Fall Out Boy's Patrick Stump و Pete Wentz در تور استادیوم و آهنگ جدید خود به عمق می روند

زنده باد قلب‌های تصادف‌های اتومبیل، واقعا: 25 سال پس از تشکیل آن‌ها، Fall Out Boy به تازگی یک تک آهنگ به نام «Aces» را منتشر کرد که با بهترین آثارشان شناخته می‌شود - و بزرگترین تور تاریخ آنها امروز به فروش می‌رسد. تور Twilight of the Punks در جولای آینده به آمریکای شمالی می‌رسد، با بازکننده‌های Offspring، Good Charlotte، و The Story So Far. برای چشیدن طعم تور، FOB - پیت ونتز، پاتریک استامپ، جو ترومن و اندی هرلی - سه شنبه یک نمایش پاپ آپ کوچک را در پلازای کره تاون لس آنجلس اجرا کرد، از جمله اولین اجرای زنده "Aces" که قبلا طرفدارانشان با هم فریاد می زدند.

در اینجا مصاحبه های کامل ما (به طور جداگانه و ترکیبی) با پاتریک استامپ و پیت ونتز آمده است.

بچه ها چه شد که دوباره گرد هم آمدید تا ضبط کنید؟ پاتریک استامپ: تقریبا چهار سال بین ما در استودیو چه گذشت؟ و این یکی از آن چیزهایی است که مردم همیشه از من می پرسند: "بچه ها هنوز هم می نویسید؟" و من می گویم، "ما همیشه در حال نوشتن هستیم. ما در وقفه [2009-2012] در حال نوشتن بودیم." هیچ دوره ای وجود ندارد که من و پیت با هم صحبت نکنیم و ننویسیم. خیلی وقت‌ها پیش می‌آید که چیزی ندارید که واقعا احساس می‌کنید باید آن را به اشتراک بگذارید. و به این ترتیب ما به این آهنگ رسیدیم، و مانند "بیا وارد استودیو شویم."

این واقعا یک چیز بسیار طبیعی است. چند آمپلی‌فایر قدیمی پیدا کردم که احتمالا از سال 2008 روی آن‌ها ننواختم. و واقعا خنده‌دار بود - وقتی آکوردها را می‌نواختم، چنین می‌گفتم: "اوه، وای، این خیلی به نظر می‌رسد سال 2006 است."

پیت ونتز: همیشه کمی خارش ایجاد می شود. اما فراتر از خارش، من بیشتر به این موضوع فکر می کنم که از گروهی مثل ما چه می خواهم. چه استانداردی را رعایت کنم؟ زیرا زندگی من در خانه بسیار وظیفه محور است. شما فقط به وعده غذایی بعدی یا پاکسازی بعدی می روید. و بنابراین از این طریق، بسیار منظم و آسان است.

و بنابراین خیلی سخت تر است که بگویید: "هوم، آهنگ Fall Out Boy در سال 2026 چگونه خواهد بود؟ و صدای ما چگونه خواهد بود؟ و یک نمایش چگونه خواهد بود؟" و این یک سوال بسیار بزرگتر و گسترده تر است، و از برخی جهات، باید دلیلی برای انجام آن وجود داشته باشد. انجام آن «فقط به این دلیل» معمولا برای هنر کار نمی کند. انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

این کار با من و پاتریک شروع می‌شود که معمولا به این طرف و آن طرف می‌رویم، و گاهی اوقات با یک غزل از آن طرف شروع می‌شود، یا گاهی اوقات پاتریک واقعا احساس می‌کند که رانده شده است. من فقط به دنبال این بودم که ویدیویی از او وجود دارد که رکوردهایش را مرتب می کند، و من می گویم: "این مرد تقریبا چهار میلیارد رکورد دارد." فکر می‌کنم او همیشه به آهنگ‌های هفت اینچی گوش می‌دهد، کاری که فکر نمی‌کنم در عصر حاضر خیلی‌ها این کار را انجام دهند، اما واقعا فکر می‌کنم که او این کار را می‌کند، و هیچ راهی وجود ندارد که در روند ساخت موسیقی او نفوذ نکرده باشد.

