یانگستاون به عنوان «آخرین رئیس جمهور جمهوریخواه» تقسیم شده است که ترامپ مدعی احیای Rustbelt است

در روز کلمبوس اینجا در یانگستون، اوهایو، خیابان بیرون از مرکز کوولی، جایی که فانتوم‌ها در شب‌های زمستان هاکی روی یخ بازی می‌کنند، دو داستان متمایز شنید. از یک طرف، اعتراضی پر سر و صدا علیه پرزیدنت ترامپ و دولت و از سوی دیگر، فروشندگان اجناس ترامپ که در آفتاب ملایم پاییزی منتظر جمعیت ماگا هستند. طرفداران جمهوری خواه که از شرق خیابان می آمدند مجبور شدند از میان معترضان که آنها را با تمسخر درباره اپشتین و کودک دوستی سرزنش می کردند، دستکشی کنند.

این تظاهرات اخیر، عمدتا برای جان هاستد، سناتوری که در رقابتی حیاتی با نامزد دموکرات شرود براون قفل شده بود، ترامپ را برای دومین بار در یک هفته به اوهایو آورد. شهرستان ماهونینگ زمانی یک سنگر دموکرات ها بود. Youngstown قلب شهری آن است و سال ها کوره اقتصادی آن نیز بوده است. دهه‌ها بی‌توجهی توسط دولت‌های متوالی، پیام جدیدی را باز کرد.

می توان گفت که ترامپ این شهر افسانه ای کمربند زنگ زده را قرمز عمیق سیاسی کرد. در سال 2020، او اولین نامزد ریاست جمهوری جمهوری خواه بود که در نیم قرن گذشته این شهرستان را به دست آورد. در سال 2024، او دوباره ماهونینگ را با ده امتیاز مشخص برد. اکنون هاستد ادعا کرده است که در هفته های اخیر "تغییر انرژی" را در میان پایگاه جمهوری خواهان احساس کرده است.

اما در اواخر بعد از ظهر، بیرون از میدان، این معترضان بودند که بیشتر انرژی روز را حمل می کردند.

کریس مک براید که برای شرکت در این گردهمایی از وارن مجاور سفر کرده بود، گفت: «این منطقه برای ترامپ و جمهوری‌خواهان دفعه قبل بسیار بزرگ بود، اما خوشحالم که این حمایت قوی وجود دارد.»

"قیمت بنزین یکی از آن چیزهایی است که برای همه پایین می آید، اما این فقط چیزی نیست که در پمپ می پردازید، بلکه چیزی است که به دلیل هزینه ای که در پیشخوان می پردازید قادر به پرداخت آن نیستید. زندگی روزمره گران شده است. یانگستون و وارن در حال حاضر خروجی اقتصادی پایینی دارند، بنابراین مشکلات سخت را ده برابر برای مردم ایجاد می کنید. اخراج شدم ای کاش افراد بیشتری به آن توجه می کردند.

پت گیل یک سال پیش از کانتون به یانگستاون نقل مکان کرد. در اطراف مرکز شهر نمادهایی از کسب و کار جدید و ابتکارات کارآفرینی هستند - آبجوسازی ها و استارت آپ هایی که در ساختمان های صنعتی با ابهت و متروکه بازسازی شده اند. این بخش خاطره انگیز از کشور است. اما بازیابی یانگستاون از قدرت صنعتی افسانه‌ای‌اش - همانطور که بروس اسپرینگستین در قصیده غم‌انگیزش از شهر می‌گوید «آن‌ها مانند آغوش خدا به آسمان زیبای دوده و خاک می‌رسند» - کند و پرپیچ‌وخم بوده است. گیل (24) در میان نسلی است که منتظر است ببیند شهر چه چیزی می تواند به آن ارائه دهد.

"احساس می‌کنم یانگ‌تاون در حال تلاش است. واقعا همین‌طور است. اما احساس می‌کنم بسیاری از مردم امیدشان را از دست می‌دهند. احساس می‌کنم بسیاری از افراد هم سن و سال من به چیزهایی مانند مواد مخدر روی می‌آورند. من افراد زیادی را می‌شناسم که بیش از حد فنتانیل مصرف کرده‌اند. من یک سال است که از داروهای سخت پاک شده‌ام. و دیدن همه‌چیز که دائما در چهره شما پخش می‌شود، در اینترنت، احساس خوبی به مردم می‌دهد.

برای جمعیت قدیمی تر، تاریخ 19 سپتامبر 1977 اهمیت دائمی خواهد داشت: 5000 شغل در یک روز در کارخانه کمپبل از بین رفته است که پیش بینی از فروپاشی حدود 50000 شغل در دهه بعد است. تعداد کمی از شهرها می توانند سقوط در آن نوع گرداب اقتصادی را حفظ کنند. "زمان های سخت دوام نمی آورند. Tough Cities do’ یک شعار غیر رسمی است.

در داخل صحنه، داستان ترامپ درباره احیای مداوم کمربند زنگ بود و او با اعداد و ارقام مجهز شد.

