«Fruitcakes: Dawn of Drag» به «Happy Gays»، «Reclaiming History» از طریق یک فیلم به موقع (تریلر و گپ اختصاصی) برمی گردد.
وسا کوسمانن، فیلمساز فنلاندی، درباره مستند خود، که برای اولین بار در تالین اکران شد، صحبت میکند، این که در میان واکنشهای شدید علیه حقوق ترنسها و دگرباشان چه حسی شبیه داستانی برای زمانه ما دارد و چگونه ترس باعث خشم میشود.
همجنس گرایان مبارک . این نام اولین نمایش درگ فنلاند در اواخر دهه 1970 بود که تماشاگران بزرگ، پر سر و صدا و مغرور را به خود جلب کرد. در میان افرادی که در آن زمان روی صحنه حضور داشتند، مومو، یکی از اولین مردان همجنسگرای آشکار در کشور، و بهترین دوستش جولاندا بودند. اکنون میتوانید بخشی از هیجان آن روزها را در مستند جدید Fruitcakes: Dawn of Drag که در سی امین دوره جشنواره فیلم شبهای سیاه تالین (PÖFF) در استونی به نمایش در میآید، دوباره تجربه کنید یا تجربه کنید.
اما همه چیز در مورد سرگرمی و مهارت نیست. از این گذشته، همه از شنیدن درگ شوی افسانهای و شادی اجراکنندگان آن در آن روز خوشحال نبودند. و هنگامی که بحران ایدز شروع شد، ترس و خشونت از جمله پاسخ ها بود. در سال 1988، مومو در خانه خود در هلسینکی کشته شد. داستانهای مرتبط تلویزیون سوفی استون در حال نوشتن نمایشنامه و کمدی است و میگوید: «از تفاوتهای ما چیزهای زیادی برای به دست آوردن وجود دارد» فیلمها «صدای صحرا» زندگی، موسیقی و دید کیهانی دو عضو Sun Ra Arkestra را بررسی میکند (تریلر اختصاصی تالین)
فیلمساز فنلاندی وسا کوسمانن (فقط حیوانات) از پنجره آپارتمانش نمای آن ساختمان را دارد. در میان واکنش شدید اخیر علیه حقوق دگرباشان، او به فکر ساختن فیلمی درباره آن گذشته نه چندان دور افتاد.
او با جولاندا، بایگانی بازنشسته، آشنا شد. بیش از 30 سال پس از مرگ دوستش، جولاندا آرشیو خود را برای Fruitcakes: Dawn of Drag باز کرد. و فیلمساز و جولاندا از نسل جدیدی از هنرمندان درگ دعوت کردند تا Happy Gays را به صحنه بازگردانند. این فیلم دلانگیز ما را در آرشیو و فیلمهای جدید و تمرینها و اجرای مجدد همجنسگرایان شاد که خاطرات شاد اما در عین حال دردناکی را همراه با جنبهای متفاوت از جولاندا که گاه بیتفاوت میسازد، میبرد.
و بر قدرت کشش برای گرد هم آوردن مردم، جشن گرفتن و تحمل تبعیض تمرکز می کند.
کوسمانن نیز این فیلم را نوشته و به همراه جوسی ساندو تدوین کرده و فیلمبرداری آن توسط میکو کلونیمی انجام شده است. Rise and Shine وارد فیلم شده و فروش جهانی را انجام می دهد. Anja Dziersk از Rise and Shine میگوید: «Fruitcakes چیزی بیشتر از یک سفر بسیار سرگرمکننده در خط حافظه فرهنگ درگ در دهه 1980 است. "این یک شاهکار از طنز فنلاندی است که به پیامی بسیار به موقع مرتبط است زیرا ما می بینیم که زندگی عجیب و غریب هر روز به چالش کشیده شده و تهدید می شود."
THR میتواند یک تریلر رنگارنگ و موسیقیمحور از فیلم را همینجا به نمایش بگذارد. کفش های رقصت را بپوش!