آهنگ بسیار سال 2006 است، اما با انرژی تازه. استامپ: آنها همان تقویت کننده هایی هستند که در "Sugar" وجود دارد. من واقعا یک پسر نوستالژیک نیستم. من آدمی نیستم که واقعا با بازگشت به گذشته انگیزه پیدا کنم. اما چیزی واقعا ترسناک تقریبا در مورد آکوردها، همانطور که گفتم، وجود داشت. فقط نواختن آکوردهای باز و شنیدن همان صدایی که از بلندگوها بیرون می‌آید خوب بود. این یک چیز جدید بود زیرا من هم آن را [اکنون] می نوازم، و به جای ۱۹ سالگی، اکنون تئوری موسیقی را بلدم. این برای من شگفت انگیز بود.

این آمپرها کجا بودند و چرا این همه مدت از آنها دور بودید؟ کنده: آنها فقط در انبار هستند. این یکی از مواردی است که در آن تورهای مختلف و تنظیم صحنه و مدیران تولید و مدیران تور را پشت سر می گذارید. و آن‌ها هستند، و من می‌گفتم: "اوه، بیایید صدای آنها را بشنویم."

و عالی بود من قبلا چنین چیزی را ندیده بودم - ما یک کابینت بلندگو را شکستیم. الکترونیک منفجر شد خیلی عجیب بود

با آخرین آلبوم، So Much (برای) Stardust، به نوعی از همان جایی که با Folie à Deux در سال 2008 کنار گذاشته بودید، قبل از وقفه ادامه یافت - شما با تهیه کننده Neal Avron برای آن و برای این تک آهنگ دوباره متحد شدید. آیا این بار در مورد مسیری صحبت کردید، یا اینکه می خواهید چه کاری انجام دهید؟ استامپ: نه واقعا. این یک چیز جدا شده است، درست است؟ این آهنگ است من می گویم، بدیهی است، من در مورد چیزها وسواس دارم، درست است؟ بیش از چیزهای موسیقی

و در دهه 2010، این سرعت و اقتصاد وجود داشت که شما فقط یک ساعت به یک استودیو می رفتید، و مردم هر ایده ای را که داشتید به هم می زدند، و ناگهان یک آهنگ داشتید، و می گویید: "یک ثانیه صبر کن. آیا می توانم دوباره آن را تحمل کنم؟" و من نیل را مانند کوبریک از دست دادم، جایی که ما آن را 1000 بار می‌گیریم، و زمان زیادی را برای قرار دادن میکروفون و این چیزها صرف می‌کنیم. و یکی از آنها خیلی خوب به نظر می رسید، اما هنوز هم مربوط به چیزهای غیرممکن است. واقعا دلم برای آن تنگ شده بود. مطالب مرتبط به Fall Out Boy Rock an L.A. مراجعه کنید.

Mall Ahead of Stadium Tour Fall Out Boy بزرگترین تور تا کنون را اعلام می کند — و «Aces» تک آهنگ جدید را تماشا کنید که هیلاری داف «The Anthem» را با شارلوت خوب در مدیسون اسکوئر گاردن اجرا می کند آیا این جلد از «داستان عشق» تیلور سویفت می تواند رکوردهای موش پیت را بشکند؟

خنده دار است، زیرا اجرا، درام، بیس اولیه، چیزهای گیتار، که خیلی سریع انجام شد، اما بعد از آن همه جزئیات کوچکی که ما می‌گوییم، «بسیار خوب، پس در نوار سه، اگر این بازخورد متورم شود – که به کانال سمت چپ کشیده می‌شود – اگر آن را به … منتقل کنیم، دوست دارم که چقدر دانه‌دار می‌شود.

