22 سال علم! تلسکوپ فضایی رومی ناسا با سوزاندن موتور فوق دقیق عمر خود را دو برابر می کند
تلسکوپ فضایی روم نانسی گریس که در ابتدا برای یک ماموریت اولیه پنج ساله و به دنبال آن یک ماموریت طولانی مدت پنج ساله برنامه ریزی شده بود، اکنون برای بیش از دو دهه کار خواهد کرد.
تلسکوپ فضایی رومی نانسی گریس که به تازگی پرتاب شده است، قرار است به لطف استفاده بهینه از سوخت در مسیر خود به مدار نهایی خود، طول عمر خود را افزایش داده و پتانسیل هیجان انگیز خود را برای کشف دو برابر کند.
جیمی دان، مدیر مرکز در مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا در بیانیهای گفت: «در نتیجه برنامهریزی دقیق تیم دینامیک مداری ما، اجرای درخشان توسط تیم عملیات و پرتاب دقیق از SpaceX، رومن برای حداقل 22 سال عملیات علمی بالقوه سوخت دارد.
این تلسکوپ فضایی که در 30 اوت از کیپ کاناورال برای اندازهگیری انرژی تاریک و جستجوی سیارات فراخورشیدی پرتاب شد، به سمت نقطه L2 لاگرانژ میرود. در آنجا، تلسکوپ فضایی جیمز وب در سمت مخالف زمین به خورشید خواهد پیوست. ماموریت اولیه آن پنج سال به طول خواهد انجامید و دانشمندان امیدوار بودند در صورت اجازه بودجه، پنج سال دیگر نیز ادامه یابد. با این حال، اکنون، این ماموریت طولانیتر بالقوه میتواند برای مدت طولانیتری ادامه یابد - و همه اینها به لطف حجم کمتری از فضاپیما است که از طرح اولیه پیشبینی شده بود.
نقاط لاگرانژ در یک نمودار نشان داده شده است. (اعتبار تصویر: استودیوی تجسم علمی مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا) در ابتدای فرآیند طراحی رومن، ظرفیت سوخت برای حداکثر جرم 21605 پوند (9800 کیلوگرم) انتخاب شد، اما فضاپیمای تمامشده با وزن 17760 پوند (8065 کیلوگرم) سبکتر شد. و چون سبک تر بود، جرم مازادی وجود داشت که می توانست برای سوخت بیشتر استفاده شود.
آلیسون رائو، سرپرست سیستمهای رانش رومن در ناسا گودارد، در بیانیهای گفت: «جرم یک فضاپیما در طول فرآیند طراحی و ساخت تغییر میکند، بنابراین پیشران را بر اساس حداکثر مقدار تعیینشده قرار میدهیم تا کوتاهی نکنیم». ما پیشران مورد نیاز را بر اساس جرم واقعی در طول ادغام و آزمایش نیز ردیابی میکنیم تا مطمئن شویم که اتاق تکاندهنده داریم. از آنجایی که [جرم] رومن کمتر از آن چیزی بود که ما برای آن بودجه در نظر گرفته بودیم، ما قادر بودیم مخازن سوخت را به اندازه ظرفیت خود پر کنیم نه اینکه فقط آنها را به اندازهای که برای 10 سال نیاز داشتیم پر کنیم.»
سوخت اضافی بارگذاری شده روی تلسکوپ قبل از پرتاب به این معنی بود که برای حداقل یک ماموریت 14 ساله کافی بود. سپس، ظرف یک روز پس از پرتاب، تلسکوپ فضایی مجبور شد موتور خود را به مدت سه دقیقه روشن کند تا آن را در مسیری قرار دهد تا آن را به L2 برساند. این سوختن موتور دقیق تر و کارآمدتر از آن چیزی بود که هر کسی می توانست انتظارش را داشته باشد، رومن را با دقت 99 درصد به سمت L2 فرستاد. در انجام این کار، تنها 40 پوند (18 کیلوگرم) سوخت استفاده کرد که کمتر از 10 درصد از 441 پوند (200 کیلوگرم) سوختی است که برای این مانور در نظر گرفته شده بود.
گمان میرود که این چهار سال عمر اضافی را برای رومن به ارمغان آورد و این تعداد را به 18 سال رساند.
سپس پاداش اضافه وجود دارد. دقتی که موتور 31 آگوست انجام شد به این معنی است که اصلاح مسیر دوم که برای بردن رومن به مدار خود در L2 در اوایل دسامبر مورد نیاز بود، اکنون به سوخت بسیار کمتری نیاز دارد. این چهار سال دیگر به عمر عملیاتی رومن اضافه می کند، تا زمانی که هیچ مشکلی در تلسکوپ پیش نیاید. هنگامی که در مدار L2 قرار می گیرید، تنها هر 28 روز یک بار سوختگی های جزئی برای نگهداری از ایستگاه مورد نیاز است - مقدار ناچیزی سوخت.
در مجموع، این رصدخانه میتواند مرز نهایی را بررسی کند و حداقل تا 22 سال آینده اکتشافات باورنکردنی انجام دهد و حداقل تا سال 2048 برسد. در دو یا سه دهه آینده، ما چیزهای زیادی در مورد تلسکوپ فضایی رومی نانسی گریس خواهیم شنید.
متن اصلی (انگلیسی)
22 years of science! NASA's Roman Space Telescope doubles its lifetime with super-precise engine burn
Originally planned to have a primary five-year mission followed by a five-year extended mission, the Nancy Grace Roman Space Telescope will now operate for over two decades.