AOC قدرتی می خواهد که دوست دارد نتواند بخرد

AOC بیش از هر عضو دیگری از هیأت کنگره نیویورک، پول را به سازمان رأی دهندگان اختصاص داد تا تبلیغات، و نیمی از آن برای اطلاع رسانی به زبان اسپانیایی، در حالی که برنامه ریزی برای توقف کمپین در بوفالو، سیراکوز و ایتاکا داشت.

این چک یک واژگونی را نشان می‌دهد که مسیر حرفه‌ای سیاستمدار را نشان می‌دهد. اوکاسیو کورتز با نشان دادن اینکه یک سیاستمدار چقدر به تشکیلات دموکرات نیاز ندارد به شهرت رسید. با این حال، اکنون او به طور فزاینده ای نشان می دهد که چقدر می تواند برای آن مفید باشد.

اولین ارز سیاسی او توجه بود که توسط رسانه های اجتماعی و فرهنگ سیاسی که در آن دیده شدن خود به شکلی از قدرت تبدیل شده بود تقویت شد. چالش بعدی او تبدیل همه آن‌ها به ارزهای سخت‌تر قدرت سیاسی است: پولی که می‌توان به جاهای دیگر منتقل کرد، نامزدهایی که از او کمک می‌خواهند، سازمان‌هایی که بین انتخابات دوام می‌آورند و ائتلافی که می‌تواند فراتر از مردمی باشد که قبلا تمایل به پیروی از او دارند.

این یک عملیات جمع آوری کمک های مالی به اندازه کافی بزرگ است که او را با منابعی برای صرف اهداف سیاسی فراتر از حفظ کرسی مجلس خود باقی می گذارد، که بسیار تکامل یافته از سال 2018 است، زمانی که پیروزی او بر جو کراولی در انتخابات مقدماتی دموکرات ها برای منطقه چهاردهم کنگره نیویورک به کار یک دموکرات ارشد مجلس نمایندگان پایان داد و او را به برجسته ترین چهره جدید در مجلس تبدیل کرد. هویت سیاسی او در تقابل با سلسله مراتب حزبی جعل شد که طی دهه‌ها پول، تأییدیه‌ها و روابط نهادی انباشته کرده بود.

هشت سال بعد، یک فرماندار دموکرات از او پول می خواهد.

موضوع این نیست که هوچول و اوکاسیو کورتز ناگهان به متحدان ایدئولوژیک تبدیل شده اند (شاید؟)، بلکه در مورد تغییر نوع ساختاری آن است: مترقی اکنون چیزی را دارد که موسسه می خواهد، و به نظر می رسد که او بیش از هر زمان دیگری به آنچه می توان با آن ساخت علاقه مند است.

اوکاسیو کورتز سهم خود را به عنوان تلاشی برای "تغییر روشی که دموکرات ها برای ایجاد ائتلاف پیش می برند" توصیف کرد. انتخاب هزینه برای سازماندهی میدانی برای این ایده مهم است، زیرا تبلیغات باعث می شود تا در معرض دید قرار بگیرند، اما سازماندهی تلاش می کند تا روابط ایجاد کند، رای دهندگان را شناسایی کند و آنها را وادار به عمل کند. برای سیاستمداری که در حال حاضر قادر به ایجاد افشای تقریبا به میل خود است، مقابله با مشکل دوم بسیار منطقی است.

این تحول همچنین مستقیما بر گمانه‌زنی‌ها در مورد آینده سیاسی او تأثیر می‌گذارد: اوکاسیو-کورتز گفته است که حرکت بعدی خود را پس از انتخابات میان‌دوره‌ای، با انتخاب مجدد، رقابت در سنا یا مبارزات انتخاباتی ریاست‌جمهوری 2028 از جمله احتمالات می‌سنجید. هر گام به سمت بالا سؤالی را مطرح می‌کند که نمی‌توان آن را تنها از طریق رسانه‌های اجتماعی یا جمع‌آوری سرمایه پاسخ داد: آیا سیاست او می‌تواند سفر کند؟

یک رقابت سراسری ایالتی مستلزم آن است که اوکاسیو کورتز با دموکرات‌هایی دور از برانکس و کوئینز صحبت کند، از جمله رای‌دهندگانی که سیاست و اجتماعاتشان کمی شبیه پایگاه کنگره او است. یک کمپین ریاست جمهوری این مشکل را به طور تصاعدی بزرگ می کند. دارایی‌ای که او را در واشنگتن غیرمعمول می‌کرد - توانایی فرماندهی کردن به یک مخاطب ملی بدون اینکه ابتدا از طریق نهادهای حزبی بالا برود - مطمئنا همچنان مهم است، اما دیگر کافی نیست.

ما همچنین می‌توانیم سعی کنیم در هنگام تجزیه و تحلیل کل این موضوع کمی کمتر دراماتیک باشیم: دموکرات‌ها باید در انتخابات پیروز شوند، اوکاسیو کورتز خزانه زیادی در مبارزات انتخاباتی جمع‌آوری کرده است، و سیاستمداران با پول به طور معمول به حزب خود کمک می‌کنند. او خود نسبت به تلقی تلاش نیویورک به عنوان یک اعلامیه مبدل در سال 2028 هشدار داده و گفته است که پس از نوامبر این تصمیمات را خواهد گرفت.

اما شاید این دو توضیح بتوانند در کنار هم وجود داشته باشند، زیرا با تغییر جهت وابستگی، مشاغل سیاسی تغییر می‌کنند. مرحله اول کار AOC ثابت کرد که یک سیاستمدار می تواند بدون تشکیلات دموکرات قدرتمند شود. بعدی ممکن است آزمایش کند که آیا او می تواند آنقدر قدرتمند شود که سازمان به او نیاز داشته باشد.