یک آمریکایی در دوبلین: "مردم خوب هستند، شاید او تصوراتی داشته باشد، اما بهتر از این نمی داند"
جوانا ماتری، نوازنده، میگوید: «از برخی جهات من یک پاس رایگان دریافت میکنم، زیرا یک فرد خارجی هستم
جوآنا ماتری (39) که در سال 2024 از نیویورک به دوبلین نقل مکان کرد، میگوید: «ما میتوانیم خیلی بهتر از بروکلین در دوبلین زندگی کنیم.
ماتری و همسر ایرلندی اش، جیمز، پس از تولد دخترشان تصمیم گرفتند به زادگاهش نقل مکان کنند. من هیچ کس را در این کشور به غیر از همسرم نمی شناختم. سپس با یک کودک شش ماهه به اینجا نقل مکان کردم. خیلی دراماتیک بود.
این زوج در سال 2018 از طریق یک وب سایت دوستیابی در نیویورک با هم آشنا شدند. شوهرش در سال 2009 در رشته معماری فارغ التحصیل شده بود، درست در میانه بحران مالی، که تقریبا تمام توسعه و ساخت و ساز را متوقف کرد.
حرکت عظیمی از معماران ایرلندی به نیویورک صورت گرفت، زیرا نیویورک از برخی جهات ضد رکود است.
جیمز با بسیاری از همسالان خود به شهر نقل مکان کرد. او داستان مهاجرت بسیار متفاوتی نسبت به من داشت. او با یک سیستم حمایتی کامل به آنجا نقل مکان کرد. او حتی یک خانواده داشت، با یک عمویش در شهر."
او میگوید که از آغاز رابطه آنها، او در مورد قصد خود برای بازگشت به ایرلند کاملا آگاه بود. او به یاد می آورد که در اوایل رابطه آنها، او حتی به ماتری گفت که فکر می کند به همین دلیل باید از هم جدا شوند. با این حال، این زوج در کنار هم ماندند، و ماتری باز بود تا روزی به ایرلند برود.
او می گوید: «هرگز فکر نمی کردم نیویورک را ترک کنم. ماتری که در شمال ایالت نیویورک بزرگ شد، احساس می کرد "تا حدودی یک گوسفند سیاه، مطمئنا در خانواده من". پدرش اصالتا اهل لبنان بود اما پس از جنگ شش روزه 1967 مجبور به فرار شد. خانواده در شمال ایالت نیویورک مستقر شدند و از آن زمان در آنجا هستند.
من در یک خانه بسیار مذهبی و محافظه کار بزرگ شدم. برای مثال خانواده من افراد زیادی دارند که ممکن است از ترامپ حمایت کنند.
ماتری کار خود را به عنوان نوازنده و آهنگساز در شمال ایالت نیویورک آغاز کرد و سپس به بوستون رفت تا در کنسرواتوار موسیقی نیوانگلند آموزش ببیند. در اواخر دهه 20 زندگی خود در شهر نیویورک ساکن شد، جایی که احساس کرد پذیرفته شده است.
"به ویژه بروکلین جایی است که از هر کسی که هستید یا هر طور که هستید، می توانید جامعه ای برای تعلق پیدا کنید."
از ایالات متحده تا مایو: «آنها نسبت به کندی اینترنت و جاده های کوچک هشدار دادند. برای من مشکلی نبود
آنها تصمیم به مهاجرت به ایرلند را ساده نگرفتند. اما پس از به دنیا آمدن دخترشان، ماتری متوجه شد که مادر شدن و نوازنده بودن در شهر چقدر سخت است.
در میان جامعه موسیقی در شهر نیویورک، من تعداد کمی را می شناسم که حتی اگر بخواهند، می توانند پدر و مادر شوند.
فقدان مراقبت های بهداشتی مقرون به صرفه و قیمت گزاف یک تحصیلات عالی در دانشگاه یکی از بزرگترین نگرانی های او در مورد بزرگ کردن دخترش در ایالات متحده بود.
"داشتن یک دختر و به طور کلی فقط پدر و مادر بودن، تحمل رنجی را که شما مایلید فرزند خود را در معرض آن قرار دهید، کاهش می دهد." داشتن یک دختر او را نگران سرکوب حقوق زنان در برخی ایالت های ایالات متحده کرد.
به غیر از ملیت شوهرش، دلایل دیگری برای مهاجرت به ایرلند وجود داشت. زمانی عامل تعیین کننده این بود که دوبلین جایی بود که فرصت های کاری قوی برای نوازنده ویولا وجود داشت. او برای اپرای ملی بازی می کند و اخیرا یک نمایش در جشنواره دوبلین فرنج داشت. او اغلب با گروه هایی در اروپا می نوازد، بنابراین نزدیک بودن به فرودگاه نیز برای کار او ضروری است. هفته گذشته در دو کشور بودم و این هفته به آلمان می روم.
از بوستون تا ایرلند: "نزدیک به سه سال گذشته است، اما من هنوز یک خارجی هستم"
او می گوید که دو سال بعد از زندگی در دوبلین، یافتن دوستان و ساختن جامعه خود یک روند مداوم است. او اعتراف کرد که بعد از اینکه آنها برای اولین بار به آنجا نقل مکان کردند، کاملا منزوی شده است. از آنجایی که دختر آنها بسیار جوان بود، ماتری قادر به بیرون آمدن و ملاقات با افراد جدید نبود.
اما اخیرا ماتری میگوید که فرصتهای بیشتری برای معاشرت داشته است، که به او کمک کرده است تا بفهمد مردم نیویورک بسیار متفاوت از ایرلند دوست میشوند.
او می گوید، در شمال شرقی ایالات متحده، مردم در اولین ملاقات با شما تمام داستان زندگی خود را برای شما تعریف می کنند. در ایرلند ممکن است سالها طول بکشد تا مردم به اندازه کافی به شما نزدیک شوند تا برخی از چیزهایی را که در چشم انداز درونی آنها می گذرد به شما بگویند.
او در ابتدا روند آهستهتر ایرلندی دوستیابی را گیجکننده میدانست. او میگوید رویکرد معمول او که کاملا پیشرو بود و چیزهای زیادی به اشتراک میگذاشت، احتمالا علیه او کار میکرد.
اخیرا او احساس می کند که مردم کمی بیشتر به او عادت کرده اند. "من فکر می کنم از برخی جهات من یک پاس رایگان دریافت می کنم زیرا من یک خارجی هستم. آنها می گویند، "خوب، شاید او تصوراتی داشته باشد، اما شما می دانید که او بهتر از این نمی داند زیرا او اهل نیویورک است."
اکثر اعضای خانواده او در لبنان به دنبال تهاجم اسرائیل در اکتبر 2024 مجبور به ترک آن شدند. اساسا، هر چند بخش های چالش برانگیز مهاجرت به ایرلند بوده است، او بسیار خوش شانس است که می تواند از انتخاب خارج شود.
مایلیم از افرادی که به ایرلند نقل مکان کرده اند بشنویم. برای مشارکت، به newtotheparish@irishtimes.com ایمیل بزنید یا با استفاده از فرم زیر دو خط درباره خودتان برای ما ارسال کنید.
متن اصلی (انگلیسی)
An American in Dublin: ‘People are like, okay, maybe she has notions, but she doesn’t know any better’
‘In some ways I get a free pass because I am an outsider,’ says musician Joanna Mattrey