کنگره یک لایحه تاریخی آب و هوا را تهیه کرد. گروه های محیط زیست می خواهند آن را بکشند.

در 9 نوامبر، سنا قانون دو حزبی برای مقرون به صرفه بودن و مشاغل آمریکا را تصویب خواهد کرد، یک لایحه گسترده که می تواند به یکی از قدرتمندترین سیاست های آب و هوایی آمریکا تبدیل شود. به طرز شگفت انگیزی، گروه های محیط زیست در صف مخالفان قرار گرفته اند. انتقال انرژی پاک آمریکا در حال انجام است، اما مجوزهای آهسته، قدیمی شدن خطوط برق، دعاوی قضایی طولانی مدت و تداخل کاخ سفید مانع از ساخت و اتصال پروژه های خورشیدی و بادی به همان سرعتی که بحران آب و هوا ایجاب می کند، شده است. این لایحه می تواند آن را تغییر دهد.

این امر تصویب پروژه ها و اتصالات شبکه را ساده می کند، دعاوی حقوقی که ساخت و ساز را متوقف می کند را محدود می کند و نفوذ ریاست جمهوری را محدود می کند. این امر می تواند به آمریکا کمک کند تا تولید انرژی پاک لازم برای کاهش قبوض برق و مبارزه با تغییرات آب و هوایی را تسریع بخشد. با این حال، 222 سازمان زیست محیطی، از جمله Greenpeace USA، Climate Justice Alliance، و مرکز تنوع زیستی، نامه ای را امضا کردند و از کنگره خواستند که این لایحه را رد کند، با این استدلال که هزینه زیست محیطی آن "بیشتر از کاهش انتشار گازهای گلخانه ای" است که می تواند ارائه دهد.

این محاسبه به طور خطرناکی هزینه آب و هوای وضعیت موجود را کم ارزش می کند. با رد محدودیت در توانایی به تعویق انداختن یا از مسیر خارج کردن توسعه، محیط بانان این خطر را دارند که بزرگترین فرصت چند دهه اخیر را برای پیشبرد آینده ای پایدار قربانی کنند. اقتصاد انرژی به طور اساسی تغییر کرده است. در سطح جهانی، 91 درصد از انرژی های تجدیدپذیر راه اندازی شده در سال 2024 ارزان تر از سوخت های جایگزین سوخت فسیلی بودند. در دهه گذشته قیمت پنل های خورشیدی 90 درصد، باد خشکی 70 درصد و باتری ها بیش از 90 درصد کاهش یافته است.

متأسفانه، توسعه‌دهندگان سال‌ها را صرف خرید زمین، اطمینان از تأییدیه‌ها، مرور بررسی‌های زیست‌محیطی و نظرات عمومی، ارتقای شبکه، و مبارزه با دعاوی قبل از نصب یک پنل یا توربین واحد می‌کنند. چالش امروز دیگر تامین هزینه های انرژی خورشیدی و بادی نیست، بلکه این است که آیا رویه های پیچیده ما اجازه ساخت آنها را می دهد یا خیر. عقب ماندگی خیره کننده است: 773 گیگاوات ظرفیت خورشیدی در صف های اتصال شبکه آمریکا تا دسامبر، بیش از دو و نیم برابر ظرفیت خورشیدی نصب شده در سراسر کشور است.

از پیشنهادات بین سال های 2016 تا 2020، 11.3 درصد از ظرفیت خورشیدی در ایالت های قرمز عملیاتی شد، در حالی که این میزان در ایالت های آبی 5.4 درصد بود. سیاست تمام داستان را بیان نمی کند - پروژه های بسیار زیادی در همه جا شکست می خورند - اما کشورهایی که موانع بوروکراتیک کمتری دارند نسبت به همتایان جاه طلب خود در زمینه آب و هوا اما با مقررات بالا مجوز و ساخت خورشیدی پیشنهادی بیشتری دریافت می کنند. پس از اینکه توسعه دهندگان مجوزها و ارتقاء انتقال را ایمن کردند، درخواست های چالش برانگیز پروژه های تجدیدپذیر ممکن است بیش از دو سال طول بکشد تا حل شود.

بسیاری از آنها از جنگ صلیبی پرزیدنت ترامپ علیه بادهای فراساحلی سرچشمه می گیرند، اما گروه های زیست محیطی به طور غیرمستقیم سهم قابل توجهی از شکایت ها را خودشان مطرح می کنند. عدم قطعیت توسعه‌دهندگان را مجبور می‌کند تا زمین‌های بدون درآمد را حفظ کنند و پروژه‌های تجدیدپذیر امیدوارکننده را غیراقتصادی می‌کند در حالی که آمریکایی‌ها در عوض سوخت‌های فسیلی بسیار بدتری می‌سوزانند. این لایحه می تواند به طور چشمگیری این را بهبود بخشد. از نظر فدرال، ضرب‌الاجل‌های مجوز را اعمال می‌کند، ارتقای شبکه را هماهنگ می‌کند و به تنظیم‌کننده‌ها اختیار بیشتری برای تأیید خطوط برق بین ایالتی می‌دهد.

