ایرلندی در لس آنجلس: "مردم ایرلندی در زندگی شرکتی ایالات متحده واقعا خوب هستند که گاو نر را صدا کنند، تعداد زیادی از آنها وجود دارد."
مایکل شیهی میگوید: «مردم ایرلندی واقعا در صدا زدن گاوهای نر خوب هستند و در زندگی شرکتهای آمریکایی تعداد زیادی از آن وجود دارد».
هنگامی که مایکل شیهی پنج سال پیش در بازار سهام نزدک در نیویورک ایستاد و زنگ پایان را به صدا درآورد، خود 17 ساله خود را در حالی که در سالن مدرسه در Dingle CBS ایستاده بود، به تصویر کشید: "من اینجا چه کار می کنم؟"
این لحظه، که تصویری از شیهی و سایر مدیران شرکت خدمات مالی Payoneer روی یک بیلبورد در میدان تایمز پخش شد، "بزرگ، یک معامله بزرگ" بود.
اما مرد ایرلندی در شیهی مردد بود: "من نمی توانم این را در اینستاگرام پست کنم. همه در خانه فکر می کنند که من یک سوراخ هستم."
همانطور که ساکن لس آنجلس می بیند، این به یک تفاوت اساسی بین مردم ایرلند و آمریکایی ها در دنیای تجارت اشاره می کند. "مردم ایرلندی فقط کار خود را به خوبی انجام نمی دهند. این احساس ناراحت کننده است. و ما واقعا سریع به [اشاره] اشاره می کنیم که کسی ایده هایی دارد."
حمایت از خود چیزی است که شیهی در دهه گذشته در لس آنجلس باید یاد می گرفت، اگرچه در ابتدا احساس ناراحتی می کرد.
Sheehy بهعنوان مدیر ارشد انطباق با Payoneer، بخشی از تیم اجرایی است که در حال بررسی پیشنهاد خرید 2.75 میلیارد دلاری با Nuvei است.
او احساس میکند یکی از نقاط قوتی که ایرلندیها به دنیای تجارت میآورند این است: "ما واقعا در صدا زدن گاوهای نر خوب هستیم. و در زندگی شرکتی آمریکایی تعداد زیادی از آن وجود دارد."
"من از طنز زیاد استفاده می کنم و می گویم "جدی می گویی؟"
لندن شهری است که ایرلندی بودن در آن فریاد میزند، نه اینکه صاف شود
شیهی که در انگلستان از پدری ایرلندی متولد شد، زمانی که 11 سال داشت به دینگل، کو کری بازگشت.
ایالات متحده که در دو کانال تلویزیون ایرلند با برنامههای آمریکایی زیاد بزرگ شد، در ذهن جوانترش «بسیار سرزمین موعود» بود. "من همیشه می خواستم به اینجا بیایم. این فقط برای من جذاب بود."
شیهی پس از تحصیل در رشته بازرگانی و حقوق در دانشگاه شهر دوبلین، شغلی در بانکداری در دوبلین پیدا کرد: او میگوید: «من هرگز مردی مناسب برای شرکتها نبودم. من واقعا با محیط بانکی سازگار نبودم.» او از فرصتی برای انتقال به بوستون استفاده کرد.
اگرچه او شهر ساحل شرقی را «آرام و نه چندان فریبنده» میدانست، اما این حرکت نقشی اساسی در زندگی او داشت، زیرا در اینجا بود که او با همسر فعلیاش، یک بوستونیایی آشنا شد. او میگوید: «پدر او ایرلندی است، بنابراین او در شرایط بسیار مشابه ما بزرگ شد... احساس ایرانی بودن.
تنها چند ماه پس از قرار ملاقات، شیهی یک فرصت شغلی در ایرلند پیدا کرد که نتوانست آن را از دست بدهد. دوست پسر وقتش با او نقل مکان کرد. او قطعا یک بحران هویت داشت. او به ایرلند رسید و به عنوان یک آمریکایی دیده می شد. او می گفت: "نه من آمریکایی نیستم، من ایرلندی هستم"... مردم او را جانی یانک صدا می کردند. ما همیشه به این موضوع می خندیم."
