MoMA اولین نمایشگاه بزرگ موزه ایوا هسه را در دو دهه به صحنه می برد

هنرمند فقید آلمانی-آمریکایی، اوا هسه، که بیشتر به خاطر آثارش که قراردادهای مینیمالیسم را به چالش می کشند، شهرت دارد، سال آینده نمایشگاهی حرفه ای در موزه هنر مدرن نیویورک برگزار خواهد کرد که پیش زمینه تمرین طراحی او و نحوه اطلاع رسانی مجسمه ها و نقاشی های متعارف او را نشان می دهد. نمایش "اوا هسه: فضای وحشی، 1957-1970" که از 30 مه تا 25 سپتامبر 2027 نمایش داده می شود، بیش از 150 اثر را گرد هم می آورد که تمرین تجربی هسه را بازخوانی می کند.

این نمایشگاه توسط لانکا تاترسال، متصدی بخش چاپ و طراحی MoMA سازماندهی شده است و اولین نمایشگاه بزرگ موزه ای است که به این هنرمند اختصاص داده شده است، از سال 2002، زمانی که موزه هنر مدرن سانفرانسیسکو یک بازنگری از آثار او برگزار کرد. به گفته تاترسال، این نمایش علاوه بر بازنگری در نقش طراحی در تمرین گسترده‌تر او، قصد دارد آثار هسه را به روی بینندگانی بگشاید که ممکن است با وسعت کامل آثار او مواجه نشده باشند.

تاترسال می‌گوید: «احساس من این است که نسل‌هایی از هنرمندان در شهر نیویورک و فراتر از آن وجود دارند که ممکن است درباره آثار هسه خوانده باشند، یا مجسمه‌ای را اینجا یا آنجا دیده‌اند، اما فرصتی برای فکر کردن به گرده افشانی متقاطع بین آثار او روی کاغذ و مجسمه‌های او نداشته‌اند. رویکرد او به آزادی تجربی می‌تواند نسل‌های آینده هنرمندان را تشویق کند تا با مواد، فرم‌هایشان آزمایش کنند و با این سوال دست و پنجه نرم کنند که هنرمند بودن در جامعه به چه معناست.»

هسه در سال 1936 در هامبورگ آلمان از پدر و مادری یهودی به دنیا آمد و در سال 1938 با خانواده اش از رژیم نازی گریخت و در شهر نیویورک ساکن شد. هسه پس از اخذ گواهینامه هنرهای زیبا در کوپر یونیون در سال 1957، در سال 1959 از دانشگاه ییل فارغ التحصیل شد، جایی که زیر نظر یوزف آلبرز و ریکو لبرون تحصیل کرد و شروع به توسعه رویکرد خود به فرم های انتزاعی و رنگ کرد.

هسه معروف است که در برابر دسته بندی های ثابت برای کارهایش مقاومت می کند، یک بار گفت که طراحی ها و مجسمه های او را می توان نقاشی نامید و برخی از کارهای او را می توان «هیچ» نامید. او کارهای اولیه‌اش را روی کاغذ به‌عنوان «فضای وحشی» و «نه ثابت، [اما] در نوسان» توصیف کرد.

این نمایش منتخبی از این آثار اولیه را به نمایش می‌گذارد، از جمله یک حکاکی بدون عنوان در سال 1957 از مجموعه MoMA که جزو معدود چاپ‌هایی است که هسه در طول زندگی‌اش انجام داد، در کنار قطعاتی که در دهه پس از آن، زمانی که او در صحنه هنری مرکز شهر نیویورک در دهه 1960 غوطه ور شد و جنبش مینیمالیسم در حال ظهور، ساخته شد. در این دوران، زمانی که هسه به طور فزاینده‌ای با مواد غیر متعارف مانند لاتکس و فایبرگلاس آزمایش می‌کرد، طراحی نیروی راهنما برای کارهای مجسمه‌سازی او باقی ماند.

در سال 1964، هسه برای اولین بار از دوران کودکی به آلمان بازگشت. او همسرش، مجسمه‌ساز تام دویل، را به اقامتگاه هنری که توسط صنعتگر آلمانی فردریش آرنهارد شیدت حمایت می‌شد، همراهی کرد. هسه با کار در یک کارخانه نساجی منسوخ در Kettwig an der Ruhr، شروع به استفاده از طناب دور انداخته کرد تا مجموعه‌ای از نقش‌های برجسته را ایجاد کند که به دلیل ادغام فرم‌های بدنی و مکانیکی قابل توجه هستند، از جمله Ringaround Arosie (1965)، اثری ساخته شده از فرم‌های دایره‌ای انباشته که دارای کیفیتی حسی و ارگانیک است که به عنوان «کیفیت حسی و ارگانیک» توصیف می‌شود.

اوا هسه، حلقه آروسی، ©املاک اوا هسه/کورتزی هاوزر و ویرث/موزه هنر مدرن

هسه این اثر و مجموعه‌ای از نقش برجسته‌های برجسته را در نمایشگاهی که در سال 1965 در گلخانه‌ای در ملک خانواده Scheidt برگزار شد، به همراه چندین اثر روی کاغذ به نمایش گذاشت. نمایشگاه MoMA برای اولین بار تمرکز اختصاصی بر نمایش ارائه می‌دهد و نقش برجسته‌ها و نقاشی‌ها را دوباره به هم می‌رساند تا چگونگی گسترش سه بعدی آثار هسه بر روی کاغذ و نحوه ترکیب تصاویر ماشین‌مانند با اشکال ارگانیک و ایجاد پیکربندی‌های ترکیبی را بررسی کند. این بخش همچنین شامل فیلمی است که هسه را در حال تعامل با بازدیدکنندگان در افتتاحیه نشان می دهد.

محور اصلی نمایشگاه Contingent (1969) است. این کار کمی قبل از مرگ هسه بر اثر تومور مغزی در 34 سالگی کامل شد و در همان ماه روی جلد Artforum منتشر شد. یکی از آثار نمادین هسه، از هشت صفحه ورقه مانند فایبرگلاس، رزین و پارچه پنیر با روکش لاتکس تشکیل شده است که از سقف آویزان شده و برخی از آنها روی زمین منحنی می شوند.

تاترسال می‌گوید: «او خودش در مورد Contingent به عنوان یک اثر مرزی فکر می‌کرد که هم شبیه نقاشی و هم مجسمه‌سازی است. او از رسانه‌های مختلف برای خلق چیزی استفاده کرد که مطمئنا در طول زندگی‌اش ندیده بود و بسیاری از ما برای اولین بار آن را خودمان خواهیم دید. این سبک و شفافیت را دارد که در برخی از نقاشی‌های او می‌بینید.»

این مجسمه از گالری ملی استرالیا به امانت است و از دهه 1970 در شهر نیویورک نمایش داده نشده است. سایر وام‌های کلیدی این نمایش از سوی موسسه هنر شیکاگو، موزه لودویگ در کلن، موزه مدرنا در استکهلم و چندین مجموعه خصوصی ارائه شده است.

تاترسال می افزاید: «هسه یکی از هنرمندانی است که به ما کمک کرد هم یک مقوله را به وضوح ببینیم و هم بفهمیم که چگونه دسته بندی های زیبایی شناختی خاص را بازسازی کنیم یا بازاندیشی کنیم یا حتی آن ها را لغو کنیم. "امیدوارم مردم ببینند که آزمایش‌های رایگان زیادی در کار وجود داشته است، و همچنین آن را به عنوان یک الگو برای خود در نظر بگیرند."