پیت، این آهنگ را چگونه با سیر تکاملی گروه می‌بینید؟ ونتز: وقتی ما Save Rock and Roll را پخش می‌کردیم، زمانی که American Beauty را پخش می‌کردیم، هیچ گروهی در رادیو وجود نداشت، و رادیو پاپ در آن زمان واقعا یک نیروی فراگیر بود. و بنابراین از برخی جهات - از نظر زمانی که به بچه‌تان دارو می‌دهید و آن را با مقداری شکر پنهان می‌کنید - یک باند وجود دارد، اما به نوعی پنهان است یا در آن پخته شده است. و در نهایت، ناامیدی از انجام این کار در رکورد ما Mania ظاهر شد.

و مانیا را خاموش کردیم، درست است؟ و ما فکر کردیم که این یک آهنگ قرار است تک آهنگ باشد، و متوجه شدیم که این یک تغییر دریایی دیگر است، اتفاقی که بسیار جالب است، جایی که مردم واقعا خود تک‌آهنگ‌ها را انتخاب می‌کنند. ما در زمانی زندگی می کنیم که دروازه بان وجود ندارد. از برخی جهات، افراد در حال ساخت لیست پخش خود هستند یا تصمیم می گیرند که چه چیزی را دوست دارند. که راد است. و این باعث شد که ما آزادی را در Stardust برای ساختن هر چیزی احساس کنیم.

و برای پاتریک، فکر می‌کنم واقعا به زمان صرف کردن برای ساختن هر آهنگ برمی‌گشت، و او اینطور گفت: «ما باید میکروفون‌های درام را انتخاب کنیم.» و ما این کار را برای مدت طولانی انجام نداده بودیم. لازم نبود چیزی را پنهان کنی ما در زمانی بودیم که هر آنچه را که بیرون می‌آورید، غریبه‌تر یا معتبرتر، در زمانی بودیم که بسیاری از موارد غیراصالتی وجود دارد، چیزهای معتبر واقعا از بین می‌روند.

با این آهنگ، جالب است چون الان می‌توانم آن را برای بچه‌هایم بنوازم، و همه آن‌ها همه نظر دارند و دیدگاه خودشان را نسبت به اینکه گروه ما قبلا چه بوده و موسیقی قبلا چگونه بوده است، دارند. و در واقع آنها می‌گفتند که صدای نوستالژیکی در آن وجود دارد، اما اشعار آن بسیار 2026 بود. و من می‌گفتم: "اوه، این جالب است." و بنابراین، بله، من قطعا می توانم آن را بشنوم.

در برخی مواقع شما در مورد چیزهای قدیمی خود قضاوت می کنید، و زمانی که در داخل دستگاه هستید انجام آن کمی سخت است زیرا می گویید "نمی دانم". همه اینها دقیقا برای من یکسان به نظر می رسد، و سپس هیچ کدام واقعا یکسان به نظر نمی رسد. پس جالبه

لیس کوچک گیتار در ابتدا از کجا آمد؟ استامپ: رفتم و پل سایمون را دیدم، و او داشت در مورد این صحبت می کرد که چگونه وقتی Simon & Garfunkel را اجرا می کرد، همه این قطعات واقعا پیچیده گیتار را می نوشت، اما پس از آن او تنها نوازنده گیتار بود، و بنابراین باید آنها را می نواخت. و بعد از مدتی او گفت: "لعنتی، این خیلی است. چرا خودم را در این گوشه بسیار پیچیده نقاشی کردم؟" و سپس زمانی که او شروع به انجام کارهای انفرادی خود کرد، شروع به استخدام نوازندگان گیتار دیگر برای نواختن آن کرد، و می‌گوید: «اوه، این عالی است.

من مجبور نیستم این کار را انجام دهم و همزمان بخوانم.» پس این چیزی بود که مدتی آن را می نواختم، و داشتم [تمرینش می کردم]، مثلا، باشه، این را می خوانم.

