یک محموله عظیم آهنی 2000 ساله می تواند آنچه را که درباره تجارت باستانی می دانیم بازنویسی کند.

همانطور که از نام آن پیداست، اواخر عصر آهن باعث پیشرفت های عظیمی در تولید و ساخت آهن در فرهنگ های مختلف شد. گفتنی است، باستان شناسان برای تعیین مقیاس دقیق و مسیرهای تجارت آهن در اروپا تلاش کردند، زیرا آهن به راحتی خورده می شود و تاریخ گذاری آن دشوار است. اما اکنون ممکن است به لطف کشفی که محققان آن را "معجزه کوچک" می نامند، تغییر کند.

در بهار سال 2019، کارگرانی که در Deinham - یک شهرداری اتریش واقع در امتداد رودخانه دانوب - مشغول تمیز کردن شن بودند، متوجه شدند که بیل مکانیکی آنها مدام اجسام آهنی عجیب و غریب و دو پر را بیرون می‌کشد. آنها یافته های خود را به مقامات گزارش کردند و آنها تیمی از کارشناسان را برای بررسی اعزام کردند. آنچه باستان شناسان پیدا کردند تکان دهنده بود: 540 تکه از میله های آهنی دو پر، سبکی از ساخت آهن که در عصر آهن اروپا به طور گسترده ای رواج داشت. تحلیلی از این مجموعه امروز در مجله Antiquity منتشر شد.

پیتر تربشه، اولین نویسنده این مطالعه و باستان شناس در دانشگاه اینسبروک در اتریش، به Gizmodo گفت که این "بزرگترین کشف انبوه میله های آهنی" در اروپا است. او افزود، جای تعجب است که چنین مقدار زیادی آهن - حدود 1 تن - "به یکباره حمل و نقل شد و در یک معامله مبادله ای در دسترس بود."

بر اساس این مقاله، گنجینه دینهام از 540 قطعه میله های آهنی دو پر یا دو هرمی تشکیل شده است. همچنین 90 اثر دیگر از دوره های مختلف، از اوایل قرن 8 قبل از میلاد و تا دهه 1900 وجود داشت. تربچه به Gizmodo گفت که میله ها تقریبا 11 اینچ (28.5 سانتی متر) طول و بین 3.5 تا 5.3 پوند (1.6 تا 2.4 کیلوگرم) وزن داشتند. او افزود که میله ها تا حدودی شبیه به برگ بید است که یک انتهای آن نوک تیز و یک انتهای صاف است.

تربشه گفت: "یک چالش بزرگ این واقعیت بود که بیشتر میله های آهنی هنوز با شن و ماسه پوشیده شده بودند که ما قادر به حذف آنها نبودیم." "خوشبختانه، حدود یک سوم تمام میله ها قبلا توسط سنگ شکن در کارخانه شن "تمیز" شده بودند.

تاریخ‌گذاری رادیوکربنی میله‌ها نشان می‌دهد که آنها از دوره La Tène (بین 450 تا 1 پیش از میلاد) آمده‌اند، که به فرهنگ عصر آهن در اروپای مرکزی و غربی امروزی اشاره دارد که قبل از فتح روم وجود داشته است. در حال حاضر، تیم نمی‌تواند به طور قطعی بگوید که چگونه چنین انبار بزرگی از آهن در انتهای دانوب قرار گرفته است. با این حال، بر اساس اکتشافات مشابه، این احتمال وجود دارد که برای تجارت به پایین رودخانه منتقل شده و در نهایت در یک کشتی غرق شده باشد.

تربشه توضیح داد که هدف دیگر این مطالعه برآورد ارزش این انبار آهنی بود. میله‌های آهنی، نیمه‌محصولات محبوب یا اقلام نیمه‌ساخته‌ای بودند که برای تبدیل شدن به یک محصول نهایی ساخته می‌شدند. این پیامدهای زیادی بر ارزش مجموعه دارد. به عنوان مثال، طبق این مقاله، یک تن آهن برای ساختن تقریبا 500 شمشیر با وزن متوسط ​​3 تا 4 پوند (1.5 تا 2 کیلوگرم) کافی است.

یک تن آهن همچنین می تواند 8000 میخ آهنی تولید کند. این مقاله توضیح داد که از نظر تئوری، بسیاری از میخ‌ها می‌توانند «کل چارچوب چوبی را در دیوار جنوبی» نزدیک‌ترین اپیدوم، نوعی دهکده مستحکم از عصر آهن اروپا، ثابت کنند. بر اساس این مطالعه، تدارکات کلی حمل و نقل این مقدار آهن نشان می‌دهد که یک شریک تجاری باید کالاهای با ارزش مشابهی مانند جهیزیه، خدمت سربازی، بردگان، گاو یا سایر فلزات با ارزش مانند طلا و نقره را ارائه می‌کرد.

تربشه گفت که گفتن این که کشتی غرق شده یک ضرر مالی بزرگ بود، دست کم گرفتن است، اما در عین حال، این موضوع همچنین نشان دهنده افزایش ظرفیت‌های تولید آهن، بلکه همچنین مقیاس شبکه‌های تجاری در این دوره است.

او افزود: «مشاهده اینکه چگونه پول‌سازی باعث تسهیل، یا شاید حتی تحریک تراکنش‌هایی در این مقیاس شد، جالب است.

با توجه به اندازه عظیم انبار آهن، تیم هنوز سخت در حال تجزیه و تحلیل نمونه ها هستند. به گفته تربشه چندین سوال بی پاسخ برای بررسی وجود دارد. به عنوان مثال، آیا میله ها در یک کارگاه تولید می شدند؟ آهن سازان چگونه و از کجا آهن خود را تامین می کردند؟ پاسخ به این پرسش‌ها امیدواریم که روشنگری بیشتری بر سازمان‌های فناوری و تجارت از آن دوران روشن کند.