Kenmare بهتر است فعلا در ایرلند تسخیر شود

امارات متحده عربی (امارات متحده عربی) و عمان که در دو طرف تنگه هرمز قرار دارند، از زمان آغاز جنگ ایران با وجود گزارش هایی مبنی بر اینکه برخی کشورهای خلیج فارس به طور خصوصی مسقط را به نرمش با تهران متهم می کنند، نزدیکتر شده اند.

اخیرا، شیخ تهنون بن زاید آل نهیان، معاون حاکم امارات و ناظر بر منافع تجاری خاندان آل نهیان حاکم ابوظبی، هفته گذشته از سلطان هیثم بن طارق آل سعید در عمان دیدار کرد.

بازخوانی رسمی از نظر دیپلماتیک متضاد بود و به «روابط قوی برادرانه» اشاره کرد و متعهد به گسترش همکاری در جهت منافع متقابل دو کشور شد.

در حالی که بعید به نظر می‌رسید که در طول دوره تک‌تک نمایش داده شود، یک شرکت در فهرست دوبلین ناگهان به یک منطقه مورد علاقه مشترک تبدیل شده است: بخشی از آن متعلق به صندوق ثروت مستقل عمان است و، همانطور که این هفته متوجه شدیم، توسط شرکتی که در نهایت توسط سلسله حاکم ابوظبی کنترل می‌شود، مورد طمع قرار گرفته است.

آیریش تایمز روز سه‌شنبه گزارش داد که چگونه Kenmare Resources، که معدن Moma آن در موزامبیک حدود 6 درصد از مواد معدنی تیتانیوم جهانی را تولید می‌کند، مورد توجه مناقصه هلدینگ بین‌المللی منابع مستقر در ابوظبی (IRH) قرار گرفته است.

سهام Kenmare با تأیید رویکرد پیشنهادی ابوظبی افزایش یافت

IRH، واحدی از شرکت بین‌المللی هلدینگ (IHC) که ریاست آن را شیخ طحنون بر عهده دارد، قبلا دو سال پیش بر کنماره حکومت می‌کرد، اما به نتیجه نرسید.

در همین حال، بازوی سرمایه‌گذاری سلطنت عمان، 29 درصد از سهام Kenmare را یک دهه پیش با انجام جمع‌آوری کمک مالی بین 100 میلیون دلار (89 میلیون یورو) تا 275 میلیون دلار، عمدتا برای پرداخت بدهی، به دست آورد.

در حالی که سازمان سرمایه گذاری عمان در پنج سال گذشته بزرگترین فروشنده در خرید سهام کنمار بوده است، بیش از 17 درصد سهام (که از طریق وسیله نقلیه ای به نام Africa Acquisitions نگهداری می شود) و یک صندلی در هیئت مدیره را حفظ کرده است.

این امر عمانی ها را در موقعیتی محوری قرار می دهد اگر IRH، یک گروه معدنی و تجاری، پیشنهادی را تا مهلت 17 نوامبر که توسط هیئت تصاحب ایرلندی تحمیل شده است ارائه دهد.

با این حال، سخت است که ابوظبی چیزی نزدیک به قیمت قابل قبول ارائه دهد، حتی اگر Kenmare در زمان های اخیر به طور فزاینده ای برای سرمایه گذاران نهادی بلندمدت غیر قابل سرمایه گذاری شده باشد.

سهام این شرکت روز دوشنبه، قبل از انتشار اخباری مبنی بر پیشنهاد غیر الزام آور IRH، به قیمت 1.81 پوند بسته شد. این مبلغ 69 درصد کمتر از پیشنهاد 5.30 پوندی برای هر سهم بود که در ماه مارس سال گذشته توسط مایکل کارویل، مدیر عامل سابق Kenmare و یکی دیگر از شرکت‌های ابوظبی، خانه سهام خصوصی Oryx Global Partners ارائه شد.

Kenmare پیشنهاد کنسرسیوم را به‌عنوان کم‌ارزش‌کردن شرکت رد کرد، اما مذاکرات را برای بیش از سه ماه ادامه داد تا اینکه زمانی که کارویل و اوریکس اعلام کردند که قصد دارند زمین اصلی خود را پایین بیاورند، از آنجا دور شدند.

تام هیکی، که در آگوست 2024 جانشین کارویل شده بود، در سپتامبر سال گذشته به ایریش تایمز گفت که این تمرین بیهوده نبود و "نور" را بر ارزش بنیادی موما - که تخمین زده می‌شود 100 سال دیگر عمر کند - روشن کرده است - حتی اگر قیمت مواد معدنی تیتانیوم مانند ایلمنیت، محصول اصلی آن در سال‌های اخیر کاهش یافته باشد.