و من فکر می کردم، اگر مجبور نباشم این را بازی کنم، واقعا سرگرم کننده خواهد بود. پس آن را برای جو [تروهمن] آوردم. گرو گذاشتن به چالش لذت بخش است. من می‌توانم تمام کارهای خرد کردن را در این اتاق کوچک به تنهایی انجام دهم و سپس آن را به این صورت نمایش می‌دهم، اما پس از آن جو را مجبور می‌کنم که واقعا آن را تمرین کند، و می‌توانم عقب بنشینم و فقط آکورد بزنم. عالی است

من فکر می کنم که ما به عنوان یک جامعه، دوباره شروع به قدردانی از گروه ها کرده ایم، و فقط چیزی در مورد یک درامر زنده وجود دارد. شنیدن واقعا بازی اندی هرلی در این مورد سرگرم کننده است. ونتز: دیدن زمین بازی هموار، جایی که همه می توانند در اتاق خواب خود با لپ تاپ ایجاد کنند، بسیار جالب است. اما در عین حال، بیش از 10000 ساعتی که اندی هرلی روی درام ها انجام داد، تکرار آن در یک لوله آزمایش بسیار بسیار سخت است. برای این کار باید بیرون بروید و در سالن‌های Knights of Columbus بازی کنید. هیچ راه دیگری برای دور زدن آن وجود ندارد.

استامپ: من واقعا دوست دارم دوباره همه را در استودیو بشنوم. بسیار شگفت انگیز است، همانطور که گفتم، چیزی که در آن جا می نشینید و حتی به بازی کردن هم مربوط نمی شود.

روشی که اندی به طبل می زند با روشی که من به طبل می زنم متفاوت است. این یکی از چیزهایی است که برای من هیجان‌انگیزتر است این است که من بسیاری از موارد را دمو می‌کنم، بنابراین همه چیزها را در نسخه نمایشی پخش می‌کنم و سپس آن‌ها را وارد اتاق می‌کنیم، و سپس همه آن‌ها را متفاوت اجرا می‌کنند و سپس این اتفاق می‌افتد. آن وقت ماجرا واقعا اتفاق می افتد. من در مورد آن هیجان زده هستم.

اشعار واقعا در مورد مبارزه با پیری صحبت می کنند. استامپ: آره، آره. آره، خب، پیت یکی از آن کسانی است که واقعا خنده دار است. او حتی برای من توضیح نمی دهد. بنابراین حدس من همیشه به خوبی حدس تماشاگران است. زیرا بسیاری از روش‌هایی که پیت می‌نویسد، بیشتر شبیه کتاب نقل قول است. این کتاب یوگی برا را که پدرم داشت به یاد دارم. این همان چیزی است که پیت می‌نویسد، آیا این تک‌خط‌ها واقعا قانع‌کننده هستند، و سپس آنها را می‌گیرم و کنار هم می‌گذارم. و این عجیب است زیرا گاهی اوقات متوجه می شوم که با تعبیر نادرست آن معنای متفاوتی را در خود جای داده ام. من نمی دانم او با آن به کجا می رود.

میدونم کجا میبینمش

چیزی در پیری برای من وجود دارد که من همیشه این پسر کوچک بی دست و پا هستم. من هنوز 15 ساله هستم، اما پس از آن نیز در اواخر دهه 70 هستم. من هرگز نمی دانم که کجا مناسب هستم، و هر جا که قرار است بیشترین حس را داشته باشم، هنوز آن را پیدا نکرده ام.

ونتز: قبلا این سؤال مطرح می شد: "آیا می توانید تصور کنید که در سن 50 سالگی روی صحنه بروید؟" و من می گویم، "آه، مثل سه سال دیگر است." حالا کسی این سوال را نمی پرسد. میدونی منظورم چیه؟ یا شاید هم بکنند، اما این یک سوال خیلی واقعی تر است. در واقع باید یک پاسخ وجود داشته باشد.

