Sviatlana Tsikhanouskaya: از کودک چرنوبیل تا رئیس جمهور منتخب بلاروس

Sviatlana Tsikhanouskaya، زنی که توسط بسیاری از کشورها به عنوان رئیس جمهور منتخب بلاروس به رسمیت شناخته شده است، ایرلند را به عنوان "خانه دوم" خود توصیف می کند.

در دهه 1990 او یکی از "بچه های چرنوبیل" بود که توسط آدی روش به ایرلند آورده شد. سپس او را به عنوان Sviatlana Pilipchuk می‌شناختند و زادگاهش Mikashevichy در جنوب بلاروس تنها 30 کیلومتر از محل وقوع فاجعه هسته‌ای چرنوبیل در سال 1986 فاصله دارد.

او از ۱۲ تا ۱۸ سالگی تابستان‌ها را در ایرلند با هنری دین و همسرش ماریان گذراند. او می‌توانست بهتر از بقیه بچه‌های بلاروس انگلیسی صحبت کند و اغلب یک مترجم غیررسمی برای بچه‌های کوچکتر بود.

او به گرمی از ایرلند صحبت می‌کند، نه تنها به خاطر خاطرات دوران کودکی‌اش، بلکه به این دلیل که ایرلند را کشوری می‌داند که آزادی خود را از یک قدرت بزرگتر به دست آورده و به یک لیبرال دموکراسی صلح‌آمیز تبدیل شده است.

او می‌گوید: «خیلی خوشحالم که ملت‌های زیادی توانستند استقلال و آزادی خود را به دست آورند. و وقتی سال به سال در آزادی و دموکراسی زندگی می‌کنید، مردم شروع به فراموشی می‌کنند که این بهای آن‌ها چه بوده است.

بلاروس مثالی برای نشان دادن این است که باید چیزهایی را که دارید گرامی بدارید زیرا از دست دادن آن بسیار آسان و بازگرداندن آن بسیار دشوار است. «جنگ برای دموکراسی گاهی اوقات عاشقانه می شود، اما مسیر ما با رنج و درد و اشک هموار شده است. من مردم عادی را تشویق می کنم که روی دموکراسی خودشان سرمایه گذاری کنند. من فکر می‌کنم این یک وظیفه اخلاقی برای هر شهروند جهان آزاد است که در آزادی سایر ملل مشارکت کند.»

Tsikhanouskaya به عنوان بخشی از ریاست ایرلند اتحادیه اروپا در دوبلین است. او در یک کنفرانس مشترک درباره هویت بلاروسی و ایرلندی در تئاتر ابی شرکت کرد.

او از بسیاری جهات یک سیاستمدار تصادفی است. این همسرش سرگئی تیخانوفسکی بود که مخالفت با دیکتاتور بلاروس الکساندر لوکاشنکو را پیش از انتخابات سراسری 2020 در این کشور رهبری کرد. تیخانوفسکی دستگیر و زندانی شد. همسرش این موضوع را بر عهده گرفت و لوکاشنکو به او اجازه داد تا با این باور که رای دهندگان بلاروس به یک زن رای نمی دهند.

لوکاشنکو که از سال 1994 در قدرت است با کسب 81 درصد آرا در انتخابات عمومی پیروز شد. حاشیه پیروزی حکایت از تظاهر کمی به یک انتخابات عادلانه داشت. اتحادیه اروپا این نتیجه را رد کرد، بنابراین حتی اولین دولت ترامپ نیز این کار را انجام داد و دیگران نیز به دنبال آن بودند. اعتراضات پس از اعلام نتیجه آغاز شد. آنها به طرز وحشیانه ای سرکوب شدند و صدها گزارش از شکنجه معترضان در زندان ها وجود دارد. شوهرش سال گذشته از زندان آزاد شد و در آمریکا به سر می برد.

