یک دایره عجیب در نقشه های ماهواره ای یک دهانه برخوردی 390 میلیون ساله است.

یک ستاره شناس آماتور که نقشه های ماهواره ای را برای مکان های احتمالی کمپینگ در کبک جستجو می کرد، در نهایت چیزی بسیار غیرعادی تر را مشاهده کرد: شواهدی از یک دهانه برخوردی که قبلا شناسایی نشده بود.

زمین تنها حدود 200 سازه ضربه ای تایید شده دارد، اگرچه زمین شناسان معتقدند صدها مورد دیگر هنوز شناسایی نشده اند. اکنون به نظر می رسد یکی از آن ساختارهای پنهان پیدا شده است، و این ساختار قابل توجهی است. سایتی که به تازگی تایید شده است، ابتدا توسط یک ستاره شناس آماتور که در حال برنامه ریزی برای یک سفر کمپینگ در کبک بود، مورد توجه قرار گرفت.

در سال 2024، جوئل لاپونت در حال آماده شدن برای سفر به منطقه دورافتاده کوت-نورد بود که یک ویژگی دایره ای در نزدیکی دریاچه مارسال در تصاویر ماهواره ای آنلاین توجه او را جلب کرد. او متعجب بود که آیا افسردگی می‌تواند در اثر تاثیر ایجاد شده باشد و با متخصصان اروپا و آمریکای شمالی تماس گرفت.

تحقیقات لاپونت به گروهی از محققان فرانسوی کمک کرد تا منطقه دریاچه را به عنوان مرکز یازدهمین سازه ضربه ای بالقوه شناخته شده در کبک در نشست سال 2024 انجمن شهاب سنگ شناسایی کنند. این احتمال در نهایت توجه گوردون اوسینسکی، زمین شناس سیاره ای در دانشگاه وسترن را به خود جلب کرد که همچنین پایگاه داده Impact Earth را مدیریت می کند.

اوسینسکی در ابتدا مشکوک بود، اما این احتمال به اندازه کافی جالب بود که او در اکتبر 2025 یک سفر به این مکان جدا شده ترتیب داد.

سفری دشوار به بیابان کبک

رسیدن به سایت تقریبا بلافاصله چالش برانگیز بود. اوسینسکی و همکارانش با هواپیمای شناور پرواز کردند، اما هواپیما نتوانست تمام مسیر را تا ساحل طی کند. این تیم با حمل تجهیزات خود، قبل از رسیدن به خشکی باید از عمق 50 متری (165 فوت) آب عبور می کردند.

با ورود آنها شرایط بهتر نشد. منظره ناهموار و باتلاقی بود، مملو از حشرات و پوشش گیاهی متراکم که اوسینسکی آنها را به عنوان "گیاهی عمیق، پرپیچ و خم و غلیظ" توصیف کرد. با وجود سال‌ها کار میدانی در شش قاره، او گفت که این منطقه در میان سخت‌ترین محیط‌هایی است که او تا به حال در آن کار کرده است.

بررسی‌های زمین‌شناسی قبلی، سنگ‌های محلی برش را به‌عنوان شواهدی از ساختار آتشفشانی قیفی شکلی به نام دیاترم تفسیر می‌کردند که زمانی شکل می‌گیرد که فوران‌های ماگمای انفجاری لوله‌ای پر از سنگ متلاشی شده ایجاد می‌کند.

با این حال، در روز دوم اکسپدیشن، تیم شروع به یافتن چیزی بسیار تعیین‌کننده‌تر کرد.

محققان مخروط های متلاشی را در رخنمون های سنگی متعدد کشف کردند. این ساختارهای متمایز تحت فشارهای شدید ایجاد شده در طی یک ضربه شکل می‌گیرند و شواهد قانع‌کننده‌ای ارائه می‌کنند که نشان می‌دهد در نهایت این ویژگی آتشفشانی نبوده است.

اوسینسکی گفت: "این تنها شواهد صریح از یک رویداد ضربه ای است که می توانید در میدان با چشم غیر مسلح ببینید."

