"کورک مانند ولینگتون است - مردم خود را به عنوان غیر از شهر بزرگتر تشخیص می دهند"
فینتان والش، وکیل نیوزلندی: "در حلقه من این ایده وجود دارد که اگر بمانید و برای ماجراجویی ترک نکنید، به نوعی شکست خورده اید."
فینتان والش (30 ساله) وقتی سال گذشته از زادگاهش نیوزلند به ایرلند نقل مکان کرد، احساس نمی کند که هیچ نوع شوک فرهنگی را تجربه کرده است.
او احساس می کند که حس شوخ طبعی کیوی و ایرلندی بسیار شبیه به هم هستند.
پس از 18 ماه زندگی در اینجا، او معتقد است که این شباهتها هم از ایرلند و هم نیوزیلند ناشی میشود که در کنار کشورهای بزرگتر از نظر اقتصادی نشستهاند. بریتانیا و استرالیا اغلب مردم را از همسایگان کوچکتر خود به آنجا می کشانند.
والش می گوید: «استرالیا بسیار بزرگتر است. "آنها پول بسیار بیشتری دارند و مردم همیشه به آنجا نقل مکان می کنند."
ایرلند نقش مهمی در کودکی والش داشت. او اهل روتوروا در جزیره شمالی نیوزلند است. در دهه 1970 پدر، مادربزرگ و عمه بزرگش بتی از رینگسند در دوبلین به نیوزیلند مهاجرت کردند.
"از صحبت با بتی و پدر، بزرگ شدن در رینگسند در آن زمان بسیار دشوار بود. آنها در یک مجلس شورای زندگی می کردند و برخی از اقوام و دوستان دور داشتند که به نیوزیلند نقل مکان کرده بودند."
چهره مادربزرگ والش، عمه بزرگش بتی بود، زیرا مادربزرگش مدت کوتاهی پس از نقل مکان خانواده درگذشت. وقتی بزرگ شد، می دانست که بتی ایرلندی است. اما اکنون که در دوبلین زندگی کرده است، متوجه می شود که او یک "داب مناسب" بوده است.
"به یاد دارم زمانی که جوان بودم، به ملاقات او رفتم و او گفت: "در مورد الیور کرامول چه می دانی؟" او خیلی بامزه بود. او ایرلند را دوست داشت. او همیشه آهنگ های شورشی مانند The Men Behind the Wire را پخش می کرد.
وقتی والش 16 ساله بود، پس از برنده شدن در یک مسابقه مقاله که توسط سفارت ایرلند در نیوزیلند برگزار می شد، تابستانی را در ایرلند با خانواده میزبان گذراند. در پایان آن تابستان، او تصمیم گرفته بود که یک روز به اینجا نقل مکان کند.
با گرمای 48 درجه وارد آریزونا شدم. از آنجایی که ایرلندی بودم، تصمیم گرفتم بروم یک چرخه.
در همین حال، او در دانشگاه حقوق خواند و به عنوان وکیل صلاحیت کرد، و چهار سال را در نیوزیلند کار کرد و سپس در سن 28 سالگی به دوبلین نقل مکان کرد.
"احساس میکردم تنها کسی هستم که هنوز اینجا هستم. نمیدانم این یک تجربه جهانی است یا نه، اما در حلقه من این ایده وجود دارد که اگر در نیوزلند بمانید و برای ماجراجویی و جستجوی ثروت خود در جای دیگری نروید، به نوعی شکست خوردهاید."
والش در یک شرکت حقوقی در دوبلین شغلی پیدا کرد و سپس به خانه ای نقل مکان کرد که در یک گروه فیس بوک برای نیوزیلندی ها در ایرلند پیدا کرد. اتفاقا سهم خانه در رینگسند بود.
من فکر میکنم Ringsend کاملا تغییر کرده است. من با پدرم در مورد آن صحبت کردهام. فکر میکنم این به طور کلی برای ایرلند صدق میکند. خیلی از آن از دهه 1970 به نوعی تغییر کرده است.»
