کوکائین، کریپتو و فوتبال: پادشاه متهم اروگوئه با پرونده ایالات متحده مبارزه می کند

سباستین مارست قبل از دستگیری در سال جاری به عنوان یکی از پرکارترین قاچاقچیان مواد مخدر در جهان شناخته می شد که گفته می شود کوه هایی از کوکائین - 10 تن یا بیشتر در هر محموله - را از آمریکای جنوبی به اروپا می فرستاد. اهل اروگوئه است، جایی که مقامات می گویند که او خود را "پادشاه جنوب" معرفی کرده و رهبری یک شبکه جنایی به نام "Primer Cartel Uruguayo" یا اولین کارتل اروگوئه، Marset، 35 ساله، در برخی گزارش های رسانه ای به عنوان نسخه کشورش از پابلو اسکوبار توصیف شده است.

اما برخلاف پادشاه بدنام کلمبیا، که شهرهای آمریکا را با کوکائین در دهه‌های 1970 و 1980 پر کرد، شواهد کمی وجود دارد که نشان دهد مارس هرگز محصولی را به ایالات متحده منتقل کرده است. و با این حال، برای شش ماه، مارست در اسکندریه، ویرجینیا، با لیستی از اتهامات فدرال که از زمان ورودش طولانی تر شده است، زندانی است. او که در ابتدا فقط به اتهام پولشویی متهم شده بود، از آن زمان توسط دادستان های فدرال به توطئه برای قاچاق کوکائین در دریای آزاد و تروریسم مواد مخدر متهم شد.

وکلای مارست و برخی از کارشناسان حقوقی می گویند که این پرونده نشان دهنده میزانی است که دولت ترامپ در زمان مبارزه با مواد مخدر حوزه اختیارات وزارت دادگستری را گسترش داده است. گذشته از منفجر کردن ده‌ها قایق مظنون به حمل کوکائین - کاری که منتقدان کمپین آن را ظالمانه و بی‌اثر در توقف جریان مواد مخدر می‌دانند - کاخ سفید به برچسب‌گذاری کارتل‌ها به‌عنوان سازمان‌های تروریستی روی آورده و کشورها را مجبور کرده است تا قاچاقچیان مظنون را بدون طی فرآیند استاندارد استرداد تحویل دهند. پیگرد قانونی Marset یک پیچ جدید را با ایالات متحده ارائه می دهد.

دفتر وکالت در ناحیه شرقی ویرجینیا علیرغم نشانه‌های اندکی که فعالیت‌های مجرمانه ادعایی وی بر آمریکایی‌ها تأثیر داشته است، اتهامات او را پیگیری می‌کند. وکلای مارست در پرونده های دادگاه اشاره کرده اند که او "ادعا نمی شود که حتی یک گرم کوکائین را به ایالات متحده ارسال کرده باشد" و استدلال می کنند که هیچ صلاحیتی برای پیگرد قانونی او در ویرجینیا وجود ندارد. حتی اتهام پولشویی از طریق ایالات متحده

وکلای او می گویند که سیستم مالی ضعیف است و در یک تراکنش - از بین بیش از 200 تراکنش شناسایی شده توسط دادستان ها - که فدرال رزرو می گویند از طریق یک سرور بانک در ریچموند، ویرجینیا هدایت شده است. در یک تماس تلفنی با روزنامه تایمز از زندان، که اولین مصاحبه او از زمان دستگیری او بود، مارست از این پرونده ناراحت شد. او به زبان اسپانیایی گفت: «من چیزی به ایالات متحده بدهکار نیستم. "من هنوز نمی دانم اینجا چه کار می کنم." حدود ساعت 3 بامداد روز 13 مارس بود که ماموران اطلاعاتی بولیوی برای مارست آمدند.

او ادعا می کند که آنها با شلیک اسلحه به محل سکونتش یورش بردند و بی رویه به داخل اتاقی که او با شریک زندگی و فرزندانشان خوابیده بود شلیک کردند. او گفت: «آنها مرا برهنه بیرون کشیدند، زیرا در رختخواب بودم. آنها مرا به سرعت سوار خودرویی کردند و مستقیم به فرودگاه بردند. برای سال‌ها، مارست از انگشتان مجریان قانون در کشورهای مختلف لغزید. او برای مدتی در دبی زندانی بود، اما موفق شد آزادی خود را تضمین کند و درست زمانی که مقامات تعقیب او را از سر گرفتند، ناپدید شد. برای ایجاد شبکه قاچاق خود، U.S.

دادستان ها مارست را متهم می کنند که با Primeiro Comando da Capital، بزرگترین سازمان جنایی برزیل، و Clan del Golfo، یک گروه شبه نظامی که تولید کوکائین و مسیرهای قاچاق در کلمبیا را کنترل می کند، شریک شده است. هر دو اخیرا توسط دولت ترامپ به عنوان سازمان های تروریستی خارجی معرفی شدند. سوابق دادگاه ایالات متحده نشان می دهد که او ثروتی را جمع آوری کرد که بیشتر آن در ارزهای دیجیتال نگهداری می شد، و در حالی که در حال فرار بود زندگی تجملی را گذراند و گاهی اوقات در معرض دید عموم پنهان می شد. او با آستین‌هایی از خالکوبی‌هایی که تا گردن و مچ‌هایش امتداد دارد، چهره‌ای برجسته را برش می‌دهد.