اما به‌عنوان یادآوری این نکته نیز عمل کرد که Kenmare، به قول هیکی، «یک شرکت کوچک، تک کشوری و تک کالایی» است.

تنها چند ماه پس از دور شدن از مذاکرات کارویل، هیکی مجبور شد 301.3 میلیون دلار هزینه کاهش ارزش دارایی‌های Moma خود را بپذیرد، زیرا Kenmare مفروضات درآمد بلندمدت خود را در میان عدم اطمینان در مورد قیمت‌گذاری کاهش داد. ایلمنیت اکنون در چهارمین سال کاهش خود به سر می‌برد – که توسط تولیدکنندگان چینی انجام می‌شود که در داخل و آفریقا فعالیت می‌کنند و همچنان به عرضه بیش از حد بازار ادامه می‌دهند. و هنوز هیچ نشانه ای از بهبود دوره ای وجود ندارد. تحلیلگران برنبرگ اخیرا پیش‌بینی‌های ایلمنیت خود را مجددا کاهش دادند و اکنون پیش‌بینی می‌کنند که قبل از بهبودی، سال 2028 باشد.

اینکه قیمت زیرکون که حدود یک چهارم درآمد Kenmare را به خود اختصاص می دهد و برای تولید کاشی و سرامیک استفاده می شود، تثبیت شده و دوباره شروع به افزایش می کند، مایه آرامش جزئی است.

بزرگ‌ترین دلیلی که سرمایه‌گذاران بازار سهام به حاشیه رانده‌اند این است که Kenmare برای حدود چهار سال با مقامات موزامبیک در حال مذاکره بر سر یک قرارداد کلیدی حق امتیاز است که موما را پوشش می‌دهد. قرارداد 20 ساله قبلی درست قبل از پایان سال 2024 منقضی شد، اگرچه این شرایط تا رسیدن به توافق جدید باقی می ماند.

Kenmare که در سال‌های اخیر 341 میلیون دلار برای پروژه ارتقا و جابجایی کارخانه اصلی معدن خود در موما متعهد شده بود، در اواسط آگوست، همزمان با اعلام نتایج موقت، گفت که به "تعامل سازنده" با دولت موزامبیک ادامه می‌دهد و در تابستان "پیشرفت قابل توجهی" حاصل شده است.

اما هرچه این مدت طولانی‌تر شود، احتمال اینکه به داوری بین‌المللی ختم شود بیشتر می‌شود.

شرکت مادر IRH، IHC، ارزش بازاری بیش از 200 میلیارد یورو دارد. این شرکت در اواخر سال 2023 با خرید عملیات مس موپانی زامبیا در معامله ای به ارزش 1.1 میلیارد دلار وارد معدن شد.

سبد معدنی این شرکت در سال گذشته با پرداخت 367 میلیون دلار برای 56 درصد از سهام کنترلی Alphamin Resources مستقر در موریس رشد بیشتری پیدا کرد و این امر باعث شد در معرض یکی از بزرگترین معادن تولید قلع جهان در جمهوری دموکراتیک کنگو قرار گیرد.

وابستگی محدود IRH به بدهی خارجی به آن انعطاف پذیری بیشتری در تأمین مالی تملک می دهد. به عنوان مثال، معامله موپانی آن عمدتا از طریق سهام و وام های سهامداران تأمین می شد.

این می‌تواند به آن اجازه دهد پیشنهادی تهاجمی‌تر از آنچه که یک شرکت معدنی فهرست شده یا شرکت سهام خصوصی برای Kenmare ارائه کند، ارائه دهد، که هر دو ممکن است برای تکمیل یک معامله نیاز به تأمین مالی بانکی داشته باشند.

اما آیا قبل از پایان مهلت پیشنهادی تقریبا نزدیک به سطحی است که کارویل و اوریکس ارائه کردند؟ بعید است.

Kenmare که تا اینجا مقاومت کرده است، ممکن است بهتر باشد تا زمانی که بازار ilmenite حداقل تثبیت شود و موضوع حق امتیاز حل شود، اعصاب خود را حفظ کند.

این بهترین شانس را برای ابوظبی ارائه پیشنهادی ارائه می دهد که دوستان عمانی آن - و سایر سهامداران بزرگ - مایل به پذیرش آن باشند.

کنمار، پنجمین شرکت ایرلندی که امسال مشمول رویکرد تصاحب می‌شود، ممکن است تنها شرکت پنج‌گانه‌ای باشد که استقلال خود را حفظ کرده است. در حال حاضر، حداقل.