یادداشت های سردبیر: ارتش اسرائیل باید در قبال پرسش های نظامی بی پاسخ پاسخگو باشد

در دسامبر 2024، روزنامه جروزالم پست از ارتش اسرائیل درباره دو حمله در غزه که به کشته شدن ابراهیم بیاری و ویسام فرهت فرماندهان حماس منجر شد، پرسید. گزارش ها در مورد این عملیات حاکی از تلفات غیرنظامی زیادی است. خبرنگار نظامی ما، یونا جرمی باب، جزئیات این تصمیمات را جویا شد. ارتش مراحل تایید خود را توضیح داد. این سازمان گفت که نسبت تلفات ثابتی ندارد و فرماندهان باید ارزیابی کنند که آیا هر حمله متناسب است یا خیر. ما آن توضیحات را در تحلیل یونا منتشر کردیم. او همچنین درباره خود این دو عملیات پرسید.

یونا به من می گوید که آن زمان و حداقل در دو نوبت دیگر این سؤالات را دنبال کرده است. گاهی اوقات مقامات از جزئیات خودداری می کردند. گاهی می‌گفتند نمی‌دانند و ممکن است به او بازگردند. اطلاعات هرگز نرسید. نزدیک به دو سال گذشته است. من می خواهم بدانم چه کسی مسئول پاسخگویی به او است. مستند NAZA اکنون ادعاهایی در مورد تصمیمات هدف قرار دادن اسرائیل دوباره به یک داستان بین المللی تبدیل کرده است. مدیران آن، یووال آبراهام و راشل زور، از شهادت های ناشناس در مورد مرگ غیرنظامیان پیش بینی شده قبل از حملات هوایی استفاده کردند.

ارتش اسرائیل گفت که شهادت را نمی توان تأیید کرد و انسان ها تصمیمات هدف گیری را تأیید کردند. سؤالات مدت ها قبل از شکست نازا به ارتش رسید. مقامات وقت داشته اند که تحقیق کنند، با وکلای خود مشورت کنند، و آنچه را که می توان آزاد کرد، بررسی کردند. من معتقدم ارتش اسرائیل انسانی ترین ارتش در جهان است. در نوامبر 2023، یک دندانپزشک فلسطینی به نام محمود شاهین به بی بی سی گفت که افسران اطلاعاتی اسرائیل ساعت ها با او در تماس بوده اند، در حالی که او به تخلیه همسایگان از ساختمان ها در همسایه های غزه کمک می کرد.

وقتی به زمان بیشتری نیاز داشت، اجازه دادند. وقتی باتری تلفنش تمام شد، افسری از طریق تلفن همسایه اش به او رسید. بی بی سی شاهین را از طریق سایر ساکنان پیدا کرد و جزئیات را در مورد پست های اجتماعی و تصاویر ماهواره ای بررسی کرد، اگرچه به طور مستقل نمی توانست تماس ها را تأیید کند. ارتش می‌تواند به ما بگوید که چگونه این تخلیه‌ها را سازماندهی کرد و افسران چند بار حملات را به تعویق انداختند تا به مردم فرصت بیشتری بدهند. در سپتامبر 2024، توقف‌های بشردوستانه با موافقت اسرائیل و حماس به کارکنان بهداشتی کمک کرد تا تقریبا 560000 کودک را علیه فلج اطفال واکسینه کنند.

WHO مکث های روزانه 9 ساعته را در مناطق تعیین شده مستند کرده است. تیم‌های پزشکی فلسطینی و آژانس‌های بین‌المللی واکسن‌ها را با همکاری اسرائیل به آنها کمک می‌کرد تا در طول جنگ به کودکان دسترسی پیدا کنند. ما باید آن را با کامل ترین سابقه ای که می توانیم ارائه کنیم به چالش بکشیم و بپذیریم که برخی از مطالبی که منتشر می کنیم دردناک خواهد بود. هفت امدادگر World Central Kitchen در آوریل 2024 کشته شدند.

