یک کلوپ چوبی و دیگر یافته‌های نادر، جنبه نامرئی زندگی نئاندرتال‌ها را آشکار می‌کند

نئاندرتال‌ها به‌عنوان یکی از نزدیک‌ترین خویشاوندان بشر باستانی می‌دانستند که چگونه از منابع طبیعی به نفع خود بهره‌برداری کنند. با این حال، برخی از ابزارهای نئاندرتال در برابر فرسودگی زمان بسیار بهتر از سایرین جان سالم به در بردند، بنابراین رکوردهای باستان شناسی دارای شکاف چوبی بزرگی بود - تا کنون.

در مطالعه Science Advances که امروز منتشر شد، دانشمندان اولین تجزیه و تحلیل جامع ابزارهای چوبی نئاندرتال را گزارش کردند که از Abric Romaní، یک سایت باستان شناسی در نزدیکی بارسلون، اسپانیا بازیابی شده است. این مجموعه بالغ بر 597 بقایای چوبی و آثار مربوط به حدود 62000 تا 42000 سال پیش را اضافه کرد. این تیم 13 شی را شناسایی کردند که شبیه نیزه ها و اقلام نوک تیز، ظروف پوست، عناصر ساختاری و یک جسم چماق مانند بودند.

اگرچه این اولین بار نیست که باستان شناسان اشیای چوبی منسوب به نئاندرتال ها را کشف می کنند، این یافته ها دانش ما را در مورد سبک زندگی بستگانمان افزایش می دهد.

جوزپ والوردو، یکی از نویسندگان مطالعه و یک باستان شناس در موسسه کاتالان دیرین بوم شناسی انسانی و تکامل اجتماعی (IPHES-CERCA)، به Gizmodo گفت: «من فکر می کنم پیام اصلی بسیار ساده است. چوب احتمالا بخش مهمی از زندگی نئاندرتال ها نسبت به آنچه که معمولا در پرونده های باستان شناسی می بینیم بوده است.

از بسیاری جهات، باستان شناسی مسابقه ای با زمان است. این یک تشبیه تخیلی نیست - حتی در حال حاضر، اشیاء با ارزش های باستان شناسی متفاوت به معنای واقعی کلمه از صدها تا صدها هزار سال موجود در حال تجزیه هستند. برخی از اقلام تمایل دارند بهتر از بقیه بقای خود را حفظ کنند، و در حالی که باستان شناسان می توانند حدس های تعلیم یافته ای را در مورد تکامل فناوری باستانی انجام دهند، شناسایی شواهد فیزیکی برای پشتوانه داستان های آنها همیشه ممکن نیست.

والوردو توضیح داد: "سنگ به خوبی زنده می ماند، بنابراین ابزارهای سنگی به طور طبیعی بر سابقه باستان شناسی تسلط دارند." "چوب معمولا ناپدید می شود. اما چوب یک ماده فوق العاده همه کاره است."

شکل دادن به چوب بسیار ساده تر از سنگ یا فلز است. والوردو افزود، بنابراین انسان‌های باستان می‌توانستند از آن برای ساختن سلاح‌ها، ابزارها، ظروف و احتمالا «بسیاری چیزهای دیگر که از نظر باستان‌شناسی نمی‌توانیم ببینیم» استفاده کنند. او گفت: «بنابراین وقتی در مورد فناوری نئاندرتال صحبت می کنیم، باید به خاطر داشته باشیم که آنچه باستان شناسان معمولا بازیابی می کنند، تنها بخشی از آن است.

با توجه به محدودیت ها، آبریک رومانی یک مورد نادر را نشان داد که در آن طبیعت تصمیم گرفته بود آثار کافی را برای باستان شناسان حفظ کند. پالمیرا سالادیه، نویسنده اول مطالعه و باستان شناس در IPHES-CERCA، به Gizmodo گفت، در واقع، باستان شناسان مدتی این موضوع را می دانستند و به طور متناوب عناصر تکی کشف شده در این مکان را مطالعه می کردند.

او گفت: «اما ما هرگز واقعا همه این شواهد را با هم جمع نکرده بودیم و به طور کلی به آن نگاه نکردیم. و صادقانه بگویم، این کاری بود که ما سال‌ها می‌خواستیم انجام دهیم. این بقایا خارق‌العاده هستند، اما کار کردن با آنها نیز بسیار دشوار است.

پیش از این، بررسی بقایای چوبی و نقش‌ها شامل فرآیند پیچیده ساخت قالب و پردازش بیشتر نمونه‌ها با تکنیک‌های حفاظت و مرمت بود. سالادیه توضیح داد، اما پیشرفت‌های اخیر در فناوری ضبط سه‌بعدی، تیم را قادر می‌سازد تا به سرعت یک نمونه را بازسازی کند، که منجر به آخرین تجزیه و تحلیل در مقیاس بزرگ‌تر شد.

مجددا، باستان شناسان قبلا مصنوعات چوبی مرتبط با نئاندرتال ها را در مکان های دیگر شناسایی کرده بودند، بنابراین از قبل دلیلی وجود داشت که باور کنیم نئاندرتال ها کارگران چوبی توانا هستند. Gema Chacón یکی از نویسندگان این مطالعه، همچنین از IPHES-CERCA، به Gizmodo گفت، چیزی که Abric Romaní را متمایز می کند، این است که ما "چوب را بارها و بارها، در سطوح باستان شناسی مختلف، طی هزاران سال، و برای چیزهای بسیار متفاوت استفاده می کنیم."

او توضیح داد: "این نشان می دهد که نجاری گاه به گاه یا استثنایی نبوده است، بلکه صرفا بخشی از فناوری آنها بوده است." "و من فکر می کنم این مهم است. ما نباید در مورد نجاری نئاندرتال ها فقط به چند نیزه چوبی دیدنی فکر کنیم."

سالادیه افزود که تنوع ابزارهای چوبی بیشتر از این ایده حمایت می کند. اشیایی وجود دارند که بیشتر از بقیه خودنمایی می کنند، مانند اقلام چماق مانند با دسته ای باریک و سر بزرگتر و ناهموار. او توضیح داد، اما کل مجموعه دارای سلاح، ظروف، اقلام نوک تیز، و اقلام «مرتبط با سازماندهی فضاهای زندگی» است.

او ادامه داد: «وقتی همه این اشیاء را کنار هم می‌گذارید، ناگهان می‌بینید که چوب در بسیاری از بخش‌های مختلف زندگی نئاندرتال‌ها ظاهر می‌شود. این یک نگاه اجمالی به دنیای مادی نئاندرتال به ما می دهد که به طور معمول تقریبا برای ما کاملا نامرئی است.»

و تیم امیدوار است که چیزهای بیشتری برای افزودن به این داستان «نامرئی» بیابد. چاکون توضیح داد که این تیم هنوز در حال حفاری Abric Romaní بودند و با افشای سطوح و لایه‌های بیشتری توسط محققان، آثار جدیدی ظاهر می‌شد. آن‌ها همچنین می‌خواهند سؤالات دیگری را بررسی کنند، مانند اینکه چقدر کار برای ایجاد و نگهداری یک ابزار چوبی انجام شده است، یا اینکه این‌ها چگونه به فعالیت‌های نئاندرتال‌ها که در جاهای دیگر در سایت مشاهده شده مربوط می‌شوند.

والوردو در پایان می‌گوید: «شاید ساده‌ترین پیام این باشد که دوران پارینه سنگی، جهانی تنها از سنگ ساخته نشده است. "ما تمایل داریم افراد ماقبل تاریخ را از طریق چیزهایی که باستان شناسان پیدا می کنند تصور کنیم، و این می تواند گمراه کننده باشد. سنگ زنده می ماند. چوب معمولا نمی ماند. بنابراین بخش عظیمی از دنیای مادی آنها وجود دارد که تقریبا هرگز نمی توانیم آن را ببینیم."