MD Anderson CIO به بیمارستان‌ها: شما در هوش مصنوعی «پشت» نیستید

صبح بخیر نشست سلامت هوش مصنوعی نیوزویک دیروز برگزار شد، به این معنی که من در حال حاضر در حال مرتب کردن یک روز کامل از مکالمات، یادداشت‌ها و بینش‌ها هستم تا مفیدترین نکات را برای شما بیاورم. هفته آینده به برنامه های برنامه ریزی شده منظم بازخواهم گشت.

در همین حال، من یک پالس چک گسترده دارم که درست از جایی که نسخه هفته گذشته متوقف شد، شروع می شود. من با Dan Shoenthal، مدیر ارشد نوآوری در مرکز سرطان MD Anderson صحبت کردم، در مورد اینکه واقعا چه چیزی لازم است تا قابلیت‌های هوش مصنوعی به سرعت در حال گسترش به تغییراتی باشد که برای افرادی که انتظار استفاده از آن‌ها را دارند، مفید باشد.

در 15 سپتامبر با دن شونتال، مدیر ارشد نوآوری در مرکز سرطان MD اندرسون، در شیکاگو صحبت کردم تا در مورد چالشی که رهبران مراقبت های بهداشتی با آن روبرو هستند صحبت کنم زیرا هوش مصنوعی سریعتر از مردم، جریان های کاری و موسساتی که انتظار می رود آن را عملی کنند، پیشرفت می کند. Read on for a portion of our interview.

یادداشت ویرایشگر: پاسخ ها به دلیل طولانی بودن و وضوح کمی ویرایش شده اند.

ما چندین سال است که در مورد وعده هوش مصنوعی می شنویم. وقتی مراقبت های بهداشتی از تبلیغات به سمت تلاش برای درک این تأثیر حرکت می کند، چه چیزی برای شما مهم است؟

فکر می‌کنم در دو یا سه سال گذشته، ما چیزی جز هیاهوی هوش مصنوعی نمی‌شنویم. به نظر می رسد که هر مکالمه ای با هوش مصنوعی شروع می شود و به پایان می رسد، اما من نمی دانم که ما واقعا تأثیر تبلیغات تبلیغاتی را دیده ایم.

دلایل زیادی برای آن وجود دارد. من فکر می‌کنم، به‌عنوان ارائه‌دهنده، ما یک فرآیند بلوغ را گذرانده‌ایم: چگونه حتی این فناوری را به کار می‌گیریم، به خصوص با توجه به سرعت تغییر آن؟ ما به فناوری‌هایی که پیاده‌سازی می‌کنیم عادت کرده‌ایم و به مدت ۵ تا ۱۰ سال بدون ارتقاء پایدار است، نه فناوری که در آن نسخه دیروز چیزی شبیه به نسخه امروزی نباشد.

فرآیند بلوغی وجود دارد که ما باید به عنوان ارائه دهندگان آن را طی کنیم تا شما چگونه از فناوری استقبال می کنید، اما همچنین، چگونه به هدایت تغییر برای همه تیم های ما کمک می کنید؟ با فکر کردن به تیم‌های پرستاری ما، آنها سال‌ها به همین روش تمرین می‌کنند، و اکنون ناگهان ما هوش مصنوعی را معرفی می‌کنیم. چگونه می توانند به آن اعتماد کنند؟ چگونه می توانند به تست هایی که خودشان انجام می دادند اعتماد کنند؟ بدیهی است که با توجه به اهمیت موقعیت آنها و مراقبت از بیماران، اکنون از آنها می خواهیم که برای انجام برخی از این وظایف بیشتر به فناوری اعتماد کنند.

من فکر می کنم این یک منحنی یادگیری برای ما به عنوان ارائه دهندگان است. و در سمت فروشنده فناوری: چگونه به ما در درک ارزش کمک می کنند؟ گاهی اوقات، من فکر نمی کنم آنها ارزش ابزار خود را درک کنند، صادقانه بگویم. این همکاری نیز با این فناوری مورد نیاز است. ما همیشه به همکاری نیاز داشتیم، اما اکنون با سرعتی که همه چیز در حال حرکت است و تغییراتی که ناشی از آن سرعت است، باید عمیق‌تر باشد.

