گرانی سکه یک دلاری ترامپ

در اوایل سال جاری، وزارت خزانه داری یک سکه ترامپ یک دلاری را برای نیمه صدمین سالگرد آمریکا منتشر کرد. در حالی که ممکن است سکه‌ای که بر روی آن تصویر رئیس‌جمهور مستقر است بی‌ضرر به نظر برسد، یک سابقه خطرناک ایجاد می‌کند و ضرابخانه ایالات متحده را برای برندسازی سیاسی شخصی به سلاح تبدیل می‌کند. ایالات متحده در طول تاریخ رابطه عشق و نفرت با سکه های 1 دلاری داشته است. قانون ضرب سکه در سال 1792 یک ضرابخانه فدرال برای تولید ارز ایالات متحده تأسیس کرد. جنگ داخلی انتشار ارزهای کاغذی را برای تأمین مالی جنگ تسریع کرد.

قانون فدرال رزرو در سال 1913 سیستم بانکی کشور را راه اندازی کرد و هیئت فدرال رزرو اولین اسکناس فدرال را صادر کرد، 10 دلار در سال 1914. با این حال، حتی زمانی که کاغذ به استاندارد تبدیل شد، دولت بارها سعی کرد به زور به ضرب سکه بازگردد. بر اساس طرح نادرست برای حذف تدریجی اسکناس 1 دلاری، قانون بومیان آمریکایی یک دلار در سال 2009 ضرب سکه های 1 دلاری را برای گردش افزایش داد.

در سال 2011، حدود 1.4 میلیارد سکه از این قبیل در انبارهای فدرال رزرو نگهداری می شد. با توجه به اینکه مقرون به صرفه بودن معرفی سکه های 1 دلاری برای گردش عمومی از بین رفته است، بسیاری از این سکه ها همچنان در انبارهای فدرال رزرو نگهداری می شوند و تقاضای کمی برای آنها وجود دارد. سکه 1 دلاری هرگز در ایالات متحده مقبولیت گسترده ای پیدا نکرده است. آمریکایی ها اسکناس های یک دلاری خود را دوست دارند، مهم نیست که چقدر قدرت خرید آن پایین می آید. کانادا در سال 1989 اسکناس 1 دلاری خود را حذف کرد و آن را با سکه 1 دلاری "لونی" جایگزین کرد. آنها حتی در سال 1996 اسکناس های 2 دلاری را حذف کردند و سکه "تونی" را جایگزین آن کردند.

کوچکترین اسکناس اتحادیه اروپا پنج یورو است، در حالی که کوچکترین اسکناس بریتانیا پنج پوند است. اگرچه رهبران زنده در این ارزها مانند بریتانیا و کانادا ظاهر می شوند، اما نشان دهنده سلطنت های مشروطه هستند، در حالی که ایالات متحده یک جمهوری مشروطه است. ضرابخانه ایالات متحده سکه های 1 دلاری را به عنوان بخشی از برنامه سکه 1 دلاری ریاست جمهوری تولید کرد که اکنون پایان یافته است و برنامه دلار نوآوری آمریکایی که تا سال 2032 ادامه خواهد داشت جایگزین شده است.

شرط این است که هر شخصی که تصویر می شود باید حداقل دو سال قبل از انتشار سکه فوت کرده باشد. جورج اچ دبلیو. به عنوان مثال، سکه بوش در سال 2020، دو سال پس از مرگ او منتشر شد. با توجه به مرگ جیمی کارتر در 29 دسامبر 2024، می‌توان انتظار داشت که یک سکه 1 دلاری با تصویر او پس از 29 دسامبر 2026 منتشر شود. این سکه‌ها عموما برای گردش صادر نمی‌شوند، بلکه برای سکه‌شناسان یا افرادی که سکه جمع‌آوری می‌کنند صادر می‌شوند. ضرابخانه ایالات متحده از این بازار سکه شناسی استفاده کرده است.

