فشار جامعه بر تنظیم خانواده

آقا، - من در پاسخ به پوشش مجموعه مستند جدید Miriam O'Callaghan، "Ireland's Population Crash" می نویسم. این نمایش هشدارهای مهمی را درباره «بمب ساعتی جمعیت‌شناختی» پیش روی ایرلند به دلیل کاهش نرخ زاد و ولد ایجاد می‌کند («تصادف جمعیت ایرلند در RTÉ One: Miriam O'Callaghan در قلب این سند قانع‌کننده است»، تلویزیون و رادیو، 4 نوامبر).

با این حال، بسیاری از خرد متعارف پیرامون این بحران توسط تحقیقات اخیر نادیده گرفته شده است و این سریال تاریخچه مشکل‌ساز دیدگاه «هشدار جمعیت» را نادیده می‌گیرد.

اول، استدلال های استاندارد اقتصادی در توضیح کاهش باروری اخیر ناکام هستند. نرخ زاد و ولد حتی در دوره های شکوفایی اقتصادی گسترده کاهش یافته است. دوم، در حالی که ظهور آیفون با جدول زمانی کاهش نرخ زاد و ولد مطابقت دارد، تحقیقات نشان می‌دهد که این رابطه کاملا جعلی است و هیچ ارتباط علی مستقیمی ندارد.

در نهایت، گفتمان عمومی به طور مداوم بر حمایت های اجتماعی معنادار از زنان تمرکز نمی کند، زنانی که هنوز بار سنگین مسئولیت های مراقبت از کودکان را به دوش می کشند.

با طرح این موضوع صرفا به عنوان یک "تصادف جمعیت" فاجعه بار، این مستند به طور ناخواسته به موضوعات منسوخ و هشداردهنده تبدیل می شود. از لحاظ تاریخی، کنترل جمعیت و هراس پروناتالیستی دارای زوایای ناخوشایندی بوده است. تمرکز اکید بر افزایش تعداد اغلب توجه را از موضوع اصلی منحرف می‌کند: ما باید نهادها و زیرساخت‌های اجتماعی خود را برای حمایت پایدار از شهروندانی که داریم تطبیق دهیم، نه اینکه انتخاب‌های باروری زنان را به عنوان اهداف خروجی اقتصادی تلقی کنیم.

علاوه بر این، روایت کاهش جمعیت را به عنوان یک قطعیت جهانی در نظر می‌گیرد، با این حال بخش‌های قابل توجهی از آفریقا همچنان دستخوش یک شکوفایی بزرگ می‌شود. همانطور که ما در مورد راه حل های کمبود جمعیت خود بحث می کنیم، باید فراتر از نظریه های ترس محور نگاه کنیم و بر فشارهای واقعی و مدرن اجتماعی که این انتخاب های تنظیم خانواده را هدایت می کند، تمرکز کنیم. - مال شما و غیره

دکتر کارمل هانان،

دانشیار،

گروه جامعه شناسی،

دانشگاه لیمریک