200 آهنگ برتر راک قرن بیست و یکم تاکنون

نیل یانگ در قرن بیستم «راک اند رول هرگز نمی‌تواند بمیرد» خواند. حدس بزنید: نیل دروغ نمی گفت. تقریبا 50 سال بعد، راک به همان شکلی که همیشه داشته رشد می کند - با جهش، تنوع و تکامل به آینده. اکنون که عمیقا وارد قرن بیست و یکم شده‌ایم، زمان مناسبی برای جشن گرفتن آهنگ‌هایی است که این دوران را برای طرفداران راک به دوران طلایی تبدیل کرده‌اند. اما مثل همیشه، راک اند رول خیلی سریع حرکت می‌کند و نمی‌تواند به زمین بیفتد، به همین دلیل است که یک قرن پس از تولد چاک بری، سرسختانه و بدون پشیمانی پر جنب و جوش باقی می‌ماند.

این روح پشت این فهرست است - 200 بهترین آهنگ راک قرن بیست و یکم تاکنون. این قطعه همراه با ویژگی اخیر Reasons to Love Rock است. این لیست ترکیبی گسترده از سبک های مختلف راک، نسل های مختلف، صداهای مختلف است. برخی از این آهنگ‌ها کلاسیک محبوب جهانی هستند که در سراسر جهان شناخته شده و خوانده می‌شوند. برخی دیگر برش‌های عمیق یا محبوب‌های فرقه زیرزمینی هستند. اما از بروس تا بوجنیوس تا بومبینو، از دیلن تا دی آنجلو تا دفتونز، از ویلکو تا چهارشنبه تا وایت استرایپس، هنرمندانی از سراسر جهان و سراسر نقشه سبک داریم.

این دوره ای است که نمی توان سنگ را مهار کرد - به همه جا سفر می کند. تنها در 10 تاپ برترمان، ما بلوز داریم، گلم در کف رقص داریم، پانک و جام‌های روان‌گردان و دیستوپیای پیشرفته و داستان‌گوهای آکوستیک، همراه با انبوهی از ریف‌های گیتار هوا داریم. ما جنگجویان متال از بلک سبث تا ماستودون داریم. ما پاپ پانک و ایمو داریم. ما رابطه جنسی و مواد مخدر و کت چرم مشکی داریم. ما ریوت گررل‌ها، راک و اسپانیایی، نوپاهای مستقل، توانگ‌های ریشه‌دار، شیارهای صحرای آفریقایی، قهرمانان گیتار فاخر، گروه‌های گاراژ، آزمایش‌های الکتریکی، گرانج، روح عمیق را داریم.

ما افسانه های دهه نود را از فیونا اپل تا سونیک یوث داریم. ما کهنه‌سربازانی داریم که به‌جای بی‌صدا کردن، ترفندهای جدیدی یاد گرفته‌اند: دیوید بووی، پرنس، حتی خود نیل «زمان محو می‌شود» یانگ.

ما شورشیان کشور داریم. ما سرودهای هدبنگر هیپ هاپ از OutKast و Jay-Z داریم. (می‌دانید، مردی که خود را «مردگان سپاسگزار رپ» می‌نامید.) ما راک‌های پاپ جاه‌طلبی از اولیویا رودریگو گرفته تا هری استایلز تا تیلور سوئیفت داریم که حرکت‌های راک خود را در صدر جدول نگه داشته‌اند. ما کماندوهای باشگاه پست پانک لاغر را در دوره Meet Me in the Bathroom داریم. ما از ایالات متحده به کلمبیا، توکیو، ورسای، نیجر، دوبلین، CDMX و YYZ می‌رویم. برخی از این آهنگ ها مبتکرانه و پیچیده هستند. دیگران سه وتر هستند تا شما را وادار کنند بالا و پایین بپرید.

تنها وجه مشترک آنها این است که راک می زنند. شما می توانید همه آن را در اینجا گوش دهید.

این فهرستی از آهنگ‌ها است، نه هنرمندان، بنابراین ما بیشتر از تکرار آهنگ‌های یک هنرمند اجتناب می‌کنیم. اما تعداد انگشت شماری از افسانه ها به سادگی تعداد زیادی کلاسیک برای انکار داشتند. (چگونه می‌توانید فقط یک آهنگ Radiohead را از این قرن انتخاب کنید؟) سخت‌ترین قسمت کاهش آن به 200 آهنگ بود، با هنرمندان بسیار ارزشمندتر از آن‌هایی که می‌توانستیم در یک لیست جمع کنیم. اما این ادای احترام به سرزندگی، تنوع و انرژی راک در عصر مدرن ما است.

همیشه افرادی خواهند پرسید که چرا نمی تواند مانند روزهای گذشته بماند، اما این سوال از زمان سقوط هواپیمای بادی هالی مطرح بوده است، و پاسخ همان است که همیشه بوده است - سنگ به رشد خود ادامه می دهد زیرا سنگ مدام تغییر می کند. تنها راه برای انکار سلامتی سرکوب ناپذیر موسیقی این است که گوش ندادن را متوقف کنیم، و این چه لذتی خواهد داشت؟ به خواندن 200 دلیل عالی برای افزایش حجم و اجازه دادن به آن ادامه دهید.

Yellowcard در این کلاسیک پاپ-پانک مبتنی بر ویولن موفق شد دوران تابستانی نوجوانان گذشته - و اشتیاق شدید آن روزها را به تصویر بکشد. این شاهکار آسانی نبود. در حالی که گروه ضبط اولین آهنگ خود، خیابان اوشن را نهایی کرد، رایان کی، خواننده اصلی، نتوانست ملودی برای گروه کر آهنگ اصلی پیدا کند. کی در بیستمین سالگرد خیابان اوشن به رولینگ استون گفت: «یک روز، خسته و تقریبا شکست خورده وارد شدم... و آواز خواندم: «اگر الان بتوانم تو را پیدا کنم، اوضاع بهتر می‌شود». این همان چیزی بود که نیل آورون تهیه کننده و معمار پاپ پانک به دنبال آن بود.

من آن را در محل ردیابی کردم و زندگی ما برای همیشه تغییر کرد. - مایا جورجی