او با اشاره به سرمایه‌گذاری 800 میلیون دلاری کیمبرلی کلارک در وارن و سرمایه‌گذاری 48 میلیون دلاری توسط شرکت تولید فولاد و یونگ پیپ‌تاون، یک شرکت فرانسوی تولید فولاد و یونگ ولوورک، به آن‌ها گفت: «پس از سال‌ها تعطیلی کارخانه‌ها و کارخانه‌های فولاد در سراسر اوهایو، صنعت فولاد ما دوباره زنده می‌شود. تولید در حال رونق است. و صادرات آمریکا به بالاترین سطح در تاریخ رسیده است. صدای او در اطراف میدان هاکی که 7000 نفر ظرفیت دارد طنین انداز شد و جمعیت برای تشویق ایستادند. طبقات عقب بسته شد اما دو بخش باز موجود برای شرکت کنندگان خالی ماند.

در ردیف جلوی صندلی‌های زمین، برخی از وفاداران ماگا آشنا بودند، از جمله «مرد کت و شلوار آجری»، بلیک مارنل، و «جلوهای ردیف جلو»، که معمولا مانند مردگان قدیم ترامپ را دنبال می‌کردند. شور و شوق برای ترامپ باقی می ماند، حتی اگر، به عنوان یک نمایش، این دوشنبه شب حضور در کمربند زنگ از مقیاس و شدت زیادی نسبت به نوع گردهمایی های بزرگ ترامپ که دو سال پیش دستور داد، کاهش یافته بود.

اما برنامه روزانه تظاهرات ترامپ در ایالت های سرگردان مانند اوهایو در مورد تکرار پیام و تحریک و انرژی دادن به پایگاه او است.

یکی از جمهوری خواهان، پگی، قبل از شروع مراسم گفت: «این تقریبا به اندازه ریاست جمهوری مهم است.

"مطمئنا. زیرا شما این افراد سوسیالیست را دارید که فقط ... دیوانه هستند. من آنها را درک نمی کنم."

او با دبی و بیل زمری آنجا بود. این سه نفر به تازگی از میان صف معترضانی که جمهوری خواهان را صدا می کردند، عبور کرده بودند. آن‌ها از این تجربه ناراحت بودند. دبی گفت: "این پوچ است. "او یک پدوفیل است." آیا این بهترین چیزی است که می توانید بسازید؟

بیل افزود: «ما افراد بی ثبات روانی زیادی در آمریکا داریم.

او معتقد است که دوره های میان دوره ای برای ریاست جمهوری ترامپ حیاتی است اما در مورد نتیجه کلی نامشخص است.

در آمریکا دیگر نمی‌توان به هیچ چیز اطمینان داشت. هر اتفاقی که قرار است بیفتد، اتفاق می‌افتد. به همین دلیل است که مردم باید بیرون بروند و رای دهند.»

در داخل صحنه، ترامپ یک سخنرانی ارائه کرد که حاوی ترکیب آشنای او از دستاوردهای فهرست شده و پیش‌بینی‌های تاریک از آنچه در صورت بازگشت «دموکرات‌ها» به قدرت رخ خواهد داد، بود. او جامعه هائیتی در اسپرینگفیلد را در ذهن داشت. او جامعه سومالیایی در مینیاپولیس را در ذهن داشت. روز با خبر حمله ماموران فدرال به خانه نماینده سومالیایی کنگره برای ایلهان عمر در مینه سوتا آغاز شد.

هنگامی که یک معترض از میان جمعیت شروع به فریاد زدن کرد، ترامپ سخنرانی خود را متوقف کرد و نیروهای امنیتی به طرز وحشیانه ای او را حذف کردند. اعتراضات و وقفه ها به یکی از ویژگی های راهپیمایی های رئیس جمهور در چند هفته گذشته تبدیل شده است. سپس، او دیدگاهی تاریک از آنچه در انتظار مؤمنانش است، ارائه کرد، اگر موازنه قدرت در چند هفته گذشته را رها کنند. شما همین الان به من نگاه خواهید کرد و خواهید گفت که او آخرین رئیس جمهور جمهوریخواه تاریخ خواهد بود. من خواهم بود.

من آخرین رئیس جمهور جمهوریخواه خواهم بود زیرا آنها [دموکرات ها] حدود 12 رای الکترال دیگر، ده نماینده کنگره دیگر اضافه خواهند کرد، آنها دادگاه عالی را از طریق افراد زیادی تقلب خواهند کرد."

بعدها جیک پل، مبارز هنرهای رزمی ترکیبی و پدیده رسانه های اجتماعی و پسر کلیولند روی صحنه رفت. "یانگستون! اوه! آیو! مرد، خوب است که در خانه هستم. من حدود یک ساعت بعد از اینجا در کلیولند بزرگ شدم. ما اوهایو را دوست داریم. مادرم اینجاست، او هنوز اینجا زندگی می کند، مردم یقه آبی درست مثل همه مردم اینجا در یانگستون. من از دست چپی ها، همه معترضان گیج می شوم. آیا آنها شغل ندارند؟"

جمعیت سخت خندیدند. اما در یانگستون، این شوخی حرف تلخی دارد.