چین دوباره اطاعت غرب را می خرد

حزب کمونیست چین نمی‌خواهد در مورد رئیس مائو صحبت کنید - نه واقعا - اما اگر مجبورید با دقت صحبت کنید وگرنه پشیمان خواهید شد.

این درسی بود که کیلیان امباپه فوتبالیست فرانسوی و کارفرمایانش در رئال مادرید، ثروتمندترین باشگاه جهان، در این هفته آموختند. آنها عذرخواهی کردند که به احساسات مردم چین آسیب رسانده اند و این امر می تواند میلیون ها دلار برای آنها هزینه داشته باشد.

جرم امباپه توهین ناآگاهانه به یاد رهبر انقلابی فقید چین مائو تسه تونگ بود که حتی نامش را به خاطر نداشت. این ورزشکار ستاره که از هم تیمی هایش مطالبه گر است، در یک مصاحبه قدیمی گفت که میم مورد علاقه اش چهره ای است که روی بدن یک "دیکتاتور چینی" قرار گرفته است.

واکنش تند چین به این اظهارات به ظاهر خوش خیم، نشانه ای از میراث پیچیده مائو در این کشور، نیم قرن پس از مرگ او بود. عذرخواهی‌های سرسام‌آور برخی از بزرگ‌ترین نام‌های ورزش، بیشتر شاهد تسلط بازار چین بر غرب بود.

و این پیروزی دیگری برای پکن بر آزادی بیان غربی بود.

واکنش شدید علیه ام‌باپه، که بعدا گفت اظهارنظر او به بسیاری از مردم چین آسیب رسانده است، شامل معاملات برندهای لغو شده توسط حداقل سه شرکت چینی بود. گروه تلویزیون دولتی این کشور پخش مسابقات رئال مادرید و لیگ برتر فوتبال اسپانیا یعنی لالیگا را نیز به حالت تعلیق درآورد.

خطرات برای باشگاه او به همان اندازه زیاد است. طبق گزارش روزنامه اسپانیایی ال موندو، این باشگاه تا 15 درصد از درآمد تجارت بین المللی خود را از چین به دست می آورد، جایی که پیراهن شماره 10 امباپه پرفروش ترین کالای باشگاه است.

این عذرخواهی سریع امباپه در عرض 24 ساعت و اظهارات پشیمانی مشابه از سوی لیگ اسپانیا، رئیس لیگ خاویر تباس و در نهایت رئال مادرید را توضیح می دهد.

سخنگوی دولت چین، گوئو جیاکون، روز چهارشنبه بدون افشای اینکه آیا پکن در نهایت از سرگیری معاملات برندهای سودآور او و پخش برنامه های روز مسابقه حمایت می کند، گفت: ما عذرخواهی او را جدی می گیریم.

در همان روز، روزنامه پیپلز دیلی، سخنگوی رسمی حزب کمونیست، گفت: "با این حال، زمانی که اقدامات یک شخصیت عمومی از مرز عبور کند، ارزش آنها به سرعت به یک مسئولیت برای برند تبدیل می شود. هیچ برندی نمی خواهد با یک مسئولیت مرتبط شود."

امباپه اولین سلبریتی نبود که با حساسیت های سیاسی چین مواجه شد و آخرین نفر هم نخواهد بود.

پنج سال پیش، جان سینا، کشتی‌گیر حرفه‌ای سابق، به زبان ماندارین برای تماشاگران چینی متاسف شد، زیرا او در جریان یک آشپزی مطبوعاتی برای فیلم F9 از تایوان به عنوان یک "کشور" یاد کرد. چین مدعی است که تایوان خودمختار متعلق به خودش است، بنابراین عذرخواهی سینا از سهام مالی فیلم در چین محافظت کرد.

در سال 2019، جیمز هاردن، بسکتبالیست، که در آن زمان از هیوستون راکتس بود، از طرف مدیر کل خود، داریل موری، که بعدا در یک پست در رسانه های اجتماعی حذف شد، از اعتراضات طرفدار دموکراسی در هنگ کنگ حمایت کرده بود، عذرخواهی کرد.

در سال 2018، شرکت هتل بین‌المللی ماریوت پس از اینکه پرسشنامه‌ای تبت و تایوان را به‌عنوان کشورهای جداگانه فهرست کرد و مشتریان چینی خود را برانگیخت، عذرخواهی کرد.

همه نمونه هایی از دهه گذشته از نفوذی بود که پول چین در غرب خریده است.

