گزارش می گوید که شبه نظامیان نباید برای انحلال پاداش مالی دریافت کنند

طبق یک گزارش جدید، گروه‌های شبه‌نظامی که در مذاکرات رسمی درباره انتقال شرکت می‌کنند، نباید هیچ پاداش مالی دریافت کنند.

این گزارش توسط فلور راونسبرگن، که توسط دولت های بریتانیا و ایرلند استخدام شد تا چشم انداز انحلال شبه نظامی در ایرلند شمالی را بررسی کند، تهیه شده است.

او گفت که "پنجره فرصت" وجود دارد و توصیه کرد که "یک مکانیسم انتقال مستقل و محدود به زمان بدون تاخیر" ایجاد شود.

این کارشناس حل منازعه هلندی در سال گذشته به عنوان بخشی از یک تمرین تعیین محدوده با شبه نظامیان وفادار و جمهوری خواه گفتگوهای خصوصی داشته است.

قربانیان حملات شبه نظامی، نمایندگان جوامع آسیب دیده و کسانی که از پیشینه پلیسی بودند نیز شرکت کردند.

در این گزارش از هیچ فرد یا سازمانی به عنوان "تعامل ها بر اساس محرمانه انجام شده است" نامی برده نشده است.

گزارش Ravensbergen که روز سه شنبه منتشر شد، نتیجه می گیرد که "درست و حمایت کافی برای فرآیند رسمی انتقال گروه های شبه نظامی" وجود دارد.

با این حال، هشدار داد که چنین حرکتی تنها «به شرط رعایت شرایط خاص» امکان‌پذیر است.

نظارت و راستی‌آزمایی موثق پیشرفت، اجرای قانون «قوی» و «عدم جوایز مالی برای گروه‌های شبه‌نظامی» به‌عنوان شرایط کلیدی در گزارش مستقل انتقال گروه‌های شبه‌نظامی به انحلال ذکر شده است.

تمایل گروه‌های شبه‌نظامی وفادار و جمهوری‌خواه برای بحث درباره گذار و پیامدهای آن به‌عنوان یک «یافته مهم» مشخص شد.

در مورد وفاداران، «اغلب اشتهای آشکاری برای آن وجود داشت».

درگیری با گروه‌های شبه‌نظامی جمهوری‌خواه مخالف «مختلط‌تر» بود و برخی «بازتر از دیگران برای درگیری بازتر بودند».

گزارش ها خاطرنشان می کنند که هیچ گروهی "پرداخت های مالی مستقیم یا آزادی زودهنگام از زندان" را به عنوان شرط انتقال یا تسریع پیشرفت به سمت آن مطرح نکرد.

در این بیانیه آمده است: «تعامل در مجموع سازنده و جدی بود.

شبه نظامیان وفادار "روزها کارگران جامعه، شب ها تروریست ها" - رئیس سابق PSNI

این سند 74 صفحه ای روز سه شنبه در اختیار دولت های لندن و دوبلین قرار خواهد گرفت.

این گزارش توصیه می کند که پلیس محله نیز باید تقویت شود تا افسران سرویس پلیس ایرلند شمالی بتوانند "تمرکز پایدار خود را بر نقش اصلی خود در جوامعی که به آنها خدمت می کنند" حفظ کنند.

ابتکارات هدفمند با هدف سودمندی جوانان در جوامع آسیب دیده از آسیب شبه نظامی نیز باید اجرا شود.

به گفته راونسبرگن، مدرس دانشگاه آمستردام، کسانی که در تمرین محدوده‌بندی شرکت کردند، طیفی از دیدگاه‌ها را در مورد چشم‌انداز فرآیند رسمی انتقال گروهی، از «به شدت مخالف تا کاملا حمایتی» بیان کردند.

او گفت: «در مجموع، متوجه شدم که اکثریت مایلند که دولت‌ها چیز جدیدی از جمله تعامل مستقیم با گروه‌های شبه‌نظامی از طریق یک فرآیند رسمی را بررسی کنند، به شرط اینکه شرایط خاصی برآورده شود.»

در میان گروه‌های شبه‌نظامی «حمایت محدودی» از اصطلاح «انحلال» برای توصیف نقطه پایانی فرآیند انتقال وجود داشت.

راونسبرگن گفت: «با این حال، به نظر می‌رسد که مخالفت‌ها با انحلال کمتر در مورد آنچه انتقال باید به آن دست یابد و بیشتر در مورد جمله‌بندی باشد.

به نظر من، موافقت با فرآیند انتقال، نقاط عطف و وضعیت نهایی انتقال گروهی مهمتر از اصطلاحات است.

این گزارش نشان می‌دهد که جرایم مرتبط با مواد مخدر، اخاذی، وام‌دهی غیرقانونی پول و بهره‌کشی در جوامعی که حضور شبه‌نظامی همچنان ادامه دارد، «برجستگی فزاینده‌ای» داشته است.

در برخی مناطق نیز احساسات ضد مهاجرتی فزاینده ای مشاهده شد.

بسیاری از مصاحبه شوندگان اذعان داشتند که "اگرچه کار خوبی انجام شده و پیشرفت هایی حاصل شده است، اما برای پیشبرد پیشرفت به سمت پایان دادن به شبه نظامی گری به چیزهای بیشتری نیاز است".

راونسبرگن افزود: "من معتقدم که خطرات تداوم ساختارهای شبه نظامی، رانش مستمر و تکه تکه شدن مدیریت نشده بیشتر از خطرات مرتبط با تلاش برای یک فرآیند انتقال ساختاریافته و محدود به زمان است."

«مشاوره‌های من نشان می‌دهد که فرصتی برای پیگیری پیشرفت بیشتر وجود دارد، اما ممکن است با گذشت زمان این فرصت ضعیف شود.

به این دلایل، من ایجاد یک مکانیسم انتقال مستقل و با زمان محدود را بدون تاخیر توصیه می کنم. دولت بریتانیا و دولت ایرلند باید برای توسعه این مکانیسم با یکدیگر همکاری کنند.

این گزارش هشدار می دهد که هر فرآیند انتقال رسمی با "چالش های اجرایی قابل توجهی" مواجه خواهد شد.

موفقیت "تضمین نشده" است، زیرا پیشرفت "بعید است خطی یا غیرقابل رقابت باشد".

در این بیانیه آمده است: «گروه‌های شبه‌نظامی مختلف ممکن است در زمان‌های مختلف شرکت کنند، با سرعت‌های متفاوت حرکت کنند و با چالش‌های متفاوتی روبرو شوند».

بنابراین، یک فرآیند آینده نیاز به مدیریت مشارکت نابرابر، پراکندگی، اختلافات داخلی، تحولات غیرمنتظره، پیچیدگی‌های قانونی و شرایط سیاسی در حال تغییر و در عین حال حفظ اطمینان در جهت کلی آن دارد.