یک دندان کاپیبارا فسیلی نشان می دهد که صحرای آتاکاما زمانی به طرز شگفت آوری مرطوب بوده است

Capybaras به سرعت تبدیل به یکی از حیوانات مورد علاقه اینترنت شده است. به نظر می رسد، آنها همچنین ممکن است به دانشمندان کمک کنند تا بیشتر در مورد گذشته باستان بیاموزند.

محققان دانشگاه آریزونا و سایرین به تازگی کشف یک دندان کاپیبارای فسیل شده در شیلی را اعلام کرده اند که قدمت آن به نزدیک به نه میلیون سال پیش می رسد و این فسیل ممکن است درک کنونی ما را از منطقه ای که در آن قرار داشت، یعنی صحرای آتاکاما، تغییر دهد. وجود آن نشان می‌دهد که حداقل بخش‌هایی از این بیابان که یکی از قدیمی‌ترین بیابان‌های روی زمین محسوب می‌شود، همیشه آنقدر خشک نبوده است.

آنها در مقاله خود که این ماه در ژورنال Scientific Reports منتشر شد، نوشتند: "وجود Cardiatherium در منطقه آتاکاما به معنای وجود شرایط بسیار مرطوب تر در امتداد سواحل اقیانوس آرام در اواخر میوسن نسبت به امروز است."

کاپیباراها بزرگترین جوندگان زنده هستند که امروزه تنها دو گونه در آنها وجود دارد. این حیوانات گیاهخوار تقریبا در همه کشورهای آمریکای جنوبی به استثنای شیلی یافت می شوند. این واقعیت به تنهایی اکتشاف این تیم را قابل توجه می کند، اما این همان جایی است که آنها فسیل را کشف کردند که آن را حتی خارق العاده تر می کند.

این دندان متعلق به یکی از اعضای سرده منقرض شده Cardiatherium است که احتمالا اجداد مستقیم کاپیباراهای امروزی بوده اند. قدمت آن تقریبا به 8.8 میلیون سال پیش بازمی‌گردد، در لایه‌های رسوبی که در یک محیط دریایی کم‌عمق در سازند Bahía Inglesa، منطقه‌ای غنی از فسیل واقع در صحرای آتاکاما، نهشته شده بود.

صحرای آتاکاما در امتداد سواحل شمال شیلی یافت می شود. این یکی از خشک‌ترین مناطق جهان است و تصور می‌شود که حداقل 40 میلیون سال یا بیشتر به طور مداوم در این حالت فوق‌خشک وجود داشته است، که آن را به قدیمی‌ترین بیابان غیرقطبی روی زمین تبدیل می‌کند. در همین حال، کاپیباراها نیمه آبی هستند و برای رشد به آب و پوشش گیاهی تالاب زیادی نیاز دارند - کاملا برعکس آنچه که منطقه آتاکاما این روزها فراهم می کند.

پریسیلا مارتینز، نویسنده اصلی این مقاله، دانشجوی دکترا در دپارتمان علوم زمین دانشگاه آریزونا، در بیانیه ای که توسط این دانشگاه ارائه شده است، می گوید: «پیدا کردن دندان کاپیبارا در یک رسوب دریایی در جایی که امروز یکی از خشک ترین مناطق روی زمین است، بسیار عجیب است.

شاید دندان کاپیبارا به تنهایی برای براندازی این تصور که آتاکاما همیشه یک بیابان بوده کافی نباشد. اما محققان همچنین شواهدی از نخل‌ها و سایر گیاهان گلدار پیدا کردند که احتمالا درست در زمان زندگی این کاپیبارا وجود داشته‌اند. همه را کنار هم بگذارید، و محققان استدلال می‌کنند که بخش‌هایی از جنوب آتاکاما زمانی سرسبز با اکوسیستم‌های آب شیرین بود که می‌توانست یک خانه ایده‌آل در درازمدت برای کاپیباراهای باستانی باشد.

محققان می گویند هنوز سوالات بی پاسخ زیادی در مورد این کشف و پیامدهای آن وجود دارد. طرح دقیق اکوسیستم هایی که شیلی را به بقیه آمریکای جنوبی که این کاپیباراها در آن زندگی می کردند، متصل می کرد هنوز نامشخص است، اگرچه محققان دو مسیر فرضی متفاوت را در مقاله خود ارائه می دهند. و ما به طور کامل نمی دانیم که چرا منطقه آتاکاما این محیط ها را در طول زمان از دست داد.

محققان می گویند که یافتن پاسخی برای این سؤالات و سؤالات دیگر می تواند درس های مهمی را امروز ارائه دهد.

مارتینز گفت: «هرچه بیشتر بیابان‌ها را درک کنیم که به تغییرات آب و هوایی بسیار حساس هستند، از جمله تغییر شدت بادهای موسمی از سال به سال، بهتر می‌توانیم پیش‌بینی کنیم که این بیابان‌ها چگونه در درازمدت هستند. و اگر بتوانیم تغییرات آب و هوایی گذشته را که هیچ ربطی به انسان نداشتند، درک کنیم، به ما مبنایی می‌دهد تا بفهمیم چگونه آب و هوا می‌تواند در طول زمان با ترکیب انسان‌ها تکامل یابد.

کاپیباراها یکی از سردترین حیوانات جهان هستند. الان هم معلم تاریخ هستند.