رهبران پکن می دانند که میراث مائو سیاه و سفید نیست. مورخان می‌گویند سیاست‌های او برای صنعتی‌سازی سریع چین در اواسط قرن بیستم عامل مرگ ده‌ها میلیون نفر از طریق قحطی بود و تعصب انقلاب فرهنگی او ممکن است میلیون‌ها نفر دیگر را تا زمان مرگش در سال 1976 کشته باشد.

بازتاب های خود حزب کمونیست اذعان می کند که مائو بدون خطا نبوده است. به ویژه نسبت به کیش شخصیتی که او را دنبال می کرد، محتاط بود. اما اینها برای اظهار نظر عمومی نیستند، به ویژه در زمانی که همان پدیده در اطراف رهبر فعلی چین، شی جین پینگ ظاهر می شود.

حزب اجازه مناظره درباره قهرمانان و شهدای رسمی خود را نمی دهد زیرا از تأثیر گلوله برفی غیرقابل پیش بینی که دیدگاه های جایگزین تاریخ می تواند بر آگاهی عمومی و در نتیجه مشروعیت آن برای حکومت بر چین داشته باشد، می ترسد.

چین ترجیح می‌دهد به مصاحبه امباپه که در آوریل فیلم‌برداری شده بود، نپردازد. با این حال، زمانی که انجمن فوتبال چینی Dongqiudi با بیانیه ای مبهم که در محکومیت «اظهارات نامناسب امباپه»، که نمی تواند ترجمه کند و به پیامدهای قانونی احتمالی اشاره دارد، به افکار عمومی توجه کند، چاره ای جز پذیرش اثر استرایسند باقی ماند.

آنچه در پی آن رخ داد، سیل طبیعی کنجکاوی بود که کاربران چینی را مجبور به استفاده از نرم‌افزار VPN کرد تا نظرات بازیکن را در سایت‌های رسانه‌های اجتماعی غربی ردیابی کنند و کلمات حساس را به طور مؤثر از طریق پیام مستقیم با یکدیگر زمزمه کنند.

سانسور و ترس از سانسور در دیوار آتش بزرگ چین به قدری گسترده است که خبرگزاری های دولتی روزها را صرف گزارش تخلف امباپه کرده اند، بدون اینکه توضیح دهند که او واقعا چه کرده است. Guangming Daily، یکی دیگر از روزنامه های حزب، تنها گفت که او "به طور فعال به یک الگوی رفتاری مخرب اشاره کرده است که به شدت به احساسات مردم چین آسیب می رساند."

نتیجه در بزرگترین برنامه رسانه اجتماعی چین، Weibo، این بود که بسیاری از کاربران از گفته‌های امباپه بی‌اطلاع بودند و با نگاهی کوتاه به اینترنت چینی، ناخواسته از بحثی در مورد اینکه آیا اقدامات گذشته مائو او را به عنوان یک دیکتاتور معرفی می‌کرد، مطلع شدند.

در آخرین پست امباپه در Weibo که نقش او در پیروزی رئال مادرید برابر بارسلونا در روز یکشنبه را جشن می‌گرفت، در یکی از کامنت‌های مهم اینطور نوشته شده بود: "لطفا از مردم چین عذرخواهی کنید و دیگر برنگردید."

"چی گفت؟" نظرات متعدد در پاسخ ها پرسیده شد. یکی از کاربران پاسخ داد: "شما حتی نمی دانید او چه گفته است. چگونه می دانید که او به احساسات شما آسیب رسانده است؟"

برخی در چین فکر می کنند که رهبران کشور فرصتی را برای تغییر شکل تصویر مائو در غرب، یا "گسترش افق های مردم عادی در خارج از کشور" از دست داده اند، همانطور که یکی از کاربران بیان کرد.

اما منطق حاکم بر چین به این شکل کار نمی کند. با توجه به این گزینه که افراد خارجی چیزهای خوبی در مورد مائو بگویند، ترجیح می‌دهیم که اصلا کسی چیزی در مورد او نگوید.

جستجو در Weibo برای عبارت "دیکتاتور" هیچ نتیجه ای در رابطه با مصاحبه توهین آمیز امباپه نداشت، در حالی که تایپ نام او تمام انتقادات رسانه های تبلیغاتی برتر چین را نشان می داد. این بدان معناست که مفسران در غرب می‌توانند درباره مائو هرآنچه دوست دارند بحث کنند، تا زمانی که پکن تصمیم بگیرد که او چگونه در دیوارهایش تعریف شده است.

چین ممکن است ناامن و حتی شکننده باشد، اما برند بزرگ دیگری را در غرب رام کرده است و بار دیگر برنده بلامنازع است.