پرش به محتوای اصلی

یک کلمبیایی در دوبلین: "چیزی به نام صحبت کوچک برای ما وجود ندارد - ما صحبت های بزرگ انجام می دهیم"

آیریش‌تایمز۱۴۰۵ آبان ۱۹, سه‌شنبه، ساعت ۰۹:۳۰حدود 5 دقیقه مطالعه

در کلمبیا، پارلمان "واقعا پر سر و صدا و دیوانه" است. سوزانا د لا هوز می‌گوید خانه لنستر «خیلی متفاوت بود».

هرگاه سوزانا د لا هوز به مردم ایرلند می گوید اهل ایرلند است، خود را برای پاسخ آنها آماده می کند.

"من فکر می کنم، برای کلمبیایی ها، لحظه ای که کسی از شما می پرسد اهل کجا هستید، و ما پاسخ می دهیم، همیشه اینطور است که اوه، من قرار است چه چیزی به دست بیاورم؟" این مرد 30 ساله می گوید که در سال 2023 از مدلین، دومین شهر بزرگ کلمبیا به دوبلین نقل مکان کرد.

مردم به یکی از دو روش پاسخ می دهند تا بفهمند او کلمبیایی است. او می گوید: "معمولا مردم می گویند، اوه تو اولین کلمبیایی هستی که من می شناسم. این خیلی جالب است."

با این حال، او همچنین اغلب با کلیشه های منفی در مورد کلمبیا مواجه می شود، به ویژه در رابطه با خشونتی که در گذشته آن را تحت تاثیر قرار داده است. کلمبیا در دهه های 60، 70، 80 و 90 دوران سختی را سپری کرد، اما این کشور کاملا تغییر کرده است. این کشور بسیار توریستی و مد روز است.

د لا هوز که در خانواده ای متوسط ​​بزرگ شده است، می گوید که از این جهت ممتاز بود که هرگز اثرات درگیری مسلحانه را که بسیاری از کلمبیایی ها احساس می کردند، احساس نکرد.

او پس از دریافت بورسیه تحصیلی برای تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد در امور عمومی و ارتباطات سیاسی در دانشگاه فناوری دوبلین به دوبلین نقل مکان کرد.

قبل از آمدن، تصور او از ایرلند به طور معمول آمریکایی بود: "رنگ سبز، روز سنت پاتریک و لپرکان؛ من چیز کمی می دانستم."

در بدو ورود، انتخاب کوچک میوه های موجود در سوپرمارکت ها اولین شوک فرهنگی او بود. ما هر نوع میوه ای را [در کلمبیا] در دسترس داریم. شما می توانید هر روز از سال یک میوه متفاوت بخورید.

د لا هوز که در شهری در 8000 کیلومتری خانه مستقر شد، از طریق نواختن فریزبی نهایی و گروهی به نام Art Bubbles، جامعه ای را در ایرلند پیدا کرد که شامل هنرمندانی است که در خانه های مردم یا مکان های کوچک نمایش های صمیمی انجام می دهند. "شما باید با هنرمندان صحبت کنید و هنرمندان به جای اجرا کردن، داستان های خود را تعریف می کنند." شرکت در چنین رویدادهایی و انجام فعالیت ها به تنهایی چیزی است که او یاد گرفته است که با آن راحت باشد، زیرا این چیزی است که هرگز در کلمبیا انجام نمی داد. "در آمریکای لاتین مردم کارها را به تنهایی انجام نمی دهند."

"من هیچ چیز در مورد این جزیره نمی دانستم": از ونزوئلا تا ایرلند

او می‌گوید اگر او به تنهایی به یک کنسرت در آمریکای لاتین برود، مردم می‌پرسیدند چرا و آیا او خوب است؟

د لا هوز احساس می‌کند که شناخت اروپایی‌ها به زمان نیاز دارد، در حالی که کلمبیایی‌ها وقتی با افراد جدید ملاقات می‌کنند، بسیار پیشروتر و بازتر هستند. "شما می توانید در عرض 10 دقیقه پس از ملاقات با یک کلمبیایی بهترین دوست باشید."

