یک سال پس از نشت فاضلاب در فیلیپین، جوامع برای نجات یک دریای در حال مرگ مبارزه می کنند.

مانجویود، فیلیپین - برای سال‌ها، جانالین رنتوایا، رئیس انجمن پرورش دهندگان جلبک دریایی آلنگیلانان، صبح‌های خود را به همین ترتیب آغاز می‌کرد. تا ساعت 6:00 صبح، او و دیگر پرورش دهندگان جلبک دریایی در محله آلنگیلانان مانجویود، در کم عمق خلیج بیس، بر روی خطوط خود می چرخیدند و از محصول خود مراقبت می کردند. سپس، در 26 اکتبر 2025، آب های معمولا شفاف به رنگ چای تیره تبدیل شدند. سیل زباله یک کارخانه اتانول در حدود یک کیلومتری به خلیج سرازیر شده بود. رنتوایا می‌گوید: «شاید حدود ساعت 7:00 صبح بود که دایک شکست.

"آنهایی که در ساحل بودند بلافاصله برای ایمنی دویدند زیرا مانند یک موج جزر و مدی بود. فشار قوی بود." خاکریزی که پساب کارخانه تقطیر اتانول شرکت یونیورسال روبینا (URC) را در خود جای داده بود، فروریخت و 255 میلیون لیتر (67.4 میلیون گالن) فاضلاب به خلیج رها شد که معادل حدود 100 استخر سمی در اندازه المپیک است. باکتری‌های موجود در زباله‌ها تکثیر می‌شوند و اکسیژن محلول را که ماهی‌ها و دیگر جانداران دریایی برای تنفس نیاز دارند، مصرف می‌کنند. ماهی ها خفه شدند و جلبک های دریایی روی خطوط مردند و با آنها معیشت جوامع ساحلی از بین رفت.

طبق گزارش Mongabay در آن زمان، دپارتمان محیط زیست و منابع طبیعی (DENR) در 3 نوامبر 2025 گفت که نشت به 17 روستای ساحلی در سراسر Bais و Manjuyod رسید و حداقل 3000 ماهیگیر، اپراتور ماهیگیر و پرورش دهندگان جلبک دریایی را تحت تأثیر قرار داد. تأثیر نشت با اهمیت اکولوژیکی خلیج تشدید شد. خلیج بایس به تنگه Tañon باز می شود، کانال باریکی که Negros را از هم جدا می کند،… این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است.