ETB شرکت کرد.

او ادامه می دهد: "من برای دو سال به کالج برگشتم تا یک دوره مراقبت های بهداشتی را بگذرانم و افرادی بودند که به شما کمک می کردند اما من به آن نیازی نداشتم. اگرچه حمایت افراد کلاس شما عالی بود."

او می گوید که این همه جنبه های زندگی او را تغییر داده است.

مدیر اجرایی نالا، کولین دوبی، می‌گوید که این سازمان سالانه حدود 500 تماس از افرادی دریافت می‌کند که، مانند والدرون یا اودانل، تصمیم گرفته‌اند به مسائل دیرینه سوادآموزی رسیدگی کنند. برای یافتن کلاس‌هایی که اغلب در ETBهای محلی اجرا می‌شوند، به آنها کمک می‌شود، در حالی که برنامه یادگیری با نالا همچنین شامل دوره‌های آنلاین یا با کمک مربی است که در حال حاضر بیش از 3500 نفر را پشتیبانی می‌کنند و همه به صورت رایگان ارائه می‌شوند.

سواد زندانیان: "وقتی کتابی را برمی دارید به این فکر نمی کنید که در سلول حبس شوید"

بخش عمده ای از بودجه توسط سولاس تامین می شود، اگرچه بودجه عمومی آن از سال 2022 افزایش نیافته است و مانند بسیاری از سازمان های دیگر، در هفته های اخیر بیشتر مورد توجه قرار گرفته است.

تقریبا از هر پنج بزرگسال ایرلندی، یک نفر فاقد مهارت‌های سواد ابتدایی است، به طوری که از هر چهار نفر، یک نفر با مسائل حسابداری مشابه است. این ارقام شامل بسیاری از افرادی است که مشاغل خود را حفظ کرده اند، به ویژه کارگران مسن تر. با استخدام کامل که قابل مدیریت تر است، اما تعداد کمی برای گذراندن دوره ها در حین کار تمام وقت در دسترس هستند و Dube می گوید نالا می خواهد ببیند کارفرمایان بیشتری از کارکنان خود از طریق ابتکارات موجود حمایت می کنند.

او می‌گوید: «برای بسیاری از افراد، این دوره‌ها دروازه‌ای برای کار، آموزش بیشتر، برنامه‌های کارآموزی است، اما برای بسیاری دیگر، ایجاد اعتماد به نفس است.

او می‌گوید کسانی که این دوره‌ها را می‌گذرانند از همه اقشار جامعه هستند، اما در سال‌های اخیر کار از راه دور در طول و پس از کووید با تأکید بیشتر آن بر ارتباطات مکتوب و افزایش شیوع آموزش آنلاین و صدور گواهینامه مورد نیاز در بسیاری از محل‌های کار، باعث شده است.

فین مک‌ردموند: علت بحران بزرگ خواندن ناشناخته است. اما راه حل واضح است

"شما افرادی دارید که در سایت‌های ساختمانی کار می‌کنند و به آنها گفته می‌شود که یک دوره آموزشی ایمنی آنلاین برگزار کنند، اما نمی‌توانند بخوانند. همه افراد هستند: کارمندان دولت، کارمندان ادارات... اما بیشتر تمرکز ما بر دورترین افراد در ابتدا خواهد بود، ارائه دوره‌های سطح یک تا سه، ملاقات با افراد در جایی که هستند و به دنبال به حداکثر رساندن فرصت‌های موجود برای آنها."