پیش از اولین نمایش جهانی Fruitcakes: Dawn of Drag در برنامه مسابقه بینالمللی Doc@PÖFF تالین در شنبه، THR در مورد چگونگی پیدایش فیلم، روزهای اولیه درگ فنلاندی، آمیختن غم و شادی و اینکه چرا عنوان فیلم درباره «بازیابی تاریخ» و زبان است، با Kuosmanen صحبت کرد.
این فیلمساز میگوید الهامبخش کلیدی این فیلم چند سال پیش بود که فنلاند شیفته هاکی روی یخ قهرمان جهان در این ورزش شد. او می گوید: «ما به ندرت چنین شادی جمعی داریم. "من اصلا طرفدار هاکی روی یخ نیستم، اما فکر میکنم خیلی خوب است که مردم به خیابانها میآیند و جشن میگیرند. اما بعد شنیدم که دوستانم توسط هواداران هاکی روی یخ فقط به این دلیل که متفاوت به نظر میرسند مورد ضرب و شتم قرار گرفتند." و اخباری در مورد خشونت علیه افراد جامعه ترنس منتشر شد.
کوسمانن به این فکر کرد که چه چیزی باعث چنین عصبانیت می شود. او به THR می گوید: «نتیجه گیری من این بود که ترس است. "این یک ترس از تفاوت است. بنابراین، من این انگیزه سیاسی را برای [کاوش] داشتم که چگونه ترس باعث خشم می شود. و در زمان ما که در رسانه های اجتماعی هستیم، در مورد اینکه چگونه الگوریتم خشم را به جلو می راند صحبت می کنیم، و فکر می کنم این کاملا درست است. اما مشکل واقعی در واقع ترس است. اینکه ترس زیادی ایجاد شده است، و ما به ترس از طریق خشم پاسخ می دهیم. بنابراین، من می خواستم درباره داستان مومدر بیشتر بدانم."
یافتن افرادی که آن زمان را به خاطر می آوردند و مایل به بحث در مورد آن بودند دشوار بود. این فیلمساز می گوید: «تقریبا به نظر می رسید که این یک تاریخ فراموش شده فنلاند است.
کارگردان به THR میگوید سپس با جولاندا 70 ساله آشنا شد که «همه آرشیوها و تک تک کلیپهای روزنامه را نگه میداشت - اساسا همه چیز». "بنابراین من برای ملاقات با او رفتم، اما او بعید ترین قهرمان مستند تاریخ بود، زیرا واقعا نمی خواست در فیلم حضور داشته باشد و واقعا بداخلاق بود، با حس شوخ طبعی بدبینانه. او همچنین از استفاده از ضمایر او خودداری می کرد. اما من برای اسکن اسناد و چت به محل او ادامه دادم و ما خیلی سریع با هم دوست شدیم."
شخصیت جولاندا نیز با علاقه کارگردان به اصالت مطابقت دارد. کوسمانن به THR میگوید: «من شخصا از قهرمانان درستکاری که از پنجره خیره میشوند و همیشه کار درست را انجام میدهند، بیزارم. او این پیشگام است که کارهای بزرگی انجام داده است، اما انسانی ناقص است. من نمیخواستم از دیدگاه خودم فیلمی بسازم، «به این قهرمانان نگاه کن.» میخواستم آنها را به عنوان انسانهای پیچیدهتر نشان دهم.»
پیچیده همچنین فرآیند کنار هم قرار دادن تصاویر برای فیلم بود. از این گذشته، جولاندا به نمایش Happy Gay بسیار افتخار میکند، اما فراتر از برخی فیلمهایی که فیلمساز در آرشیو پخش عمومی فنلاند یافت، محتوای ویدیویی کافی وجود نداشت، که تیم خلاق را به ایده بازسازی نمایش افسانهای سوق داد.
