Sukkot 2026: آنچه که سوکا و چهار گونه در مورد اتحاد اسرائیل به ما می آموزند

سوکوت دو میتزوه خاص دارد که تعطیلات را خاص تر و رنگارنگ تر می کند: خود سوکا و چهار گونه. سکه جایی است که ما بیشتر وقت خود را در تعطیلات می گذرانیم، وعده های غذایی خود را می خوریم، و بسیاری از آنها در زمانی که شرایط و آب و هوا اجازه می دهد در سکه می خوابند. چهار گونه - لولاو (شاخه خرما)، اتروگ (سیترون)، هاداسیم (مور) و آراووت (بید) - مرکزی برای دعا و تمرین تعطیلات هستند. از منظری متفاوت، سوکا خانه فیزیکی ما در طول سوکوت است و چهار گونه به عنوان نوعی تمرکز معنوی عمل می کنند. علاوه بر این تمایز

با توجه به تفاوت‌های موضوعی، تمایز حلالشی واضحی بین این دو میتزوه وجود دارد. در روز اول سوکوت، تورات به ما دستور می‌دهد که چهار گونه را انتخاب کنیم (توجه داشته باشید که این زمانی است که روز اول به شبات نمی‌رسد، مانند امسال). تورات این را یک میتزوه بسیار شخصی می‌سازد، که به موجب آن شخص دیگری باید خود را تنظیم کند.

این بدان معنی است که نه تنها نمی توان چهار گونه شخص دیگری را بدزد، بلکه حتی قرض گرفتن آنها به منظور میتزوه نیز مشکل ساز خواهد بود. منشأ حلاچی این امر از آیه "V'lakachtem lachem" می آید و آنها را برای شما با تاکید بر کلمه "شما" می گیرند. کلمه ظاهرا غیرمستقیم «شما» باعث شد مفسران توضیح دهند که هر فردی باید مالکیت شخصی مجموعه چهار گونه خود را داشته باشد. با این حال، این فرمان فردی در مورد سکه صدق نمی کند، جایی که شخص قطعا می تواند از ساختار شخص دیگری برای انجام میتزوه استفاده کند و از آن لذت ببرد.

این درک از آیه «کل حزرخ بیسرائل یشوو بسوکت» به معنای «هر شهروند اسرائیل باید در صکوت بنشیند» آمده است. استفاده از شکل جمع سکه و عدم وجود کلمه «شما» یا «آنها» به عنوان بیان کننده یک آموزه جذاب تفسیر شد: «برای همه قوم اسرائیل شایسته است که در یک سکه مشترک بنشینند». مسلما منظور این نیست که به معنای عملی آن درک شود، بلکه برای برجسته کردن جنبه اشتراکی میتزوه و نشان دادن این است که وارد شدن به سکه شخص دیگری درک کامل میتزوه است. بنابراین چه چیزی می توانیم از آن بیاموزیم.

این واقعیت که یک میتزوه طوری طراحی شده است که فردگرا باشد و دیگری تا این حد اشتراکی؟ و این تمایزات چگونه با دنیای امروز ما ارتباط دارد؟ حکیمان چهار گونه را با انواع مختلف افراد در موارد متعدد مقایسه کردند، حکیمان چهار گونه را با انواع مختلف مردم مقایسه کردند. به عنوان مثال، اتروگ با رایحه و طعم مثبت، دعوت‌کننده، نشان‌دهنده افرادی است که در دسترس، خوش‌آمد، و اجتماعی هستند. از سوی دیگر، آروا هیچ بو و طعمی ندارد و نشان دهنده چهره های کمتر شخصیتی در جامعه است. اما این صفات توصیف شده توسط حکیمان نباید محدود شود

