گربه‌های بزرگ، نورهای غیرقابل توضیح و کسوف - 7 «داستان ترسناک» تماشای آسمان برای سرگرم کردن شما در این هالووین

هالووین تقریبا در راه است! برای جشن گرفتن، مجموعه‌ای از «داستان‌های ترسناک تماشای آسمان» را گردآوری کرده‌ایم که برای اینکه شما را در حال و هوای فصل ترسناک قرار دهد.

مسلم است که رصد ستاره ها ممکن است خطرناک ترین زمان های گذشته نباشد. اما تعجب خواهید کرد که چقدر ممکن است همه چیز اشتباه پیش برود. بهترین برنامه ریزی ها می تواند توسط پدیده های غیرمنتظره و پیش بینی نشده درهم شکسته شود، می تواند شما را بیهوده ترساند، یا خود طبیعت می تواند وارد عمل شود تا به ما یادآوری کند که چقدر کنترل کمی بر محیط اطراف خود داریم.

بسیاری از داستان ها به عنوان یک داستان هشدار دهنده عمل می کنند، در حالی که برخی دیگر به سادگی ... تاسف بار هستند. حتما داستان های خود را از تماشای آسمان "داستان های ترسناک" در نظرات زیر به اشتراک بگذارید تا فرصتی برای حضور در پوشش هالووین سال آینده داشته باشید! یک نمایش نوری غیرقابل توضیح بر فراز فرانسه

و چه بهتر که داستان‌های آسمان‌نگاری هالووین خود را با بازگویی رویداد عجیبی که تمام خانواده‌ام را در طول سفر به فرانسه، دو دهه پیش ترسانده بود، شروع کنیم.

خانه‌ای در شارنت اجاره کرده بودیم که همسایه‌های کمی داشت و چراغ‌های شهری نداشت. این بهشت ​​ستارگان بود، بنابراین هر شب بیرون می نشستیم چون نور غروب تا گرگ و میش محو می شد.

یک شب، مثل یک طوفان الکتریکی که صاعقه‌ای را در دوردست به تصویر می‌کشد، متحیر ایستاده بودیم، در حالی که بدون هشدار، یک توپ نورانی درخشان در افق نزدیک به وجود آمد. ما ناآرام تماشا کردیم که نور زرد-قرمز به آرامی از پشت ردیفی از بلوط ها فرود آمد و از مزرعه مجاور عبور کرد.

هنرمندانی از مسیری که رعد و برق توپ طی یک رؤیت در سال 1902 در نزدیکی شهر نیس فرانسه طی کرده است. (اعتبار تصویر: Universal History Archive/Universal Images Group از طریق Getty Images) مادرم به داخل فرار کرد و متقاعد شد که ما یک بشقاب پرنده را دیده‌ایم، در حالی که پدر و برادرانم ایستاده بودند و تماشا می‌کردند که نور بی‌صدا بین درخت‌ها می‌چرخید و حدود پنج دقیقه بعد از ظاهر شدن از دید ناپدید شد.

ما در تاریکی تنها بودیم و سعی می‌کردیم آنچه را که می‌دیدیم بفهمیم وقتی صدای خش‌خش در بوته‌ها ما را به سرعت در داخل مرزی وادار کرد، تمام تظاهر به شجاعت از بین رفت و تصاویری از خاکستری‌های بیگانه در سرمان.

تقریبا مطمئنا یک گراز بود.

بهترین حدس ما این است که در آن شب نوعی پدیده الکتریکی نادر را دیدیم، مانند رعد و برق توپ، که بیش از 10000 بار در طول تاریخ ثبت شده گزارش شده است، اما هنوز خیلی ضعیف است.

مادرم معتقد است که ما به سختی از ربوده شدن خودداری کردیم.

فاجعه کل (ویت).

ورودی بعدی ما از دیزی دوبرییویک، ویرایشگر Skywatching Space.com است، که تمام مسیر را از بریتانیا تا ایالات متحده به امید دیدن اولین خورشید گرفتگی کامل خود طی کرد، اما با یک سری اتفاقات بسیار ناگوار، کلیت را نابود کرد!

دوبرییوویچ توضیح داد: "اولین تجربه خورشید گرفتگی کامل من در روچستر، نیویورک، در 8 آوریل 2024، به دلایل اشتباه به یاد ماندنی بود." اما حتی بدون دیدن خود کسوف، کلیت فوق العاده بود.

