یک روند تاریخی بازگرداندن زمین امید جدیدی را برای بوتسوانا سان بوتسوانا ایجاد می کند

نزدیک به دو دهه پس از پیروزی در یک پرونده مهم دادگاهی علیه حذف اجباری آنها از سرزمین های اجدادی در منطقه حفاظت شده کالاهاری مرکزی بوتسوانا، جوامع بومی سان ممکن است در نهایت به تضمین حقوق گسترده تر و قانونی محافظت شده برای سرزمینی که برای نسل ها خانه خوانده اند نزدیک شوند. ذخیره‌گاه مرکزی بازی کالاهاری در سال 1961 تأسیس شد تا هم از حیات وحش محافظت کند و هم برای ایجاد پناهگاهی که جوامع سان بتوانند به شیوه سنتی زندگی خود ادامه دهند. اما در ابتدای دهه 1990، دولت ساکنان را به شهرک های خارج از ذخیره گاه منتقل کرد.

سازمان ملل متحد نحوه توجیه مقامات این سیاست ها را در زمینه های حفاظتی و هزینه های ارائه خدمات عمومی مستند کرد. برخی از ساکنان تحت برنامه های اسکان مجدد دولتی نقل مکان کردند، در حالی که برخی دیگر مقاومت کردند. پس از لغو خدمات اولیه در سال 2002، جابجایی های اجباری بیشتر منجر به یک نبرد حقوقی طولانی شد. در دسامبر 2006، دادگاه عالی بوتسوانا به نفع روی سسانا و سایر متقاضیان سن رای داد و دریافت که آنها به طور غیرقانونی از داشتن زمین خود محروم شده اند. اما این حکم مشکل گسترده‌تر حقوق زمین‌های بومی در آن منطقه را حل نکرد.

تغییر دولت در نوامبر 2024 امکان رویکردی متفاوت را باز کرد. رئیس جمهور جدید بوتسوانا، دوما بوکو، وکیل سابق حقوق بشر که در مبارزات حقوقی مردم سن شرکت داشت، از شکایات آنها آگاه بود. در مارس 2025، دولت او یک کمیته بین‌وزارتی را برای بررسی وضعیت جوامع سن، از جمله جابجایی آنها، ادعای زمین، حقوق فرهنگی و بازگشت احتمالی به ذخیره‌گاه اعلام کرد. کمیته متعاقبا شروع به رایزنی با آسیب‌دیدگان کرد… این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شد