در سال 2024، آنها 469 میلیون دلار محصولات سکه شناسی فروختند که اکثریت آنها هرگز منتشر نمی شوند. آنها همچنین بیش از 2.3 میلیارد دلار سکه شمش (ساخته شده از نقره، طلا یا پلاتین) فروختند که به عنوان وسیله ای برای سرمایه گذاری در چنین فلزاتی عمل می کند. بنابراین آیا یک سکه ترامپ این بیزاری را به سکه های 1 دلاری در میان مصرف کنندگان تغییر خواهد داد؟ به سختی. در حالی که ضرابخانه به طور قانونی تحت یک برنامه در گردش تعیین شده است، آنها را در درجه اول بین کلکسیونرها توزیع می کند. به عنوان یک کالای یادبود، کلکسیونرها آن را خریداری می کنند تا به مجموعه خود اضافه کنند. فراتر از آن، هیچ هدف عملی ارائه نمی دهد.

این عدم سودمندی اقتصادی است که هدف واقعی سکه را آشکار می کند. با توجه به اینکه سکه هیچ نیاز عملی را برطرف نمی کند، ایجاد آن کاملا سیاسی می شود. در واقع، موضوع بسیار بزرگتر از خود سکه است. ایالات متحده مدتهاست که از قرار دادن تصاویر افرادی که با ارز خود زندگی می کنند اجتناب کرده است. دلیل خوبی برای این سیاست وجود دارد. کشورهایی که روسای جمهور زنده را روی واحد پول خود نشان می دهند، یا دیکتاتوری هستند یا پادشاهی دارند. کیم جونگ ایل روی اسکناس 5000 وون کره شمالی به تصویر کشیده شده است. صدام حسین در دوران ریاست جمهوری خود روی واحد پول عراق بود.

در مقابل، فرانسه و کره جنوبی عمدا رویه چاپ رهبران زنده بر روی پول را رد می کنند تا اطمینان حاصل شود که پول ملی نماینده دولت دائمی است نه یک حاکم موقت. داشتن یک رئیس جمهور در حال حاضر روی سکه ایالات متحده یک سابقه بد ایجاد می کند و ملت ما را در شرکت نامطلوب قرار می دهد. این عمل همچنین با یک پادشاه مرتبط است، چیزی که اعتراضات «بدون پادشاهان» به آن اعتراض کردند. این الگو فراتر از پول است - فشار دولت برای ایجاد یک طاق پیروزی 250 فوتی نیز بوی نام تجاری شخصی می دهد.

همانطور که وزارت خزانه داری از خلاءهای قانونی برای تراشیدن چهره رئیس جمهور مستقر استفاده کرد، قوه مجریه نیز برای توجیه یک بنای معماری بدون موافقت کنگره بر قانون 1925 تکیه کرد. این بیش از حد باعث شد یک قاضی فدرال دستور منع موقت برای مسدود کردن پروژه صادر کند. با توجه به اینکه به نظر می‌رسد وزارت خزانه‌داری مایل به انجام هر کاری است که رئیس‌جمهور بخواهد، سکه ۱ دلاری ترامپ با استفاده از قانون بازطراحی مجدد سکه‌های کلکسیونی در گردش ۲۰۲۰ به مناسبت ۲۵۰مین سالگرد این کشور منتشر شد.

این امر با قرار دادن تصویر ترامپ در طرف مقابل سکه عملا قانون «دو سال پس از مرگ» را دور می زند. توجیه حقوقی وزارت خزانه داری بر یک استثنا تکیه دارد، نیم دلاری سال 1926 با حضور رئیس جمهور کالوین کولیج. با این حال، نمادین انجام این کار نشانه برندسازی سیاسی شخصی است، نه اقدامات یک کارمند دولتی که برای منافع بیشتر کشور کار می کند. در واقع، اپتیک بیش از حد اجرایی به عنوان پرچم قرمز کار پیش رو برای کنگره جدید، از جمله تصویب ممنوعیت دائمی ضرب سیاستمداران زنده است.

مستقل از وابستگی حزبی هر یک از اعضا، زمانی که قوه مقننه از مسئولیت خود برای قرار دادن نرده های محافظ بر قوه مجریه شانه خالی می کند، پایه و اساس دولت ما شروع به فرسایش می کند - در این مورد، هر بار یک دلار. Sheldon H. Jacobson، دکترا، استاد علوم کامپیوتر در دانشگاه Illinois Urbana-Champaign است. او تخصص خود را در تصمیم گیری مبتنی بر ریسک داده محور برای ارزیابی و اطلاع رسانی سیاست های عمومی به کار می گیرد.