What are vendors missing when they communicate that value to health systems? چه چیزی را باید ببینید تا بدانید که ارزش واقعا وجود دارد؟

زمان برای درک آن بیشتر از چیزی است که من فکر می کنم آنها متوجه می شوند. آنها با سرعتی حتی سریعتر از ما در حال اجرا هستند، فقط سعی می کنند با تمام اخلالگران احتمالی در صنعت خود همگام باشند.

من آن را به فناوری محیط باز می‌گردانم زیرا این نمونه‌ای است که همه می‌دانند. اگر به زمانی که آبریج و دیگران آمدند نگاه کنید، در عرض چند ماه از دو یا سه فروشنده به 20 نفر رسیدند. این بازار بیشتر و بیشتر شلوغ است. ارزش پیشنهادی آنها و تأثیری که دارند دائما در حال تغییر است، زیرا آنها مجبورند دائما ادامه دهند.

یک چیز فقط صرف زمان برای درک این ارزش است. آنی نیست مورد دیگر این است که صادقانه بگویم، بسیاری از وعده‌های اولیه در مورد کاهش زمان کارکنان و بهینه‌سازی زمان کارکنان بود. خوب، تأثیر آن چیست، و چگونه آن را کمیت می‌کنید؟ اینطور نیست که ما کارکنان را اخراج کنیم. ممکن است امروز بهینه شده باشم، اما فردا به من پول می دهند.

ارزش آن چیزهای جدیدی که من واقعا می توانم با زمان انجام دهم چیست؟ این چیزی است که من فکر می‌کنم بسیاری از شرکت‌های فناوری نمی‌توانند آن داستان را بیان کنند. و من نمی توانم آنها را سرزنش کنم، زیرا گفتن داستان دشوار است.

باید با ارائه‌دهنده همکاری کنید تا عمیقا بفهمید: آن کارهای جدیدی که قبلا نمی‌توانستم به آن‌ها برسم چیست و اکنون به آنها می‌پردازم؟ من فکر می‌کنم این داستان طولانی‌تر از فناوری گذشته از نظر تأثیر آن است.

چگونه با این عدم قطعیت کنار می آیید در حالی که همچنان با سرعتی که فناوری می خواهد به جلو حرکت می کنید؟

یکی دو چیز ما از هر دو روی سکه به آن رسیده ایم. یکی ایجاد یک پایه حکومتی قوی است. من فکر می کنم بحرانی است. برای یک فرد نوآور، صحبت در مورد حکومت گاهی اوقات می تواند عجیب باشد، زیرا ما دوست داریم فقط کارها را انجام دهیم، اما داشتن آن حکمرانی قوی همه را به پای میز می آورد.

در پایان روز، ما هنوز به دنبال فناوری هستیم که تأثیرگذار باشد. بخشی از ساختار حاکمیتی که ما داریم، گفتگوهای ما پیرامون این موضوع است: تأثیرگذارترین ابزارها کدامند؟ ما نمی توانیم همه آنها را انجام دهیم. فناوری بسیار زیادی به سمت ما می آید. ما نمی توانیم همه آن را انجام دهیم. بنابراین، چگونه می‌توانید تأثیرگذارترین فناوری را در همکاری با تیم‌های فناوری و تیم‌های تجاری شناسایی کنید؟

با این حال، طرف دیگر آن این است که ما باید اجازه آزمایش را بدهیم. به دلایلی که قبلا گفتم نمی توانیم به دنبال ایده آل باشیم. برخی از این فناوری، دوباره، من حتی به فناوری محیطی برمی گردم، در اوایل زمان زیادی با ارائه دهندگان صرفه جویی می شد، اما آن زمان به چیز دیگری می رفت. واقعا صرفه جویی در زمان واقعی نبود.

