8 اکتبر: جنگ اسرائیل هنوز یاد نگرفته که بجنگد - نظر

روز چهارشنبه، 7 اکتبر، مانند بسیاری از اسرائیلی‌ها، من و همسرم رانندگی طولانی از اورشلیم به سمت یادبود جشنواره موسیقی نوا را طی کردیم. ما می‌خواستیم از خانواده‌هایی حمایت کنیم که قابل درک است که اشک‌هایشان سه سال بعد خشک نشده است. ما با فرمانده ZAKA ملاقات کردیم که تیم‌هایی را هدایت می‌کرد که بقایای انسانی را از زمین ویران شده جشنواره بازیابی می‌کردند. او با وقار فوق‌العاده‌ای، آنچه را که تیم‌هایش با آن‌ها مواجه شدند، توصیف کرد و با دقت آنچه را که برای دیدن مناسب بود به ما نشان داد. جمعیتی جمع شدند.

او در حالی که اشک‌هایش را دفع می‌کرد، از همه خواست که به عنوان یک ملت متحد بایستند. در مسیر بازگشت به خانه، سخنان او با من ماند. زیرا با نزدیک شدن به انتخابات دیگر اسرائیل، ما کاری را انجام می‌دهیم که فوق‌العاده خوب انجام می‌دهیم. ما بین خودمان می‌جنگیم. چه کسی دقیقا می‌دانست، قبل از ۷ اکتبر؟ نتانیاهو چه می دانست؟ کدام سازمان ها و/یا افسران اطلاعاتی شکست خوردند؟ چه کسی هشدارها را نادیده گرفت؟ چرا این اتهامات فقط قبل از انتخابات مطرح می شود؟ چرا پس از گذشت سه سال، ما هنوز بر سر یک کمیسیون تحقیق معتبر می جنگیم؟ این سؤالات پاسخ می طلبد.

پاسخگویی ضروری است. اما به جای اینکه اجازه دهیم 7 اکتبر هدف مشترک ما را تقویت کند، در خطر تبدیل حافظه آن به میدان جنگ سیاسی دیگری هستیم. دو جنگ متفاوت. 7 اکتبر یک شکست فاجعه بار در دنیایی بود که اسرائیل درک می کند. اسرائیل ارتش، تروریسم، اطلاعات، بازدارندگی و فناوری نظامی را می شناسد.

ما یک اکوسیستم دفاعی خارق‌العاده ساختیم: ارتش اسرائیل، موساد، شین بت (آژانس امنیتی اسرائیل)، صنایع دفاعی، ذخایر، سازمان‌های اطلاعاتی و اتحادها. آن اکوسیستم به‌طور فاجعه‌باری شکست خورد. اما ما می‌دانیم که چگونه آن را ترمیم کنیم. 7 اکتبر شکست اکوسیستمی را آشکار کرد که اسرائیل از همان ابتدا می‌دانست که به آن نیاز دارد. 8 اکتبر چیز کاملا متفاوتی را آشکار کرد. اکوسیستمی که هرگز به اندازه کافی ساخته نشده بودیم. قبل از پاسخ نظامی اسرائیل در غزه می‌توانست واکنش بین‌المللی را توضیح دهد، تظاهرات و روایت‌های ضد اسرائیلی از قبل در حال گسترش بود.

استعمار، آپارتاید و مقاومت آماده بود. سازمان‌های پردیس، فعالان، تأثیرگذاران و شبکه‌های دیجیتال آماده بسیج شدند. این نیاز به یک توطئه بزرگ نداشت. به یک اکوسیستم نیاز داشت. دولت‌های خارجی برای دانشگاهیان که ایده‌ها را تولید می‌کنند بودجه مالی می‌کنند. فعالان آنها را ترجمه می کنند. سازمان ها کمپین ایجاد می کنند. اینفلوئنسرها محتوا تولید می کنند. الگوریتم ها آن را تقویت می کنند. تظاهرات تولید تصاویر. رسانه ها آنها را پخش کردند.

