گروه پزشکان هشدار می دهند: «هر مورد سهل انگاری زایمان برای ما یک ماما هزینه دارد».

به گفته اتحادیه ای که پزشکان ارشد را نمایندگی می کند، هر بار که یک مورد سهل انگاری پزشکی مادر انجام می شود، یک ماما این حرفه را ترک می کند.

نشست سالانه انجمن مشاوران بیمارستان ایرلند (IHCA) در کیلارنی در روز شنبه بر روی سهل انگاری، خطر و اصلاحات پزشکی متمرکز شد.

رئیس دادگاه عالی، قاضی دیوید بارنیویل، گفت که سیستم های مراقبت های بهداشتی و قضایی "به طرق مختلف با هم تلاقی می کنند".

او گفت که دادگاه‌ها در سال‌های اخیر تغییراتی را برای بهبود نحوه رسیدگی به این پرونده‌ها ایجاد کرده‌اند، "اما در نهایت باید توسط قانون حمایت شود".

او گفت: "همه این توصیه‌ها وجود دارد که در برخی موارد به 20 سال قبل بازمی‌گردد. پروتکل پیش از اقدام در قانون است، اما نیاز به مقررات وزارتی دارد."

پروتکل‌های پیش از اقدام به مجموعه‌ای از قوانینی اشاره می‌کنند که مستلزم تعامل زودهنگام بین مدعیان و پزشکان است. پیش‌بینی می‌شود که این امر تعداد پرونده‌هایی را که به دادگاه عالی می‌رسند یا فقط پس از دخالت طولانی وکلا حل و فصل می‌شوند، کاهش می‌دهد.

علاوه بر سود همه طرف‌ها، چنین اقدامی می‌تواند به مهار رشد مسئولیت دولت در قبال ادعاهای قصور پزشکی کمک کند.

وی افزود: دادگاه ها متخصص نیستند، قانونگذاران باید متخصص باشند.

"احساس کردم خیلی شکسته شدم": سه مادر در مورد تاثیر مرده زایی و سقط جنین

پروفسور گابریل کولران، رئیس IHCA، گفت که این موارد و ماهیت خصمانه آنها تأثیر زیادی بر کارکنان دارد.

او گفت: «هر بار که ما یک مورد قصور پزشکی در خدمات زایمان داشته باشیم، یک ماما را از دست می‌دهید که در آن دخیل بوده است، که بعدا مطب را ترک می‌کند.

"اگر به تمام موارد مربوط به تمرین فکر می کنید ... ما باید آن را تغییر دهیم.

ایوانا فیتزجرالد، یک وکیل دادگستری که به مدت 20 سال تمرین کرده است، گفت: هیچ کس نمی خواهد که بیماران یا پزشکان پرونده های حقوقی "به مدت پنج سال بر آنها حاکم باشد".

"آنها پنج سال است که خواب خود را از دست می دهند. بیمارانی که قبلا [یک عارضه] جانبی داشته‌اند، دچار ترومای مکرر شده‌اند.»

فیتزجرالد می گوید، در تجربه خود، بین 95 تا 97 درصد پرونده ها قبل از محاکمه حل و فصل می شوند. با این حال، او گفت که گاهی اوقات این می تواند روی پله های دادگاه باشد، که هنوز هم آسیب زا است.

پروفسور رونا ماهونی، استاد سابق بیمارستان ملی زایمان، و رئیس سابق گروه کاری بین بخشی در مورد افزایش هزینه ادعاهای مربوط به سلامت، گفت که مهم است به خاطر داشته باشیم که بیماران در قلب این ادعاها قرار دارند.

او گفت: "هزینه هنگفت مطالبات هزینه خسارت در موارد آسیب مغزی، عمدتا موارد فلج مغزی و موارد ناشی از تولد است."

چگونه می توان هزینه های بی رویه در خدمات بهداشتی را مهار کرد؟

شکاف بزرگی بین آنچه دادگاه صادر می‌کند و آنچه در دسترس بیمارانی است که نمی‌توانند پرونده را بپذیرند و نمی‌توانند ادعا کنند وجود دارد. نابرابری بزرگی وجود دارد.»

ماهونی خواستار "مسیرهای مراقبت اولیه" برای همه افراد مبتلا به آسیب مغزی شد، صرف نظر از اینکه آیا سهل انگاری وجود دارد یا خیر.

بارنیویل افزود که خسارات سنگینی که در چنین مواردی اعطا می شود، که به 35 میلیون یورو رسیده است، عمدتا شامل هزینه مراقبت است و تنها 500000 یورو برای غرامت است.