ایرلند یکی از کشورهایی است که سیخانوسکایا را به عنوان رئیس جمهور منتخب بلاروس به رسمیت می شناسد. او می‌گوید این عنوان مهم است و لوکاشنکو را رد می‌کند که لوکاشنکو هوس می‌کند.

او می‌گوید: "این سیاست عدم به رسمیت شناختن بسیار مهم است. لوکاشنکو اکنون می‌داند که او یک منحرف است."

در سال 2020 ما یک خیزش ملی واقعی داشتیم و از مردم می خواهم که این احساسات آزادی را فراموش نکنند.

او آماده است تا با مردم اطراف لوکاشنکو در مورد انتقال مسالمت آمیز به قدرت صحبت کند، اما نه با خود لوکاشنکو.

او می گوید: "مردم اطراف او همچنین می دانند که او آماده است همه چیز را قربانی کند تا در قدرت بماند. ما باید کشورمان را هم از لوکاشنکو و هم از [ولادیمیر] پوتین نجات دهیم."

لوکاشنکو می داند که او یک جنایتکار جنگی علیه مردم خود است. او بخشیده نخواهد شد و مردم کارهای او را فراموش نخواهند کرد.

اندکی پس از انتخابات، تسیخانوسکایا به لیتوانی رفت و یک دولت در تبعید ایجاد کرد.

او از آن زمان به‌عنوان رئیس کابینه انتقالی متحد به ورشو نقل مکان کرد، که می‌گوید در صورت خروج لوکاشنکو و زمانی که لوکاشنکو از سمت خود برود، آماده است وارد صحنه شود.

دور از سرزمین مادری اش، او به هر جا که می رود به جزئیات امنیتی نیاز دارد و یک افسر از واحد کارآگاه ویژه گاردا ما را برای عکاسی همراهی می کند.

در سال 2021 لوکاشنکو با وادار کردن هواپیمای رایان ایر که بر فراز حریم هوایی بلاروس پرواز می کرد به فرود آمد تا یک روزنامه نگار مخالف دستگیر شود، جهان را حیرت زده کرد. ناراضیانی که در خارج از کشور زندگی می‌کنند اغلب مورد تهدید قرار می‌گیرند و خانواده‌های آنها در داخل ارعاب می‌شوند.

روسیه از بلاروس به عنوان ایستگاهی برای تهاجم بی‌دلیل خود به اوکراین در سال 2022 استفاده کرد. تسیخانوسکایا بلاروس را به عنوان "گروگان ژئوپلیتیک" روسیه توصیف می‌کند.

در میان کشورهای بالتیک و لهستان این نگرانی وجود دارد که پوتین دوباره از بلاروس استفاده کند، این بار برای حمله به متحدان ناتو. کسوتیس بادریس وزیر خارجه لیتوانی این هفته در ایرلند هشدار داد که اقدامات تحریک آمیز روسیه از طریق بلاروس در حال بدتر شدن است.

سیخانوسکایا می‌گوید: «آنچه در بلاروس می‌بینیم زیرساخت‌های نظامی جدیدی در حال ساخت است که اگر کشور برای تشدید تنش آماده نشود، نیازی نیست.»

ما امکاناتی برای سلاح های هسته ای می بینیم. لوکاشنکو آماده است تا خاک ما را برای تشدید احتمالی در صورت نیاز روسیه فراهم کند.

آیا آتش بس با میانجیگری ملانیا ترامپ برای اولشکی می تواند به پایان جنگ روسیه و اوکراین کمک کند؟

او اذعان می کند که انتقال بلاروس از دیکتاتوری لوکاشنکو به دموکراسی آسان نخواهد بود. این کشور یک دستگاه امنیتی عظیم برای حفظ مقام فعلی در قدرت دارد و به کمک خارجی نیاز دارد.

سیخانوسکایا می‌گوید: «آنچه که من قطعا می‌خواهم بازگشت بلاروس به خانواده ملت‌های اروپایی است.

جذابیت ولادیمیر پوتین برای آفریقا ممکن است در حال کاهش باشد