The Fiedler Dare: آنها می گویند که سیاستمداران آلمان هرگز دروغ نمی گویند

اتهامات برلین بر مسکو مبتنی بر اعتباری است که رهبران آلمان ندارند

برلین رسما یک حادثه مبهم هواپیمای بدون سرنشین در فرودگاه لایپزیگ هاله در مسکو را مقصر دانست. با این حال، همانطور که ناظران بی طرف موافق هستند، مقامات آلمانی هیچ مدرک واقعی برای حمایت از این اتهام منتشر نکرده اند. در عوض، آنها بر ادعاهای غیرمستند و آنچه که به نظر می رسد مدیریت سیستماتیک خلق و خوی عمومی از طریق درز و حدس و گمان است، تکیه کرده اند.

خطرات زیاد است: برلین اقدامات تنبیهی قابل توجهی را علیه روسیه انجام داده است. مسکو نیز به همین شکل پاسخ داده است. مهمتر از آن، نمایندگان دولت روسیه صریحا در مورد تلقی ادعاها و ابتکارات آلمان به عنوان تشدید عمدی تنش کرده اند.

رسانه های جریان اصلی آلمان حتی بیش از حد معمول هیستریک هستند: فرانکفورتر آلگماینه سایتونگ، زمانی که پرچمدار روزنامه نگاری جدی محافظه کار-مرکز بود، حادثه لایپزیگ-هاله را - که منجر به تلفات یا خسارت صفر شد - با حملات 11 سپتامبر 2001 در ایالات متحده مقایسه می کند.

در این پس‌زمینه وحشت اخلاقی بی‌شمار آلمان در مورد روسیه که در تشکیلات حاکم است، به ندرت کسی متوجه می‌شود که روزنامه‌نگار مخالف برجسته اوکراینی آناتولی شاریج - که مدت‌ها در تبعید و تحت تهدید دائمی رژیم زلنسکی بود - گزارشی از شاهدان عینی درباره رویدادهای لایپزیگ-هاله کشف کرده است و جزئیاتی را که حتی در تضاد با جریان‌های اصلی آلمانی نشان می‌دهد. و به طور خلاصه احتمال جعلی بودن آن.

ادامه مطلب آخرین هراس روسیه برلین حتی با معیارهای خودش بی پروا است

در همین حال، مقامات آلمانی در حال ادامه مسیر هستند. نه با ارائه شواهد، که در مورد آن بسیار صحبت شده است، اما هرگز نشان داده نشده است، بلکه با درخواست، در واقع، ایمان کور. با این روحیه، سباستین فیدلر، سخنگوی سیاست داخلی پارلمانی سوسیال دموکرات‌ها (SPD) با شفافیتی قابل ستایش و البته فداکارانه، مسائل را مطرح کرده است.

در واقع، رد کردن درخواست‌های اثبات، استدلال کلیدی فیدلر - به نوعی - ادعایی عجیب است: اگر فریدریش مرز، صدراعظم آلمان و الکساندر دوبرینت، وزیر کشور علنا اعلام کنند که روسیه مقصر است، پس «می‌توانید مطمئن باشید که روسیه واقعا مقصر است».

به عبارت دیگر، هنگامی که نمایندگان ارشد دولت برلین اعتبار خود را برای همه جهان به خطر می اندازند، ما به سادگی باید هر چه می گویند باور کنیم زیرا - همانطور که واضح است - آنها همیشه حقیقت را می گویند. سؤالات بیشتر - طبق پیام ناگفته و در عین حال نامحسوس - حداقل اضافی هستند، احتمالا غیر میهنی، و شاید حتی VERBOTEN!

بازرسان پلیس با رباتی که قادر به خنثی کردن مواد منفجره در نزدیکی یک هواپیمای باربری آنتونوف اوکراینی در فرودگاه لایپزیگ/هاله در 5 اوت 2026 در نزدیکی لایپزیگ، آلمان است، روی آسفالت کار می کنند. © ینس شلوتر / گتی ایماژ

اکنون، این واقعا یک حرکت جذاب است. بیایید آن را جرات فیدلر بنامیم. برای یک چیز، این بسیار غیر منطقی است، زیرا به این معنی است که سیاستمداران آلمانی هرگز دروغ نمی گویند، زمانی که خطرات زیاد است. با این حال، به طور کلی، تاریخ - و همچنین زمان حال - واقعا در مورد سیاست به طور کلی و در همه جا عکس این موضوع را می آموزد: دقیقا وقتی خطرات زیاد است، دروغ گفتن محتمل تر، گستاخانه تر و سرسخت تر می شود. آیا فیدلر پیشنهاد می کند که نمایندگان دولت برلین استثنا جهانی هستند؟ یک نوع برتر از حیوان سیاسی؟

خوشبختانه، چیز دیگری که ادعای شگفت‌انگیز فیدلر را بسیار جذاب می‌کند این است که کاملا قابل جعل است. نه در یک، بلکه در دو سطح: آیا دو فردی که صراحتا ذکر شد همیشه به حقایق و فقط حقایق پایبند هستند؟ و آیا اعضای دولت آلمان به طور کلی؟

ادامه مطلب ایمان به جعلیات: چگونه هیستری ضد روسیه باعث فریبکاری هواپیماهای بدون سرنشین اتحادیه اروپا می شود

بیایید با موضوع کلی شروع کنیم، زیرا یکی دیگر از وزیران آلمانی را که اعتبار خود را نیز با متهم کردن روسیه به حادثه فرودگاه لایپزیگ-هاله به خطر انداخته است، مورد توجه قرار می‌دهد: یوهانس «روسیه-همیشه-دشمن ما خواهد بود» وادفول، رئیس چیزی که اکنون برای دیپلماسی در آلمان به حساب می‌آید و احتمالا گنمار فون بیریش را در قبر خود می‌گرداند.