یک تاریکی شوم در سراسر آسمان می چرخید، در حالی که رنگ های قرمز زنگ زده ابرها را روشن می کرد و صحنه ای تقریبا آخرالزمانی را ایجاد می کرد. ابرها به نظر می رسیدند که مستقیما از یک نقاشی رنسانس بلند شده اند. جو برقی بود زیرا هزاران تماشاگر هیجان زده ناپدید شدن نور روز را تماشا می کردند. ما نمی توانستیم ماه گرفتگی را ببینیم، اما مطمئنا می توانستیم آن را احساس کنیم.

در 8 آوریل، ابرها نمای خورشید گرفتگی کامل را بر فراز روچستر، نیویورک خاموش کردند. (اعتبار تصویر: Future/Daisy Dobrijevic) سپس، حدود 30 ثانیه پس از کل، فاجعه رخ داد. ما در پارکینگ موزه ایستاده بودیم که نورافکن های امنیتی ناگهان سوسو زدند و به طور خودکار توسط تاریکی روشن شد. نور مصنوعی خشن فضای ماورایی را کاملا در هم شکست و شانس تجربه تاریکی وهم‌آور کل را از ما سلب کرد.

هزاران تماشاگر فریاد زدند، "چراغ ها را خاموش کن!" پس از سفر هزاران مایل برای اولین خورشید گرفتگی کامل، ابتدا ابرها و سپس چراغ‌های امنیتی پارکینگ مانع من شدند. در مورد اضافه کردن توهین به جراحت صحبت کنید!"

بادهای بدبختی

دن بارتلت، عکاس نجومی، پس از آماده کردن تلسکوپ هایش برای یک شب عکاسی نجومی در خانه اش در کوهستان های سیرا شرقی، داستان ترسناک آسمان نگری بسیار متفاوتی را تجربه کرد.

طبیعت نقشه های دیگری داشت. یک دوربین امنیتی لحظه دلخراشی را ثبت کرد که یک سیل غیرمنتظره و پایدار با سرعت 77 مایل در ساعت تلسکوپ‌های 11 اینچی و 8 اینچی، پایه‌ها، لوازم جانبی و سایر موارد، تلسکوپ‌های 11 و 8 اینچی ستاره‌نگار Celestron Rowe-Ackermann بارتلت را سرنگون کرد.

بارتلت به Space.com گفت: "بدترین کابوس صاحب تلسکوپ... برابر است با انداختن یک چشمی یا تلسکوپ ارزشمند روی زمین سیمانی/بتنی."

"وقتی برای اولین بار می بینید که دو اسکوپ در کنار هم قرار گرفته اند و دیگر به حالت قائم نیستند، واکنش شما این است که آنجا بایستید و خیره شوید. اقدام سریع پیشگیری به موقع از زمان خود گذشته است. در نهایت شروع به برداشتن چیزها و ارزیابی آسیب می کنید."

تلسکوپ های 11 اینچی و 8 اینچی پس از واژگونی توسط بادهای شدید بر روی زمین شکسته شده اند. (اعتبار تصویر: دن بارتلت) بارتلت ادامه داد: "کسی ممکن است من را مقصر بداند که قبلا دوربین ها را پایین نیاوردم، و به درستی چنین بود، با این حال، این دوربین ها قبلا از بادهای پایدار با سرعت بیش از 60 مایل در ساعت جان سالم به در برده اند." "شما سطحی از رضایت را ایجاد می کنید و هیچ پیش بینی آب و هوا در روزهای رویداد بادهایی را به اندازه ای که ثبت شده بود پیش بینی نمی کرد.

خسارت وارد شده است؟ شدید. حداقل لوله فرورفته RASA 11 از زمان این رویداد همچنان برنده NASA APOD بعد از APOD بوده است. اوه، من در حال حاضر از کیسه های شن روی یک کوه سنگین تر استفاده می کنم."

بارتلت تا به امروز به ثبت تصاویر دیدنی از آسمان شب ادامه می دهد.

نگاه نزدیک و ناراحت کننده به لئو

بادهای تند ممکن است دشمنی قوی برای ستاره نگر فروتن باشد، اما می دانید چه چیز دیگری می تواند اوضاع را پیچیده کند؟ Literal Mountain Lions، همان چیزی است که رابرت لونسفورد، متخصص ستاره تیرانداز انجمن شهاب‌سنگ آمریکا، در یک گردش ستارگان به سمت دامنه غربی کوه لاگونا، کالیفرنیا، با آن روبرو شد.

لونسفورد به Space.com گفت: «من سال‌ها پیش به تنهایی در کوه‌های محلی تماشا می‌کردم. "در آن زمان اغلب شنیدم که فکر می‌کردم شیرهای کوهستانی جوان در تاریکی جیغ می‌کشند. آنها هرگز خیلی نزدیک نبودند تا اینکه یک شب چراغ قوه‌ام را بر روی گربه‌ای بالغ در حدود پنجاه یارد دورتر زدم."