ارتش اسرائیل اشتباهات جدی و نقض رویه ها را مشاهده کرد، دو افسر را برکنار کرد و فرماندهان ارشد را توبیخ کرد. WCK خواستار تحقیقات مستقل شد. ما باید بپرسیم که پس از آن تحقیقات چه تغییری کرده است و آیا کسی بررسی کرده است که این تغییرات موثر بوده است یا خیر. نقض حقوق بشر در سراسر جهان آمریکایی ها با چنین سوالاتی مواجه شده اند. حمله هواپیمای بدون سرنشین آنها در اوت 2021 در کابل 10 غیرنظامی از جمله هفت کودک را کشت. مردی که آنها تعقیب کرده بودند یک امدادگر بود.

در بررسی پنتاگون در ارتباط و شناسایی هدف نارسایی هایی مشاهده شد. هیچ سربازی مجازات انضباطی دریافت نکرد. شش سال قبل، یک کشتی آمریکایی به بیمارستان پزشکان بدون مرز در قندوز افغانستان حمله کرد و 42 نفر را کشت. این سازمان مختصات خود را ارائه کرده بود و در جریان حمله با مقامات نظامی تماس گرفته بود. شانزده پرسنل بدون هیچ دادگاه نظامی مجازات اداری دریافت کردند. پنتاگون به این نتیجه رسید که حمله کابل یک اشتباه غم انگیز بود و هیچ سوء رفتار یا سهل انگاری مشاهده نکرد.

این تمایز پس از کشتن هفت کودک برای آمریکایی ها در دسترس بود. باید هنگام ارزیابی عملیات اسرائیل، مشروط به بررسی شواهد مشابه، در دسترس باشد. در هلند، چهار سال طول کشید تا روزنامه نگاران مسئولیت هلند را برای حمله سال 2015 به یک کارخانه بمب گذاری داعش در حویجه عراق افشا کنند. گزارش شده است که انفجارهای ثانویه منجر به کشته شدن 70 غیرنظامی شده است. افشاگری های بعدی نشان داد که وزارت دفاع سال ها قبل از اینکه مردم بدانند چه اتفاقی افتاده است به اطلاعات تلفات دسترسی داشته است. خشم موجهی در مورد این موارد وجود داشت.

در هلند، مقامات همچنین باید توضیح می دادند که چرا اطلاعات را برای مدت طولانی پنهان کرده بودند. ارتش ما باید در نظر داشته باشد که وقتی روزنامه‌نگاران آنچه را که از قلم انداخته‌اند کشف کنند، چقدر سخت‌تر می‌شود. اوایل این هفته، من برای باز کردن آرشیو 7 اکتبر اسرائیل بیشتر برای خبرنگاران خارجی بحث کردم. آثار آنها می تواند به مخاطبانی برسد که به مقامات اسرائیلی بی اعتماد هستند. همچنین می‌تواند شکست‌های اسرائیل را آشکار کند، که دولت باید آنها را بپذیرد.

اگر اشتباهاتی از جمله اشتباهات جدی را فاش کرد، می خواهم آنها را منتشر کنیم. خانواده هایی که بستگانشان کشته شده اند، مستحق توضیح هستند و اسرائیلی ها باید بدانند ارتش آنها چه چیزی را ایجاد کرده است. منابع و روش های اطلاعاتی نیاز به حفاظت دارند. مقامات می توانند مطالب حساس را ویرایش کنند و در جایی که افشای عمومی کسی را به خطر می اندازد، نظارت مستقلی ترتیب دهند.

آنها باید توضیح دهند که اکنون به کدام سؤالات می توانند پاسخ دهند و چه چیزی آنها را از پاسخ دادن به بقیه باز می دارد. یونا احتمالی را مطرح کرد که باید تصمیم گیرندگان را نگران کند: یک دولت آمریکایی فروش نظامی به اسرائیل را در سه سال آینده محدود می کند زیرا ادعاهایی که ما می توانستیم به آنها پاسخ دهیم بی پاسخ مانده بود.

امیدوارم افسران اصرار بر بیتاچون میدا، امنیت اطلاعات، این احتمال را نیز در نظر بگیرند. ارتش باید تخمین های خود را از مرگ غیرنظامیان و جنگجویان منتشر کند، توضیح دهد که چگونه آنها را محاسبه کرده است و چه چیزی نامشخص است، و تحقیقات کامل در مورد حملات مورد مناقشه را منتشر کند. اگر تحقیقات درباره بیاری و فرهات هنوز ناتمام است، به ما بگویید چه چیزی اینقدر طول می کشد.