طرفداران بدیهی است که تعجب می کنند: آیا آلبومی به این ضمیمه شده است؟ آیا زمانی وجود خواهد داشت؟ استامپ: بنابراین به این فکر کردم، چون می‌گویم: «از شما در مورد آن سؤال می‌شود.» اما این یکی از کارهایی است که پس از اندرو گارفیلد، چه کار می کنید؟ زیرا موضوع این است که یا حقیقت را می گویم، یعنی این که در حال حاضر آلبومی وجود ندارد، و این خواهد بود، "خب، او در مورد آن دروغ می گوید"، یا اینکه برخی وجود دارد، که وجود دارد ... پاسخی وجود ندارد. بنابراین من نمی دانم. منظورم این است که وجود ندارد، نیست، هیچ چیز وجود ندارد. من ندارم، وجود ندارد… حتی اگر بخواهم…

بله، می توانم صادقانه بگویم، در حال حاضر هیچ آلبومی وجود ندارد. من در حال حاضر روی یک آلبوم کار نمی کنم. اما اکنون می دانم که در هر فضایی، هر فکر ناقصی مانند "اوه، خوب، این یعنی این." پس مثل این است که من اصلا چه می‌گویم... من دارم همه چیزهای مارول را تماشا می‌کنم، و هر مصاحبه‌ای مثل «اوه، پس در روز قیامت هستی؟» و هر پاسخی که "نه" است، همه مانند "این یعنی بله است."

اما آیا این آلبوم در Avengers: Doomsday خواهد بود؟ استامپ: [می خندد] دقیقا. آره ونتز: بنابراین ما به روندی نگاه می‌کردیم که شبیه Hella Mega بود، که تور بزرگی بود که با Green Day و Weezer انجام دادیم. بنابراین وقتی این کار را انجام دادیم، یک آهنگ ساختیم، و بنابراین در مورد آن در قالب یک آهنگ فکر کردیم.

احساس می‌کنم باید چیز دیگری برای تکمیل تصویر وجود داشته باشد، اما نمی‌دانم که آیا این فقط یک آلبوم است یا ممکن است وجود داشته باشد... واقعا نمی‌دانم. این پاسخ بدی است، اما من دوست دارم یک موزیکال Fall Out Boy را اجرا کنم. من فقط می‌خواهم کاری انجام دهم که دیدگاه کمی منحرف داشته باشد. اما در حال حاضر آلبومی وجود ندارد که فردا آن را منتشر کنیم، مگر اینکه پاتریک آن را بدون صحبت با کسی انجام داده باشد.

این یک تور بسیار بزرگ است - بزرگترین توری که شما به عنوان هدرلاین انجام داده اید. در مورد تفکر پشت آن به من بگویید. استامپ: نمی دانم، مرد. این یکی از آن چیزهایی است که فراتر از من است. اولین تور سرفصل، Crush [Management] با مسیریابی به من برگشت، و من به آنها نگاه می کردم. و ما در حال صحبت با عنوان مترو هستیم. و من آن مسیرها را دیدم و گفتم: "این دیوانه است." هیچ راهی وجود ندارد که فکر کنید ما آن مکان ها را پر خواهیم کرد.

و آنها می گویند، "نه، این کنسرت ماست. به ما اعتماد کنید." من می گویم "باشه." و این تقریبا همه تورهایی است که ما انجام داده ایم. آنها یکی از آن‌ها را برای من می‌فرستند، و من می‌گویم: "هر چند نمی‌توانی جدی باشی. به نظر زیباست..."

این فکر مرا می کشاند که لگد بزنم و فریاد بزنم، "چون من باید فکر کنم که تعداد این افراد زیاد نیست، می دانید؟" اگرچه بسیار هیجان انگیز است. وقتی چند بار بازی Wrigley را بازی کردیم و یکی از من پرسید: "آیا تا به حال تصور می کردی که قرار است در نقش Wrigley بازی کنی؟" و من می گویم، "من نمی دانستم که گروه ها می توانند آنجا بازی کنند." بنابراین من فکر می کنم این تور فراتر از آن است.

ونتز: این ضربه ماست. این شانس ما برای انجام بزرگترین نسخه از کل کار است. و در یک Fall Out Boy خالص، سینک آشپزخانه را داخل کل چیز بیندازید. این زمان برای انجام تولیدی است که شبیه موزیکال است، یا این زمان زمانی است که درون مغز خود را انجام دهید و آن را در یک استادیوم انجام دهید.