سیاستمداران پاسخ می‌دهند. و چرخه سرعت می‌گیرد. پیروزی سینوار فراتر از میدان نبرد، یحیی سنوار، 7 اکتبر را آغاز نکرد و انتظار داشت اسرائیل منفعل بماند. او می‌دانست که اسرائیل تلافی خواهد کرد. او چشم‌انداز عواقب ویرانگر غزه را پذیرفت و در عین حال به دنبال رویارویی بود که می‌توانست جبهه‌های دیگری را شعله‌ور کند. در واقع، او یک قمار استراتژیک انتحاری را به راه انداخت و موقعیت نظامی حماس را قربانی کرد و جمعیت غزه را در معرض عواقب فاجعه‌بار در تعقیب هدف بزرگ‌تر قرار داد. سینوار و همکارانش کشته شدند. حماس متحمل خسارات نظامی عظیم شد.

اما ما نباید شکست نظامی را با شکست در هر میدان جنگی اشتباه بگیریم. سینوار در نبرد برای ادراک بین المللی به یک پیروزی متوالی دست یافت. آنچه غیرقابل انکار است این است که یک اکوسیستم حامی فلسطین که از قبل وجود داشت، قادر بود از جنگ با سرعت فوق العاده ای بهره برداری کند. و ما کجا بودیم؟ هنوز توضیح می دادیم. هنوز در حال تصحیح هنوز هم واکنش نشان می دهد. نظرسنجی ملی دانشکده حقوق مارکیت در سپتامبر 2026 نشان داد که 59 درصد از آمریکایی ها اکنون به اسرائیل نگاهی نامطلوب دارند، در حالی که این نظرسنجی فقط 29 درصد مثبت است.

تنها 18 ماه قبل از آن، آمریکایی ها به طور مساوی تقسیم شدند، 43 درصد تا 43 درصد. پیامدها برای محیط سیاسی و اجتماعی که یهودیان آمریکایی باید در آن زندگی کنند، و برای توانایی اسرائیل در مدیریت حمایت فعلی دولت آمریکا است. همه این تغییرات را نمی توان به تبلیغات نسبت داد. تصمیمات اسرائیل، پیامدهای انسانی جنگ، و تغییر نگرش آمریکا اهمیت دارد.

اما این باعث می‌شود که شکست استراتژیک ما فوری‌تر باشد، نه کمتر. ما نتوانستیم یک اکوسیستم به اندازه کافی رقابتی بسازیم. قبل از رسیدن بحران.

اما به طور فزاینده‌ای، خشم معطوف به اسرائیل به پوششی برای خصومت یهودی‌ستیزانه علیه دانشجویان، کنیسه‌ها، مشاغل و جوامع یهودی که مسئولیتی در قبال این تصمیم‌ها ندارند، می‌ریزد. دشمنان ما از این آسیب‌پذیری سوءاستفاده می‌کنند. فرصت آنها تبدیل مخالفت با سیاست‌های اسرائیل به مخالفت با صهیونیسم، و مخالفت با صهیونیسم به دشمنی با یهودیان است. یهودیان. برخی از یهودیان دیاسپورا از دفاع از اسرائیل به طور فزاینده ای ناراحت می شوند.

دیگران از این بیم دارند که فاصله گرفتن از اسرائیل به معنای کنار گذاشتن بخشی اساسی از هویت یهودی است. این دقیقا همان تکه تکه‌کاری است که دشمنان ما قصد داشتند از آن سوء استفاده کنند. آب برای چندین دهه، پاسخ ترجیحی ما حسباره (دیپلماسی عمومی) بوده است. دروغ؟ تصحیح کنید. مستند خصمانه؟ چالش

این یک اتهام ویروسی است؟ حقایق را ارائه دهید. من به این می‌گویم آتش با خلوص آب مبارزه می‌کند. آب لازم است. حقیقت مهم است. اما چه اتفاقی می افتد زمانی که آتش سوزی در جنگل باشد؟ بدتر از آن، چه اتفاقی می‌افتد وقتی بالای یک میدان گازی قرار می‌گیرد و دائما سوخت را پر می‌کند؟ دولت‌هایی مانند قطر، جنبش‌های ایدئولوژیک، کمک‌کنندگان، شبکه‌های رسانه‌ای و پلتفرم‌های دیجیتال به تامین انرژی ادامه می‌دهند. ما یک شعله را خاموش می‌کنیم.

