یک توسعه دهنده وای فای چقدر می تواند از روتر شما فاصله داشته باشد؟

توسعه دهنده های وای فای می توانند مشکل ساز باشند، و مکان قرارگیری بیش از آنچه فکر می کنید اهمیت دارد.

مهم نیست که روتر وای فای شما چند آنتن داشته باشد، سیگنال آن تنها می تواند تا حدی پیش برود که شروع به کاهش کند و در نهایت به طور کامل محو شود. اگرچه این طبیعی است، اما می تواند خانه شما را با مناطق مرده وای فای ترک کند: مناطقی که سیگنال بی سیم ضعیف است یا وجود ندارد. اینجاست که توسعه‌دهنده‌های Wi-Fi می‌توانند وارد شوند و تا حدی کمک کنند.

توسعه‌دهنده‌های Wi-Fi برتر، همانطور که از نامشان پیداست، پوشش سیگنال روتر شما را گرفته و گسترش می‌دهند. این آنها را به یک راه حل ساده و مقرون به صرفه برای پوشش مناطق مرده و نقاط ضعیف، به ویژه در خانه های کوچکتر تبدیل می کند. اما مشابه روتر شما، توسعه دهنده وای فای محدودیت هایی دارد. بزرگترین آن این است که به سادگی سیگنالی را که دریافت می کند، بدون در نظر گرفتن ضعیف یا قوی بودن آن، دوباره پخش می کند. به عبارت دیگر، شما باید آن را در موقعیت مناسب قرار دهید تا منطقه مرده را پوشش دهد و در عین حال سیگنال قوی را از روتر خود دریافت کنید.

توصیه غالب قرار دادن در نیمه راه بین دستگاه یا منطقه مرده و روتر است. با این حال، قرار دادن مناسب توسعه دهنده Wi-Fi نیز بسته به نحوه ساخت فضای شما و آنچه در داخل آن است، متفاوت است.

در شرایط ایده آل، اگر اکستندر دارای آنتن خارجی باشد، معمولا حد نصاب این است که اکستندر را در فاصله 25 تا 40 فوتی روتر قرار دهید. برای مدل های دارای آنتن داخلی، قرارگیری مناسب در فاصله 20 تا 35 فوتی روتر است.

موقعیت یابی صحیح بسیار مهم است زیرا بر خلاف روتر که فقط باید سیگنال ها را پخش کند، یک توسعه دهنده باید سیگنال دریافتی خود را دریافت و سپس دوباره پخش کند. بسیاری از توسعه‌دهنده‌های Wi-Fi از یک کانال برای دریافت و ارسال داده استفاده می‌کنند، که پهنای باند موجود آنها را به نصف کاهش می‌دهد زیرا نمی‌توانند همزمان گوش کنند و صحبت کنند. قرار دادن بد، اثرات این را بدتر می کند.

بسته به اینکه فضای شما چگونه ساخته شده است، پیدا کردن یک مکان خوب ممکن است دشوار باشد. ارقام فاصله بالا سیگنال روتر قوی و موانع کمی را فرض می کنند. اما موانعی مانند دیوارهای بتنی ضخیم، آجر، کف، سطوح فلزی، مایکروویو و حتی مانیتورهای کودک، همگی سیگنال را ضعیف می‌کنند یا در آن اختلال ایجاد می‌کنند. هنگام تصمیم گیری در مورد محل قرار دادن اکستندر، باید مواردی را در نظر بگیرید. اگر یک دیوار یا کف آجری بین روتر شما و منطقه مرده قرار دارد، احتمالا باید اکستندر را نزدیک‌تر به روتر قرار دهید تا نیمه راه.

بهترین راه برای یافتن نقطه مناسب این است که اجازه دهید توسعه دهنده شما را راهنمایی کند. اکثر اکستندرها دارای چراغ هایی هستند که قدرت سیگنالی را که دریافت می کنند نشان می دهد. با نصب آن در نزدیکی روتر شروع کنید، سپس به تدریج آن را به سمت منطقه مرده حرکت دهید و در حالی که LED سیگنال آن را زیر نظر دارید. این کار را تا زمانی انجام دهید که نقطه متعادلی پیدا کنید که در آن اکستندر ناحیه مرده را پوشش دهد در حالی که هنوز یک اتصال محکم به روتر دارد. برای دریافت بهتر، آن را حدود چهار فوت از زمین دورتر نگه دارید، تقریبا در سطح روتر خود قرار دهید و آنتن ها را مستقیما به سمت بالا (عمود بر کف) قرار دهید.

گاهی اوقات، توسعه دهنده های وای فای ارزش آن را ندارند، زیرا نمی توانید عملکرد خوبی از آنها در هر کجا داشته باشید. این امر به ویژه در خانه های بزرگ رایج است. در آن مرحله، شما دو گزینه دیگر دارید.

اولین مورد این است که سیم کشی کنید. توسعه دهنده خود را روی حالت نقطه دسترسی تنظیم کنید، سپس یک کابل اترنت را از آن به روتر خود اجرا کنید. سیم‌کشی کاهش سیگنال و تداخل را دور می‌زند و به شما امکان می‌دهد توسعه‌دهنده را درست در منطقه مرده قرار دهید، در حالی که پهنای باند روتر خود را دست نخورده نگه می‌دارید. به خاطر داشته باشید که کابل های اترنت حداکثر طول موثر 100 متر (328 فوت) دارند و همه توسعه دهنده ها دارای پورت اترنت یا حالت نقطه دسترسی نیستند.

گزینه دوم دریافت یکی از بهترین سیستم های مش وای فای است. اگر کابل اترنت کمکی نکرد یا در حال بررسی یک توسعه دهنده دوم هستید، این راه حل است. یک شبکه مش از گره هایی استفاده می کند که در اطراف فضای شما قرار گرفته اند تا سیگنال روتر شما را گسترش دهند و مناطق مرده را پوشش دهند. برخلاف توسعه‌دهنده‌های Wi-Fi، که یک شبکه «EXT» جداگانه ایجاد می‌کنند که باید به آن متصل شوید، سیستم‌های مش همه چیز را در همان شبکه نگه می‌دارند در حالی که مسیریابی هوشمند به‌طور خودکار دستگاه شما را به قوی‌ترین گره متصل می‌کند.

آنها سیگنال هایی را که از سطوح و فضاهای غیر دوستانه عبور می کنند بهتر از توسعه دهنده ها کنترل می کنند، به علاوه سیستم های سه باندی از نصف شدن پهنای باند شما جلوگیری می کنند.

سیستم‌های مش گران‌تر از توسعه‌دهنده‌های وای‌فای هستند، اما عملکرد و قابلیت اطمینان بالاتر آن‌ها را به راه‌حل بهتری تبدیل می‌کند.