یافته های مطالعه، یکی از انواع خواب با خطر کمتر 83 بیماری مرتبط است

یک مطالعه جدید نشان می دهد نوع خوابی که هر شب می خورید می تواند بر خطر ابتلا به بیش از 80 بیماری تاثیر بگذارد.

محققان دانشگاه پکن و دانشگاه پزشکی کپیتال در پکن دریافتند که خواب REM بیشتر - مرحله‌ای از خواب که بیشتر رویاپردازی‌ها در شب اتفاق می‌افتد - با کاهش خطر ابتلا به 83 بیماری مرتبط است. در همین حال، خواب عمیق بیشتر - که از نظر فیزیکی ترمیم کننده ترین مرحله خواب است - با خطر کمتر هفت بیماری مرتبط بود.

یافته‌ها در ژورنال PLoS Medicine در 17 سپتامبر منتشر شد. Newsweek از طریق ایمیل با سرنخ‌های مطالعه تماس گرفته و منتظر پاسخ است.

نور مکارم، یکی از مدیران بخش بیماری های مزمن در دانشگاه کلمبیا، به نیوزویک گفت: «خواب برای سلامت جسمی و روانی و برای تنظیم فرآیندهای فیزیولوژیکی و رفتاری بسیار مهم است، بنابراین تعجب آور نیست که خواب ضعیف با ایجاد بسیاری از بیماری ها مرتبط است.

این مطالعه به شواهدی اضافه می‌کند که نشان می‌دهد نداشتن خواب عمیق و REM کافی و خواب ناکافی، نامنظم و تکه‌تکه خطر ابتلا به بیماری‌ها را افزایش می‌دهد، از جمله شرایط قلبی متابولیک، نورودژنراتیو و سلامت روان.

در طول خواب REM، چشمان ما با وجود بسته بودن به سرعت در جهات مختلف حرکت می‌کنند و این مرحله به شدت با رویاپردازی واضح مرتبط است.

این مرحله به ویژه مهمی از خواب در نظر گرفته می شود زیرا تصور می شود با حمایت از تنظیم هیجانی، کمک به رشد مغز، بهبود سلامت روان و تقویت یادگیری و حافظه، به عملکردهای شناختی ما کمک می کند.

در همین حال، خواب عمیق زمانی است که فعالیت مغز به میزان قابل توجهی کاهش می یابد. این زمانی است که ترمیم بافت انجام می شود و سیستم گلیمفاتیک ضایعات متابولیک و همچنین بسیاری از عملکردهای دیگر را حذف می کند.

محققان داده‌های شتاب‌سنج‌های مچ دستی را که بیش از 95000 شرکت‌کننده در Biobank بریتانیا استفاده می‌کردند، تجزیه و تحلیل کردند. پس از استفاده از شتاب‌سنج‌های مچ دست به مدت یک هفته، شرکت‌کنندگان به‌مدت متوسط ​​8.9 سال تا زمان شروع یک وضعیت سلامتی یا مرگ تحت نظر قرار گرفتند.

کارشناسان دریافتند که افزایش مدت خواب REM با کاهش خطر ابتلا به ده ها بیماری از جمله: نارسایی قلبی، افت فشار خون، پارکینسونیسم (اصطلاح چتر برای شرایط مغزی که باعث کندی حرکات و لرزش می شود)، مولتیپل اسکلروزیس، و همچنین زوال عقل و بیماری آلزایمر مرتبط است.

این یافته ها همچنین نشان داد که افزایش مدت خواب عمیق با کاهش خطر ابتلا به بیماری هایی از جمله دیابت نوع 2، اختلال افسردگی اساسی، آپنه خواب و بیماری پارکینسون مرتبط است.

اگرچه، محققان خاطرنشان می‌کنند که ارتباط با برخی از این شرایط سلامتی می‌تواند به "علت معکوس" مربوط باشد، به این معنی که علائم این بیماری به جای برعکس، منجر به تغییر در الگوهای خواب می‌شود. به عنوان مثال، این می تواند پشت ارتباط با افسردگی باشد، زیرا یکی از علائم افسردگی اختلال در خواب است.

متخصصان همچنین دریافتند که طول مدت خواب سبک بیشتر با خطرات بیشتر بیماری هایی مانند افسردگی، اما خطرات کمتر نارسایی قلبی و سلولیت مرتبط است، در حالی که بیدار ماندن طولانی تر در طول شب با افزایش خطر درد شکمی، اضطراب و افسردگی مرتبط است. به طور کلی طولانی تر خوابیدن نیز با کاهش خطر ابتلا به حدود 50 بیماری از جمله دیابت نوع 2 همراه بود.

