گزارش محل کار نشان می دهد که دو سوم افرادی که حقوق پایینی دارند زن هستند

بر اساس تحقیقات انجام شده، زنان، جوانان و افراد مسن از جمله گروه هایی هستند که بیشترین آسیب را از دستمزد پایین می بینند. همچنین دریافت که فارغ التحصیلان بزرگترین گروه منفرد در نیروی کار کم دستمزد کشور هستند.

بر اساس تحقیقات Working In Ireland که توسط دانشگاهیان در موسساتی از جمله اتاق فکر NERI و مدرسه کسب و کار UCD انجام شده است، کارگران خدمات پذیرایی و غذا و همچنین خرده فروشی، دو سوم کارگران کم دستمزد را تشکیل می دهند.

بهداشت و مراقبت های اجتماعی یکی دیگر از حوزه هایی بود که در آن دستمزد کم رایج بود و تولید نیز در این فهرست قرار داشت.

نرخ های ساعتی تنها عامل شیوع دستمزد پایین در صنایع خاص نبود.

در مجموع 72 درصد از افرادی که درآمد هفتگی آنها معیارهای مختلفی را برای پایین در نظر گرفتن داشت، بیش از حداقل دستمزد ملی (در حال حاضر 14.15 یورو) درآمد داشتند، اما ساعات کافی برای رسیدن به حداقل دستمزد واقعی را نداشتند. این نرخی است که برای نشان دادن آن چیزی است که یک کارگر مجرد بدون افراد تحت تکفل برای خرید لوازم اولیه مورد نیاز برای حداقل استاندارد زندگی نیاز به کسب درآمد دارد.

این نظرسنجی نشان داد که خرده‌فروشی و مهمان‌نوازی دو حوزه‌ای هستند که در آن‌ها این امر رایج بود و کارمندان اغلب نمی‌توانند ساعت‌های کاری کافی در هفته برای کسب استانداردهای زندگی مناسب داشته باشند.

زنان دو سوم از افرادی را تشکیل می‌دهند که حقوق پایینی دریافت می‌کنند و زنان 16 تا 24 ساله یک سوم از کل این افراد را تشکیل می‌دهند. در مورد جوانترین و مسن ترین کارگران، درآمد هفتگی بیش از نیمی از دستمزد واقعی زندگی کمتر بود.

این ارقام دستمزد زندگی به روش‌های مختلفی محاسبه می‌شوند و این گزارش نتایج آن را بر اساس تعدادی استاندارد فهرست می‌کند، اما یکی از رایج‌ترین آنها در ایرلند توسط یک گروه فنی ارائه شده است که آن را سالانه تخمین می‌زند و آن را 15.40 یورو در ساعت برای سال گذشته تعیین می‌کند.

از نظر تحصیلات، دو پنجم فارغ‌التحصیلان با دستمزد پایین دریافت می‌شوند، اگرچه نویسندگان از جمله لیزا ویلسون، پروفسور جان گری و ماریا بلیزون گفتند که این اساسا نتیجه نسبت بالای فارغ‌التحصیلان در نیروی کار ایرلند است. به گفته آنها، افرادی که سطح تحصیلات پایین تری داشتند، بیشتر با دستمزد پایین مواجه بودند.

ویلسون گفت: "تعهد دولت برای انتقال حداقل دستمزد به سمت دستمزد زندگی درست است. از هر 10 نفر از کسانی که حداقل دستمزد را دریافت می کنند، هشت نفر در طول هفته دستمزد پایینی می گیرند و یک طبقه بالاتر آنها را افزایش می دهد."

همچنین به یک نفر از هر پنج کارگر تمام وقت می رسد که درآمد هفتگی آنها کمتر از دستمزد واقعی زندگی است، که مشکل برای آنها نرخ است، نه ساعت.

اما اکثر کارگران کم دستمزد ایرلند حداقل دستمزد ندارند. آنها بالاتر از آن هستند، در ساعاتی که به دستمزد معیشتی نمی رسد، در مشاغلی که آماده هستند سخت در آن کار کنند، اما در ازای آن آموزش یا پیشرفت کمی ارائه می دهند.

بهبود موقعیت آنها به معنای نگاه کردن به شرایط گسترده‌تر این مشاغل است و نه تنها به قیمت یک ساعت حداقل.»

این نظرسنجی همچنین شرایط کار را مورد بررسی قرار داد و نشان داد که حدود 70 درصد از کارگران کم دستمزد احساس می‌کنند که در بیشتر یا همه زمان‌ها کار مفیدی انجام می‌دهند. از هر 10 نفر شش نفر نسبت به شغل خود مشتاق بودند و احساس می کردند که به آنها تعلق دارند.

تعداد کمی فرصت آموزش در محل کار یا ارتقاء مهارت را پیدا کردند و فرصت‌های کار با فناوری نادر بود - هر دو عامل احتمالا مانع پیشرفت آنها به سمت شغلی با درآمد بهتر می‌شد.