کارگاه آواز بعد از حملات اضطراب، هارمونی درونی من را بازیابی کرد

اخیرا با دوستم اندرو به کارگاه آوازخوانی رفتم. این تجربه ای بود که نمی دانستم به آن نیاز دارم. من به طور کلی یک نوع مضطرب نیستم، اما اخیرا متوجه شده ام که نگران هستم. در مورد چیزهایی که نمی توانم کنترل کنم و چیزهایی که فقط اگر نظم و انضباط بیشتری داشتم می توانستم کنترل کنم. اگر بتوانید یکی از آنها را پیدا کنید، معلوم می شود که کارگاه آواز برای این حالت روحی داروی خوبی است.

اوایل آن روز اتفاقی افتاد که من را به کارگاه کشاند. داشتم در آشپزخانه‌ام قهوه می‌نوشیدم که شنیدم اعضای گروه آواز آردو از رادیو در مورد آن صحبت می‌کردند و این تمایل تقریبا اولیه برای پیوستن به من را داشتم. بنابراین من بلیت خریدم و سپس با اندرو که در نزدیکی تئاتر میل در Dundrum در دوبلین زندگی می‌کند تماس گرفتم تا ببینم آیا او ظرف چند ساعت دیگر آزاد می‌شود یا خیر - و به عنوان یکی از طرفداران خود به خودی، تصادفی و غیرمنتظره، او موافقت کرد. او به من پیشنهاد داد بعد از آن در آپارتمانش شام بپزم. کمی آواز عمومی و به دنبال آن یک غذای خانگی. چه برنامه ای

در کارگاه به صورت دایره ای نشستیم و توسط اعضای گروه های آواز Apex و Ardú آهنگی به ما آموزش داده شد. شاید آردو را دیده باشید که با سبک‌های آوازی چرخان خود، یکی از داوران، Will.i.am را متقاعد می‌کند که صندلی خود را روی Voice UK بچرخاند، در حالی که آنها ترکیبی از دو آهنگ، Anxiety از Doechii و Somebody That I Used to Know از Gotye را می‌خواندند. اگر آن را دیده‌اید، می‌دانید که یک تلویزیون دوست‌داشتنی است و اگر ندیده‌اید، می‌توانید دوباره آن را در YouTube تماشا کنید. برو من صبر میکنم ارزش یک دقیقه و 57 ثانیه از وقت شما را دارد.

اضطراب، نمی تواند آن را از من دور کند. کارگاه می توانست ناخوشایند باشد اما اینطور نبود. همه ما به همین دلیل به آنجا کشیده شده بودیم. ماجراجویی جمعی آواز خواندن با افرادی که نمی شناختیم. عده ای بودند که در گروه های کر می خواندند. دیگرانی بودند، مثل زنی که با بند کفش های رنگین کمانی کنارم نشسته بود و فقط زیر دوش آواز می خواند. و برخی مانند دوست من اندرو بودند که هر هفته در کلیسا سرود می خواندند.

طی چند ساعت، آهنگی توسط لوسی اوفلین از گروه Shiftwork به نام Samhain Song، برای فصلی که در آن بود، به ما آموزش داده شد. "در حالی که نور غروب در حال مرگ است و تاریکی شب ما را پوشانده است، باید تو را ترک کنم، عشق من، به زودی خواهم رفت." آنهایی از ما که خاطرات بدی داشتیم، امیدوار بودیم که چاپی با کلمات داشته باشیم، اما هیچ کدام وجود نداشت. تعجب خواهید کرد که چقدر برای برخی از ما سخت بود که این چند جمله را به خاطر بسپاریم (من و اندرو برای دو نفر) اما ما این کار را انجام دادیم و از خودمان راضی بودیم.

مدام فکر می کنم که "من در آینده زندگی می کنم و این ذهنی است"

همچنین به ما یاد داده شد که چگونه صداهایی را برای تقلید باد و باران ایجاد کنیم و صدای درنگ ایجاد کنیم و سپس در کانن، این آهنگ ساده و خنک را بخوانیم. شما می دانید که همیشه به ما در مورد اهمیت تمرکز حواس به ما گفته می شود، خوب این با دستگیره ها بود. مدتی باد و باران و روح بودیم و نمی دانم آن دو ساعت کجا رفت. من فقط می دانم که این یک راه عالی برای گذراندن اوایل عصر بود، زیرا نور غروب در حال مرگ بود.

پس از آن، به سمت Lidl محلی رفتیم تا مقداری کلم بروکلی و چند هویج را برداریم. اندرو یک کمر چشم ژامبون داشت که قبلا پخته بود، وقتی ما داشتیم آواز می خواندیم در آب نشسته بود، بنابراین خوب و آبدار بود. او قصد داشت یک سس جعفری درست کند تا با آن همراه شود. او در آشپزخانه مشغول شلوغی بود در حالی که من بر روی میز قهوه اش تکه هایی از کتاب مقدس می خواندم. او به دژنراسیون ماکولا مبتلا شده است، بنابراین کتاب مقدس او فونت بزرگی دارد که به این معنی است که می‌توانم آن را حتی بدون عینک مطالعه بخوانم. کتاب مقدس اتفاقا در صفحه رساله پولس به فیلیپیان باز شد.

و اکنون خود را آماده کنید، زیرا فکر نمی‌کنم در تمام سال‌هایی که رساله‌های خود را می‌نوشتم، هرگز از کتاب مقدس در این ستون نقل قول نکرده باشم. اما برای هر چیزی که فکر می کنم اولین بار وجود دارد. این همان چیزی است که توجه من را جلب کرد. "همیشه در خداوند شاد باشید. من باز هم می گویم: شاد باشید!... برای هیچ چیز مضطرب نباشید، بلکه در هر موقعیتی، با دعا و استغاثه و با شکرگزاری، درخواست های خود را به خدا ارائه دهید و صلح خدا که فراتر از هر فهمی است، قلب و ذهن شما را در مسیح عیسی حفظ خواهد کرد."

Róisín Ingle: من این مکان را از نزدیک می شناسم. اینجا جایی است که می توانم با صدای بلند گریه کنم

آیا می توان کتاب مقدس را خواند و از آن چیزی شفابخش گرفت، حتی اگر فکر نمی کنی به خداوند مسیح عیسی یا خدا ایمان داری؟ ظاهرا بله. نگران هیچ چیز نباش. شادی کن صلحی که فراتر از هر فهمی است. به نظرم یک طرح خوب دیگر بود.

اندرو تکه های آبدار ژامبون آب پز را با سیب زمینی و کلم بروکلی و هویج سرو کرد که همه در یک سس کره ای و جعفری شنا می کردند. ما شکلات‌هایی با قهوه‌ی عالی و مقوی خوردیم و او چند آهنگ کریسمس را روی آکاردئون‌اش نواخت. ای شب قدر و مانند آن. خیلی زود؟ یه جورایی این حس رو نداشت. سپس مرا به سمت ایستگاه اتوبوس برد و نوعی آرامش، آرامشی که از هر فهمی عبور می کند، آرام در وجودم نشست. امیدوارم بچسبه