به فیزیکی یا رفتاری؛ آنها همچنین جنبه‌های معنوی را منعکس می‌کنند که شخصیت افراد و نحوه ارتباط آنها با خدا و محیط اطرافشان را شکل می‌دهند. شاید به همین دلیل است که هر فردی نیاز دارد مجموعه لولاوی خود را بخرد. معنویت و دینداری ارزش‌های عمیقا شخصی هستند و آنچه برای من درست است هرگز نباید به عنوان آنچه برای دوست یا همسایه یا حتی یکی از اعضای خانواده‌ام درست است تلقی شود. تنوع و تفاوت باعث می شود که قوم یهود به ملتی قابل توجه تبدیل شود

اما در کنار فردگرایی، ما نهادها و سازمان‌های جمعی نیز داریم که باید به اشتراک گذاشته شوند و به طور جمعی مورد استقبال قرار گیرند، و این نماد سوکا است. ما نمی‌توانیم ارتش‌ها، احزاب سیاسی، آژانس‌های مجری قانون، خدمات پزشکی و غیره را برای هر گروه منشعب و طرز تفکر در جامعه بزرگتر ایجاد کنیم. با این حال، حتی با پذیرش این ارزش ذاتی ایده‌ها و نهادهای اشتراکی، هر شهروند یک ملت مدرن می‌داند که قطعا چنین نیست.

نمی‌خواهیم با هم در یک «سوکا» زندگی کنیم. اگر استعاره خود را به سطح دیگری ببریم، می‌دانیم که نشستن در کنار یکدیگر در سکه کسانی هستند که می‌خواهند آهنگ‌های خاصی را بخوانند، افرادی که تا ساعات اولیه شب با صدای بلند می‌خوانند، در حالی که دیگران خواهان بیان آرام‌تر و آرام‌تر معنویت هستند. برخی فکر می‌کنند که پاسخ به سادگی و شاید بهترین کار این باشد که آن کار چندگانه ساخته شود. اما اگر تاریخ چیزی به ما آموخته باشد، این است که وقتی به هر فردی فرصت ایجاد نهادهای خود داده شود، هیچ جامعه یا ملتی زنده نخواهد ماند و رشد نخواهد کرد.

صراحتا، این دستور فاجعه اجتماعی و ملی خواهد بود. این استعاره پویا ما را به دوران کنونی می‌رساند، زیرا مردم اسرائیل برای شرکت در یک انتخابات حساس و احتمالا عمیقا تفرقه‌انگیز آماده می‌شوند. این رای پس از سه سال جنگ پر درد، که به دنبال یکی از پیچیده ترین بحران های اجتماعی در تاریخ کشور ما پیرامون مسئله اصلاحات قضایی رخ داد. حتی در بهترین زمان‌ها، چرخه‌های انتخاباتی تمایل به ایجاد دیوارهای داخلی در جامعه دارند و منجر به تشکیل اردوگاه‌های متعددی می‌شوند که مستقیما با مفهوم «یک سکه» که ما آن را توصیف کردیم، مخالفت می‌کنند.

برای موفقیت ملی بسیار حیاتی است. استراتژیست های کمپین سعی می کنند به نظر برسد که گویی اختلافات بیشتر از چیزی است که واقعا هستند، و بنابراین انتخاب سیاه و سفید برای حزب خاص آنهاست. مسیری رو به جلو متفاوت امکان پذیر است. به سادگی، که یک مسیر متفاوت رو به جلو امکان پذیر است. من متواضعانه پیشنهاد می کنم که چندین ایده اساسی وجود دارد

اگر می‌خواهیم در ساختن سوکای ملی مشترکی که در این زمان به آن نیاز داریم، موفق شویم، مورد استقبال قرار می‌گیریم. اولین نکته این است که به یاد داشته باشیم که یک خانواده در زمان‌های خوب و بد، یک خانواده است. قطعا ما تفاوت های جسمی، رفتاری و حتی مذهبی خود را داریم. اما در مواقعی مانند این، باید به یاد داشته باشیم که چه چیزی ما را متحد می کند: ما یک پدر مشترک داریم و همه ما به یک خانواده یهودی تعلق داریم. یادآوری این حقیقت امروز بسیار مهم است که مردم شروع به فکر کردن می‌کنند که ایدئولوژی‌ها یا ویژگی‌ها، مانند اینکه به چه کسی رای می‌دهیم، کجا نماز می‌خوانیم، یا اینکه چگونه خودمان را به عنوان یهودی تعریف می‌کنیم، باعث می‌شود کمتر از یک خانواده باشیم. نه فامیلی