شیء مسئول این برخورد به اندازه کافی قدرتمند بود که ساختار دهانه پیچیده ای به ابعاد حدود 25 کیلومتر (16 مایل) ایجاد کرد. این سایت شامل یک برآمدگی مرکزی و همچنین صخره های مرتفع است که اتصالات ستونی را نشان می دهد.

تأثیر مشابه در کبک مدرن عواقب عظیمی خواهد داشت. اوسینسکی گفت که این امر باعث "ویرانگری منطقه ای در مقیاسی می شود که شهرهای بزرگ را از بین می برد و تأثیرات آب و هوایی جهانی را به همراه خواهد داشت."

تجزیه و تحلیل نمونه‌های سنگ نشان می‌دهد که این دهانه تقریبا 390 میلیون سال پیش تشکیل شده است. این تاثیر را حدود 100 میلیون سال قبل از افزایش عمده در دهانه های زمینی که محققان پیشنهاد کرده اند ممکن است به برخورد در کمربند سیارکی مرتبط باشد، نشان می دهد.

پس از بحث و گفتگو با شورای Innu of Ekuanitshit، محققان از این دهانه به عنوان Uhackatik یاد می کنند.

این تیم منشأ ضربه را اساسا تایید شده می‌داند، اگرچه انتظار می‌رود کمیته انجمن شهاب‌سنگی در جلسه بعدی آن را به رسمیت بشناسد.

Uhackatik بزرگترین دهانه برخوردی است که از زمان کشف ساختار 31 کیلومتری هیوااتا در سال 2018 کشف شده است.

اوسینسکی بخشی از اولین تیم زمین شناسی آرتمیس ناسا است و به آموزش فضانوردان در زمین شناسی کمک می کند. با این حال، او انتظار ندارد Uhackatik به یک سایت آموزش فضانورد تبدیل شود زیرا رسیدن به آن بسیار دشوار است.

او گفت که یک دهانه برخوردی جوان‌تر و بسیار قابل دسترس در لابرادور، کامشتاشتان (که دریاچه میستاستین نیز نامیده می‌شود)، قبلا میزبان فضانوردان برای آموزش زمین‌شناسی بوده است.

یک مشاهده آماتور منجر به یک کشف بزرگ می شود

برای لاپونت، هشدار دادن به دانشمندان در مورد دهانه به یک تجربه فراموش نشدنی تبدیل شده است. او به CityNews گفت که زمانی که محققان تأیید کردند که این ویژگی واقعا یک دهانه برخوردی است، "بر فراز ماه" بود.

او به یکی دیگر از رسانه ها گفت: "من همه را تشویق می کنم که شهود یا مشاهده را نادیده نگیرند، حتی اگر بخشی از زمینه تخصص شما نباشد."

افرادی که علاقه مند به مشارکت در اکتشافات علمی هستند، از طریق برنامه های علمی شهروندی ناسا فرصت های زیادی دارند.

پروژه Daily Minor Planet به داوطلبان اجازه می دهد تا به جستجوی سیارک ها و دنباله دارهایی که به طور بالقوه می توانند تهدیدی برای زمین باشند کمک کنند. از طریق Impact Flash، شرکت‌کنندگان می‌توانند مناطق تاریک ماه را برای فلاش‌های ناشی از برخورد شهاب‌سنگ بررسی کنند. پروژه Exoasteroids به شهروندان دانشمندان این فرصت را می دهد تا به دنبال شواهدی از سیارک ها در خارج از منظومه شمسی ما باشند.

مواد ارائه شده توسط رصدخانه زمین ناسا. نوشته اصلی توسط آدام ویلند. توجه: محتوا ممکن است برای سبک و طول ویرایش شود.

آرتروز زانو اجتناب ناپذیر نیست: عادات ساده ممکن است خطر شما را کاهش دهد

انیشتین آن را "شعب آور" نامید. سرن به تازگی آن را در انرژی های شدید در برخورد دهنده بزرگ هادرونی پیدا کرده است

پاک کننده معطر مورد علاقه شما می تواند هوا را با آلودگی نامرئی پر کند

هورمون استرس، کورتیزول، مغز را دوباره سیم کشی می کند تا خاطرات عاطفی را تقویت کند