گفته می شود که او از ثروت غیرقانونی خود برای تحقق رویاهای خود برای بازی کردن فوتبال حرفه ای استفاده کرد و برای تیم هایی که سرمایه گذاری کرده بود، برای خود جایگاهی در ترکیب اصلی خرید. او همچنین به خشونت بی‌رحمانه متهم شده است، از جمله اتهاماتی - که مارست آن را رد می‌کند - مبنی بر اینکه دستور منفجر کردن یک نارنجک در مقر پلیس فدرال مبارزه با مواد مخدر اروگوئه، کشتن اعضای سازمان خود که مشکوک به خیانت بود را صادر کرده است، و هدایت ترور یک دادستان پاراگوئه را در حالی که در ساحل خصوصی خود در حال دستگیری بود.

طبق پرونده های دادگاه ایالات متحده، تعقیب کنندگان او موفق شدند مارس را تا سانتا کروز د لا سیرا، مرکز اقتصادی بولیوی، با قرار دادن یک ردیاب جی پی اس در چمدان دوست دخترش در حالی که از برزیل عبور می کرد، ردیابی کنند. بولیوی ها فورا مارست را به مأموران اداره مبارزه با مواد مخدر ایالات متحده تحویل دادند و آنها او را به پرو و ​​سپس واشنگتن بردند. توجیه پیگرد قانونی Marset در ویرجینیا این است که یک حواله سیمی به مبلغ 31800 دلار که از بانکی در پرتغال به بانکی در چین در 18 فوریه 2021 ارسال شده بود، ظاهرا از طریق یک سرور رایانه بانک آمریکا ارسال شده است.

مارست، وکلای او در پرونده های دادگاه اظهار می دارند، "شخصا هیچ اقدامی برای انجام انتقال سیمی انجام نداده است" و افزود که شواهدی وجود دارد که در واقع در پنسیلوانیا اتفاق افتاده است، نه ویرجینیا. آنها می گویند که پیوند این معامله با ایالات متحده، هم "گذرا و هم غیرقابل پیش بینی" بود. حتی اگر مارست طبق ادعای دادستان ها مواد مخدر قاچاق می کرد، وکلای او استدلال می کنند که "رفتار او هیچ ارتباطی با این کشور نداشت." پس از اینکه وکلای مارسی به این موضوع اشاره کردند که در اسناد اتهام او فقط مواد مخدر به اروپا قاچاق می‌کرده است، دادستان‌ها پاسخی ارائه کردند که در آن گفته شد اگر پرونده به دادگاه برود.

بنابراین، آنها شواهدی را ارائه می کردند که نشان می داد او در واقع محموله های کوکائین را به ایالات متحده ارسال کرده است. آنها هیچ توضیحی در مورد اینکه چرا مارست قبلا به این جنایت متهم نشده است، ارائه نکرده اند. دفتر دادستانی ایالات متحده در ناحیه شرقی ویرجینیا به سؤالات مربوط به این پرونده پاسخ نداد. تیم حقوقی Marset معتقد است که منابع دولت بهتر است برای پیگیری اهداف دیگر هزینه شود. مارس در تماس تلفنی خود از زندان این احساس را تکرار کرد. او گفت: «من هرگز در مورد ایالات متحده صحبت نکردم. من حتی نمی‌خواستم بدانم کجای نقشه قرار دارد.

من اصلا علاقه ای به ایالات متحده نداشتم.» مارست اهل محله ای در حومه پایتخت اروگوئه، مونته ویدئو است. پدرش در کارخانه‌ای کار می‌کرد که پلاستیک می‌ساخت - «سینی، کیسه و همه چیز» و به‌عنوان راننده کامیون. پدر و مادر او زمانی که مارس 8 ساله بود از هم جدا شدند و او را مجبور کردند که توسط مادرش بزرگ شود. او گفت: «زندگی سختی بود. "من خیلی متواضعانه بزرگ شدم." اولین برخورد جدی او با این قانون در سال 2012 اتفاق افتاد، زمانی که گزارش شد که او در حال دریافت محموله بزرگ ماری جوانا دستگیر شد.

مارست از سال 2013 تا 2018 در اروگوئه زندانی بود، اما ادعا می‌کند که هیچ مدرک محکمی مبنی بر دخالت او در تجارت مواد مخدر وجود نداشته است. مارس گفت: «تا به امروز، تنها کاری که آنها انجام داده‌اند این است که من را مظنون به قاچاق مواد مخدر خطاب کرده‌اند. زیرا هیچ کشوری نتوانسته است قاچاق مواد مخدر را که همه از آن صحبت می کنند ثابت کند. علیرغم تلاش های او برای جلوگیری از خشم عمو سام، مارس در نهایت در تیررس DEA قرار گرفت.