ایلی بدون دعوا، بحث‌های تلخ و، به طرز غم‌انگیزی، حتی لحظاتی از بیگانگی است. اما همه ما شاهد داستان‌های بی‌شماری هستیم که وقتی به یاد آوردیم که قدرت یک ملت شاید یکی از بزرگترین نیروهای عاطفی است که جهان تاکنون شناخته است، بر آن اختلافات غلبه کرد. دومین ایده‌آل اساسی برای ایجاد جامعه‌ای منسجم‌تر در این دوران عمیقا شکننده این است که بپذیریم هر چقدر هم که شکاف‌های داخلی‌مان تلخ باشد، باید ترس را کنار بگذاریم که یک طرف متعهد است که با طرف مقابل کار می‌کند. ال متنوع

من می دانم که این ترس در اکثر اردوگاه ها وجود دارد. مطالعه ای که توسط تزوهار در سال گذشته انجام شد، نشان داد که اکثریت پاسخ دهندگان حریدی (فوق ارتدوکس) بر این باورند که یکی از دلایل اصلی که اسرائیلی های سکولار می خواهند حریدی ها در تعداد بیشتری استخدام شوند و آموزش هاردی را به مناطق جدید گسترش دهند، ایجاد قرار گرفتن بیشتر در معرض ارزش های سکولار و ضعیف تر از جامعه است. برعکس، همان نظرسنجی نشان داد که اکثریت اسرائیلی‌های سکولار نگران این هستند که تأکید بیشتر بر مطالعات یهودی در مدارس سکولار می‌تواند تأثیر مشابهی در افشای جوانان داشته باشد.

g به دیدگاه‌های مذهبی به شیوه‌هایی فکر می‌کند که می‌تواند بر رویکرد آنها به عملکرد یهودی تأثیر بگذارد. پس معلوم می شود که ما ملتی هستیم که ترس به آن القا شده است. نه تنها ترس از نابودی دشمنانی مانند حماس و ایران، بلکه نابودی روحی هموطنان یهودی که اغلب درست در آن سوی سالن یا آن سوی شهر زندگی می کنند.

و در میان دنیایی از ترس و سوء ظن، ساختن سکه مشترکی که ما به آن نیاز داریم تقریبا غیرممکن خواهد بود. در نهایت، و شاید مهم‌تر از همه، ما باید راه‌هایی برای پذیرش چشم‌اندازی جدید و بدیع و نگاه به آینده‌ای مشترک و بهتر پیدا کنیم.

یقینا تجارب سه سال اخیر و به طور کلی، کل تاریخ ملی ما ثابت کرده است که ما در مواقع استرس و تهدید نابودی خارجی متحدتر هستیم. اما این نمی تواند منبع اصلی وحدت ملی یا مردمی ما باشد. بلکه زمان آن فرا رسیده است که راه‌های فکری جدیدی ایجاد کنیم که بر ارزش‌های مشترک، پذیرش دیگری متکی باشد، و جامعه‌ای که تفاوت‌های ما را برجسته و تجلیل کند و در عین حال به ما امکان می‌دهد به عنوان یک مردم علیرغم لحظات اختلاف، شکوفا شویم. زمانی که این حقایق را پذیرفتیم و مسیری را برای رسیدن به آن‌ها پیدا کردیم، با برکت خداوند.

بخوان، ما سزاوار این شانس خواهیم بود که در نهایت همه با هم زیر یک سوکا زندگی کنیم.