کیتی پرویت می خواهد با شما رو در رو ملاقات کند

کیتی پرویت یکی از آن هنرمندان نادری است که شجاعانه از طریق آهنگ هایی که می نویسد جهان را طی می کند. دو آلبوم اول او با حساب صریح و صریح او با تمایلات جنسی و تربیت کاتولیک او تعریف شد. اکنون، در سومین بار، او به شنوندگان اجازه می دهد تا در قلب شکسته اش وارد شوند. او می‌گوید: «همه ما، از جمله من، فقط سعی می‌کنیم دلایلی برای ادامه راه و زنده نگه داشتن امید پیدا کنیم. "نوشتن این ترانه ها واقعا دلچسب بود."

روز جمعه، این زن 32 ساله اهل جورجیا، Fools for the Fleeting را در Rounder Records منتشر کرد، اولین ال‌پی استودیو او پس از Mantras در سال 2024. این پروژه 10 آهنگی که شامل حضور مهمان نولان تیلور و سیرا هال است، زمانی که پرویت یک تحول مدرن در جامعه آمریکا را پردازش می‌کرد، ریشه دوانید. وقتی او پس از یک رابطه هفت ساله از هم جدا شد، این موضوع به چیزی شخصی تر تبدیل شد.

پرویت که در یک کافی شاپ در نشویل شرقی نشسته است، به رولینگ استون می گوید: «این در مورد زندگی پس از یک تغییر فرهنگی و شخصی است. "این به نوعی در پایان یک رابطه بسیار مهم در 20 سالگی من است، اما همچنین پس از کووید، دولت پس از ترامپ، رونق پس از هوش مصنوعی و رسانه های اجتماعی است."

او بسیاری از آن‌ها را در آهنگ The Aftermath ترکیب می‌کند. پرویت در مورد این آهنگ می‌گوید: «این آهنگ به دلایلی در صدر جدول قرار دارد. او می‌خواند: «پایان دنیا اینقدر سرگرم‌کننده نیست/هرگز روزی نیست که اخبار منتشر نشود»، قبل از پرتاب یک بمب غنایی: «کلیدها را به مرد اشتباهی داد».

این در خدمت ایجاد زمینه برای بقیه رکوردها است، زیرا جهان خود را بر آشفتگی شخصی پرویت تحمیل می کند، موضوعی که او بارها و بارها به آن بازمی گردد. آهنگ‌های صریح جدایی مانند «Matching Tattoos» («همه چیز مشترک ما خالکوبی‌های همسان است») و «Fools for the Fleeting» («لحظه‌ها به طرز شیرینی گمراه‌کننده هستند، و ما فقط احمق‌هایی هستیم برای زودگذر») فضایی را که پرویت در نوشتن یا نوشتن آلبوم در آن قرار داشت، آشکار می‌کرد.

آواز تیلور در "Blackout" و ماندولین هال در "کمربند شکارچی" رکوردی را تقویت می کند که صدای پرویت را بر روی ملودی های زهی و کوبه ای متمرکز می کند و کل تولید را به سمت ایمو می چرخاند. او می‌گوید: "در حال حاضر خیلی سخت است. قرار است کمی عصبانی به نظر برسد." انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

پرویت نیز از علت اصلی آن اضطراب دوری نمی‌کند. «جعبه‌های کوچک» سوگواری است بر فرهنگ غوغایی و تحت سلطه‌ی صفحه‌نمایش که جامعه را فراگرفته است. پرویت به این نتیجه می رسد که تعامل حضوری و رو در رو بین افراد می تواند بر فاصله ای که همراه با سبک زندگی دیجیتالی است غلبه کند.

او توضیح می‌دهد: «من ارتباطی فراتر از این جعبه مستطیلی می‌خواهم که همیشه به آن خیره می‌شویم. "این موضوع توجه ما را به گونه‌ای کسب درآمد می‌کند که احساس می‌کنم اخیرا افزایش یافته است - تا جایی که هرکسی که با آنها صحبت می‌کنم به من در مورد این چیزی می‌گویند، Brick، که برنامه‌ها را مسدود می‌کند. ما در حال خلاقیت هستیم که چگونه به تلفن‌هایمان نگاه نکنیم، در حالی که واقعا پاسخ این است، رودررو باشید. مکالمه‌ها. همچنین ارتباط واقعی این روزها به تلاشی مهم‌تر برای خودمان نیاز دارد. داریم، اما این همه چیزی نیست که ما ظریف‌تر از این هستیم.

من فقط یک لزبین نیستم. من هم یک دختر و یک دوست دختر و یک خواهر هستم، می‌دانی؟»

در مورد بازی Fools for the Fleeting در میان جمعیت، پرویت می‌گوید که او فقط امیدوار است ارتباطی را که در «جعبه‌های کوچک» درباره آن تبلیغ می‌کند، به طرفداران بدهد.

او می‌گوید: «من نمی‌دانم مردم در هر زمان معین چه چیزی را تجربه می‌کنند. "امیدوارم این رکورد به آنها دلیلی بدهد که بگویند: "من قصد دارم در لحظه هایم بیشتر هدفمند باشم و به مردم رو در رو نگاه کنم و از زمانی که اینجا دارم عاقلانه استفاده کنم."

در اوایل سپتامبر، پس از انتشار آهنگ The Aftermath به عنوان یک تک آهنگ، پرویت در رسانه های اجتماعی پستی در مورد این آهنگ منتشر کرد و این سوال را مطرح کرد: "چیزی که اخیرا ایمان شما را به انسانیت بازگردانده است؟"