والش احساس می کند که با یافتن دوستان و جامعه بسیار خوش شانس بوده است. هم خانه هایش او را در آغوش گرفتند و او را به حلقه اجتماعی خود معرفی کردند.
"این دقیقا همان چیزی بود که وقتی به یک شهر جدید نقل مکان می کنید، می خواهید."
او احساس می کند که حرفه اش واقعا از تصمیمش برای نقل مکان سود برده است. در زمینه حقوقی، ایرلند به عنوان تنها کشور انگلیسی زبان در اتحادیه اروپا از زمان برگزیت در حال پیشرفت است. او میگوید: «فرصتهای زیادی وجود دارد. امروز، والش اعتراف می کند که قبل از نقل مکان به ایرلند، منظره ای رنگارنگ داشت. او هرگز زمستان ایرلندی را تجربه نکرده بود، زیرا قبلا در تابستان اینجا بود. او در اواسط زمستان وارد شد و همکارانش به او گفتند که حتی با توجه به استانداردهای ایرلندی، او در یک سرمای خاص به آنجا نقل مکان کرده است.
او به یاد میآورد: «به یاد میآورم که در اولین هفتهام با اتوبوس به شهر میرفتم و مردم از اتوبوس پیاده میشدند و روی یخهای پیادهروی میلغزیدند.
او تصویری از ایرلند را که عمه بزرگش بتی ترسیم کرده بود، توصیف میکند: «زمینهای سبز در حال چرخش و مردمی که همیشه در میخانههای دوستداشتنی کرییک دارند، یک نوع بسیار زیبا از افسانهها». به نظر او چنین دیدگاهی از ایرلند برای دیاسپورای ایرلندی بسیار رایج است.
با این حال، واقعیت چیزهایی مانند حمل و نقل عمومی و بوروکراسی به سرعت چنین تصوراتی را در هم شکست.
با وجود این، او هنوز معتقد است که ایرلند "مکان شگفت انگیزی" است و خود را در مدت طولانی در اینجا می بیند.
او مدت کوتاهی پس از ورود با دوست دختر خود در یک برنامه دوستیابی ملاقات کرد. او یک دکتر است و یک سال از رابطه آنها می گذرد، به او گفته شد که پست بعدی او برای تکمیل دوره آموزشی در کورک خواهد بود. وقتی والش این خبر را شنید، واکنش خودکار او این بود که فکر می کرد، "به نظر می رسد به کورک خواهم رفت".
این زوج از آن زمان در شهر کورک زندگی می کنند. او کورک را با ولینگتون در نیوزلند مقایسه میکند، که سومین شهر بزرگ کشور است که چند سالی در آن زندگی میکرد. «این بسیار هیپستر است، انواع بارها و کافههای جالب، و مردم ولینگتون دوست دارند خود را از شهر بزرگتر، اوکلند تشخیص دهند.»
والش میگوید از سرعت پایینتر زندگی کورک لذت میبرد، اما او اغلب برای کار به دوبلین بازگشته است، بنابراین هنوز هم میتواند دوستانش را در آنجا ببیند. این زوج همچنین از میزبانی از دوستان خود در کورک لذت می برند، جایی که به لطف اجاره کمتر در شهر Leeside، می توانند آپارتمانی با اتاق خواب اضافی بخرند.
ما می خواهیم از افرادی که در 10 سال گذشته به ایرلند نقل مکان کرده اند بشنویم. برای مشارکت، به newtotheparish@irishtimes.com ایمیل بزنید یا با استفاده از فرم زیر دو خط درباره خودتان برای ما ارسال کنید.
متن اصلی (انگلیسی)
‘Cork is like Wellington – people distinguish themselves as not being from the bigger city’
New Zealand lawyer Fintan Walsh: ‘In my circle there’s an idea that if you stay and don’t leave to have adventures, you have kind of failed’