یک شیر کوهی عنصر خطر غیرمنتظره‌ای را برای تماشای ستارگان لانسفورد فراهم کرد. (اعتبار تصویر: عکس توسط DeAgostini/Getty Images) "آدرنالین به شدت جریان می یافت، زیرا من آن نور را روی آن نگه داشتم. خوشبختانه، تصمیم گرفت که بخشی از من را نمی خواهد و به سمت پایین تپه حرکت کرد. از آن زمان به بعد، وقتی به تنهایی تماشا می کنم، روی تخت کامیونم می نشینم تا کمی احساس امنیت بیشتری ارائه کنم."

داستان هشداردهنده لانسفورد به عنوان یک یادآوری قوی عمل می کند که همیشه باید به یک دوست یا یکی از اعضای خانواده خود بگویید وقتی به جایی دورافتاده می روید و برای تماشای ستارگان می روید. و اینکه احتمالا قبل از سفر باید کمی در مورد گیاهان و جانوران محلی تحقیق کنید!

چشم به پای ستاره در مورچه ها

گیدئون بندیوید واکر، ستاره شناس رصدخانه سلطنتی گرینویچ، هنگام هدایت یک تور رصد ستارگان از پناهگاه بیابانی آرکارولا در حومه استرالیای جنوبی، زیر برخی از تاریک ترین آسمان های زمین، با طبیعت در مقیاسی بسیار متفاوت برخورد کرد.

کهکشان راه شیری بر فراز مناطق دورافتاده استرالیا می درخشد. (اعتبار تصویر: عکس مارک ایوانز/گتی ایماژ) Bendavid-Walker با Space.com به اشتراک گذاشت: «من در حال اجرا یک تور از رصدخانه پراکنده Dodwell در دهه 1980 بودم، زیرا تلسکوپ اصلی ما برای تعمیر و نگهداری آماده شده بود. "به زیبایی پیش می رفت. من با نشانگر لیزری خود در تاریکی بیرون بودم و گروهی را به اطراف آسمان جنوب هدایت می کردم، که احساس کردم یک نیش در مچ پام احساس می شود. سپس دیگری.

بعد خیلی…

به سرعت متوجه شدم که روی لانه مورچه گوشتی ایستاده ام. در روز به راحتی می توان آنها را تشخیص داد: یک دایره کوچک از ماسه سنگریزه با یک سوراخ در وسط. در شب، آنها نامرئی هستند و مورچه های گوشتی به لانه هایشان که روی آنها ایستاده اند مهربانی نمی کنند.

مورچه گوشتی که با نام Iridomyrmex Purpureus نیز شناخته می شود. (اعتبار تصویر: لورا سایمز از طریق گتی ایماژ) برای آن دسته از ما که با مناطق دورافتاده استرالیا آشنا نیستیم، مورچه های گوشتی به خاطر تهاجمی بودن نسبت به هر کسی که به نظرشان مزاحم می گویند، نیش بدی دارند و به دلیل عادتشان به جدا کردن گوشت حیوانات مرده نامگذاری شده اند، شناخته می شوند.

"در اواسط صورت فلکی، کیهان را رها کردم و شروع به پریدن، سیلی زدن و فریاد زدن در شب کردم. مهمانان مبهوت من قهرمانانه گرد هم آمدند، صحنه را با نور مشعل پر کردند (گناهی بزرگ برای چشمان تاریک اقتباس شده، اما به سرعت بخشیده شد) و به من کمک کردند تا مهاجمان را بیرون کنم.

این تور با آرامش ادامه یافت.

آبروی من با مورچه ها ماند.»

اخلاقیات داستان - سعی کنید قبل از نگاه کردن به بالا به پایین نگاه کنید، ممکن است مچ پاهای شما را نجات دهد.

یک فاجعه نسبی

همانطور که توسط لوئیز دووی، متصدی ارشد رصدخانه سلطنتی گرینویچ گفته شده، یک سنت طولانی و باستانی وجود دارد که طبیعت را با ستاره شناسان سرگرم می کند، همانطور که در سفر پر پیچ و خم آرتور اس. ادینگتون به غرب آفریقا ثابت شد.

