گوگل ثابت می کند که چرا آمریکایی ها حق دارند به مراکز داده اعتماد نداشته باشند

گوگل و رقبای فناوری بزرگ آن که با مخالفت گسترده عمومی نسبت به چشم انداز مراکز داده بزرگ، پر سر و صدا و بسیار تشنه قدرت در سرتاسر جهان به وجود می آیند، متخصصان روابط عمومی را به کار گرفته اند تا به دنیا بگویند: "هی، متوجه شدیم."

دوی توماس، رئیس جهانی توسعه و تعامل جامعه گوگل، این هفته به آسوشیتدپرس گفت: «مشاوره عمومی اولیه به طور فزاینده ای بخش بسیار مهمی از فرآیند است. ما تا جایی که می‌توانیم انجام داده‌ایم تا مطمئن شویم که جوامع در مراحل اولیه مشارکت دارند.»

ممکن است کسی بخواهد این پیام را به همکاران Devi در فنلاند منتقل کند، جایی که غول فناوری مجبور شده است کار بر روی دو مرکز داده برنامه ریزی شده را پس از قطع حدود 1300 هکتار از جنگل قبل از تکمیل ارزیابی های زیست محیطی اجباری متوقف کند.

در ماه سپتامبر، دونالد ترامپ ناامیدی خود را نسبت به سرمایه گذاری های گوگل در فنلاند در مورد Truth Social اعلام کرد و در برابر درخواست ها برای تنظیم مقررات در زمینه هوش مصنوعی و توسعه مرکز داده اعتراض کرد. یک ماه طول کشید تا گوگل یک نمایش قانع کننده از اینکه چرا برخی از این مقررات مزاحم در وهله اول وجود دارند ارائه دهد.

فاجعه‌ای که در جنگل‌های فنلاند رخ می‌دهد دقیقا نشان می‌دهد که چرا بسیاری از آمریکایی‌ها از ایده ساخت یکی از این تأسیسات در حیاط خلوت خود ناراحت هستند.

اما در شهرداری‌های Muhos و Otanmäki، شرکت تابعه گوگل صدها هکتار از جنگل‌ها را قطع کرده بود و حدود 400000 درخت را ریشه کن کرده بود. خاک سطحی برداشته شد، جاده ها ساخته شد و کانال های زهکشی حفر شد. گستره وسیع و گل آلود زمین در معرض اکنون در جایی قرار دارد که زمانی جنگل های بکر وجود داشته است.

سپس در روز پنجشنبه، رگولاتورها گزارش دادند که تقریبا پنج مایل از خندق‌های زهکشی در Muhos بدون اطلاع قبلی لازم حفر شده است و پروژه را برای بازرسی به پلیس ارجاع دادند زیرا نگرانی‌هایی در مورد رها شدن فلزات اضافی در آبراه‌های مجاور وجود داشت.

مرجع صدور مجوز و نظارت فنلاند (LVV) قبلا به گوگل دستور داده بود تا در اوایل اکتبر کار بیشتر را متوقف کند تا زمانی که تمام ارزیابی های زیست محیطی لازم به پایان برسد. اما اگر شرکتی با چنین ثروت، قدرت و اراده فوق‌العاده‌ای محیطی را که قرار بود ارزیابی می‌کرد، از دست داده باشد، بررسی محیط‌زیست چه فایده‌ای دارد؟

در مواجهه با نظارت عمومی توسط مقامات فنلاند و مطبوعات، Antti Järvinen مدیر کشور گوگل بیانیه ای را ارائه کرد که در آن گفت که مقامات از فعالیت های شرکت کاملا آگاه هستند، اما گفت که گوگل "مسئولیت کامل آنچه اتفاق افتاده را بر عهده می گیرد."

او به رسانه های فنلاند گفت: «همه تصمیمات بر اساس بهترین درک ما از قانون در آن زمان گرفته شد. من بسیار متاسفم که در این وضعیت قرار داریم. من می خواهم از این بابت عذرخواهی کنم.

سخنگوی Google به نیوزویک گفت: "ما به مدت 15 سال در فنلاند فعالیت کرده‌ایم و همیشه برای برآورده کردن یا فراتر رفتن از الزامات منطقه‌بندی، زیست‌محیطی، بهداشت و ایمنی کار کرده‌ایم. پس از دریافت نامه‌های LVV در 6 اکتبر، کارهای مقدماتی را در Muhos و Kajaani متوقف کردیم و پاسخی رسمی به LVV ارائه دادیم که این را تایید می‌کند. ما مشتاقانه منتظر ادامه گفت‌وگوی خود با یک سازمان فعال محلی هستیم."

