"اگر آن را دوست ندارید، نیایید": مردم محلی مغرور در شهرت تاریک گردشگری بلکپول به سر می برند
همیشه محلی برای تفریح، چوب های سنگ و ترن هوایی بوده است، اما اکنون انبوهی از معتادان و محرومیت را نیز در خود جای داده است.
روزهای شنبه، کریس هیگیت، صاحب فروشگاه فست فود و آرکید، 10 ساعت متوالی در صف پیاپی می جنگد. کرایه سرخ شده او ارزان ترین در بلکپول است. هیگیت جوشان، «مرد همبرگر ۱ پوندی» معروف شهر ساحلی، ستاره شبکههای اجتماعی است.
او میگوید: «دو راه برای تجارت وجود دارد. "شما می توانید با سود بالا، گردش مالی کم، مانند کافی شاپ های شیک در کورنوال انجام دهید. من با سود کم، گردش مالی بالا انجام می دهم. من به مردم برای یک پوند غذا می دهم و آنها آن را دوست دارند."
این فصل در شهر لنکاوی با جمعیت 140000 نفر در شبه جزیره Fylde مشرف به دریای ایرلند به پایان خود نزدیک می شود. تالارهای تفریحی نیمه خالی هستند. اسب سواری و تله به ندرت سوار می شود. جمعیت نازک شده در ساحل معروف گلدن مایل از طوفان اواخر آفتاب پاییزی لذت می برند در حالی که باد نخ های آب نبات آنها را تکان می دهد.
خارجیها بلکپول را مظهر عظمت محو شده ساحلی، ترکیبی مخلوط ویکتوریایی-ادواردیایی میدانند که زمانی مکه گردشگری بریتانیا بود و درخشش آن توسط استراحتگاههای ارزان اسپانیایی کمرنگ شد. با این حال هنوز هم سالانه 20 میلیون بازدید کننده را جذب می کند.
برخی دیگر آن را مظهر برگزیت بریتانیا میدانند - ساکنانش با بیش از دو به یک رأی به خروج دادند - و همچنین نمونهای از کلیشههای افول و محرومیت انگلیسی شمالی. در همین حال، مردم محلی مغرور، در مورد روحیه جامعه آن غزل می گویند.
هیگیت میگوید: «مردم در اینجا دوستانه هستند، با شما صحبت میکنند. اگر کسی در جنوب در وسط خیابان بمیرد، از آنها رد میشود.
بلکپول هنوز همه تفریحات روز آفتابی را دارد که بازدیدکنندگان از طبقه کارگر عمدتا بریتانیایی خود را به خود جلب می کند: ترن هوایی، گلف دیوانه، نمایش های کاباره، 2 پوند پوند.
با این حال، آمار نیز گویای یک داستان است. منطقه شورا در رتبه بندی محرومیت از مقامات محلی در انگلستان قرار دارد. طبق فهرست رسمی دولت، هفت نفر از 10 بخش محروم انگلیس در بلکپول هستند. شماره یک Jaywick در پچ Essex رهبر اصلاحات بریتانیا نایجل فاراژ است. یک بخش در هاستینگز در ساحل جنوبی شماره هفت است، بخشی از روترهام شماره 10 است. بقیه همه در بلکپول هستند و در نزدیکی مرکز شهر متراکم شده اند.
استفن چیتلی، عکاس محلی میگوید: «مرکز از درون به بیرون پوسیده است. او میگوید سنترال درایو، بدنامترین بخش، که توسط ساختمانهای متروکهای که تقریبا به قلب تجاری میرسند، آسیب دیده است، در محلی به عنوان «غواصی مرکزی» شناخته میشود. تنها چند بلوک دورتر از ساحل، برخی از بدترین مسکنهای زاغهنشین در بریتانیا قرار دارند - هتلهای ساحلی قدیمی که به تختخوابهای محقر تبدیل شدهاند. شما می توانید یک آپارتمان در سایه برج معروف بلکپول - کپی برج ایفل در پاریس - با 100 پوند در هفته اجاره کنید.
بلکپول کمترین امید به زندگی را در بریتانیا دارد – مردان به طور متوسط 73 سال عمر می کنند، یعنی شش سال کمتر از بقیه انگلستان. نرخ بیماری روانی تقریبا در هر جای دیگری در انگلستان بالاتر است. نرخ اعتیاد به الکل و مواد مخدر، بیکاری و جرم و جنایت همگی بالاتر از حد متوسط است.
بسیاری از مشکلات بلکپول در تعداد زیادی از مردمی که در مرکز پرسه میزنند بهشدت قابل مشاهده است و ظاهرا نشان میدهد که آنها مشکلات اعتیاد دارند یا ممکن است بی خانمان باشند. دهها مرد و زن را میتوان دید که در این هفته در حالی که قوطیهای آبجو حمل میکردند، قدم میزدند، چهرههایشان در اثر اضطراب موجودات آشکارا هرجومرج هوا شده بود.
