یک «100 بهترین آلبوم راک مستقل تمام دوران» بدون اسمیتز، جوی دیویژن یا عیسی و مری چین؟

جرمی دی لارسون این هفته در Pitchfork می نویسد: "اجازه دهید اکنون شما را با قانون لیست های لارسون آشنا کنم." "اولین واکنش به هر فهرستی این است که به آنچه در آن نیست اشاره کنیم."

او اشتباه نمی کند. سخنان لارسون به عنوان مقدمه ای بر لیست 100 بهترین آلبوم راک مستقل تمام دوران در آن وب سایت تأثیرگذار است. اغراق‌آمیز است اگر بگوییم که نمودار 100 آلبوم برتر هوی راک شامل Black Sabbath یا Led Zeppelin نشده است، اما به نظر می‌رسد نوعی سفسطه یسوعی در جریان است.

چیزی از اسمیتز نیست؟ آیا پیشنهاد قانع‌کننده‌تری برای گروه کهن‌الگوی «ایندی» از آن افسرده‌های مانکونیایی وجود دارد؟ چیزی از جوی دیویژن یا نیو اودر نیست؟ جیر نداره؟

لارسون توضیح عجیبی را در یک تعریف تلاش شده ارائه می دهد - او اذعان می کند که بسیاری دیگر از این دسته بندی لغزنده وجود دارند. او می نویسد: «ایندی راک در درجه اول یک هنر موسیقی آمریکایی است. آیا این است؟ این جاز یا بلوگرس نیست. مطمئنا به همان اندازه با مرسی ارتباط دارد که با می سی سی پی (و حتی بیشتر با کانال کشتی منچستر) ارتباط دارد.

شما بیهوده به دنبال دوربین آزتک یا زنجیره عیسی و مریم خواهید بود. در صدر لیست Crooked Rain، Crooked Rain، توسط Pavement قرار دارد. Liz Phair، Sonic Youth و Sleater-Kinney 10 نفر برتر را تشکیل می دهند.

استون رزها، در میان تعداد انگشت شماری از گروه های بریتانیایی، با اولین LP مشهور خود، در رتبه 49 قرار گرفتند. چهل و نه؟ پیوستن به اسمیت ها در کنار گذاشته شدن کامل کمتر توهین آمیز خواهد بود. رسانه های اجتماعی از خشم می تپد.

به هر حال، این فرصت را به ما می دهد تا تعریفی از راک ایندی را انجام دهیم و در مورد وسواس طاقت فرسا منتقدان موسیقی آمریکایی در مورد سبک فکر کنیم.

«ایندی» ممکن است تنها ژانری باشد که از طبقه‌بندی که ربطی به صدای موسیقی نداشت، به یک سبک صوتی کاملا تعریف شده منتقل می‌شود. "نمودارهای مستقل" در مقالات موسیقی مانند New Musical Express در ابتدا صرفا مربوط به ضبط های منتشر شده در لیبل های مستقل بود.

جیم رید از زنجیر عیسی و مری: "من نمی گویم همه ما کبوتر دوست داشتنی هستیم: ما هنوز بر سر یکدیگر فریاد می زنیم."

درست است، با نگاهی به دهه 1980، آهنگ‌هایی را از هنرپیشه‌های مورد انتظار مانند Throbbing Gristle و Pink Military پیدا می‌کنیم. اما ما کایلی مینوگ و آگادو را از Black Lace نیز می‌یابیم. آخرین آهنگ آزار دهنده و آزاردهنده، در آگوست 1984 به جای The March Violets’ Walk into the Sun در رتبه اول جدول مستقل بریتانیا قرار گرفت.

این اصطلاح تا پایان دهه 1980 در این جزایر به درستی خود را به عنوان چیزی شبیه یک ژانر موسیقی تثبیت نکرد. اگرچه اسمیت‌ها اکنون ممکن است شبیه به شخصیت‌های مستقل به نظر برسند - بلوک‌های سفید که روی گیتارهای شاد می‌چرخند - افراد کمی قبل از انحلالشان در سال 1987 آنها را چنین توصیف می‌کردند. این اصطلاح به جانشینانی مانند The Wonder Stuff، Happy Mondays و The Stone Roses چسبیده بود.

