یک کوسه در اعماق فضا در حال پرسه زدن در کیهان است - و عکس فقط یک جایزه بزرگ به دست آورد

کیهان در تصاویر خیره کننده ای که توسط جوایز عکاس نجومی سال برجسته شده است خودنمایی می کند. از نماهای نزدیک منظومه شمسی گرفته تا شگفتی های دوردست کهکشان ها و سحابی ها، برندگان مسابقه امسال شگفتی های متنوع فضا را با جزئیات شگفت انگیز به تصویر کشیده اند.

این مسابقه که توسط رصدخانه سلطنتی در گرینویچ لندن برگزار شد، نزدیک به 4000 عکس از عکاسان سراسر جهان را جذب کرد. برنده کلی مسابقه The Quiet Predator اثر علی آلوبیدلی از کویت است که جذب عظیم و تاریک سحابی کوسه را به تصویر می کشد. هیئت داوران همچنین برندگان را در هشت دسته مختلف، علاوه بر دو جایزه ویژه انتخاب کردند.

فهرست کامل برندگان را می‌توانید در اینجا مشاهده کنید، و همچنین در موزه ملی دریایی در گرینویچ لندن به نمایش گذاشته می‌شوند. در زیر تعدادی از انتخاب های مورد علاقه Gizmodo از هجدهمین دوره جوایز عکاسی فضایی آورده شده است.

آبل 85 که در صورت فلکی Cassiopeia در فاصله 9780 سال نوری از زمین قرار دارد، یک پوسته گازی در حال انبساط است که پس از مرگ یک ستاره باقی مانده است. بقایای ابرنواختر کم نور به شدت کم نور است و گرفتن آن چالش برانگیز است.

برای به دست آوردن این تصویر بسیار تحسین برانگیز در دسته ستاره ها و سحابی ها، عکاس سدریک هامبرت از 30 ساعت نوردهی استفاده کرد تا سیگنال اکسیژن یونیزه مضاعف را برجسته کند و رشته های توپ ماده را در مرکز نشان دهد.

این تصویر نایب قهرمان، خورشید را به گونه‌ای نشان می‌دهد که قبلا آن را ندیده‌ایم.

عکاس پیتر وارد، لایه‌های کروموسفر خورشید یا بخشی از اتمسفر ستاره را که درست بالای سطح مرئی قرار دارد، انتخاب کرد. وارد در بیانیه ای توضیح داد: "تصویر ساختار پنهان عمیق کروموسفر را نشان می دهد. ساختارهای کلسیم-H در یاس بنفش برقی می درخشند که با درخشش مایل به قرمز هیدروژن یونیزه شده در هم می درخشد. رشته های قرمز H-alpha از سطح خورشید عبور می کنند و برجستگی ها از اندام [لبه دیسک خورشیدی] بلند می شوند."

مولفه آبی، معماری مغناطیسی خورشید را نشان می‌دهد و مناطقی را که میدان‌های مغناطیسی قدرتمند از طریق سطح فوران می‌کنند، برجسته می‌کند.

صحنه‌ای آرام از زیبایی مغناطیسی، پس‌زمینه‌ای قدرتمند از شفق‌های شمالی در برابر کلیسای کوچکی در Fúlipolllur ایسلند را به تصویر می‌کشد.

رادوسلاو سویرتسف، عکاس، در بیانیه‌ای گفت: "در چنین لحظاتی، من چیزی جز قدردانی برای حضور در مکان مناسب در زمان مناسب احساس نمی‌کنم. رؤیت شفق در طی یک طوفان ژئومغناطیسی بسیار قوی آشکار شد، رویدادی که به ما اجازه داد تا شاهد شفق‌های شمالی باشیم که به ندرت دیده می‌شود." این کلیسای سنتی ایسلندی کوچک بین کفلاویک و ریکیاویک، به دور از آلودگی نوری قرار دارد، مکانی که آسمان تاریک و واقعا زنده است.

استیو مارش، داور مسابقه، درباره عکس برنده کلی گفت: "گاهی اوقات یک عکس از طریق ارائه بی عیب و نقص، جزئیات دقیق و کنتراست پویا نور و تاریکی زنده می شود. این چنین تصویری است."