علاوه بر بازدیدکنندگان سرگرمکننده که برای لیسیدن سنگ و بازیهای آرکید میآیند، بلکپول همچنین یک نقطه داغ برای به اصطلاح «گردشگری تاریک» است، بازدیدکنندگانی که از کثیفی لذت میبرند. ویدیوهای بازدید آنها در رسانه های اجتماعی بسیار جذاب است و هزاران بازدید را به خود جلب می کند.
بلکپول مارمیت بریتانیا است. دوستش داری یا ازش متنفری
کریس هیگیت
بسیاری از مردم محلی، در حالی که اذعان دارند که بلکپول مشکلاتی دارد، اما در این تصویر از شهر خود غلبه می کنند. هیگیت میگوید «همه میدانند» که اکثر معتادان اهل بلکپول نیستند، بلکه توسط مقامات محلی خارج از شهر به آنجا منتقل میشوند.
او ادعا می کند که به این افراد درامد مشکل گفته می شود که "بلکپول از شما مراقبت خواهد کرد"، در حالی که بسیاری محاسبه می کنند که تعداد زیاد بازدیدکنندگان تعطیلات برای گدایی مثمر ثمر خواهد بود. این دیدگاهی است که توسط چندین نفر از مردم محلی که با ایرلندی تایمز صحبت کردند به اشتراک گذاشته شده است.
یک زن که در یک مغازه کارت فروشی کار می کند، گفت: «مردم گذرا بسیار هستند. "آنها به اینجا می آیند و فکر می کنند که ما پول زیادی برای دادن داریم. اما اکثر مردم محلی نیز از کار افتاده اند."
هیگیت می گوید: "بلکپول مارمیت بریتانیا است. شما آن را دوست دارید یا از آن متنفر هستید."
او آن را دوست دارد.
او یک بومی تلفورد، شروپشایر، که در یک منطقه سخت شورایی بزرگ شد، 23 سال پیش به شمال به بلکپول نقل مکان کرد. او اکنون یک مبشر بلکپول است و از این منطقه در برابر انتقادات بیرونی دفاع می کند. هیگیت می گوید پیشنهادات حضور در برنامه های تلویزیونی «منفی» درباره بلکپول را رد کرده است.
میتوانید در هر شهر قدم بزنید و به سراغ معتادان محلی یا الکلی بروید، اما بلکپول نامش را دارد. برای من، بلکپول نمک زمین است، طبقه کارگر. سریع مرا ببوسید، چوبهای سنگ و یک پوند همبرگر. مردم برای فرار به اینجا میآیند.»
او می گوید بسیاری از بازدیدکنندگان بلکپول ممکن است "زندگی های دنیوی" داشته باشند.
"شاید آنها پول نداشته باشند. برای یک هفته در سال آنها می توانند به یک شهر بزرگتر و روشن تر بیایند، M55 را پایین بیاورند، برج را ببینند، دربی الاغ، یکنوع بازی شبیه لوتو را انجام دهند و به سراغ من بیایند، زیرا آنها من را در یوتیوب دیده اند. وقتی صف متوقف می شود، من یک روز تعطیل می کنم. من صاحب خانه هستم، زندگی خوبی دارم. اگر شما آن را دوست ندارید." دبورا کونتسا هارگریوز، ساکن مادام العمر، یک مورخ محلی است که در آموزش کار می کند و همچنین به طور داوطلبانه در یک قبرستان در بلکپول گردش می کند.
تندخو و خونگرم، خط کناری او لباس گوتیک کامل ویکتوریایی میپوشد تا پیادهروی ارواح بلکپول و تورهای تاریخی جنزده را هدایت کند.
او فقط از "Hargreaves" در کار روزانه خود استفاده می کند. همه در بلکپول او را با نام دبورا کونتسا می شناسند. او میخندد و توضیح میدهد که والدینش از برنلی به شهر نقل مکان کردهاند - مادرش با پسر عموی پدرش ازدواج کرده بود، اما با پدرش به بلکپول فرار کرد.
کونتسا میگوید: «الان میتوانم بگویم چون هر دو مردهاند.
"محرومیت وجود دارد. من آن را در شغل روزانه خود در چهره بچه ها و برخی از والدین آنها می بینم. اما بلکپول چیزهای بیشتری از این دارد. من در لیتون زندگی می کنم، 10 دقیقه پیاده روی از ساحل. مکان خوب، پارک ها، جامعه خوب."
اندی برنهام یک ماموریت دارد. اکنون او برای ارائه آن به حکمی نیاز دارد
کونتسا میگوید در مرکز شهر هنگام برگزاری تور، با مهمانیهای گوزنها و مرغها و «کشاورزان جوان» از روستایی لنکاوی که بلکپول به آن بدنام است، مواجه میشود.
