مک‌کینزی می‌گوید هوش مصنوعی بیشتر از آنچه که می‌کشد، شغل ایجاد می‌کند. نکته مهم: 11 میلیون آمریکایی ممکن است به مشاغل جدید نیاز داشته باشند

بر اساس گزارش جدید موسسه جهانی مک کینزی، هوش مصنوعی و اتوماسیون تقاضا برای حدود 36 میلیون شغل در ایالات متحده را تا سال 2035 کاهش می دهد در حالی که رشد در جاهای دیگر حدود 41 میلیون شغل ایجاد می کند.

نویسندگان استدلال می‌کنند که مشاغل وجود خواهند داشت، اما مشکل این است که کارگران را به آن‌ها جذب کنیم.

آنها نوشتند: «چالش دهه آینده تحرک است، نه کمبود.

در مورد پایه آن، حدود 11 میلیون کارگر، تقریبا 7 درصد از نیروی کار، باید مشاغل خود را به طور کامل ترک کنند، با دامنه ای بین 6 تا 16 میلیون. این نزدیک به پیش بینی این شرکت در سال 2023 از 12 میلیون تغییر شغل تا سال 2030 است.

اکثر این کارگران باید به یک حوزه کاملا متفاوت مانند خرده فروشی تا مراقبت های بهداشتی بپرند. مک کینزی تخمین می زند که حدود 770000 نفر در سال نیاز به چنین تغییری دارند که تقریبا 3.6 برابر میانگین تاریخی است. این گزارش خاطرنشان می کند که حدود 788000 کارگر در سال بین سال های 2019 تا 2022، در طول همه گیری همه گیر، حرکت های مشابهی را انجام دادند، بدون اینکه آسیب پایداری داشته باشند.

این گزارش نشان می‌دهد که این تغییر بزرگی برای کارگرانی است که در حال حاضر کمتر از اواخر دهه 1990 و اوایل دهه 2000 بین کارفرمایان جابجا می‌شوند، جدا از یک موج کوتاه در طول همه‌گیری.

کار اعتباری

مشاغل رو به کاهش در بخش اداری و پشتیبانی اداری، خرده‌فروشی و حمل‌ونقل متمرکز شده‌اند که بیشتر آن‌ها در مشاغل کم‌درآمد هستند. کارگران با دستمزد کمتر 7.6 برابر بیشتر از کارگران با دستمزد بالاتر به شغل جدید نیاز دارند. در همین حال، رشد شغل در بخش بهداشت و درمان، ساخت و ساز و مدیریت است.

ریچارد فلوریدا، شهرنشین و نویسنده کتاب The Rise of the Creative Class به فورچون گفت که چنین تغییراتی قبلا اتفاق افتاده است. او گفت: "بیشترین افراد در کشاورزی کار می کردند. اکنون یک درصد از نیروی کار در کشاورزی کار می کنند." ما قبلا اکثر افراد در بخش تولید کار می‌کردیم - 50، 60 درصد در بخش تولید کار می‌کردند. اکنون 5 تا 6 درصد از نیروی کار در بخش تولید کار می‌کنند.»

فلوریدا، که در گزارش مک کینزی نقشی نداشت، انتظار دارد کارکنان خدماتی آواره در آنچه که او آن را «سطل وسیعی» از کارهای سلامتی، از تناسب اندام و پوست گرفته تا استودیوهای پیلاتس، فرود بیاورند. او گفت: "من فکر می کنم که جابجایی هایی وجود خواهد داشت." اما من فکر می‌کنم این منطقه‌ای است که ما بیشترین کار را ایجاد می‌کنیم.» او گفت که برخی از مشاغل خدماتی قدیمی "به مشاغل سلامتی با درآمد بسیار بالاتر تبدیل شده اند."

داده‌های McKinsey می‌گوید برخی از این حرکت‌ها می‌تواند برای برخی از کارگران دشوار باشد. از هر هفت کارگر آواره تنها یک نفر مسیر مستقیمی برای رسیدن به شغل رو به رشد دارد، یعنی شغلی که نیاز به بازآموزی کمی دارد و حداقل به همان اندازه حقوق می‌پردازد. تقریبا نیمی از آن‌ها با مسیری روبرو هستند که گزارش آن را مسیری «آسفالت‌نشده» می‌نامد که توسط شکاف‌های بزرگ مهارت یا الزامات اعتبار مسدود شده است. حدود 85 درصد از مشاغل در حال رشد نیاز به مدرک دارند.

