کنگره باید مقامات مهاجرت را از استفاده از رسانه های اجتماعی منع کند

یک روش طولانی مدت در اداره مهاجرت و گمرک، ارسال عکس در اینستاگرام و سایر سایت ها از بازداشت شدگان ICE است. اغلب، به بازداشت‌شدگان نشان داده می‌شود که برای اخراج در هواپیما سوار می‌شوند. تنها در سال اول دولت، حداقل 2000 تصویر در X پست شد و بیش از 30000 مهاجر در وب‌سایت جدید وزارت امنیت داخلی فهرست شدند. بسیاری از پست‌های رسانه‌های اجتماعی همچنین محکومیت‌های جنایی را فهرست می‌کنند - برخی از آنها نادرست - که معمولا پس از اجرای حکم زندان منتشر می‌شوند.

برخی دیگر پا را فراتر گذاشته و مهاجران را بر اساس قومیت یا منشأ ملی آنها مورد تمسخر یا تحقیر قرار می دهند. در یکی از تصویرهای مرد سیک که کمی قبل از سالگرد 11 سپتامبر منتشر شده بود، در زیرنویسی آمده بود: «از جاده‌های ما خارج شوید، شما رانندگی بلد نیستید، آقای سینگ». تنها چند روز پس از انتشار پست وزارت امنیت داخلی، یک مرد جوان سفیدپوست یک راننده کامیون سیک را در وایومینگ با چاقو زد.

همانطور که یکی از مقامات مینه‌سوتا در اوایل سال جاری درباره تفاوت‌ها در مورد تعداد بازداشت‌شدگان ICE در این ایالت گفت: «علی‌رغم تلاش‌های ما برای اصلاح سوابق و تعامل مستقیم با وزارت امنیت داخلی ایالات متحده، آن‌ها به تکرار عمومی اطلاعاتی که نادرست و گمراه‌کننده است ادامه می‌دهند.» این پست ها مجری قانون نیستند. آنها سوء استفاده های تکان دهنده از قدرت هستند. ارتباطات وزارت امنیت داخلی، افراد و مؤسساتی را که آنها را بدنام می کنند به خطر می اندازد و خطرات و مزایای واقعی مهاجرت را به اشتباه توصیف می کند.

این به طور مستقیم با تعهدات این کشور مطابق با تصویب 1994 کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد حذف همه اشکال تبعیض نژادی، که نسبت به نمایش دادن مهاجران به عنوان تهدید هشدار می دهد، در تضاد است. سازمان ملل همچنین از دولت‌ها می‌خواهد که افسانه‌ها را تقویت نکنند، از جمله افسانه‌هایی که مهاجران را با بیماری، سرقت شغل، فرار مالیاتی یا جرم برابر می‌دانند، یا به دروغ پیشنهاد می‌کنند که مهاجران به طور نامتناسبی به منافع عمومی متکی هستند. ایالات متحده در اجازه دادن به آژانس اجرای مهاجرت خود برای استفاده از حساب‌های رسانه‌های اجتماعی در این راه، دور از ذهن است. با این حال، یک تفاوت اساسی بین ایالات متحده

و دیگر کشورها این است که از طریق "دکترین سخنرانی دولت" خود، دیوان عالی متمم اول را تفسیر می کند تا به دولت اجازه دهد تا در تمام انواع بیان، از جمله سخنان بیگانه هراسانه، شرکت کند. اما این واقعیت که امنیت داخلی می تواند در چنین سخنانی شرکت کند، توجیه کافی ندارد.

سؤال کلیدی برای هر سازمان دولتی باید این باشد که آیا ارزش اجرای قانون و امنیت عمومی که از یک ارتباط خاص به دست می‌آید، بر تجاوز به حریم خصوصی یا حیثیتی که هنگام انتشار پست‌ها به خطر می‌افتد، بیشتر است. این اصل بدیع و غیرعملی نیست. این یک آزمون تعادلی ساده است که می تواند توسط مقامات با استفاده از دستورالعمل های نظارتی اعمال شود و از طریق بررسی قضایی اطمینان حاصل شود. در واقع، خدمات مارشال های ایالات متحده این نگرانی را برای بیش از یک دهه تشخیص داده است.

در خط‌مشی آن آمده است: «زمانی که یک زندانی دستگیر شد، قانون کلی این است که نباید آزاد شود، زیرا انتشار عکس‌های آن زندانی برای رسانه‌ها یا مردم به اهداف اجرای قانون کمک نمی‌کند.» همین استدلال در مورد بازداشت شدگان ICE نیز صدق می کند. هنگامی که یک فرد در بازداشت به سر می برد، انتشار تصویر او هیچ هدف آشکاری برای اجرای قانون ندارد.

دولت های آمریکا باید از قدرت حیرت انگیز بیان مسئولانه و فقط برای اهداف عمومی مشروع استفاده کنند. از آنجایی که ایالات متحده دارای حفاظ قانون اساسی نیست که این شکل مخرب سخنرانی دولتی را کنترل کند، کنگره باید با ایجاد محدودیت‌های قانونی واضح در مورد اینکه چه زمانی و چرا امنیت داخلی ممکن است تصاویر افراد در بازداشت مهاجرت را به صورت علنی منتشر کند، وارد عمل شود.

در همین حال، با توجه به تجاوزات مداوم به حریم خصوصی و حیثیتی که این حساب‌ها نشان می‌دهند، حساب‌های رسانه‌های اجتماعی Homeland Security باید به حالت تعلیق درآیند مگر اینکه و تا زمانی که آژانس نشان دهد که می‌تواند مسئولانه از رسانه‌های اجتماعی استفاده کند. بث لیون استاد بالینی حقوق در دانشگاه کرنل است، جایی که او برنامه مهاجرت و حقوق بشر را هدایت می‌کند و به عنوان هیئت علمی وابسته به مرکز دموکراسی کرنل خدمت می‌کند.