دوون به Space.com توضیح داد: "چه کابوسی است... آرتور اس. ادینگتون، ستاره شناس کمبریج، با نگرانی آسمان پرینسیپ، غرب آفریقا، ابری با طوفان های رعد و برق را تماشا کرد." او به‌عنوان یک مسیحی کواکر، به دلیل مداخله فرانک دایسون، ستاره‌شناس سلطنتی در گرینویچ، به دلیل اجتناب از خدمت سربازی در طول جنگ جهانی اول، از زندان اجتناب کرد.

فاز جزئی خورشید گرفتگی کامل در آسمان برزیل در سال 2023 ثبت شد. (اعتبار تصویر: عکس توسط MICHAEL DANTAS/AFP از طریق Getty Images) دایسون می‌دانست که ادینگتون بهترین کسی بود که از خورشید گرفتگی قریب‌الوقوع به عنوان آزمون نظریه نسبیت عام اینشتین در سال 1915 استفاده کرد. ادینگتون و همکارش ادوین تی کاتینگهام هزاران مایل را طی کرده بودند تا بهترین منظره را داشته باشند، اما نقشه‌های آن‌ها با کابوس هر تعقیب‌کننده خسوف خنثی شد: رعد و برق، پشه‌های مزاحم و میمون‌های بدجنس از جنگل اطراف که از دستکاری سازها لذت می‌بردند.

ادینگتون و همکارش کاتینگهام فقط توانستند یک عکس مناسب را از طریق ابر نازک به دست آورند. خوشبختانه، چارلز دیویدسون و اندرو کروملین، همکاران گرینویچ آنها در سوبرال، شمال برزیل، شانس بیشتری داشتند و عکس‌های آنها پیش‌بینی انیشتین را تأیید می‌کرد.

سقوط در تپه طلا

آخرین داستان ما از بدبختی رصد ستارگان از جاش دوری، عکاس نجومی منظره برنده جوایزی می‌آید، که خود را در رقابتی با زمان یافت تا صحنه‌ای از تاریخ تلویزیون را بازآفرینی کند، با پیچ و تاب کهکشان راه شیری.

"یکی که به ذهنم می رسد، تصویری بود که گرفتم، با عنوان: "پسری سوار بر دوچرخه". هدف از تصویر این بود که صحنه کلاسیک تبلیغ Hovis در سال 1973 ریدلی اسکات را از طریق لنز عکاسی نجومی به نمایش بگذارد. من امیدوار بودم که یک دستیار بتواند با دوچرخه مدل کند، اما نقشه ها به هم ریخت، بنابراین تصمیم گرفتم خودم این کار را انجام دهم.

جاش دوری پس از متحمل شدن کمی بدبختی در این راه، یک عکسبرداری نجومی فوق‌العاده از تبلیغ تلویزیونی کلاسیک هوویس ریدلی اسکات به صحنه برد. (اعتبار تصویر: جاش دوری) اوایل آن روز، دوچرخه را از یک فروشنده محلی جمع‌آوری کرده بودم و نانی شبیه نان‌های هوویس خریده بودم. با یک دوچرخه 4×4 - دوچرخه در تریلر به محل رانندگی کردم، لباس پوشیدم و به سمت گلد هیل پیش رفتم.

قبل از ساعت 2 بامداد که رسیدیم، چراغ‌های LED روشن هنوز روشن بودند. باید صبر میکردم تا تک تکشون خاموش بشه جز یکی. من مجبور شدم به نحوی دوچرخه را روی تپه شیب دار در موقعیتی قرار دهم، تمرکز کنم و عناصر دیگر را آماده کنم - از جمله یک لامپ و مرتب کردن سبد نان.

با حرکت کهکشان راه شیری به جای خود، واقعا زمان زیادی نداشتم. راه اندازی یک ردیاب ستاره و یک مجموعه پایه به طور همزمان یک چالش مهم بود.

سپس، پایان حماسی. وزن لامپ از تعادل دوچرخه خارج شد و با قوی ترین ضربات (چرخ ها هنوز در حال چرخش) فرو ریخت. میتونستم ببینم چراغای خیابون روشن میشه!! من داغون شدم."

اگر این داستان‌های ترسناک کاملا شما را ناامید نکرده‌اند و علاقه‌مندید که سفر رصد ستاره‌های خود را شروع کنید، حتما نکات تخصصی ما را برای تازه‌واردان به آسمان شب همراه با بهترین تلسکوپ‌ها و دوربین‌های دوچشمی برای کاوش در قلمرو پس از غروب خورشید بخوانید.

یادداشت سردبیر: اگر می‌خواهید عکاسی نجومی خود را با خوانندگان Space.com به اشتراک بگذارید، لطفا عکس(ها)، نظرات و نام و مکان خود را به آدرس spacephotos@space.com ارسال کنید.