دیگری ظاهر می‌شود. ما باید از پرسیدن فقط محل آتش‌سوزی خودداری کنیم و شروع به پرسیدن دریچه‌ها کنیم. درسی که از بیل گیتس بیل گیتس و ابتکار جهانی واکسن Gavi (در اصل اتحاد جهانی برای واکسن‌ها و ایمن‌سازی) یک مثال غیرمنتظره ارائه می‌دهد. آنها به سادگی واکسن‌های بیشتری خریداری نکردند.

آنها بررسی کردند که چرا کل سیستم نتایج مورد نظر را ارائه نمی دهد. سپس نقاط اهرمی کاتالیزوری را شناسایی کردند: تامین مالی، تدارکات، مشوق های بازار، تولید و توزیع. آنها نیازی به مالکیت اکوسیستم نداشتند. آنها باید نحوه عملکرد آن را تغییر دهند. جهان یهودی باید همین سوال را بپرسد، ما فاقد استعداد، استعداد یا کمبود پول هستیم. قابلیت همکاری.مذهبی و سکولار. چپ و راست. اسرائیل و دیاسپورا.

یهودیان حامی دولت فلسطین و یهودیان متقاعد شدند که این کشور موجودیت اسرائیل را تهدید می کند. همانطور که در کتاب مقدس مشاهده می شود، ما مردمی سرسخت هستیم. شاید اشتباه ما این بوده است که به دنبال وحدت در جایی که قابلیت همکاری نیاز داریم بوده است. وحدت می گوید: ما موافقیم. هماهنگی می گوید: ما با هم کار خواهیم کرد. قابلیت همکاری می گوید: ما می توانیم یک اصل قوی را نشان دهیم.

اعضای آن از نظر سیاسی مخالف هستند اما استانداردهای مشترک، روابط اطلاعاتی، قابلیت های عملیاتی و مسئولیت های حیاتی را حفظ می کنند. چرا اسرائیل و نهادهای یهودی دیاسپورا نباید رویکرد ترکیبی مشابهی را توسعه دهند؟ اطلاعات تهدید مشترک. شبکه های هشدار اولیه تحقیق هماهنگ. شرکای غیر یهودی قابل اعتماد. تعامل فرهنگی قابلیت های دیجیتال

سرمایه‌گذاری روی رویکردهایی که نتایج را نشان می‌دهند. سازمان دیگری نیست که برای همان اهداکنندگان رقابت کند. معماری که سازمان‌های موجود را با هم مؤثرتر می‌کند. و یک حداقل مأموریت مشترک: هر چیز دیگری که ما را از هم جدا کند، برای محافظت از جان یهودیان، هویت یهودی و حق اسرائیل برای وجود امن همکاری خواهیم کرد. جلوگیری از 7 اکتبر آینده خطر ممکن است به اکتبر آینده محدود نشود. عاملان، سلاح ها و اهداف آن ممکن است متفاوت باشند. یک حمله یهودی ستیزانه با تلفات جمعی ممکن است در اسرائیل، نیویورک، لندن، پاریس یا جاهای دیگر رخ دهد.

ما نمی توانیم جایی را پیش بینی کنیم. ما می توانیم تشخیص دهیم که چرا آمادگی باید جهانی باشد. هواپیماربایی اخیر فلای دبی یک نمونه است. دشمنان ما در حال تطبیق هستند. آیا ما؟ 7 اکتبر نشان داد که یهودیان می توانند در هنگام وقوع فاجعه بر اختلافات فوق العاده غلبه کنند. اما چرا باید منتظر فاجعه باشیم؟ درخواست فرماندهی ZAKA برای اتحاد نباید با پایان یافتن مراسم یادبود محو شود. ما مدیون یادبود قربانیان هستیم.

ما به خودمان مدیون پاسخگویی هستیم. و به نسل های آینده چیزهای بیشتری مدیونیم. 7 اکتبر به ما نشان داد وقتی اکوسیستمی که ساخته ایم با شکست مواجه می شود چه اتفاقی می افتد. 8 اکتبر به ما هشدار می دهد که وقتی اکوسیستم مورد نیاز ما هنوز ساخته نشده است چه اتفاقی می افتد. اگر واقعا می خواهیم از 7 اکتبر آینده جلوگیری کنیم، شاید زمان آن رسیده است که بالاخره یاد بگیریم که چگونه با ساختن 8 اکتبر سیستم استراتژیک خود را بنویسیم. مشاور مرکز امنیت و امور خارجی اورشلیم. او را در X دنبال کنید: @jeffkahn2020