یخ زمین از آستانه هشدار عبور کرده است و ممکن است بازگشتی وجود نداشته باشد

با فروریختن یخچال‌های طبیعی، کاهش یخ‌های دریا، و آتش‌سوزی در مناطق همیشگی منجمد، نگرانی دانشمندان در مورد وضعیت کرایوسفر زمین افزایش می‌یابد. بخش‌های یخ‌زده سیاره نقش کلیدی در تنظیم آب و هوا دارند، اما در جهان گرم‌تر، در حال شکستن هستند.

مطالعه ای که امروز در مجله Science منتشر شده است، این بحران جهانی را به شدت مورد توجه قرار می دهد. بر اساس یافته‌های خود، نویسندگان به این نتیجه رسیدند که عملکردهای اساسی کرایوسفر دیگر در یک "فضای عملیاتی امن" نیستند، به این معنی که آنها در مسیری قرار دارند که خطرات بلندمدتی را برای جوامع انسانی و اکوسیستم‌ها قفل می‌کند.

Lan Wang-Erlandsson، دانشیار و محقق اصلی در دانشگاه استکهلم، به Gizmodo گفت: «واقعا زمان اقدام و کاهش سریع انتشار گازهای گلخانه‌ای فرا رسیده است.

محققان از مفهوم فضای عملیاتی ایمن برای تعریف محدودیت های محیطی لازم برای پایدار و سالم نگه داشتن سیاره به اندازه کافی برای رشد انسان و اکوسیستم استفاده می کنند. این یک چارچوب جدایی ناپذیر از چارچوب مرزهای سیاره ای است، که نه فرآیند را شناسایی می کند که برای حفظ ثبات و انعطاف پذیری کل سیستم زمین حیاتی هستند. هفت تا از 9 مرز سیاره ای قبلا به دلیل تأثیرات زیست محیطی بشر شکسته شده است.

کرایوسفر در درجه اول توسط مرز سیاره ای "اقلیم" به حساب می آید، اما وانگ-ارلاندسون و همکارانش به دنبال نگاهی متمرکز به این بودند که آیا این سیستم در فضای عملیاتی امن خود قرار دارد یا خیر. برای این منظور، آنها چهار متغیر کنترلی را تجزیه و تحلیل کردند: حجم یخ زمین، منطقه یخ دریا، سطح پوشش برف و دمای همیشه یخبندان برای ارزیابی پایداری فعلی کرایوسفر در مقایسه با شرایط در طول هولوسن.

"البته، ما می دانیم که زوال کرایوسفر سریع و شتابان بوده است، اما در اینجا به طور خاص می خواستیم بپرسیم: آیا خارج از شرایط هولوسن است که مطمئنا می دانیم می تواند تمدن ها را حفظ کند؟" وانگ ارلاندسون توضیح داد.

تقریبا 300000 سال است که انسان ها وجود داشته اند، اما تنها در طول 11700 سال گذشته - عصر هولوسن - است که تمدن ها توسعه یافته و شکوفا شده اند. در حالی که ما هنوز از نظر فنی در دوران هولوسن زندگی می کنیم، دانشمندان استدلال می کنند که یک دوره جدید - آنتروپوسن - زمانی آغاز شد که بشریت به نیروی غالب شکل دهنده آب و هوای زمین در حوالی زمان انقلاب صنعتی تبدیل شد.

محققان وضعیت هر یک از متغیرهای کلیدی کرایوسفر را تجزیه و تحلیل کردند و دریافتند که هر چهار متغیر از محدوده تغییرپذیری پایه مشابه هولوسن منحرف یا منحرف شده‌اند. یخ دریا و پوشش برف در حال حاضر فراتر از محدوده تاریخی خود کاهش یافته اند و مناطق به ترتیب معادل 7.8 و 6.8 برابر کالیفرنیا از دست رفته اند.

دمای منجمد دائمی نیز 1.4 درجه فارنهایت (0.8 درجه سانتیگراد) فراتر از تغییرپذیری پایه خود افزایش یافته است، به طوری که مساحت منجمد دائمی از دست رفته 2.6 برابر اندازه کالیفرنیا از سطح پایه خود فراتر رفته است. تلفات دائمی یخبندان - به معنای میزان تلفات آتی که در صورت تداوم آب و هوای امروزی رخ می دهد - 10.6 برابر اندازه کالیفرنیا از محدوده پایه فراتر می رود.

و در حالی که یخ خشکی هنوز خارج از محدوده تاریخی خود قرار نگرفته است، از دست دادن یخ متعهد آن را با حجمی معادل بیش از 130 میلیارد گالن (490 میلیارد لیتر) آب فراتر از خط پایه هولوسن خواهد برد.

وانگ-ارلاندسون گفت: «ما سیستم را بیش از حد پیش می‌بریم، و این سیستمی با فاصله ترمز طولانی است. او توضیح داد که کرایوسفر واکنش تاخیری به گرمایش جهانی نشان می دهد، به همین دلیل است که درک تغییرات متعهد در خشکی و دریا، یخ های دائمی و پوشش برف بسیار مهم است.

او گفت: "اگر می خواهید متوقف شود، باید همین الان شروع به ترمزگیری کنید."

در اوایل این ماه، گزارش سازمان ملل نشان داد که بیش از حد 2.7 درجه فارنهایت (1.5 درجه سانتیگراد) هدف توافق پاریس منجر به تأثیرات در مقیاس بزرگ و در بسیاری موارد غیرقابل برگشت ناشی از بی ثباتی کرایوسفر خواهد شد. دانشمندان اکنون بر این باورند که گرمایش جهانی در مسیری قرار دارد که طی چند سال آینده از این آستانه عبور کند.

سرنوشت کرایوسفر و همه سیستم‌های حیاتی زمین به بازگشت هرچه سریع‌تر به آب‌وهوای پیش‌فرض بستگی دارد. این امر مستلزم همکاری جهانی برای حذف سریع سوخت های فسیلی و کاهش انتشار گازهای گلخانه ای است. در حالی که رهبران جهانی در سی و یکمین کنفرانس سالانه آب و هوای سازمان ملل در این هفته شرکت می کنند، وانگ ارلاندسون امیدوار است که این یافته های جدید بر نیاز فوری به اقدام قاطع اقلیمی تاکید کند.