چیکا از «افراشتن پرچم» برای لبنان خوشحال است

مایکل چیکا برای دومین بار سرمربی لبنان در جام جهانی راگبی است

حضور در جام جهانی، جام هاینکن و فینال‌های سوپر راگبی در اتحادیه راگبی، یک بازی کاملا مرده برای پایان دادن به حضور تیمش در جام جهانی لیگ راگبی 2026، ممکن است در ابتدا یکی از مهمترین لحظات دوران مربیگری مایکل چیکا نباشد.

با این حال، استرالیایی 59 ساله می گوید که با دیدار لبنان و فرانسه در روز یکشنبه (06:50 به وقت گرینویچ) به گونه ای برخورد خواهد کرد که گویی یک فینال دیگر است.

سدرها که چهار سال پیش با هدایت چیکا به مرحله یک چهارم نهایی رسیدند، در دو بازی ابتدایی خود مقابل پاپوآ گینه نو و تونگا شکست خوردند و به هر امیدی برای صعود به مرحله حذفی این دوره از مسابقات پایان دادند.

استرالیایی که تیمش بین این جام جهانی و جام جهانی بازی قبلی نداشته است، گفت: "ما یک بازی اینجا مقابل فرانسه در روز یکشنبه داریم و این واقعا فینال بزرگ ما است."

من می دانم که این برای فرانسه نیز خواهد بود، با شناخت برخی از بازیکنان داخل تیمشان.

فکر می‌کنم اوج مسابقات نیست، اما قطعا برای ما این یک بازی فینال است و ما به آن نزدیک می‌شویم.»

چیکا که از مهاجران لبنانی متولد شده است، معتقد است که نادر بودن نسبی امکان نمایندگی کشور در صحنه جهانی به این معنی است که هر فرصتی برای انجام این کار ویژه است.

"مردم لبنان دارند تماشا می‌کنند. من اقوام خود را می‌شناسم، آنها تماشا می‌کنند و هر چند وقت یک‌بار از تیم‌های ملی خود در صحنه جهانی حمایت می‌کنند؟ شما هر چند وقت یک‌بار از پرچم حمایت می‌کنید؟

او گفت: "آن را با استرالیا مقایسه کنید، ما هر پنج دقیقه یک تیم ملی را حمایت می کنیم، درست است؟

برای لبنانی‌ها، این کار به این سادگی نیست و من فکر می‌کنم توانایی این که مردم ببینند که تیمشان در صحنه جهانی بازی می‌کند، سروصدا است.»

"من جایگاه خود را به دست آوردم" - لوئیس پس از انتخاب بحث برانگیز می تواند قهرمان انگلیس شود

لیتن و نولز برای انگلیس با کنار گذاشتن اونیل

مشارکت چیکا با تیم و ورزش اهمیت شخصی ویژه ای نیز دارد و پیوندی را به کشور اجدادش که خانواده اش در سال 1950 در جستجوی "زندگی بهتر" ترک کردند، فراهم می کند.

او درباره علاقه لبنان به لیگ راگبی گفت: «این یک بازی است که به نوعی از راه دور با کشور ارتباط برقرار کرده است.

می‌توانم داستانی از پدرم بگویم که وقتی آمد، او نمی‌دانست کجا باید برود، هیچ ارتباطی یا چیزی نداشت، بنابراین او را در Redfern انداختند، جایی که کلیسای محلی لبنان است.

"آن سوی جاده از آنجا ردفرن اووال است که سیدنی جنوبی بازی می کرد. برای ادغام در جامعه محلی، برای تبدیل شدن به استرالیایی، او فکر کرد که بیایید به سمت پایین برویم. قبلا آن را ندیده بودم، اما شروع به رفتن کرد. آن مهاجر لبنانی طبقه کارگر که به اینجا آمد، آنها واقعا به بازی لیگ راگبی متصل شدند.

و فکر می‌کنم اکنون پسران بتوانند میراث خود را در حوزه تخصص، اشتیاقشان به نمایش بگذارند، این چیزی است که هرگز فکر نمی‌کردم بتوانم انجام دهم. فکر می‌کردم تنها راهی که می‌توانم کمک کنم انجام کاری برای امور خیریه یا سیاسی است، اما اینجا ما فرصتی داریم که پرچم را برای مردم به اهتزاز درآوریم.»

مایکل چیکا با لینستر در سال 2009 قهرمان جام هاینکن شد

در حالی که چیکا با تماشای هر دو کد راگبی بزرگ شد، او اذعان داشت که تعویض این دو به عقب و جلو چالش‌هایی وجود دارد.

آخرین نقش او در بازی 15 نفره با لستر تایگرز برای فصل 2024-25 بود و او برای کمپین سوپر راگبی سال آینده به Waratahs بازخواهد گشت، جایی که در سال 2014 عنوان قهرمانی را کسب کرد.

او که به زبان های عربی، فرانسوی و ایتالیایی مسلط است، این روند را به حرکت بین زبان ها تشبیه می کند.

"شما متوجه می شوید که دستور زبان متفاوتی وجود دارد، ساخت جملات متفاوتی وجود دارد. تاکید متفاوتی بر روی کلمات یا لهجه های مختلف وجود دارد، اما در نهایت، ارزش چیزی که بازیکن باید داشته باشد، آن چیزها یکسان است.

"شجاعت، پرخاشگری، تعهد، اعتماد به هم تیمی هایت، همه این چیزها یکسان هستند."

در حالی که کار برای بازگشت او به واراتها از قبل آغاز شده است، او معتقد نیست بازی یکشنبه آخرین بازی او در لیگ خواهد بود.

او افزود: "این غیر واقعی است، باید اعتراف کنم."

فکر می‌کنم سال گذشته بیست و هفتمین سال مربیگری من بود و چیزی بسیار تازه بود.

«احساس می‌کنم که هنوز چند بار دیگر به این طرف و آن طرف خواهم رفت، امیدوارم قبل از اینکه دیگر کسی نخواهد درباره من بداند.»