شان رایدر: من و بز 32 سال است که یک ازدواج بدون جنسیت داشته ایم. من همیشه با او هستم

اندی برنهام، که در زمان انتشار اولین نمایش کلاسیک گروه رز 19 ساله بود، به عنوان اولین نخست وزیر مستقل بریتانیا توصیف شده است، اما اکونومیست کاملا آن را نمی‌خرد. مجله در ماه ژوئیه با مشاهده اینکه کیر استارمر و دیوید کامرون از طرفداران اسمیتز بودند، اشاره کرد: «یک نهاد مستقل مدت‌هاست که در میان سیاستمداران بریتانیایی که در دهه 1980 به بلوغ رسیده‌اند، نفوذ داشته است.

با این حال، تعداد کمی از هنرمندان می‌توانند خود را مستقل توصیف کنند، همانطور که دیگران می‌توانند خود را نوازنده فولک یا هد متال بنامند. این اصطلاح بسیار پراکنده است که امکان تعریف آسان را فراهم نمی کند. Blur مستقل است؟ به نوعی آیا Oasis مستقل هستند؟ شاید، قبل از اینکه آنها شروع به بازی در استادیوم کنند. آیا همه هنرمندان پست پانک قبل از ایندی هستند؟ مارک ای اسمیت فقید از The Fall مطمئنا از این پیشنهاد متنفر است. در بریتانیا و ایرلند از ایندی برای توصیف یک نگرش به اندازه یک مکتب موسیقی استفاده می شود.

این در ایالات متحده متفاوت است، جایی که، به عنوان کشوری که دوست دارد چیزها را در جعبه نگه دارد، با ژانرهای موسیقی با جدیت بسیار زیادی برخورد می شود (توسط کارشناسان اگر نگوییم خود نوازندگان).

منتقدان متوسط ​​ایالات متحده مدتهاست که عادت دارند به نقد پاپ نزدیک شوند، زیرا ممکن است یک ریشه شناس به یک اشکال بپردازد. قفسه سینه را اندازه گیری کنید. مفاصل را بشمارید. تعیین کنید که رکورد (یا حشره) به کدام طبقه (یا گونه) تعلق دارد. ژانرها باعث ایجاد زیرژانرها می شوند. زیرژانرها میکروژانرها را تولید می کنند.

کیم گوردون از Sonic Youth: کلمه "آیکون" کمی ناراحت کننده است.

یک بازی عالی در سالن - اجازه دهید آن را ژانر یکنوع بازی شبیه لوتو بنامیم - یک بازیکن را به چالش می کشد که دوست خود به همان اندازه غمگین خود را برای شناسایی یک بازی فقط از ژانرهای فهرست شده خود در ویکی پدیا به چالش می کشد.

آماده است؟ پاپ رویایی، موج اثیری، گوتیک راک و پست پانک؟ این دوقلوهای قدرتمند کوکتو اسکاتلند است. شرط ببندید هرگز نمی دانستید که موج اثیری را دوست دارید.

Fontaines DC: "ما فقط با خودمان معاشرت می کنیم و واقعا آنقدر با افراد دیگر تعامل نداریم"

دیگری؟ راک مستقل، پست پانک، کران ویو و آلترناتیو راک؟ البته Fontaines DC خودمان است. اگر علاقه مند هستید، موج کرانک «موج جدید پس از برگزیت یا وانک» نیز شناخته می شود.

این همه به شدت احمقانه است. مانند تالار مشاهیر راک اند رول، چنین رسمی‌سازی تنها وضعیت موسیقی مرتد را از بین می‌برد و به آن احترام بی‌موردی می‌دهد. راک ایندی، نین دانکه.