محققان به این نتیجه رسیدند که به نظر می رسد کسانی که بین شش تا هشت ساعت در شب می خوابند بهترین الگوهای خواب و همچنین کمترین خطر ابتلا به بیماری های مختلف را دارند.

ایو ون کوتر، استاد پزشکی در دانشگاه شیکاگو، به نیوزویک گفت: «واکنش من این است که یافته‌ها این مفهوم کاملا پذیرفته شده را تأیید می‌کند که خواب ستون سلامت و تندرستی است و کمبود خواب خطر ابتلا به بیماری و سلامت ضعیف را افزایش می‌دهد.

ژیراردین ژان لوئیس، مدیر مرکز ترجمه خواب و علوم شبانه روزی در دانشگاه میامی، به نیوزویک گفت که این یافته ها همچنین "این تصور را تقویت می کند که مدت زمان خواب نباید تنها عاملی باشد که در درک سلامت خواب باید در نظر گرفته شود"، زیرا "معماری خواب، منظم بودن و تکه تکه شدن هر کدام ممکن است اطلاعات مهمی در مورد خطر بیماری در آینده داشته باشند."

با این حال، وی افزود که یکی از محدودیت های مهم این مطالعه این است که مراحل خواب از شتاب سنجی مچ دست به جای اندازه گیری مستقیم با پلی سومنوگرافی، که به گفته او "استاندارد طلایی در پزشکی خواب" است، تخمین زده می شود.

او گفت: "این ابزارها برای تخمین خواب در جمعیت های بزرگ کاملا مفید هستند، با این حال آنها هنوز دقت فیزیولوژیکی مشابه مطالعات خواب پلی سومنوگرافی را ارائه نمی دهند." "در هنگام استنباط مراحل خواب از دستگاه های پوشیدنی باید احتیاط کرد."

او گفت که در حالی که این مطالعه "تداعی های مهمی را شناسایی کرده است"، "به طور غیرقابل انکار نشان نمی دهد که تغییر یک مرحله خواب خاص از بیماری جلوگیری می کند."

او افزود: «گام بعدی ممکن است تکرار این یافته‌ها در جمعیت‌های متنوع‌تر و تعیین اینکه کدام ویژگی‌های خواب در واقع مسیرهای علی در مقابل نشانگرهای اولیه توسعه بیماری هستند، باشد.

ون کوتر گفت که تمام حیات روی زمین با "چرخش 24 ساعته سیاره ما بر روی محور خود و رفتار شبانه روزی خواب/استراحت بخشی از این سازگاری است" به این معنی که خواب "روی هر جنبه ای از فیزیولوژی" تاثیر می گذارد.

به عنوان مثال، "در مغز، خواب، بازیابی انتقال عصبی از تحریک در طول روز را تسهیل می کند و به پاکسازی مواد زائد انباشته شده در فضای بینابینی کمک می کند."

مکارم همچنین گفت: «کم خوابی با عدم تعادل هورمونی، تعادل انرژی مثبت و هوس خوردن غذاهای ناسالم مستعد افزایش وزن و پیامدهای قلبی متابولیک آن مانند دیابت، فشار خون بالا و بیماری قلبی مرتبط است.»

او افزود که خواب ضعیف همچنین می تواند "استرس، التهاب و استرس اکسیداتیو را افزایش دهد و ریتم شبانه روزی بدن را مختل کند" و در مجموع، "این مکانیسم ها در میان سایر مکانیسم ها می توانند مستعد ابتلا به بیماری باشند.

با توجه به این یافته‌ها، مکارم گفت: «ما به مداخلات عمل‌گرایانه‌ای نیاز داریم که سلامت خواب را در محیط‌های واقعی ارتقا دهد و خواب باید در کنار رژیم غذایی و فعالیت بدنی در مداخلات سبک زندگی برای حمایت از طول عمر سالم و کاهش بار بیماری‌های مزمن در جمعیت مورد توجه قرار گیرد.»

ون کوتر همچنین گفت که "آموزش در مورد اهمیت خواب برای سلامتی و تندرستی باید از مهدکودک شروع شود و تا دبیرستان با افزایش عمق و پیچیدگی با رشد کودک ادامه یابد."

لو جی، لیو آر، یین جی، کائو دبلیو، سان اس، چن آر (2026) مراحل خواب دنیای واقعی و خطر ابتلا به بیماری‌های حادثه‌ای برگرفته از شتاب‌سنج: یک مطالعه کوهورت Biobank بریتانیا و تجزیه و تحلیل ارتباط گسترده‌ای از پدیده. PLoS Medicine. https://doi.org/10.1371/journal.pmed.1005213

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: مارک وارگاس و جیمز دبنز