سحابی کوسه از ابرهای گاز و غبار بین ستاره ای تشکیل شده است که به شکل شکارچی نمادین راس کشیده می شوند. مارش در بیانیه ای توضیح داد: «سحابی کوسه در حال حاضر یک جرم قابل توجه است، اما زمانی که به نقطه ای رسید که حتی کهکشان های دوردست غنی از جزئیات را نیز بتوان از طریق آن دید، می دانید که به چیزی بسیار خاص نگاه می کنید.

ستارگان کاملا درخشان و ملایم در لبه‌های کادر قابل مشاهده است، نوک‌های نازک سحابی ضعیفی که در سراسر «کوسه» ثابت است و یک تکه سحابی تیره با وضوح درخشان برای چشم آن، این تصویر را در خط مقدم عکاسی نجومی مدرن قرار داده است.»

در 19 سپتامبر 2025، ماه از مقابل مسیر زهره در آسمان روز عبور کرد و یک اختفای نادر در ماه را در این سیاره ایجاد کرد.

عکاس پتر هورالک این لحظه را هنگام فرورفتن زهره در هلال ماه ثبت کرد. هورالک در بیانیه‌ای گفت: «پیدا کردن هر دو شی در آسمان و تهیه عکس‌های خوب از این منظره غیرعادی چالش بزرگی بود. "خوشبختانه، هوا عالی بود و من توانستم این کار را انجام دهم. زیباترین لحظه زمانی بود که ناهید در پشت هلال شروع به ناپدید شدن کرده بود. مانند یک مروارید درخشان روی اندام ماه به نظر می رسید."

در این تضاد خیره کننده بین آسمان شب و تأثیر آن بر مردم، عکاس مکس اینوود یک تابلوی سنگ نگاره باستانی به نام 13 قمر را در صحرای کالیفرنیا ثبت کرد.

اینوود گفت: تصور می شود این سنگ نگاره یک تقویم باستانی است که 13 ماه کامل را که زمین می تواند در یک سال تجربه کند را به تصویر می کشد. "در این عکس من صورت فلکی ماکیان شمالی را در بالای سایت ثبت کردم. این منطقه از کهکشان راه شیری مملو از سحابی های گسیل هیدروژن درخشان است که به رنگ های قرمز و صورتی که در آسمان دیده می شود کمک می کند. رنگ ها به زیبایی با درخشش هوای سبز قوی موجود در افق تضاد داشتند و رنگین کمانی از تون ها را ایجاد می کردند. از نور کوچکی برای روشن کردن زیر دم استفاده می شد. آسمان تاریک بکر.»

عکاس هائوچنگ ژو برنده بهترین رده تازه وارد برای گرفتن بقایای ابرنواختر درخشان معروف به سحابی خرچنگ (مسیه 1 یا ام 1) است.

ژو گفت: کمتر از یک سال پیش عکاسی نجومی را شروع کردم و M1 نحوه دیدن آسمان شب را تغییر داد. در سال 1054 پس از میلاد، در طول سلسله سونگ چین، اخترشناسان یک "ستاره مهمان" به اندازه کافی درخشان ثبت کردند که حتی در نور روز نیز قابل مشاهده باشد - ابرنواختری که ما اکنون باقیمانده آن را به عنوان سحابی خرچنگ می شناسیم. رشته های درهم تنیده آن هنوز در فضا منبسط می شوند و انرژی انفجاری را حمل می کنند که تقریبا 1000 سال پیش شاهد آن بودیم.

دنباله دار جدید کشف شده C/2025 A6 (لیمون) در اکتبر 2025 قبل از ناپدید شدن از دید، نزدیک ترین نزدیکی خود به زمین را داشت.

این تصویر از رصدخانه استارفرانت در تگزاس گرفته شده است، زمانی که دنباله دار در 28 اکتبر 2025 تقریبا 63 میلیون مایل (101 میلیون کیلومتر) از زمین فاصله داشت. عکاسان وینتر وینتر در شب می گویند: "چند روز قبل از رسیدن به حضیض در 8 نوامبر، نزدیکترین نزدیک شدن به خورشید، این دنباله دار از قبل فعالیت قابل توجهی از خود نشان می داد و منظره فوق العاده ای را ارائه می کرد."