هر چیزی که معمولا همیشه اتفاق می افتد این است که ما سعی می کنیم کل چیز را بسازیم و اساسا پاپیه ماشه است و آنها می گویند: "شما نمی توانید این را تور کنید" و ما سعی می کنیم راهی برای گشت و گذار در آن چیز پیدا کنیم. بنابراین ما هنوز هیچ یک از اینها را نساخته‌ایم، اما من در مورد آن بسیار هیجان‌زده هستم، تا زمانی که انجام می‌دهیم این کار را انجام دهم.

در مورد تولید و ست لیست چه می توانید بگویید؟ مردم باید چه انتظاری داشته باشند؟ پاتریک می گوید که او معمولا تا روز اول برنامه ریزی شما را نمی بیند. ونتز: خوب، پس آخرین تور زمانی که Stardust را انجام دادیم، نسخه خود را از Eras Tour انجام دادیم. ما Days of Fall Out Past را انجام دادیم، و این فقط دیسکوگرافی ما به ترتیب زمانی بود که جالب و کابوس بود. وقتی کل نمایش عالی پیش رفت، به سختی کار کرد. و البته، بدیهی است که نمایش هرگز، تقریبا هرگز کامل نمی شود. بنابراین فکر نمی کنم اینطور باشد.

من فقط این ایده را دوست دارم، ما آشکارا با جیم هنسون بزرگ شدیم، و با این ایده ملموس بزرگ شدیم. و من اعتقاد زیادی دارم که در واقع باید بتوانید به دنیا قدم بزنید و آن چیز را لمس کنید و آن چیز را حس کنید. بنابراین، من می‌خواهم که مانند یک جهان برای خودش باشد، که وقتی مردم به میدان سرباز می‌آیند یا زمانی که به هر کجا می‌آیند، بتوانید وارد این تجربه شوید و احساس کنید که درون آن هستید، و این چیزی است که فقط در آنجا می‌توانید تجربه کنید.

ایده خاصی دارید؟ ونتز: اخیرا خیلی به Fireside Bowl فکر کرده‌ام، که یک مکان کوچک کوچک است. هر شهر یا شهری مکانی دارد که احتمالا واقعا نباید یک سالن پانک راک باشد، اما بعدا به آن تبدیل می‌شود و شما می‌گویید: «آره، ما یک استیج داریم»، اما یک سالن بولینگ وجود دارد و مالک به نوعی نمی‌خواهد شما آنجا باشید، اما در همان زمان شما به اندازه‌ای پول می‌آورید که به شما اجازه می‌دهند آنجا باشید. و اون یکی مال ما بود و گوش کنید، من اصلا در مورد آن صحبت نکرده ام، اما آیا بازسازی آن سرگرم کننده خواهد بود؟ من واقعا نمی دانم.

در بزرگترین مقیاس، این شانس ماست. آیا Fall Out Boy هرگز می‌تواند دوباره نقش سرباز فیلد را بازی کند؟ من نمی دانم. امیدوارم، اما شاید هم نه، بنابراین شاید باید کاری انجام دهیم که به ویکی‌پدیای سرباز میدان اضافه شود.

پاتریک، نظرت در مورد صحنه سازی چیست؟ استامپ: برای مدت کوتاهی کار بازیگری را انجام دادم و می‌توانستم برای یک دقیقه در حین چرخیدن دوربین، شخصیت باشم، اما وقتی اینطور نیست، احساس می‌کنم... خسته‌کننده نیست. این احساس آزار دهنده است.

و بنابراین وقتی نوبت به چیزهای ستاره‌های راک می‌رسد، در گذشته، در آخرین تورهای دو نفره، احساس راحتی می‌کردم که فقط بگویم: «من آدم بدجنسی هستم که می‌خوانم». و این یک سرگرمی است، و بنابراین بله. من به دنبال این هستم که به آن متمایل شوم. چون پیت همین است. این تقریبا بزرگترین بیان اوست. برای او تقریبا بزرگتر از اشعار، صحنه‌پردازی است، و من می‌گویم: «عالیه». من همان نسخه متفاوتی هستم که در آن خراب می کنم و به خودم می خندم.