فلوریدا گفت که کارفرمایان در حال تغییر چیزی هستند که به دنبال آن هستند. او گفت: «ما قبلا افراد واقعا باهوشی را استخدام می‌کردیم، زیرا آنها باهوش هستند، و سپس فقط مراقب عملکرد آنها، بالا یا خارج، هستیم. "اکنون ما برای جایگزینی خودمان استخدام می کنیم. بنابراین ما افرادی را استخدام می کنیم که نه تنها باهوش هستند بلکه می توانند کسب و کار را ایجاد کنند، با مشتریان کار کنند، با مشتریان کار کنند و با دیگران کار کنند."

جغرافیا مانع دیگر است. مک کینزی دریافت که حدود 76 درصد از مشاغل رو به رشد را نمی توان از راه دور انجام داد، از جمله کار در بیمارستان ها، سایت های ساختمانی و مراکز داده.

تحقیقات فلوریدا مدت‌هاست که چگونگی استقرار انواع مختلف کار در مکان‌های مختلف را دنبال کرده است. او گفت: «کار دستی وجود دارد، که مانند کار مزرعه یا کار کارخانه است، و تقریبا در همه جا در فضا توزیع می شود. سپس کار شناختی وجود دارد که تمایل دارد در شهرهای بزرگ متمرکز شود.

شهرها حرف اول را می زنند

او گفت که مردم در حال حاضر حاضرند برای فرصت نقل مکان کنند، حتی به مکان هایی که سیاست آنها را دوست ندارند. او به کانادایی‌هایی که از تورنتو به میامی می‌روند اشاره کرد. او گفت: «آنها لزوما محافظه کاری سیاسی را دوست ندارند. آنها لزوما دونالد ترامپ را دوست ندارند. اما آنها دوست دارند که میامی مکان خوبی برای زندگی است و مالیات های کمی ارائه می دهد و فرصت های اقتصادی زیادی دارد.

افرادی که به نشویل نقل مکان می کنند، جایی که او اکنون در آنجا تدریس می کند، به او می گویند: "خوب است که در شهری آبی در ایالت قرمز زندگی کنی. من مالیات کمتری می پردازم. هنوز هم می توانم در نوعی شهر جالب زندگی کنم، اما درصد زیادی از درآمدم را پس انداز کردم."

زمانی که فلوریدا در سال 2002 کتاب «ظهور کلاس خلاق» را نوشت، گفت که پیش‌بینی نمی‌کرد که فناوری چگونه به مردم اجازه گسترش می‌دهد. من مطمئنا در مورد ظهور فناوری هوش مصنوعی و هوش مصنوعی و روشی که به مردم اجازه توزیع می دهد صحبت نکردم.»

شهرها نیز در تلاش هستند تا با ساختن دانشگاه، استعدادها را جذب کنند. بنیانگذار سیتادل، کن گریفین، که صندوق تامینی را در سال 2022 از شیکاگو به میامی منتقل کرد، 3 میلیارد دلار به دانشگاه کارنگی ملون در 30 سپتامبر متعهد شد. از این مبلغ، 2 میلیارد دلار به پردیس جدید میامی کمک مالی خواهد کرد، که قصد دارد اولین دانشجویان خود را در سال 2028 ثبت نام کند. Vanderbilt در حال ساخت یک پردیس فارغ التحصیل، با تمرکز بر داده ها در West Palm 5، یک پردیس فارغ التحصیل و توسعه کسب و کار در West Palm AI است. استفان راس جمع آوری کمک های مالی را رهبری می کند.

فلوریدا که پاییز امسال به دانشکده واندربیلت پیوست، گفت: افراد ثروتمندی که به فلوریدا جنوبی نقل مکان کردند، ابتدا «نمی‌دانستند که مجبور نیستند شرکت‌هایشان را با خود بیاورند. آنها فقط می‌توانند قایق‌ها و دفتر خانواده‌شان را بیاورند». او گفت، گریفین متوجه شد که باید یک لنگر استعداد باشد.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد