گارث بروکس اجازه نمی دهد اوکلاهاما فراموش کند که از کجا آمده است در بازگشت به خانه پر سر و صدا

بعد از ظهر یکشنبه گذشته، گارث بروکس به بیش از 10000 طرفدار که در مرکز BOK در مرکز شهر تولسا جمع شده بودند خیره شد. این سومین کنسرت او در این عرصه در چند روز اخیر بود، و این مراسم یک نمایش بازگشتی بود برای بروکس، بومی اوکلاهومانی و زمانی که در حومه تولسا ساکن بود. او بیش از یک ساعت در توری که آن را "Blame It All on My Roots" می نامد بزرگترین آهنگ های حرفه ای خود را اجرا می کرد و زمان اجرای همنام آن فرا رسید. بروکس، مجری موسیقی کانتری برای نزدیک به 40 سال و در حال حاضر، دست به تحقیر خود زد.

او از جلوی صحنه گفت: «من هیچ استعدادی ندارم. "من نمی توانم گیتار بزنم. اما این یک آکورد را می شناسم."

با آن، بروکس اولین نت‌های «دوستان در مکان‌های پایین» را انتخاب کرد.

او قبلا با استفاده از قطعات اصلی مانند «Rodeo»، «The Thunder Rolls» و «That Summer» جمعیت را به جنون کشانده بود - یکی از طرفداران ردیف ششم که سطوح صدا را در یک برنامه تلفن هوشمند ردیابی می‌کرد، خوانش‌های بالاتر از 110 دسی‌بل را دریافت می‌کرد. اما «دوستان در مکان‌های پایین» در صدر همه آن‌ها قرار گرفت، زیرا طرفداران دیوانه به بروکس نقطه اوج مورد نظر او را دادند. حتی قبل از اینکه او آخرین بیت بازنویسی شده آهنگ را بنواخت - شعری که با "تو می توانی الاغ من را ببوسی!" - او قبلا جمعیتی را داشت که در حال تاب خوردن و آواز خواندن همراه با بزرگترین آهنگ از 19 آهنگ شماره 1 کار خود بود.

بدیهی بود که بروکس لیست ست خود را به سمت آهنگ می‌سازد و او می‌خواست مکان به اندازه کافی آماده و برای لحظه‌ای شلوغ باشد. از زمانی که او روی صحنه 360 درجه رفت و اولین بیت "The Old Stuff" را خواند - پس از اینکه دکل های سبک او از کف به سقف بلند شدند تا جلوه های صوتی موشک کشتی را بگیرند - هفت بار CMA Entertainer of the Year انتخاب شد.

بروکس قبل از «دو نفر از نوع، کار روی یک خانه کامل» گفت: «این زمانی است که مردم در کلیسا هستند. "خب، در کلیسای من در اوکلاهاما، ما کمی خوش می گذرانیم، و مقداری جهنم ایجاد می کنیم."

اینکه آیا این انرژی در همان لحظه از دل او می آمد یا در طول زندگی حرفه ای او به دقت طراحی شده بود، بی ربط بود. طرفداران آمده بودند تا ببینند که بروکس در حین اجرای «Aint’ Goin’ Down (تا زمانی که خورشید بالا می‌آید»، خود و ردیف‌های جلو را با آب از بطری‌های روی صحنه‌اش خیس می‌کند. آن‌ها آمده بودند تا او را ببینند که با کنار گذاشتن یک مدافع خط برق آسا دور صحنه دارد و از هر طرف عرصه می‌خواهد که بلندتر از بقیه فریاد بزند.

آنها به دیدن او آمدند که در جریان "رقص" اشک ریخت. انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

آنها همه اینها را در طول کنسرت دو ساعته دریافت کردند. بروکس همچنین فاش کرد که اردوی او در حال ضبط این تور برای یک آلبوم زنده است - که اولین آلبوم او پس از Triple Live در سال 2018 خواهد بود - و اظهار داشت که هم گروه و هم گروه "The Thunder Rolls" را میخکوب کردند و مطمئنا رکورد را به ثبت رساندند. به همان اندازه که جمعیت به خواسته های او سر و صدا می کردند، بروکس در ابراز قدردانی خود ثابت قدم بود. او - کلاه در دست - قبل از اینکه صحنه را قبل از استراحت انکور ترک کند، گفت: "ممنون که باعث شدی احساس کنم در خانه هستم، و با من رفتار کردی که انگار کسی هستم، اما بیشتر از اینکه با من رفتار کردی که انگار اهل اینجا هستم و به اینجا تعلق دارم."

این روند نشانه هایی را نشان می دهد که حتی بروکس نیز از فشار روی اجراکنندگان و طرفداران مصون نیست زیرا صنعت موسیقی زنده با اقتصاد امروزی سروکار دارد. سه نمایش او در تولسا در مقایسه با 9 نمایشی که آخرین باری که از شهر دیدن کرد - و در همان میدان بازی - در سال 2015 بازی کرد، رنگ پریده بودند. چشمگیرتر وضعیت کانزاس سیتی، میسوری است، جایی که اردوگاه بروکس اخیرا فروش بلیت برای نمایش ماتینه اضافه شده در نوامبر را متوقف کرد.

7 در مرکز اسپرینت، پس از دو نمایش که قبلا اعلام شده بود به فروش رسید. تیم او به افزایش فعالیت ربات ها پس از فروش بلیط اشاره کرد. آن نمایش از آن زمان لغو شده است. محتوای مرتبط که «Serenade پنجره شکسته» را پخش می‌کردید. این گروه تگزاسی است که آن را نوشت. او فقط می خواهد نمایش بعدی خود را بازی کند

با این حال، این مسائل نسبی هستند و جلوه دادن آنها به عنوان عقب‌نشینی طولانی خواهد بود. آنها برای کنسرت‌هایی که پس از فروختن یا نزدیک شدن به چندین تاریخ در یک عرصه اضافه می‌شوند اتفاق می‌افتند - مشکلی که هر توری در حال حاضر با آن مواجه می‌شود.

مجموع همه این‌ها اثر ناخواسته‌ای داشت که ثابت‌ترین ویژگی حرفه‌ای بروکس را در تولسا به نمایش گذاشت: او واقعا از اینکه اصلا سریال را بازی می‌کرد سپاسگزار بود. او کار خود را در Stillwater، 60 مایلی غرب تولسا، در اواسط دهه 1980 در طی سال‌های اولیه صحنه Red Dirt در اوکلاهاما آغاز کرد. او یک کنسرت ایستاده در شهر در Willie’s Saloon داشت، یک کافه شیرجه با یک صحنه کوچک گوشه، و به دلیل اجرای همان نمایش پرانرژی بدون توجه به اینکه پنج نفر در بار بودند یا صد و پنج نفر، شهرت پیدا کرد.

بروکس چهار دهه را صرف حمایت از این شهرت کرده است و او آن را به نمایش یکشنبه در مرکز BOK رساند.

در خلال نوازش، او آن نوار را به نام صدا کرد: "این یک جورهایی شبیه سالن ویلی در استیل واتر است. آن مکان همیشه با هم آواز می خواند. هر شب 13 یا 14 نفر آنجا بودند، اما آنها می خواندند."

این بخشی از یک تماس تقریبا نیم ساعته بود که عمدتا بروکس را نشان می داد، تک نوازی و آکوستیک می نواخت، جمعیت را برای نشانه هایی با درخواست آهنگ جستجو می کرد، و الزام می کرد. هیچ یک از درخواست ها برای آهنگ های او و حتی آهنگ هایی که تک آهنگ بودند نبود. او "ایرلند" را برای یک هوادار بازی کرد که درخواستش با پرچم دست ساز ایرلند تکمیل شد. هنگامی که او درخواستی برای "In Lonesome Dove" از No Fences در دهه 1990 دریافت کرد، گفت: "من این را برای علامت شما می نوازم، اما این را به کوچکترین نوزادم تقدیم می کنم. او فقط این آهنگ را دوست دارد."، با فریاد دخترش، خواننده و ترانه سرا، آلی کالین.