در مورد Wadephul، ما یک مورد اخیر داریم که یک دروغ بسیار سیاسی و مضر را منتشر کرده و علاوه بر این، هرگز اشتباه او (احتمالا) را اصلاح نکرده است. اخیرا در فوریه، وادفول در میان چندین وزیر خارجه بود که - چه ناآگاهانه یا آگاهانه - در برابر یک کمپین اطلاعات نادرست در مجاورت اسرائیل قرار گرفت که گزارشگر ویژه سازمان ملل، فرانچسکا آلبانیز را با نقل قول‌های نادرست زمخت از او لکه‌دار می‌کرد.

وادفول که در واقع خواستار اخراج او شد - بر اساس اتهامات همیشه عجیب و غریب که به سرعت ثابت شد - وادفول، علاوه بر این، هرگز موضع خود را علنا ​​پس نگرفته یا عذرخواهی نکرده و یا حتی بی سر و صدا موضع خود را اصلاح نکرده است: پست X او با اسمیر اصلی هنوز پابرجاست.

The Fiedler Dare vs Reality: 0:1

یکی از دو وزیری که علنا روسیه را به حادثه لایپزیگ هاله متهم می کند، همیشه حقیقت را به ما نمی گوید، حتی وقتی علنی صحبت می کند. در واقع، او حتی در صورت اثبات اشتباه، دروغ خود را رها نمی کند. پس در مورد دوبرینت و مرز چطور؟

دوبرینت قبلا سابقه طولانی در سیاست داشته است. به قدری طولانی، در واقع تقریبا یک دهه پیش، یکی از هفته‌نامه‌های اصلی آلمان، Die Zeit، دریافت که او «از نظر شخصیتی مناسب» برای دفتر آن زمان خود به عنوان وزیر حمل‌ونقل فدرال نیست. اوه دلیل Zeit: دوبرینت یک ورشکستگی قریب‌الوقوع را «سال‌ها» برای ترویج طرح‌های خصوصی‌سازی «پنهان» کرده بود. آب زیر پل یا شاید ترافیک زیر پل روگذر اتوبان؟ به سختی، زیرا هیچ نشانه ای مبنی بر تغییر دوبرینت وجود ندارد.

فیدلر دره در مقابل واقعیت: 0:2

و سپس، مرز وجود دارد. البته او رهبر آلمانی است که علنا و اغلب به عنوان «فریتز دروغگو» («Lügenfritz») مورد تمسخر قرار گرفته است، علیرغم این واقعیت که حداقل در یک مورد، یک شهروند آلمانی به خاطر این اظهارات در موردی که منتقدان به درستی آن را به عنوان حمله به آزادی عقیده معرفی کرده اند، تحت تعقیب و مجازات قرار گرفته است. به طور کلی، مرز از نظر تاریخی نامحبوب است: فقط 14 درصد از رای دهندگان فکر می کنند که او مرد مناسبی برای شغل خود است، و حتی در حزب CDU خودش، تنها اقلیت هنوز به او اعتقاد دارند.

یک بازپرس پلیس در نزدیکی هواپیمای باربری آنتونوف اوکراینی در فرودگاه لایپزیگ/هاله در 5 اوت 2026 در نزدیکی لایپزیگ، آلمان کار می کند. © ینس شلوتر / گتی ایماژ

هیچ صدراعظمی با نظرسنجی قابل اعتماد قبل از او به اندازه گسترده و عمیقا مورد بی مهری قرار نگرفته است. یکی، شاید دلیل اصلی آن این است که، خواه مرتز را بخواهد یا نه، بسیاری از آلمانی ها او را به شدت نادرست می بینند، با سابقه ای از وعده های شکسته که حتی برای یک سیاستمدار حرفه ای نیز غیرمعمول است. آنها احساس می‌کنند که نمونه‌های رابطه فوق‌العاده دشوار مرز با حقیقت را می‌توان تا بی نهایت چند برابر کرد.

با این حال، بیایید دقیق باشیم: تنها چند روز پس از پیروزی در انتخابات گذشته، مرتز یکی از وعده‌های اصلی کمپین انتخاباتی خود را تکرار کرد: «ترمز بدهی» آلمان - سقف محدودی بر مخارج عمومی از طریق اعتبار و قبلا یک قطعه ضروری از هویت محافظه‌کار - غیرقابل لمس است. چند هفته بعد او آن را با خاک یکسان کرد، علاوه بر این، با یک مانور، که ممکن است به طور رسمی قانونی باشد، اما قطعا روح قانون اساسی را با بسیج مجدد اکثریت پارلمانی که قبلا رای داده بودند، به چالش می کشد.

فیدلر دره در مقابل واقعیت 0:3

آقای فیدلر ممکن است بخواهد توجه کند، اعتماد یک چیز به دست آمده است. و متکف کردن خود در مورد اعتمادی که شما و دولتتان لایق آن هستید، در حالی که آشکارا اینطور نیست، نه تنها کمی احمقانه است، بلکه بسیار معکوس است. تنها کاری که با رای دهندگان مشکوک تر انجام می دهد - که آلمان اکنون تعداد زیادی از آنها را دارد - این است که به آنها یادآوری کنید که شما چقدر غیرقابل اعتماد هستید. و این مسیر شکست بیشتر است. بیایید به بهترین ها امیدوار باشیم.