در 27 مارس 2025، طبق پرونده‌های دادگاه، مایکل گریسن، مامور DEA، یک رویکرد مستقیم را امتحان کرد: او در واتس‌اپ به مارست پیام داد و هشدار داد که تحت کیفرخواست قرار دارد و باید خود را تسلیم کند. بر اساس ترجمه‌ای که دادستان‌ها ارائه کرده‌اند، ما می‌خواستیم به شما اطلاع دهیم و توضیح دهیم که چگونه می‌توانید مسائل خود را با ایالات متحده با احتیاط و حرفه‌ای حل کنید. "شما این شانس را دارید که اوضاع را درست کنید. در غیر این صورت، شما به سادگی منتظر روز دستگیری قریب الوقوع خود هستید." مارس به این توصیه مهربانی نکرد.

به گفته دادستان های ایالات متحده، او در یک پیام پاسخ داد: «عدالت وجود ندارد». ظاهرا او در مورد دیگری گفت: «من باهوش‌تر از کل DEA هستم. وکلای مارست ادعا می کنند که این مبادله به قدری DEA را خشمگین کرد که تصمیم گرفت او را به هر وسیله ای که لازم باشد دستگیر و محاکمه کند. آنها ادعا می کنند که DEA یورش به خانه مارست در بولیوی را سازماندهی کرد و ترتیبی داد که فورا او را تحویل دهند تا از روند معمول استرداد جلوگیری شود.

دادستان‌های فدرال در پرونده‌های دادگاه گفتند، اگرچه ماموران DEA «قبل و بعد از وقوع عملیات در جریان بودند»، اما در برنامه‌ریزی یا اجرای این حمله «دخیل نبودند». آنها مخالفت کردند که ماموران بولیوی به خانه مارست تیراندازی کردند و اظهار داشتند که او "بدون حادثه دستگیر شده است". مدیریت DEA با مارست پس از ورود او به ایالات متحده نیز محل مناقشه بوده است. وکلای مارست می‌گویند در حالی که از فرودگاه به زندان منتقل می‌شد، ماموران DEA از او خواستند 4 میلیون دلار ارز دیجیتال را که در حساب‌های مختلف نگهداری می‌شد، «اهدا» کند.

وکلای او می گویند که مارست معتقد بود که درخواست «اهدا» معادل تلاش برای اخاذی است. مارست به تایمز گفت: "در هر کشوری، برای من روشن شده است که تنها چیزی که آنها می خواهند پول من است." فکر می‌کردم در ایالات متحده اینطور نخواهد بود.» دادستان‌ها گفتند که ماموران هرگز از مارست درخواست «کمک مالی» نکرده‌اند و ادعا می‌کنند که او «عمدا به دنبال نادرست توصیف کردن آنچه در واقع شیوه‌های اجرای قانون استاندارد است» بوده است. برخی از دادستان‌های فدرال سابق گفتند که دولت ممکن است در این پرونده بیش از حد بازی کرده باشد.

آنها این سوال را مطرح کردند که چرا اتهامات مربوط به مواد مخدر علیه مارس فقط پس از شروع مبارزه با پرونده اش اضافه شد. بانی کلاپر، دادستان سابق مواد مخدر فدرال در ناحیه شرقی نیویورک، گفت: «تا آنجا که من می توانم بگویم این یک دسترسی است. "آنها واقعا در تلاش هستند تا یک قانون را روی دیگری تقویت کنند." دیوید واینستین، وکیل مدافعی که در پرونده مارسی دخیل نیست، که قبلا به عنوان دادستان مواد مخدر در میامی کار می کرد، این ارزیابی را تکرار کرد. او پیشنهاد کرد که اتهامات مربوط به تروریسم مواد مخدر احتمالا برای افزایش فشار بر مارست برای دستیابی به یک معامله ادعایی مطرح شده است.

او گفت: «این امر به آنچه در ابتدا فقط یک پرونده توطئه پولشویی بود، ماهیت بدتر می دهد. قاضی رئیس پرونده دستور دادرسی را در روز چهارشنبه صادر کرد، جایی که هر دو طرف بحث خواهند کرد که چرا باید اتهامات باقی بماند یا رد شود. در همین حال، مارست مدت زمان زندان خود را می خواهد. او گفت که روزها را با تماشای فوتبال از تلویزیون می گذراند، اگرچه از زمان مصدومیت زانو قبل از دستگیری، قادر به بازی نبوده است.

او اتهام تروریسم مواد مخدر علیه خود را «کاملا مضحک» خواند و مدعی شد که تلاش‌های او برای مبارزه با این اتهامات، امور را با دفتر دادستانی ایالات متحده شخصی کرده است. او گفت: «سیستم قضایی امروز، در سراسر جهان، تا هسته پوسیده شده است. دادستان نمی خواهد عدالت را اجرا کند، دادستان می خواهد من را کتک بزند.