Macklemore & Friends in Dublin: Kneecap و Hozier به پاسخ قوی به حماسه Ed Sheeran پیوستند

تور رایگان فلسطین Macklemore & Friends

3 آرنا

★★★★☆

مککلمور شش هفته بعد از رد شدن بدون تشریفات به عنوان نقش حمایتی اد شیران، برای شب یکی از تورهای بعدی خود در فلسطین آزاد به دوبلین رفت.

این پیامد رپر آمریکایی را که نام اصلی بنجامین هاموند هاگرتی است، در کانون حمایت از فلسطین قرار داده است.

در ایرلند، جایی که بیش از 2500 هنرمند تعهدنامه تحریم اسرائیل را امضا کرده اند، اقدامات او بیجا به نظر نمی رسد، اما این نباید اهمیت آنها را کمرنگ کند.

در مورد مکلمور خجالتی یا تحریک آمیز کمی وجود دارد. از میان نوازندگانی که حرفه خود را بر حمایت پر سر و صدا از آرمان فلسطین گذاشته‌اند (به زانوبند، باب ویلان فکر کنید)، آثار او ممکن است سالم‌تر از همه باشد. دو روی سکه ترانه سرایی او یک گوفبال احمقانه و یک مفسر اجتماعی جدی است، ترکیبی که هم مناسب رپ سفید و هم عصر دیجیتال است.

از برخی جهات، این همان چیزی است که او را به پسر پوستر عالی برای جنبش تبدیل می کند. تعداد کمی از مخاطبان Kneecap باید متقاعد شوند که اسرائیل در حال انجام نسل کشی در فلسطین است، اما هزاره هایی که در یک کنسرت برای مردی که Can’t Hold Us می خواند شرکت می کنند، ممکن است. این درصد احتمالا برای کنسرت شیران بیشتر افزایش می یابد.

البته، در روز دوشنبه در میان جمعیت دوبلین که مملو از پرچم‌ها و کفیه‌های فلسطین بودند، هیچ مناقشه‌ای وجود نداشت، اما این کنسرت بازتاب بین‌المللی خود را خواهد داشت.

مکلمور به 3Arena گفت که عنوان تور او حاوی دو کلمه است که "برای برخی افراد بسیار تهدید کننده است". او گفت که به نحوی آنها "بیشتر از رنجی که آنها را ضروری کرده است، تفرقه افکن شده اند".

بنابراین، در میان ضعف سلبریتی غیرسیاسی در دنیای بیش از حد سیاسی، چگونه می‌توانید یک هنرمند بزرگ را که در حین اجرای موسیقی کورنی، وجدان اجتماعی تحسین‌برانگیزی از خود نشان می‌دهد، جلوه دهید؟ برای شروع، می توانید یک کنسرت سودمند ایجاد کنید که با مشارکت کنندگان انباشته شده باشد، تا بعد از ساعت 10 شب سرفصل ظاهر نشود.

کاسه زانو واقعا در میان آنها بود، مانند هوزیر، که اجرای تکان دهنده اش دعای شیل، آهنگی که توسط مرد دروغدا جان شیل در قرن نوزدهم نوشته شده بود، یکی از کارهای برجسته این شب بود.

کاسه زانوها خود دیوانه وار همیشگی آنها بودند، رقصی از موش چاله ها و تعقیب صحنه در برابر پس زمینه بصری غنی.

از تبلیغات قبل از برگزاری کنسرت برای سازمان‌های طرفدار فلسطین گرفته تا فیلم‌هایی از خود کشور، چه زیبا و چه دلخراش، از صفحه نمایش به خوبی استفاده شد.

این برنامه پیام هایی از جمله مارک روفالو، سینتیا نیکسون و جولیان کازابلانکا، و همچنین اجرای گروه کر کودکان الحریه غزه را پخش می کند.

Beoga، یکی از بازیگران ایرلندی که تور شیرن را برای همبستگی با مکلمور ترک کرد، اوایل شب ظاهر شد. ایمون موری، نوازنده بودران گروه، آلن شاتر و گراهام لاینهان را مورد هدف قرار داد که به گفته او، از حضور گروه در نمایش در اواخر جمعه گذشته "بسیار ناراحت" شده بودند.

Beoga در مورد ترک تور اد شیران: "شما باید دوستان خود را مسئول نگه دارید"

هنرمند پاپ فلسطینی لینا ماخول اولین اجرا کننده بود و اولین آهنگ او کاملا از واژگان غیرواژه ای تشکیل شده بود. در شبی که سخنرانی‌های فراوانی داشت، سخنان بی‌کلام تحسین‌برانگیز بود. از Dead Prez و DJ Habibeats نیز کامیوهایی وجود داشت. به عنوان یک یادداشت جانبی، خدمه صحنه به طرز چشمگیری قادر به مذاکره در مورد تدارکات هستند، و هر چند دقیقه یک بار با آرامش، تنظیم را برای نوازندگان جدید تنظیم می کنند.

و به این ترتیب، در چارچوب همه چیزهایی که پیش از او آمده بود، مکلمور به شب نزدیک شد و زمانی را صرف کرد تا خود را بین آهنگ ها جمع کند و لحظه را ملاقات کند. او یک آهنگ کاملا جدید به نام «عشق ما کجاست؟» را برای اولین بار منتشر کرد که از تلاش او در سال 2024 به نام «هندز هال» پیروی می‌کند و شواهد بیشتری از حمایت او از فلسطین ارائه می‌دهد.

شکی در شجاعت اعتقادات مککلمور وجود ندارد، و از نظر موسیقایی به نظر می رسد دیدگاه های او او را به جای جالب تری هدایت می کند. تصور پاسخ قاطع تر از این به حماسه شیران دشوار است.