"همه آنها خوب هستند. آره، آنها را می دهند. شما آن را پس می دهید. اما مردم محلی اینجا اکثرا مردم جالب و خوبی هستند. این مکان غنی است - اما همیشه از نظر پولی نیست. اگر با افراد مناسب باشید، می تواند روح شما را پر کند."
چیتلی که در صفحات وب Walk on the Wild Side مناظر خیابانی بلکپول را شرح می دهد، به مناطق محصور شمالی مانند Warbreck و Lytham و St Anne در جنوب اشاره می کند که نشان می دهد بلکپول محله های خوبی دارد.
او می گوید: «سنترال درایو همان چیزی است که بلکپول را به پایین می کشاند. شورای محلی یک پروژه بازسازی 300 میلیون پوندی در نزدیکی این منطقه را برنامه ریزی می کند که بخشی از بودجه آن با پول دولت بریتانیا تامین می شود. بلومفیلد، نزدیک باشگاه فوتبال معروف نارنگی شهر، نقطه سیاه دیگری است.
چیتلی میگوید: «اگر میخواهی محرومیت پیدا کنی، میتوانی». آسان است که در خیابان به سراغ مردی بروید که در حال نوشیدن یک قوطی استلا است و از او بپرسید که در مورد بلکپول چه فکری میکند. او خوب نیست، درست غذا نمیخورد، شاید افسرده است. فکر میکنید چه میخواهد بگوید؟
بعد از ظهر همان روز، با تاریک شدن هوا، دوباره در اطراف نقاط سیاه مرکز شهر قدم می زنم. من با زن و شوهری روبرو می شوم که در حال پارو زدن هستند، همانطور که مرد زن را که به وضوح ترسیده است، "سرباره اف**شاه" می نامد.
من یک گفتگوی کوتاه با یک زن جوان پر سر و صدا اما دوستانه و دخترش در پریمارک در زمان بسته شدن دارم. او به وضوح بالا است. زن مست دیگری سعی میکند در ورودی سونای همجنسگرایان به من حمله کند. او میگوید: «شما هزینههای رایگان دریافت خواهید کرد.
اما من چهره های خندان، تعطیلات شاد، زوج ها، خانواده ها را نیز می بینم. بلکپول در عین حال از نظر پیشنهاد گردشگری بسیار ساده است، اما از نظر خصوصیات اجتماعی پیچیده است. سپس سیاست است. اصلاحات فاراژ، بلکپول را که زمانی حزب کارگر سرسخت بود، به عنوان یک پایگاه بالقوه می بیند. یک میخانه خصوصی محلی، The Talbot، بهعنوان یک میخانه «رسمی» اصلاحطلب به بازار عرضه میشود که با رنگ فیروزهای حزب نقاشی شده است.
در شمال مرکز، بخش انتخاباتی کلرمونت قرار دارد که یک مایل یا بیشتر از اسکله شمالی فاصله دارد. بخش عمدهای از آن در وصلهای است که در ردهبندی کلی محرومیت انگلیس در رتبه ششم قرار دارد، درست جلوی آن بخش در هاستینگز.
روزی که من از آن بازدید میکنم، در کلرمونت یک شورا برگزار میشود. ایوان تیلور (86) تابستان امسال پس از 60 سال عضویت در شورای شهر و پیروزی در 17 انتخابات متوالی درگذشت.
مارک بوچر، بزرگتر رسانههای اجتماعی اصلاحات محلی، یک رستوراندار که همچنین یک آشپزخونه را اداره میکند، یک کمپین قوی در مورد موج جنایت محلی با هدف از بین بردن صندلی از دست حزب کارگر راهاندازی کرده است. او ادعا می کند که منطقه نادیده گرفته شده مانند "برانکس" است.
هیگیت، یک همبرگر 1 پوندی، از محافظهکاران طبقه کارگر که معتقد است حزب فاراژ «خیلی دور از راست» است، میگوید: «این را دوست نداشتم، اما او دوست من هم هست».
هیگیت میگوید: «مارک برنده آن صندلی خواهد بود. قبل از جهش اندی برنهام از حزب کارگر، بسیاری موافق بودند که برای اصلاحات میخکوب شد.
چند ساعت پس از ترک بلکپول، اعلام شد که نامزد حزب کارگر، کتی دانلی-هون، کرسی حزب برنهام را در اختیار گرفته است. او بلافاصله پس از سخنرانی بزرگش در کنفرانس کارگری در لیورپول، یک ویدئوی تبلیغاتی برای او ضبط کرده بود.
بلکپول همچنان ناآگاهان را گیج می کند.
متن اصلی (انگلیسی)
‘If you don’t like it, don’t come’: proud locals bristle at Blackpool’s dark tourism reputation
It has always been a hotspot for fun, sticks of rock and rollercoasters, but now it also has a surfeit of addicts and deprivation