ROI سنتی که مردم به آن فکر می کنند مالی است و ما باید به گونه ای دیگر در مورد آن فکر کنیم. اما برای درک آن، باید آزمایش کنید. برای درک اینکه چگونه باید یک نقش را تکامل دهیم، می‌توانید آن را روی کاغذ بنویسید و هر آنچه را که می‌خواهید برنامه‌ریزی کنید، اما تا زمانی که واقعا به فناوری دست یابید و آن را آزمایش نکنید، هرگز نمی‌دانید.

برای ما، من فکر می‌کنم یافتن توازن صحیح حاکمیت برای تأثیرگذاری با آزمایش است.

ساختار حاکمیت هوش مصنوعی در داخل چگونه به نظر می رسد؟

دو لایه حکومت وجود دارد. ما یک گروه کاری داریم که ایجاد کرده ایم. این یک گروه کاری متقابل است که شامل تیم های فناوری، تیم های سایبری، رهبران کسب و کار، اخلاق، تیم های بالینی، رهبران حقوقی، قراردادی و انطباق است.

آنها به صورت هفتگی یک سری درخواست دارند که آنها را بررسی می کنند. آنها بیشتر از آنچه من آن را تحلیل ریسک سنتی شما می نامم انجام می دهند.

Upstream of that, we’ve started down a journey where we have business teams collaborating with the technology teams to identify where the technology can make the most impact, ensuring that we’re aligning our technology decisions with the business strategy.

درخواست‌ها ابتدا این فرآیند را طی می‌کنند و سپس به گروه مدیریت هوش مصنوعی ضربه می‌زنند. لایه‌بندی است، اما همه لایه‌ها به این امید است که بیشترین تأثیر را داشته باشیم.

از پزشکان چه می شنوید؟ مدیریت تغییر به طور مداوم در مکالمات مربوط به هوش مصنوعی، به ویژه دشواری تغییر نقش یا گردش کار یک فرد مطرح می شود. چقدر تفاوت در تمایل پزشکان به استفاده از این ابزارها مشاهده می کنید؟

من قبلا از این مثال بسیار استفاده کرده‌ام، اما به استفاده از آن ادامه می‌دهم: فناوری محیط. برخی از ارائه دهندگان ما گفته اند، "اگر شما این را حذف کنید، من موسسه را ترک می کنم." نه، آنها واقعا جدی نیستند، اما آن را دوست دارند.

دیگران گفته اند، "می دانید چیست؟ من کارآمد هستم، اما این ابزار دیگر را به من بدهید." من فکر می کنم همه آنها می خواهند آن را امتحان کنند، اما آنها دیدگاه متفاوتی در مورد چیزهایی دارند که بیشترین تأثیر را برای آنها خواهد داشت. این تنها بخشی از تنوع در نحوه تمرین ما با بیماری های مختلف در انکولوژی است.

اشتیاق وجود دارد من فکر می کنم یک چیز ثابت این است: لطفا سریعتر حرکت کنید. لطفا بیشتر انجام دهید. لطفا اجازه دهید ما بیشتر کار کنیم. اما پس از آن، زمانی که شما شروع به وارد کردن آنها به بحث های مربوط به هزینه و مواردی از این دست می کنید، متوجه می شوند که این کار هزینه دارد.

چگونه به آزمایش در چنین محیط بالینی پر خطری نزدیک می شوید؟ آیا ملاحظاتی منحصر به فرد برای سرطان شناسی وجود دارد که ممکن است در یک محیط سنتی سرپایی نبینید؟

وقتی کسی سرطان دارد، عمیق‌تر درگیر مراقبت از او می‌شود. اگر حتی به موارد اساسی مانند استفاده از MyChart ما نگاه کنید، به طور نجومی بالاتر از مراقبت های معمولی سرپایی شما است.

بیماران واقعا در مراقبت از آنها مشارکت می کنند، بنابراین سؤالات بیشتری می پرسند. آنها هم قرار است مسلح بیایند. آن‌ها آنچه را که از سوابق پزشکی خود می‌دانند، می‌گیرند، آن را از طریق یکی از مدل‌های مرزی، OpenAI، Claude، هر چه که باشد، Gemini اجرا کنند. آنها به گونه ای تحقیق و کار خواهند کرد که ما قبلا تجربه نکرده ایم.

من فکر می‌کنم به دلیل مشارکت عمیق‌تر بیمار در مراقبت از خود، احتمالا تغییر برای ما بیشتر است. آنها سوالات زیادی در مورد هوش مصنوعی خواهند پرسید. آنها سوالات زیادی در مورد داده ها می پرسند. آنها سؤالات زیادی در مورد استفاده از فناوری و اینکه چه فناوری به عنوان بخشی از مراقبت آنها استفاده می شود می پرسند. اما آنها همچنین با تحقیقات خود که قبلا انجام داده اند آمده اند.

چه نوع سوالاتی را بیشتر از بیماران در مورد هوش مصنوعی و نحوه استفاده از فناوری در مراقبت از آنها می شنوید؟

کمی ترکیبی است. برخی می خواهند آن را ببینند زیرا آن را در زندگی روزمره خود تجربه می کنند. برخی نگران این هستند: چگونه از داده های من استفاده می شود؟ چگونه از اطلاعات من استفاده می شود؟ از چه ابزارهایی استفاده کردید؟ چگونه هنوز در آن تصمیمی که گرفته شده دخیل هستید؟

برخی از این مسائل همیشه با تکنولوژی وجود داشته است. همیشه خطر داده‌ها با شرکت‌های فناوری وجود داشته است، و من فکر نمی‌کنم که بیمار عادی به اندازه اکنون مطلع باشد. با همه چیزهایی که در اطراف ما می گذرد، آنها بیشتر در مورد آن می شنوند و خودشان آن را تجربه می کنند.

آیا راهنمایی استانداردی برای پزشکان در هنگام پرسیدن این نوع سوالات از بیماران دارید؟

از نظر سازمانی، ما از داده های بیماران خود محافظت می کنیم. ما اجازه استفاده از داده ها را برای آموزش مدل ها نمی دهیم. داده‌های مستقیم بیمار به هیچ وجه استفاده نمی‌شود یا به شرکت منتقل نمی‌شود تا بتوانند آن‌ها را بگیرند و بر روی آن آموزش ببینند یا هر کاری که ممکن است انجام دهند.

برای ما، این یکی از آن حوزه‌های ایمنی بیمار است، صادقانه با شما، که ممکن است مردم به طور طبیعی به آن فکر نکنند. ایمن نگه داشتن اطلاعات آنها برای ما بسیار مهم است.

ما برخی از پیام‌های استاندارد در مورد ابزارهایی که ارائه خواهیم داد داریم. نه خارج از چارچوب، زیرا هر سناریو از نظر کاربرد و زبان دقیق کمی متفاوت است، اما این بخشی از بررسی جریان کاری و بررسی های حاکمیتی ما است. ما استانداردی برای نحوه استفاده از داده های بیمارانمان داریم و آن را بسیار محکم نگه می داریم.

در پایان روز، یک بیمار هنوز ممکن است تصمیم بگیرد، "من با آن راحت نیستم." این اتفاق افتاده است و اشکالی ندارد. من فکر می کنم که این یک چالش جدید و در حال تکامل دیگر خواهد بود. مردم عادت دارند فقط از فناوری هایی که دارند استفاده کنند. خوب، این یکی به رضایت بیشتر، شفافیت بیشتر نیاز دارد. نحوه تطبیق جریان کار در حین پرواز گاهی اوقات نیز بخشی از این تغییر است که باید با هر مورد استفاده انجام دهیم.

شما به بیمارانی اشاره کردید که برخی از اطلاعات سلامتی خود را از طریق مدل‌های هوش مصنوعی مصرف‌کننده استفاده می‌کنند. چگونه تجربه پزشک را تغییر می دهد؟

پسر، به نظر من همه اینها خوب و بد است. حقه در این است که واقعا به اطلاعاتی بستگی دارد که بیمار دارد، زیرا برخی از آنها تفسیر آنها از داده های خود است، نه داده های واقعی آنها. گاهی اوقات با بخشی از داستان وارد می شود.

تنها چیزی که برای من مثبت است، عدم نیاز به نشستن در آنجا و پزشک بودن برای پاسخ به این سؤالات، این است که گفتگو بین بیمار و ارائه دهنده را باز می کند. بیشتر از آن چیزی که شما به طور سنتی مشاهده می کنید، دیالوگی ایجاد می کند، جایی که من یک بیمار هستم و آنجا نشسته ام و هر آنچه را که به من می گویید مصرف می کنم.

کمی بیشتر رفت و آمد وجود دارد زیرا ممکن است کمی بیشتر مطلع باشم. من ممکن است دقیق نباشم، و بنابراین باید این موضوع وجود داشته باشد. اما فکر می‌کنم این فرصتی است که واقعا تجربه بهتری ایجاد کند، زیرا تعامل بیشتری وجود دارد. این بیشتر یک مکالمه دو طرفه است در مقابل آنچه ممکن است گاهی اوقات شبیه یک مکالمه یک طرفه باشد.

من ماه گذشته در Epic's UGM بودم و بحث های زیادی در مورد ابزارهای جدید MyChart، از جمله عوامل هوش مصنوعی که می توانند مستقیما با بیماران ارتباط برقرار کنند، وجود داشت. آیا در حال حاضر از ابزارهایی استفاده می کنید که هوش مصنوعی را مستقیما در مقابل بیماران قرار می دهند؟

ما در حال استقرار آن هستیم. ما با برخی از، نه آخرین ویژگی های Epic، اما برخی از ویژگی های گذشته در Epic شروع کرده ایم. ما همچنین به دنبال کار با هوش مصنوعی بقراطی هستیم.

من فکر می‌کنم برای ما، این به عوامل دیگری برمی‌گردد که باید یاد بگیریم. فناوری همیشه به عنوان این مسئولیت مدیریت فناوری اطلاعات در نظر گرفته شده است. اکنون، تیم های عملیاتی ما باید به آن عامل به عنوان یکی دیگر از نیروی کار خود نگاه کنند.

چگونه آنها بررسی عملکرد را به این ابزار خودکار ارائه می دهند؟ آنها چگونه گوش می دهند و تماس ها را چک می کنند؟ آن عامل درست مثل عامل انسانی توهم می زند. در ضمن، انسان ها هم توهم دارند. پس چگونه انسان را مدیریت می کنید؟ شما باید آن را با این عوامل تکرار کنید.

همانطور که ما در حال به کارگیری این فناوری هستیم، این موضوع دیگری است که به آن فکر می کنیم: آنها را کجا در نمودار سازمانی خود قرار دهیم و چه کسی عملکرد آنها را بررسی می کند؟ این فقط تیم های فناوری نیستند.

ما با آنها کاوش می کنیم و هیجان زده هستیم زیرا فکر می کنم برای خودمان این پتانسیل را نه به عنوان جایگزین افراد، بلکه ایجاد نقاط تماس با بیماران می بینیم که در غیر این صورت ممکن بود قادر به انجام آن نباشیم زیرا نمی توانیم افراد کافی را استخدام کنیم.

به خصوص، دوباره، وقتی کسی سرطان دارد، آنطور که باید سؤالات زیادی برای او پیش می آید، و ما باید در کنار آنها باشیم. این به ما فرصتی می دهد تا در واقع این اتصال را افزایش دهیم.

در حال حاضر در مورد کدام فناوری نوظهور بیشتر هیجان زده هستید؟

من فکر می کنم اگر به فناوری در 10 یا 20 سال گذشته نگاه کنید، به آن ارتباط بازمی گردد، ارتباط انسانی.

اگر صادق باشیم، فناوری‌ای که در 10 یا 20 سال گذشته به کار گرفته‌ایم، در واقع به این ارتباط انسانی آسیب رسانده است. سوابق پزشکی الکترونیکی، همه ابزارهای ضبط داده که ما در اختیار داریم، بسیار حیاتی هستند. آنها بینش داده های جدیدی را ایجاد می کنند که ما هرگز نداشتیم. اما مردم را بیشتر به ماشین‌ها وصل می‌کند و نه لزوما تعاملی که دارند.

آنها نگران هشداری هستند که در حال خاموش شدن است، الزامات اسنادی برای استانداردهای کیفیت، برای صدور صورت حساب. آنها بیشتر و بیشتر و بیشتر به ماشین ها متصل می شوند.

من فکر می‌کنم که برای اولین بار شاهد این هستیم که این فناوری از نظر میزان وابستگی ما به رایانه، ماهیت تقلیل‌پذیری دارد. [دکتر] لاونیا [توماس، مدیر ارشد انفورماتیک و نوآوری در MD Anderson] و من همیشه شوخی می کنیم. من می توانم به زودی دنیایی را ببینم که در آن پرستاری که چرخ دستی را هل می دهد چیزی نیست.

چرا ما به آن نیاز داریم؟ اتوماسیونی وجود خواهد داشت که می تواند لوازم و دارو را به همراه داشته باشد. ما می توانیم مستندات را در پرواز انجام دهیم. اطلاعاتی که آنها به عنوان بخشی از مراقبت نیاز دارند در تلفن آنها قرار می گیرد. چرا ما باید دوباره همه این وسایل را داشته باشیم که مردم را به آنها متصل کنیم؟

چرا به آن‌ها اجازه نمی‌دهیم بر آنچه که مهم‌تر است تمرکز کنند، و آن تعامل، مشارکت و مراقبت از بیمار است؟

برای من، این درک این است که ما به زودی شاهد خواهیم بود که فناوری واقعا ارتباط انسانی را ایجاد می کند، نه اینکه آن را از بین ببرد.

آیا این تأثیر را در هر یک از خلبانان یا واحدهای بالینی خود مشاهده کرده اید؟

ما با تکنولوژی محیط داریم. ما شاهد افزایش رضایت بیماران بوده ایم. بیماران حتی در مورد آن صحبت می کنند. حتی ارائه دهندگان ذکر کرده اند که چگونه می توانند یک یا دو بیمار دیگر را ببینند، اما مهمتر از آن، با بیمارانی که می بینند، آنها بسیار درگیر هستند.

من فکر می کنم از آنجایی که ما در یک کنفرانس چرخه درآمد هستیم، مزایای جانبی برای برخی از ابزارهایی که در دفتر پشتی روی CDI دیده ایم، وجود دارد. اگر این درخواست‌ها در زمان واقعی مدیریت شوند، باز هم، کارهای کمتری برای پیگیری بعد از آن انجام می‌شود. تلنگرهای کمتری وجود دارد که آنها دریافت می کنند، و به ارائه دهندگان اجازه می دهد تمرکز کنند.

آنها حتی ممکن است متوجه نشوند که این فناوری همیشه روی آنها تأثیر می گذارد، اما حتی برخی از فناوری های پشتیبان واقعا به ارائه دهندگان ما اجازه می دهد تا دوباره روی آنچه که مهمتر است تمرکز کنند.

چگونه به مدیریت فروشنده و سوال پلتفرم ها نزدیک می شوید؟ آیا از فروشندگان مختلف برای نیازهای مختلف، از دفتر پشتیبان گرفته تا محیط بالینی استفاده می کنید؟

من فکر می‌کنم در حال حاضر استانداردسازی سخت است، زیرا چه کسی برنده خواهد بود؟ فکر نمی کنم هیچ کدام از ما بدانیم.

بدیهی است که Epic ردپای بسیار زیادی در داخل موسسه دارد. اما برای همه ابزارهای اطراف Epic، حتی اگر به مدل‌های باز موجود در بازار فکر کنید، Claude، Anthropic، OpenAI، چه کسی برنده آن خواهد بود؟ ما نمی دانیم. همین امر در مورد فروشندگان محلی نیز صادق است.

برای من، وقتی این انتخاب را انجام می‌دهیم، باید کمی به خاطر داشته باشیم: سازگاری این ابزار با ابزار دیگر چیست؟

شما به UGM اشاره کردید. Epic همیشه با ابزار بیرون می آید. من به هوش مصنوعی بقراط اشاره کردم. خوب، آنها در حال ساخت فناوری هستند که بسیار مشابه است.

چگونه مطمئن شویم که فناوری با یک فروشنده بزرگ جلوتر است؟ بدیهی است که اگر یکی از پلتفرم‌های بزرگ ما این کار را انجام دهد و آن را به خوبی انجام دهد، اولین کسی است که ما با آن کار خواهیم کرد. نیازی به افزودن فناوری بیشتر و بیشتر نیست.

تعیین اینکه آن برنده واقعی در حال حاضر در هر یک از این زمینه ها چه کسی خواهد بود دشوار است. چرخه درآمد می تواند یکی از آنها باشد.

چگونه برای آن عدم قطعیت در بحث های قرارداد یا زمانی که می خواهید برای پنج یا 10 سال استراتژی برنامه ریزی کنید، برنامه ریزی می کنید؟

برای ما، از جنبه برنامه‌ریزی، تمرکز ما واقعا به شدت بر روی گردش کار و تأثیری است که می‌خواهیم ایجاد کنیم، و نه اول فناوری.

فکر می‌کنم اگر با ذهنیت فناوری اول پیش بروید، احتمالا شروع‌ها و توقف‌های زیادی خواهید داشت.

تمرکز و اعتقاد ما، صادقانه با شما، این است که بسیاری از این فناوری نیاز به مدیریت تغییر قبل از اجرای فناوری دارد. هیچ دلیلی وجود ندارد که ابزارهای اتوماسیون را در راس جریان های کاری بد قرار دهیم. خودکار کردن چیزهای بد واقعا آن چیزی نیست که ما می خواهیم انجام دهیم.

بسیاری از تمرکز ما در واقع ابتدا همان انطباق است. سپس این فناوری، صادقانه با شما، کمی آشکارتر می شود. هنوز کمی جهش ایمان وجود دارد، اما کمی واضح‌تر می‌شود، زیرا در مورد این است: چگونه می‌توانید آن گردش کار تطبیقی ​​را که ما ایجاد کرده‌ایم و آن مدل کاری اقتباس شده را منطبق کنید؟

و آیا دیدگاه مشترکی دارید که شما فروشنده هستید و ما؟ آیا دیدگاه مشترکی در مورد اینکه آن تجربه نهایی باید چگونه باشد دارید؟

فکر می‌کنید وقتی صحبت از هوش مصنوعی و فناوری نوظهور به میان می‌آید، مراقبت‌های بهداشتی به اندازه کافی در مورد چه چیزی صحبت نمی‌کنند؟ دوست دارید چه چیزی به بخش بزرگ تری از گفتگو تبدیل شود؟

بسیاری از ارائه دهندگان احساس می کنند عقب مانده اند. من این را زیاد شنیده ام من حتی برخی از مقالات از منطقه شما را نیز در این مورد دیده ام. بسیاری از ارائه دهندگان احساس می کنند عقب مانده اند.

نمی دانم چرا. ما همه در یک مکان هستیم

به جای احساس این نیاز به بازی کردن با یکدیگر، بحث جالبی در این مورد خواهد بود: چگونه ظاهر خوب را به اشتراک بگذاریم؟ چگونه به یکدیگر کمک کنیم، به یکدیگر اطلاع دهیم؟

ما صنعت رقابتی نیستیم یک مؤسسه مراقبت های بهداشتی قابل رقابت با دیگران نیست. همه ما هدف یکسانی داریم که بهبود زندگی انسان است. برای من، مهم این است که چگونه آن بینش‌ها را به اشتراک می‌گذارید و آنچه را که مؤثر بوده و چه چیزی را در مقابل آن به اشتراک نمی‌گذارید: پسر، احساس می‌کنم عقب مانده‌ام. من به اندازه کافی انجام نمی دهم. باید سریعتر حرکت کنم من باید این کار را انجام دهم. باید این ابزار را روشن کنم. این سازمان در سراسر شهر این را روشن کرد.

ما همه در یک مکان هستیم به اشتراک گذاشتن درس های آموخته شده در این راه عنصر دیگری است.

من فکر می‌کنم قطعه نهایی این است که چیزی پیرامون دیدگاه بیمار وجود دارد که به اندازه کافی درباره آن صحبت نشده است. انتظار آنها از اینکه این دنیای جدید چگونه خواهد بود چیست؟