پیامی برای ایرلند از سوی یکی از کندی های کمتر شناخته شده ایرلندی-آمریکایی
اگرچه شوهرش عاشق ایرلند بود، اما پس از نزدیک به چهار سال نیاز به بازگشت داشت. شیهی میگوید: «برخی از آمریکاییها میتوانند در هر جایی زندگی کنند. بیشتر آمریکایی ها فقط می توانند در آمریکا زندگی کنند زیرا نمی توانند خود را با چیزهای دیگر وفق دهند.» شیهی که نمی خواست به ساحل شرقی بازگردد، در لس آنجلس شغلی پیدا کرد. او اکنون بیشتر وقت خود را در لس آنجلس می گذراند و به طور منظم برای کار به نیویورک سفر می کند.
پس از یک دهه زندگی در لس آنجلس، بازگشت به ایرلند به او "شوک شدیدی از واقعیت" وارد می کند.
او میگوید: «آرامش شما را در آمریکا خراب میکند»، و اشاره میکند که چگونه در لسآنجلس خشکشوییاش را میگیرند و به خانهاش برمیگردانند، یا اگر به آزمایش خون نیاز داشته باشد، پزشکش آنها را در خانهاش میگیرد.
او با خنده میگوید: «مادرم و خواهرم از این که گاهی اوقات وقتی به ایرلند برمیگردم از اینکه خودم را تحمل میکنم ناراحت میشوند. او به یاد میآورد که ساعت 8 صبح روز یکشنبه در کوکورک به دنبال قهوهای میگشت و به پمپ بنزین میرسید که حتی دستگاه قهوهساز روشن نشده بود. او می تواند جنبه خنده دار عادات LA خود را ببیند.
اما بزرگترین تفاوت ها کمبود یخ و تهویه مطبوع است. "من در ژوئیه در ایرلند بودم ... AC وجود نداشت. تقریبا در اطراف بخش یخچال مواد غذایی آویزان بودم. در تمام طول سال نمی توانم بدون AC بخوابم - به صدا و نسیم روی صورتم نیاز دارم."
وقتی یک کوکای گرم و دو تکه یخ در یک لیوان به او میدهند، در ایرلند ناراحت میشود. به محض اینکه در آمریکا سر یک میز بنشینید، یک نفر یک لیوان آب یخ سرد قطبی به شما می دهد. حتی لازم نیست آن را بخواهید.
شهر فرشتگان کاملا به خانه تبدیل شده است. اولین باری را به یاد میآورم که در LAX فرود آمدیم و به شوهرم گفتم «خدا را شکر، ما در خانه هستیم.» این برای من لحظهای بود.
«زندگی اینجا واقعا خوب است. ذهنیت شما را تغییر می دهد. وقتی هر روز از خواب بیدار می شوید و آسمان آبی است و خورشید می درخشد، مثبت بودن آسان است.
"مدت زیادی طول کشید تا خوب نباشم بیرون آفتابی بود، اما روی مبل نشستم و کاری انجام نمی دهم. این احساس گناه است. هنوز می توانم صدای پدر و مادرم را در ذهنم بشنوم که - خورشید می تابد، برو بیرون."
یکی از نکات منفی LA فقدان یک جامعه بزرگ ایرلندی است. شیهی میگوید: «من همیشه به شوخی میگویم که این من هستم و کالین فارل تنها دو ایرلندی اینجا هستند.
او با لبخند میگوید: «دلم برای ریتم و نحوه برقراری ارتباط مردم ایرلندی تنگ شده است. او میگوید: «یکی از سختترین چیزها در مورد مهاجر بودن، نحوه تغییر ایرلند است. "شما نمی خواهید چیزی در ایرلند تغییر کند، و وقتی من برمی گردم می خواهم همه چیز دقیقا همانطور که رفتم بماند." آیا شما ایرلندی هستید و در کشور دیگری زندگی می کنید؟ آیا می خواهید تجربیات خود را به صورت مکتوب یا مصاحبه به اشتراک بگذارید؟ میتوانید از فرم زیر استفاده کنید یا ایمیل خارجی@irishtimes.com را ارسال کنید. ما ارسالی نوشته یا اصلاح شده توسط هوش مصنوعی را نمی پذیریم.
راهنمای ارسال آیریش تایمز در خارج از کشور در اینجا. ما را در اینستاگرام دنبال کنید تا از جدیدترین ها مطلع شوید
در خبرنامه The Irish Times Abroad برای افراد مرتبط با ایرلند در سراسر جهان ثبت نام کنید.
متن اصلی (انگلیسی)
Irish in LA: ‘Irish people are really good at calling out bull in US corporate life, there’s a ton of it’
Micheal Sheehy says ‘Irish people are really good at calling out bulls**t and in American corporate life there is a ton of it’