کوسمانن به خاطر میآورد: «این به من فرم فیلم را داد، که نسبتا ارگانیک اتفاق افتاد. من با این انگیزه سیاسی شروع کردم، سپس این شخصیت شگفتانگیز را یافتم، و سپس شروع کردیم به جفت کردن هنرمندان جوان و درگ با نسل قدیمیتر.»
چیزی که او دریافت و مخاطبان در کیک های میوه ای خواهند دید، این است که پیشگامان درگ و نسل جوان در تمرکز و شیوه بیان خود متفاوت هستند. کوسمانن به THR میگوید: «افراد مسنتر به نوعی نگرش صادقانهتری نسبت به زندگی دارند، در حالی که احساس میکنند نسل جوان بسیار شیک هستند و به همه چیز فکر کردهاند. بنابراین ما شروع به ایجاد موقعیتهای بیشتری کردیم که بتوانیم آنها را با هم فیلمبرداری کنیم، زیرا نقطه ملاقات نسلها به بخش کلیدی فیلم تبدیل شد. این تعاملات واقعا با من صحبت کرد و قلبم را تحت تأثیر قرار داد.
بنابراین، از یک [رویکرد] بسیار سیاسی خارج شد، به یک قطعه شخصی تر و شخصیت محور تبدیل شد و سپس این چیز مفهومی تر و بین نسلی را اضافه کردیم.
کیک میوه جولاندا را نشان می دهد که مامو را از دست داده است اما در مورد قتل دومی به عمق زیادی نمی پردازد. این فیلمساز فنلاندی به THR میگوید: «این برای من واقعا مهم بود، زیرا فکر میکنم وقتی خشونت عجیب و غریب را به تصویر میکشید، به نوعی خشونت بیشتری ایجاد میکند. "فیلم های زیادی وجود داشته است که در آن افراد عجیب و غریب کشته می شوند. بنابراین من واقعا می خواستم مراقب باشم که یکی از آنها نباشد."
هسته عاطفی فیلم ترکیبی از "تاثیر طولانی غم و درد است که لولاندا احساس می کند" و لبخند، رقص و شادی، کوسمانن برجسته می کند. او به THR می گوید: «برای من، همه چیز مربوط به جشن در میان وحشتناک ترین اتفاقات است. من فکر میکنم خیلی مهم است که چشمانمان را به روی دنیا نبندیم، اما باید کل کیهان زندگی را در آغوش بگیریم، و این شامل مهمانیها، گذراندن اوقات خوش، بیرون رفتن در بارها، بوسیدن مردم است. ما باید بتوانیم اختیار داشته باشیم. و نباید شادی را فراموش کنیم.
بنابراین، فیلمساز چگونه عنوان فیلم خود را انتخاب کرد؟ کوسمانن به اشتراک میگذارد: «پیدا کردن نامهایی که خیلی پرمدعا به نظر نمیرسند دشوار است، بنابراین فکر میکنم خوب است که کمی چشمک بزنیم» در عنوان. "من احساس میکنم این عنوان بیشتر شبیه نسخه اصلی Happy Gays است. برای من، این عنوان در مورد بازپسگیری تاریخ است، بازپسگیری چیزی. "دگرباش" قبلا کلمهای بود که شما قرار نبود از آن استفاده کنید، و اکنون ما خودمان را "دگرباش" مینامیم. بنابراین، این واقعا در مورد بازپس گیری تاریخ است به این معنا که این ما هستیم که به آن می گوییم و من دوست دارم چه چیزی را بازی کنیم.
متن اصلی (انگلیسی)
‘Fruitcakes: Dawn of Drag’ Goes Back to ‘Happy Gays,’ “Reclaiming History” Through a Timely Film (Exclusive Trailer and Chat)
Finnish filmmaker Vesa Kuosmanen discusses his doc, premiering at Tallinn, how it feels like a story for our time amid a backlash against trans and queer rights, and how fear drives anger.