Lehmann Maupin و گالری Wendi Norris برای همکاری در نمایشگاه دو قسمتی Leonora Carrington و Cecilia Vicuña

Lehmann Maupin و Gallery Wendi Norris در نمایشگاهی دو قسمتی که آثار هنرمند سوررئالیست لئونورا کارینگتون و هنرمند و شاعر سسیلیا ویکونا را برای اولین بار جفت می کند، همکاری خواهند کرد.

بخش اول این نمایشگاه با عنوان "لئونورا کارینگتون و سیسیلیا ویکونا" در 19 نوامبر در Lehmann Maupin در نیویورک افتتاح می شود، در حالی که بخش دوم در گالری Wendi Norris در سانفرانسیسکو در ژانویه افتتاح می شود. این دو بخش دارای چک لیست های متمایز هستند تا مقیاس های مختلف هر مکان را در نظر بگیرند، اگرچه این بخش ها تا حدودی همپوشانی دارند.

فروشنده وندی نوریس، چند سال پیش پیشنهاد نمایش را به ریچل لمان، یکی از بنیانگذاران Lehmann Maupin داد. لمان پس از بازدید از نمایشگاه انفرادی ویکونا در موزه هنر مدرن ایرلند (IMMA) در نوامبر گذشته، این مکالمه را یادآور شد. (این نمایشگاه با همکاری گالری Whitechapel در لندن برگزار شد، جایی که نسخه ای از آن هفته گذشته افتتاح شد.)

لمان که با نوریس تماس گرفت تا ببیند آیا او هنوز هم دوست دارد روی نمایشگاه کار کند، گفت: "گاهی چیزها تا زمانی که در جای مناسب بنشینند زمان می برد." یکی از کارهایی که ما انجام می‌دهیم این است که سعی می‌کنیم هنرمندان خود را به روش‌های مختلف قرار دهیم، و [این] ناگهان برای من آشکار شد که در واقع چیزی را با Wendi از دست داده بودم.

نوریس در سال 2004، هفت سال قبل از مرگ این هنرمند در سال 2011 در سن 94 سالگی، نمایندگی کارینگتون را آغاز کرد. در طول سال‌ها، او آثار کارینگتون را در نمایشگاه‌های گروهی بین نسلی قرار داد و نمایشنامه‌هایش را بازسازی کرد، اما این اولین نمایش نوریس است که هم هنر سوررئالیست و هم آثار یک هنرمند زنده را به نمایش می‌گذارد.

نوریس به ARTnews گفت: «من عاشق قرار دادن آثار لئونارد کارینگتون در زمینه جدید هستم. "من دائما سعی می کنم تصور کنم که او به کارهایی که ما انجام می دهیم، مانند این نمایشگاه، چه واکنشی نشان می دهد. یک چیزی که احساس می کنم می توانم با اطمینان بگویم این است که او در مورد نمایشگاهی مانند این بسیار هیجان زده خواهد شد."

لئونورا کارینگتون، شاهد عینی، 1987. گالری وندی نوریس، سانفرانسیسکو

ارتباط بین Vicuña و Carrington بسیار بیشتر است. در سال 1969، ویکونا که در اوایل دهه 20 زندگی خود بود، زمانی که پس از سفر به نیویورک در مسیر بازگشت به شیلی بود، در مکزیکو سیتی با کارینگتون ملاقات کرد. او به یاد می آورد که در نیویورک، ویکونا "چشم انداز [از] نقاشی را داشت که باید انجام دهم." در طول آن ملاقات سرنوشت‌ساز، که در نمایشگاه IMMA مورد بررسی قرار گرفت، کارینگتون به ویکونا توصیه‌هایی کرد که به هنرمند جوان کمک کرد آنچه را که می‌دید به بوم «انتقال» کند، برای فرآیندی که او آن را Calcomanías می‌نامید.

لمان گفت: «کارینگتون این انتقال را از شعر اشکال بسیار غیرعادی یا دسته بندی نشده به چیزی که بسیار ملموس بود، مانند یک نقاشی، امکان پذیر می کند.

نوریس اضافه کرد: "من فکر می کنم این نمایشگاه بینندگان را قادر می سازد تا عمیق تر به شمایل نگاری و زبان کارینگتون و نحوه خواندن آن در کنار سیسیلیا بپردازند. من برای دیدن اینکه چه چیزی را کشف خواهد کرد هیجان زده هستم. نمی خواهم آن را پیش بینی کنم زیرا در مورد آنچه که خودم قرار است کشف کنم هیجان زده هستم."