دعواهایی که بررسی‌های زیست‌محیطی فدرال را به چالش می‌کشند معمولا با مهلت 150 روزه برای تشکیل پرونده مواجه می‌شوند و دستورالعمل‌های سخت‌گیرانه‌تری برای دادگاه‌ها برای لغو تأییدیه‌ها وجود دارد. نکته مهم این است که این لایحه از لغو مجوزها یا هدف قرار دادن منابع انرژی به دلایل سیاسی توسط رئیس جمهور جلوگیری می کند، همانطور که ترامپ بارها با باد تلاش کرده است. با دانستن این موضوع، می‌توان انتظار داشت که سازمان‌های زیست‌محیطی سرسخت‌ترین قهرمانان این قانون باشند. در عوض، بسیاری از مخالفان سرسخت آن هستند. بسیاری از فعالان محیط زیست اعتراض دارند که این لایحه صدور مجوز سوخت فسیلی را تسهیل می کند، امتیازی که آنها آن را غیرقابل دفاع می دانند.

اما موانع زیرساختی امروز جای سوخت های فسیلی را نمی گیرد. آنها آنها را به عنوان تنها گزینه تثبیت می کنند. اصلاحات به تنهایی این مشکل را برطرف نمی‌کند، اما با توجه به ذخیره‌سازی انرژی خورشیدی، باد خشکی و باتری که 93 درصد از الکتریسیته برنامه‌ریزی‌شده سال 2026 ایالات متحده را تشکیل می‌دهند، انرژی پاک برای سرمایه‌گذاری در سیاست‌های مقررات‌زدایی بهتر است. American Clean Power پیش بینی می کند که این لایحه می تواند سالانه 290 میلیون تن از انتشار کربن را کاهش دهد که کاهش 6 درصدی را نشان می دهد.

هر چه سریع‌تر انرژی پاک بسازیم، بیشتر می‌تواند تقاضای فزاینده برق آمریکا را برآورده کند و به ما اجازه می‌دهد تا سوخت‌های فسیلی را بدون آسیب رساندن به صورت‌حساب‌های انرژی و سبک زندگی مردم بازنشسته کنیم. این نامه همچنین استدلال می‌کند که اصلاح قوانین زیست‌محیطی می‌تواند باعث آسیبی بیشتر از کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای شود. این ممکن است برای مقررات خاص قابل دفاع باشد و قانونگذاران باید به دنبال اصلاحاتی باشند، به ویژه در مورد حاکمیت قبیله و راه حل های قضایی.

اما با توجه به وضعیت موجود، استخراج سوخت‌های فسیلی و بدتر شدن تغییرات آب‌وهوایی هوا، آب و اکوسیستم‌های ما را بسیار بیشتر از تولید انرژی پاک تسریع‌شده اما همچنان قانونی تهدید می‌کند. سرعت در کاهش آب و هوا اهمیت دارد. نگرانی های زیست محیطی رقابتی نمی تواند سال ها طول بکشد تا مطرح و ارزیابی شود. این گروه ها همچنین ادعا می کنند "اکنون زمان مناسبی" برای سازش نیست و کنگره دموکرات آینده می تواند بسته ای ارجح ارائه دهد. این یک قمار وحشتناک است. این کنگره قطبی شده هیچ اصلاحات دوحزبی اختیاری با دامنه مشابه را تصویب نکرده است.

نزدیکترین موفقیت دو حزبی آن، قانون راه به سوی مسکن قرن بیست و یکم، توسط رئیس جمهور امضا نشد. با این وجود، به نظر می رسد کاخ سفید غیرقابل پیش بینی برای اجازه اصلاحات آماده است. اگر دموکرات‌ها وثیقه بدهند، در خطر سیاسی کردن اصلاحات آینده تحت ریاست‌جمهوری که مایل به رد قوانین دو حزبی محبوب برای مجازات دموکرات‌ها است، می‌شوند. پیامدهای قانون کاهش تورم نشان داد که انتظار برای سه جناحی و قانونگذاری به تنهایی باعث ایجاد سیاست آب و هوایی باثبات نمی شود.

این قانون ممکن است فهرست خواسته‌های هر محیط‌بانی را برآورده نکند، اما از بین بردن فرصت نادر دو حزبی برای اصلاح قوانین 50 ساله برای فوری‌ترین چالش زیست‌محیطی قرن، زیرا «لحظه مناسب» نیست، به‌طور باورنکردنی نادرست است. برای دهه ها، محیط بانان به پیروزی هایی رسیده اند که مانع از توسعه مخرب و حفاظت از فضاهای طبیعی شده است. اما این تلاش ها هرگز به خودی خود هدف نبودند. آنها آینده بهتری را متصور بودند: هوا و آب پاک تر، جوامع پر رونق، و رفاه بدون قربانی کردن سیاره زمین.

امروزه، درک این موضوع که آینده نیازمند زیرساخت های سبز برای جایگزینی سوخت های فسیلی، کاهش تغییرات آب و هوایی و کاهش قبوض برق است. این لایحه فرصتی تاریخی برای ایجاد آن ارائه می دهد. با مبارزه با آن، سازمان‌های زیست‌محیطی چشم‌اندازی را که دهه‌ها صرف تصور آن کرده‌اند، به خطر می‌اندازند. امیدوارم تجدید نظر کنند. اتان براون مدیر برنامه در موسسه متکالف دانشگاه رود آیلند است. او یک نویسنده و مفسر برنده جوایز آب و هوا با مدرک B.A. در تحلیل و سیاست محیطی از دانشگاه بوستون. نظرات او متعلق به خودش است. برای پیگیری کارهای او اینجا را کلیک کنید.