او مردم ایرلندی را بازتر و خودجوش‌تر از سایر اروپایی‌ها می‌بیند. او به شدت به توانایی ایرلندی برای خندیدن به چیزهای زندگی علاقه دارد. تعامل با مردم ایرلندی به این معنی بود که او باید یاد می گرفت که چگونه صحبت های کوچک انجام دهد، چیزی که به گفته او در آمریکای لاتین وجود ندارد. برای ما آمریکایی های لاتین چیزی به نام حرف کوچک وجود ندارد - ما حرف های بزرگ می زنیم.

یافتن جایی برای زندگی در شهری که او بسیاری از مردم را نمی شناخت، بر اساس تجربه د لا هوز، استرس زا بود.

تا ژوئن، او در خانه ای در هارولدز کراس زندگی می کرد که توسط دو خواهر دومینیکن اداره می شد. آنها اتاق هایی را به زنان جوانی که در حال کار یا تحصیل هستند اجاره می دهند. او می گوید که اجاره نسبتا مقرون به صرفه بود و تنها شرط ساکنان این بود که یک وعده غذایی مشترک بپزند و همه با هم یک بار در هفته غذا بخورند.

د لا هوز پس از ترک دانشگاه به کلمبیا بازگشت. با این حال، تقریبا به محض ترک، به او پیشنهاد کار در دوبلین داده شد. این برای او کاملا مناسب بود - انجام مشارکت عمومی برای پزشکان بدون مرز. بنابراین تنها پس از چند ماه اقامت در کشور خود، او به ایرلند بازگشت.

او می گوید که واقعا از کار در ایرلند لذت می برد و در مورد روند ایجاد صلح که قبل از امضای توافقنامه بلفاست در ایرلند شمالی اتفاق افتاد، چیزهای زیادی یاد گرفته است.

از آرشیو: من مدام در مورد روند صلح ایرلند در کلمبیا می شنوم

"من احساس می کنم که ما را به هم متصل می کند، زیرا ما برای مدت طولانی در حال مبارزه با ایجاد صلح بودیم. [در کلمبیا] ما در سال 2016 با یک گروه شورشی یک توافق نامه صلح داشتیم. برخی از نزدیک ترین مشاوران رئیس جمهور در آن زمان ایرلندی بودند. برای توافق صلح خود ما از توافقنامه جمعه خوب استفاده کردیم."

مطالعات و کار او را به بسیاری از نقاط ایرلند، از جمله خانه Leinster، که به نظر او چشمگیر، اما بسیار آرام و مودب بود، برده است. او زمانی را در کنگره کلمبیا گذرانده بود، زیرا قبلا برای یک سناتور کار می کرد.

"من تصور متفاوتی از سیاست و پارلمان در کلمبیا داشتم، زیرا کنگره ما بزرگ است. این واقعا پر سر و صدا و دیوانه کننده است، با اتفاقات زیادی. بسیار متفاوت بود زیرا در کلمبیا همه عجله دارند."

او قصد دارد برای آینده ای قابل پیش بینی در ایرلند بماند، اما می گوید که چون تک فرزند است، نمی بیند که برای همیشه در اینجا بماند. با این حال، در حال حاضر، او از کار خود و توانایی سفر به سایر نقاط اروپا به راحتی لذت می برد.

مایلیم از افرادی که در 10 سال گذشته به ایرلند نقل مکان کرده اند بشنویم. برای مشارکت، به newtotheparish@irishtimes.com ایمیل بزنید یا با استفاده از فرم زیر دو خط درباره خودتان برای ما ارسال کنید.

خواندن متن کامل در آیریش‌تایمزبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

A Colombian in Dublin: ‘There’s no such thing as small talk for us − we do big talk’

In Colombia the parliament is ‘really noisy and crazy’; Leinster House was ‘so different’, says Susana de la Hoz

همه‌ی اخبار جهان