این شرکت اکنون منتظر حکم LVV قبل از ادامه ساخت است و می گوید که در این مدت درختان جدیدی را در 130 هکتار زمین کاشته خواهد کرد. اینکه آیا مردم فنلاند قبل از اینکه غول فناوری طبق برنامه پیش برود، چیزی غیر از یک حرکت نمادین را در نظر بگیرند یا خیر، موضوع دیگری است.

سپس مسئله برق مطرح می شود که هر مرکز داده در فنلاند و فراتر از آن به مقدار زیادی برای کارکرد نیاز دارد.

برای تقویت فعالیت‌های رو به گسترش خود در فنلاند، گوگل قراردادی 22 ساله با فورتوم امضا کرد تا نیمی از تولید نیروگاه هسته‌ای Loviisa را که حدود 10 درصد از برق فنلاند را تولید می‌کند، خریداری کند.

این توافق باید به کارکرد کارخانه تا سال 2050 کمک کند - یک مزیت واقعی - اما مقیاس تقاضای انرژی گوگل سوالات واضحی را در مورد شبکه ملی و اینکه آیا مصرف کنندگان در نهایت بخشی از این صورتحساب را دریافت خواهند کرد، ایجاد می کند.

نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو که ماه گذشته انجام شد نشان داد که 60 درصد از آمریکایی‌ها از داشتن یک مرکز داده جدید در منطقه خود ناراحت هستند. پنجاه و چهار درصد فکر می‌کنند که این تسهیلات بیشتر برای محیط‌زیست مضر هستند و نیمی معتقدند که برای هزینه‌های انرژی خانوار مضر هستند.

ترامپ در مورد تشریفات اداری نکته ای دارد. بوروکراسی بیش از حد می‌تواند سرمایه‌گذاری را خفه کند و پروژه‌هایی را که به نفع کسب‌وکارها و جوامع است به تأخیر بیاندازد، و تعداد زیادی از آن ارزش کاهش دارد.

انقلاب هوش مصنوعی نیز از بین نمی رود. آمریکا باید مطلقا به دنبال رهبری آن باشد و شرکت‌هایش در توسعه زیرساخت‌هایی که زیربنای رشد اقتصادی و تحول دیجیتالی است که در انتظار آن است، مستحق حمایت هستند.

اما ما در مورد توسعه مسکن محلی که فرآیند مجوز برنامه ریزی محلی را پشت سر می گذارد یا همسایه شما بدون اجازه در باغچه پشتی خود خانه ای ساخته است صحبت نمی کنیم. این‌ها پیشرفت‌های صنعتی غول‌پیکری هستند که می‌توانند اساسا جوامع را تغییر دهند، مقادیر فوق‌العاده‌ای از برق و آب مصرف کنند و محیط زیست را برای همیشه تغییر دهند.

الزام یک شرکت با منابع گوگل یا رقبای آن برای تکمیل یک ارزیابی جامع و مشاوره مناسب قبل از ارسال محرک های زمین، به سختی غیرمنطقی است. همچنین ثروت هنگفت چنین شرکت‌هایی نباید به آن‌ها اجازه دهد که پیروی از این شرکت‌ها را صرفا به‌عنوان یک ناراحتی تلقی کنند که با یک «متاسف» و پرداخت هزینه حل و فصل می‌شود.

آمریکایی‌ها اشتباه نمی‌کنند که به مراکز داده بی‌اعتماد می‌شوند، و برای زیر سؤال بردن پروژه‌هایی که می‌تواند حساب‌های بانکی، جوامع و شیوه زندگی آنها را عمیقا تحت تأثیر قرار دهد، لودیت‌های غیرمنطقی نیستند. زمانی که تلاش برای پیشرفت تکنولوژیکی مخرب تر از مزایایی است که وعده می دهد، چیزی به شدت اشتباه شده است.

اگر گوگل بخواهد مردم به وعده‌های توسعه مسئولانه‌اش اعتماد کنند، حداقل ممکن است قبل از رسیدن بولدوزرهایش، مدارک لازم را تکمیل کند.