در این نمایشگاه آثار جدیدی از ویکونا در کنار آثار تاریخی مهم کارینگتون به نمایش گذاشته خواهد شد. لمان گفت، در انتخاب آثاری که قرار است نمایش داده شوند، دو گالری بر اساس "رابطه ای که هر دو هنرمند داشتند" هدایت شدند. چیزی که در طول سال‌ها در صحبت با سیسیلیا بیش از همه مرا تحت تأثیر قرار داد تأثیری بود که کارینگتون روی تمرین او گذاشت.»

یکی از نقاشی‌های جدید ویکونا، پولو دل صحرا/ گرد و غبار صحرای صحرا (2026) است، صحنه‌ای زیر آب که بازتاب نور به اعماق اقیانوس را نشان می‌دهد، جایی که یک پلکان سنگی به جایی فراتر از افق منتهی می‌شود. لمان امیدوار است که این نمایشگاه نه تنها در مورد اینکه چگونه تأثیر کارینگتون به ما کمک می‌کند «دریابیم نقاشی‌های سیسیلیا از کجا آمده‌اند»، بلکه در مورد اینکه چگونه «سیسیلیا میراث کارینگتون را ادامه می‌دهد» را روشن کند.

سیسیلیا ویکونا، پولو دل صحرا/ گرد و غبار صحرای صحرا، 2026. استودیوی عکس Kukla/©2026 Cecilia Vicuña and Artist Rights Society (ARS)، نیویورک/ با احترام هنرمند و Lehmann Maupin، نیویورک، سئول، و لندن

نوریس ساخت چک لیست ها را برای هر نمایش به عنوان "فرایند تکراری" توصیف کرد که شامل به اشتراک گذاری تصاویر آثار بالقوه و زمینه های آنها در طی چندین ماه است. نوریس گفت: «ما در تلاش بودیم به عشق لئونورا به محیط زیست، حس شوخ طبعی و موجودات دورگه‌اش فکر کنیم و این که چگونه می‌تواند به برخی از شباهت‌هایی که در آثار سیسیلیا می‌بینیم نشان دهد،» و خاطرنشان کرد که پس از هر پیشنهاد، او می‌پرسید: «این وضعیت با شما و مخاطبانتان چگونه است؟»

نوریس همچنین به این فکر کرده است که کدام یک از آثار کارینگتون را در کدام مکان نمایش دهد، از جمله نمایش دو اثری که در نمایشگاه او در سال 1990 در گالری بروستر گنجانده شد و از آن زمان در نیویورک به نمایش درآمده است. یکی از آنها Eye Witness (1987) است، منظره ای زمستانی از دو چهره که به نظر می رسد از یک نوع ظاهر دور نگاه می کنند. یک آسمان خراش در دوردست شباهت زیادی به ساختمان امپایر استیت دارد.

آثار این دو هنرمند در یکی از نمایشگاه‌های اخیر، دوسالانه ونیز ۲۰۲۲، که عنوان آن «شیر رویاها» از یکی از کتاب‌های کارینگتون گرفته شده، به نمایش گذاشته شده است. ویکونا قبل از افتتاحیه دوسالانه جایزه شیر طلایی یک عمر دستاورد را دریافت کرد. با این حال، این دو هنرمند در بخش های جداگانه ای از بینال حضور داشتند، بنابراین آنها در کنار هم قرار نگرفتند، همانطور که در این نمایش خواهند بود.

از زمان دوسالانه 2022، کار کارینگتون اخیرا نیز احیا شده است، زیرا موضوع دو نظرسنجی مسافرتی بوده است، یکی که در Palazzo Reale di Milano در سال 2025 افتتاح شد و دیگری که در حال حاضر در Faro Santander در اسپانیا به نمایش درآمده است. لمان و نوریس، فراتر از شباهت‌های سبک‌شناسی کارینگتون و ویکونا، به این نکته اشاره کردند که چگونه استقبال از آثار هنرمندان در طول دهه‌ها تغییر کرده است و هر دو نسبتا اخیرا قدیس شناخته شده‌اند.

نوریس گفت: «این مدت طولانی برای هنرمندانی مانند لئونورا و سیسیلیا بوده است. "من فکر می کنم لئونورا احتمالا می دانست که در حال آمدن است، اما از آن بی خبر بود. او می دانست که در حال کاشت بذر است، و آنها قرار است یک روز میوه بدهند."